Морис Прендергаст: Америкалық суретшінің өмірі мен шығармашылығы
Maurice Prendergast
Морис Прендергаст (1858-1924) – американ суретшісі, пост-импрессионизм және «The Eight» тобының өкілі. Мозаикалық түстердегі пейзаждар мен тұрмыстық көріністері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық суретші Морис Бразил Прендергаст (10 қазан 1858 – 1 ақпан 1924) – майлы бояу және акварельмен сурет салған, сондай-ақ монотипиялар жасаған американдық суретші. Оның мозаика тәрізді түстермен ерекшеленетін нәзік пейзаждары мен қазіргі заманғы өмір көріністері көбінесе пост-импрессионизммен байланысты. Дегенмен, Прендергаст «The Eight» тобының да мүшесі болды, бұл 20 ғасыр басындағы американдық суретшілер тобы, ал Прендергасттан басқа, олар «Ашка мектебінің» өкілдері болды.
American painter
Maurice Brazil Prendergast (October 10, 1858 – February 1, 1924) was an American artist who painted in oil and watercolor, and created monotypes. His delicate landscapes and scenes of modern life, characterized by mosaic like color, are generally associated with Post Impressionism. Prendergast, however, was also a member of The Eight, a group of early twentieth century American artists who, aside from Prendergast, represented the Ashcan School.
Өмірбаян
Морис Прендергаст пен оның егіз қарындасы Люси Ньюфаундлендтегі Сент-Джонс қаласында, сол кезде Британ Солтүстік Америкасындағы колония болған жерде дүниеге келді. Сауда бекеті банкрот болғаннан кейін отбасы Бостонға көшті. Ол Оңтүстік жақта өсті және жас кезінде коммерциялық суретшінің шәкірті болды. 14 жасында ол құрғақ тауарлар дүкенінде қаптама ораушы болып жұмыс істеді. Бұл оны бастапқыда-ақ оның пісіп жетілген туындыларын сипаттайтын жарқын түсті, тегіс үлгілерге дайындады. Ол Бостон импрессионисі Чайлд Хассамның үлгісінен де шабыттанды. Өмірінің соңында естігі нашарлаған, ұяң мінезді Прендергаст бойдақ күйінде өмір сүрді. Ол кіші інісі Чарльзбен тығыз байланыста болды, ол да пост-импрессионист суретші болған. Прендергаст 1891 жылдан 1895 жылға дейін Парижде, Густав Куртуа мен Жан Жозеф Бенжамин Константпен Академия Колароссиде және Академия Джулианда оқыды. Париждегі алғашқы сапарларының бірінде ол канадалық суретші Джеймс Морриспен танысты, ол оны Джеймс МакНилл Уистлердің жанкүйерлері болған ағылшын авангардистері Уолтер Сикерт пен Обри Бирдслимен таныстырды. Эдуард Вюйяр мен Пьер Боннармен танысуы оны пост-импрессионизм бағытына бекітті. Сондай-ақ, ол 1891 және 1892 жылдары Парижде өткен ретроспективаларда Винсент ван Гог пен Жорж Сераттың туындыларын зерттеді. Прендергаст сонымен қатар Пол Сезаннның туындыларын қолдаған және оның форма мен түсті экспрессивті пайдалануын түсінген және қолданған алғашқы американдықтардың бірі болды. Прендергаст 1895 жылы Бостонға оралды және негізінен акварель және монотипиямен жұмыс істеді. 1898 жылы Венецияға саяхаттағанда ол Витторе Карпаччоның жанрлық сахналарын көрді, бұл оны одан да күрделі және ырғақты композициялармен тәжірибе жасауға ынталандырды. Оның Венециядағы акварельдері бүгінгі таңда ең бағалы туындыларының бірі саналады. 1900 жылы Чикаго өнер институтында және Нью-Йорктегі Макбет галереясында ірі көрмелер өткізді, бұл оған сыншылардың мақтауын әкелді. Ол 1904 жылы Ұлттық өнер клубының көрмесіне қатысып, суретшілер Уильям Глэкенс, Роберт Анри және Джон Френч Слоанмен дос болды. Ол 1908 жылы Джордж Люкс, Эверетт Шинн және Артур Б. Дэвиспен бірге Макбет галереясында көрме ұйымдастырды, ал осы көрмеден кейін бұл топ "Сегіздер" деп аталды. Глэкенс өмір бойына досы болды. Денсаулығының нашарлауына қарамастан, ол өмірінің соңына дейін маңызды көрмелерге қатысуын жалғастырды. Альберт Барнс және Фердинанд Хоуолд сияқты маңызды коллекционерлер Каролл галереясы мен Дэниел галереясындағы көрмелерінен кейін оның демеушілеріне айналды. 1913 жылғы Армори шоудағы жеті туындысы оның стильдік жетілуінің мысалдарын көрсетті. Пост-импрессионизм мен фаувизмнің ең батыл туындыларымен бірге көрсетілген оның туындыларына сыншылардың пікірі осы көрмеден кейін жақсарды. 1916 жылы ол Монтросс галереясындағы "Монтросс галереясындағы елу" көрмесіне қатысты, онда Сезанн, Матисс, Серат және Ван Гогтың туындылары да болды. Оның туындылары 1921 жылы Джозеф Бруммер галереясында ретроспективалық көрмеде көрсетілді, бірақ Метрополитен өнер мұражайы 1924 жылы оның қайтысынан кейін Прендергастқа арналған естелік ретроспективасын өткізуден бас тартты, өйткені сол кезде оның өнері Метрополитеннің қызметкерлері үшін тым қиын және жаңашыл саналды. Оның Нью-Йорктегі алғашқы естелік көрмесі он жылдан кейін Уитни американдық өнер мұражайында өтті.
Maurice Prendergast and his twin sister, Lucy, were born at their family's subarctic trading post in the city of St. John's, in Newfoundland, then a colony in British North America. After the trading post failed, the family moved to Boston. He grew up in the South End and was apprenticed as a youth to a commercial artist. At 14 he went to work in a dry goods store as a package wrapper. This conditioned him from the start to the brightly colored, flat patterning effects that characterized his mature work. He was also inspired by the example of Boston Impressionist Childe Hassam. A shy individual who experienced increasing deafness in his later years, Prendergast remained a bachelor throughout his life. He became closely attached to his younger brother Charles, who was also a post impressionist painter. Prendergast studied in Paris from 1891 to 1895, at the Académie Colarossi with Gustave Courtois and Jean Joseph Benjamin Constant and at the Académie Julian. During one of his early stays in Paris, he met the Canadian painter James Morrice, who introduced him to English avant garde artists Walter Sickert and Aubrey Beardsley, all ardent admirers of James McNeill Whistler. A further acquaintance with Édouard Vuillard and Pierre Bonnard placed him firmly in the Post Impressionist camp. He also studied the work of Vincent van Gogh and Georges Seurat at retrospectives held in Paris in 1891 and 1892. Prendergast was additionally one of the first Americans to espouse the work of Paul Cézanne and to understand and utilize his expressive use of form and color. Prendergast returned to Boston in 1895 and worked mainly in watercolor and monotyping. A trip to Venice in 1898 exposed him to the genre scenes of Vittore Carpaccio and encouraged him to experiment with even more complex and rhythmic arrangements. His inventive watercolors of Venice are among his most appreciated works today. In 1900, he had major exhibitions at the Art Institute of Chicago and at Macbeth Galleries in New York, which earned him critical acclaim. He showed in a National Arts Club exhibition in 1904, through which he befriended the painters William Glackens, Robert Henri, and John French Sloan. He exhibited with them in 1908 at Macbeth Galleries, along with George Luks, Everett Shinn, and Arthur B. Davies, a group collectively known after the show as The Eight. Glackens in particular became a lifelong friend. Despite poor health that hindered his work, Prendergast continued to show in major exhibitions throughout the remainder of his life. Important collectors like Albert Barnes and Ferdinand Howald became his patrons after his shows at the Carroll Gallery and the Daniel Gallery. His seven works at the landmark Armory Show of 1913 presented examples of his stylistic maturity. Seen in company with the most adventurous examples of Post Impressionism and Fauvism, "his critical reception grew more favorable in [the] immediate aftermath [of that exhibition.]" In 1916, he participated in the "Fifty at Montross" show at the Montross Gallery, which also included works by Cézanne, Matisse, Seurat, and Van Gogh. His work was the subject of a retrospective at Joseph Brummer Gallery in 1921, but the Metropolitan Museum of Art declined to host a Prendergast memorial retrospective after his death in 1924; at that time, his art was still seen as too demanding and advanced for the Metropolitan's trustees. His first New York memorial exhibition was held ten years later at the Whitney Museum of American Art.
"Сегізінші"
Прендергаст 1908 жылы Макбет галереясында "Сегіз" деп аталатын, өмір сүру мерзімі қысқа суретшілер тобымен көрме ұйымдастырды, себебі ол академиялық көзқарастың әсеріне және ықпалды, консервативті Ұлттық дизайн академиясының шектеулі көрме саясатына қарсы олардың наразылығын қолдады. Ол "қазылар алқасы болмасын, жүлделер болмасын" деген принципке сенеді, бұл тәуелсіз немесе конвенцияға бағынбаған суретшілерге өздерінің туындыларына риза болатын кең аудитория табуға мүмкіндік береді. Америка өнері тарихында аңызға айналған бұл даулы көрме, Ашкан реализміне қоғамдық реакцияның шешуші сәті ретінде қарастырылады, себебі осы сурет өнерінің жанры қатысушылардың бесеуі (Генри, Слоан, Люкс, Шинн және Глаккенс) қолданған стиль болды, бірақ Прендергасттың стилі мен мазмұны олармен ешқандай ортақтыққа ие емес. Прендергаст "Сегіздіктің" қалған жеті мүшесінен әлдеқайда заманауи болды. Оның "Сегізбен" байланысы оның беделін ұзақ мерзімді перспективада жақсартқан жоқ: "Прендергасттың "Сегізбен" байланысы оны қазіргі заманғы өнердің тарихында стильдік тұрғыдан оқшау қалдырды". Нағыз тәуелсіз суретші ретінде, ол қазіргі заманғы американдық өнердің ешбір нақты санатына жатпайды.
Prendergast exhibited at the Macbeth Galleries in 1908 with the short lived association of artists known as "The Eight" because he supported their protest against the academic bias and restrictive exhibition policies of the powerful, conservative National Academy of Design. He believed in a "no jury, no prizes" openness that would allow independent or unconventional artists greater opportunities to find a wider, appreciative audience for their work. This controversial exhibition, which acquired legendary status in American art history, is seen as a seminal moment in the public response to Ashcan realism, as that form of gritty urban representational art was the style practiced by five of the participants (Henri, Sloan, Luks, Shinn, and Glackens), but Prendergast has nothing in common, in style or content, with that school of painting. Prendergast was far more a Modernist than any of the other seven members of The Eight. His ties to The Eight did not necessarily help his reputation in the long run: "Prendergast's irrevocable association with The Eight left him stylistically isolated in genealogies of modern art." A true independent, he fits into no particular category of modern American art.
Жұмыс
Прендергасттың шығармалары бастапқыда-ақ жағажайлар мен саябақтардағы демалыс көріністерімен байланысты болды. Оның ерте туындылары көбінесе акварель немесе монотип техникасында жасалған, ал 1895-1902 жылдар аралығында ол екі жүзден астам монотиптер жасады. 1890 жылдары ол майлы бояумен тәжірибе жасады, бірақ 1900 жылдардың басына дейін бұл техникаға толыққанды көңіл бөлмеді. Ол мансабының басында-ақ ерекше стиль қалыптастырды және өмірі бойы осы стильді дамытты, оның ерекшелігі – зор контрастқа ие, құнды тастардай жарқыраған түстер мен жинақы, өрнекті формалардың ырғақты түрде сурет полотносына орналасуы. Формалар радикалды түрде қарапайымдатылып, жарық, тегіс түстердің кең аумақтарында бейнеленді. Оның суреттерін көркем тілде кілем сияқты немесе мозаикаға ұқсас деп атауға болады.
Prendergast's work was strongly associated from the beginning with leisurely scenes set on beaches and in parks. His early work was mostly in watercolor or monotype, and he produced over two hundred monotypes between 1895 and 1902. He also experimented with oil painting in the 1890s, but did not focus on that medium until the early 1900s. He developed early in his career and continued throughout his life to elaborate a highly personal style, with boldly contrasting, jewel like colors, and flattened, pattern like forms rhythmically arranged on a canvas. Forms were radically simplified and presented in flat areas of bright, unmodulated color. His paintings have been aptly described as tapestry like or resembling mosaics.