Еуропада саудада қолданылған алтын және күміс монеталар
Ducat
Еуропада орта ғасырлардан 19 ғасырға дейін қолданылған дукат – танымал алтын немесе күміс монета. Құны жоғары, халықаралық саудада маңызды рөл атқарған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Еуропада сауда үшін қолданылатын алтын немесе күміс монета.
Gold or silver coin used as a trade coin in Europe
Дукат ('/d//ʌ//k//ə//t/) монетасы орта ғасырдың соңынан бастап 19 ғасырға дейін Еуропада сауда монетасы ретінде пайдаланылды. Оның ең танымал түрі – құрамында 98,6% таза алтыннан тұратын алтын дукат немесе секин, 1284 жылы Венецияда айналымға түсіп, ғасырлар бойы кеңінен танылды. Сол сияқты, күміс дукатон да болған. Алтын дукат флоренциялық флоринмен бірге айналымда жүріп, қазіргі британ фунт стерлингі мен АҚШ долларына дейін қолданылды.
The ducat ('/d//ʌ//k//ə//t/) coin was used as a trade coin in Europe from the later Middle Ages to the 19th century. Its most familiar version, the gold ducat or sequin containing around of 98.6% fine gold, originated in Venice in 1284 and gained wide international acceptance over the centuries. Similarly named silver ducatons also existed. The gold ducat circulated along with the Florentine florin and preceded both the modern British pound sterling and the United States dollar.
Алдыңғылар
Дукат сөзі ортағасырлық латын тілінен шыққан, "ducalis" – "дукқа (немесе герцогтыққа қатысты)" деген мағынаны білдіреді және бастапқыда "герцогтың монетасы" немесе "герцогтықтың монетасы" дегенді білдірген. Византиялық трахея үлгісінде жасалған сцифатты билон монеталарының алғашқы шығарылымын Сицилия королі Роджер II Ариано ассизесінің (1140) аясында жасады. Ол бүкіл корольдік үшін қолданысқа жарамды монета болуы тиіс еді. Алғашқы монетаның бет жағында Мәсіхтің суреті және латынша "Sit tibi, Christe, datus, quem tu regis iste ducatus" ("О, Мәсіх, Сен билейтін осы герцогтық Саған арналсын") деген жазу бейнеленген. Артында Роджер II византиялық император стилінде, ал оның үлкен ұлы Апулия герцогы Роджер III жауынгерлік киімде бейнеленген. Монета өзінің кең таралған атауын жас Роджерге әкесі сыйлаған Апулия герцогтығынан алды. Венеция дожы Энрико Дандоло Роджер II дукаттарымен байланысты күміс дукат енгізді. Бірақ кейін Венецияның алтын дукаттары соншалықты маңызды болды, дукат атауы олармен ғана байланыстырылды, ал күміс монеталар grossi деп аталды.
The word ducat is from Medieval Latin ducalis = "relating to a duke (or dukedom)", and initially meant "duke's coin" or a "duchy's coin". The first issue of scyphate billon coins modelled on Byzantine trachea was made by King Roger II of Sicily as part of the Assizes of Ariano (1140). It was to be a valid issue for the whole kingdom. The first issue bears the figure of Christ and the Latin inscription Sit tibi, Christe, datus, quem tu regis iste ducatus (meaning "O Christ, let this duchy, which you rule, be dedicated to you") on the obverse. On the reverse, Roger II is depicted in the style of a Byzantine emperor and his eldest son, Duke Roger III of Apulia, is depicted in battle dress. The coin took its common name from the Duchy of Apulia, which the younger Roger had been given by his father. Doge Enrico Dandolo of Venice introduced a silver ducat which was related to the ducats of Roger II. Later gold ducats of Venice, however, became so important that the name ducat was associated exclusively with them and the silver coins came to be called grossi.
Венецияның алтын дукаты
13 ғасырда венециялықтар Шығыстан тауар әкеліп, Альп тауларының солтүстігінде пайдалы сауда жасады. Олар осы тауарлар үшін Византия алтынымен төледі, бірақ Византия императоры Михаил VIII Палеолог 1282 жылы Сицилия Весперінің көтерілісін қолдаған кезде, ол (алтынның) құнын төмендетті. Бұл, алтын құнын төмендетудің көптеген жағдайларының бірі болды. 1252 жылы Флоренция және Генуя тиісінше алтын флорин мен геновиноны енгізді, екеуі де 3,5 грамм, 98,6% таза алтыннан тұрды; флорин Батыс Еуропаның алғашқы стандартты алтын монетасы ретінде дукаттан бұрын пайда болды. Венеция өз дукатының мөлшері мен салмағын флоринге сәйкес жасады, екі қаланың салмақ жүйелерінің айырмашылығына байланысты салмағы сәл артты. Венеция дукатының құрамында 3,545 грамм 99,47% таза алтын болды, бұл ортағасырлық металлургияның өндіре алатын ең жоғары тазалық деңгейі еді. Венеция дукаттарының дизайны күміс гросси монеталарына ұқсас болды, олардың шығу тегі Византияға дейін жетеді. Монетаның бет жағында Венеция дожының, Венецияның қасиетті покровительі – Әулие Марк алдында тізе бүгіп тұрғаны бейнеленген. Әулие Марк әдеттегі атрибуты – Ілтебілді (Евангелие) ұстап тұр, және дожға гонфалон табыс етеді. Сол жақтағы жазу әулиені S M VENET, яғни Венециялық Марк деп анықтайды, ал оң жақтағы жазу дожды, оның титулы DVX арқылы белгілейді. Монетаның артында Мәсіх жұлдыздардың арасында дөңгелек шеңберде тұр. Артындағы жазу Роджер II-нің дукаттарындағы жазумен бірдей. Венецияның келесі дожтары дукаттарды соғуды жалғастырды, тек монетаның бет жағындағы есімдерін өзгертті. Дукаттың күміс Венеция лирасына шаққандағы бағасы өзгеріп отырды, 1470 жылы ол 6,2 лираға немесе 124 сольдиге (шиллингке) жетті. Осы кезде 124 сольдиге тең дукат жалақы мен шығындарды есептеу үшін күміс негізіндегі жаңа есептік бірлік ретінде пайда болды. Алайда, 16 ғасырда күміс валютасының құны төмендегеніне байланысты, алтын дукат 124 сольдиден асып кетті. Осы кезде 124 сольдилік валюталық дукатты құндырақ алтын дукаттан ажырату қажет болды, ал соңғысы ақырында дукато де зекка, яғни монета дукаты деп аталды, ол зекиноға қысқартылды және секвинге бұрмаланды.
In the 13th century, the Venetians imported goods from the East and sold them at a profit north of the Alps. They paid for these goods with Byzantine gold , but when the Byzantine emperor Michael VIII Palaiologos backed the revolt of the Sicilian Vespers in 1282, he debased the This was just one more in a series of debasements of the , and the Great Council of Venice responded with its own coin of pure gold in 1284. In 1252 Florence and Genoa introduced the gold florin and genovino, respectively, both of 3.5 grams of 98.6% fine gold; the florin preceded the ducat as Western Europe's first standard gold coin. Venice modeled the size and weight of their ducat on the florin, with a slight increase in weight due to differences in the two cities′ weight systems. The Venetian ducat contained 3.545 grams of 99.47% fine gold, the highest purity medieval metallurgy could produce. Venetian ducat designs followed those of the silver grossi, which were ultimately of Byzantine origin. The obverse shows the Doge of Venice kneeling before St. Mark, the patron saint of Venice. Saint Mark holds the gospel, which is his usual attribute, and presents a gonfalone to the doge. The legend on the left identifies the saint as S M VENET, i. e. Saint Mark of Venice, and the legend on the right identifies the doge, with his title DVX in the field. On the reverse, Christ stands among a field of stars in an oval frame. The reverse legend is the same as on Roger II’s ducats. Succeeding doges of Venice continued striking ducats, changing only their name on the obverse. The ducat had a variable price versus the silver Venetian lira, reaching 6.2 lire or 124 soldi (shillings) by 1470. At that point a ducat worth 124 soldi emerged as a new silver based unit of account for quoting salaries and costs. Continued depreciation in the silver currency during the 16th century, however, made the gold ducat worth more than 124 soldi. At this point, the currency ducat of 124 soldi had to be distinguished from the higher valued gold ducat, and the latter was eventually called the ducato de zecca, i. e. ducat of the mint, which was shortened to zecchino and corrupted to sequin.
Бала асырап алу, XIV ғасыр
Рим Сенаты алтын монеталарды енгізген кезде флорин немесе дукат еліктеуге тиімді үлгі бола алатын, бірақ Сенаттың қаржысын бақылаған флоренциялықтар өз қалаларының монетасының көшірмеленбеуін қамтамасыз етті. Оның орнына, римдік монетаның ал жағында Әулие Петрдің алдында тізе бүгіп отырған сенатор, ал арт жағында овал шеңберіндегі жұлдыздардың арасындағы Мәсіх суреті Венеция дукатын тікелей еліктеу арқылы бейнеленген. Кейіннен Папалар бұл суреттерді өзгертті, бірақ 16 ғасырға дейін бірдей салмақ пен өлшемде дукаттарды соғуды жалғастырды. Венеция дукатының көптеген көшірмелері Левант аймағында жасалды, онда Венеция алғаннан гөрі көбірек ақша жұмсады. Сент-Джон орденінің рыцарьлары 1346-1353 жылдары үлкен магистр Диодонне де Гозонның Әулие Жохан алдында тізе бүгіп отырған суретін ал жағына, ал арт жағына Мәсіх қабірінде отырған періштенің суретін салған дукаттарды соқты. Бірақ кейінгі магистрлер алдымен Родос, содан кейін Мальтада Венецияның үлгілерін дәлірек көшіруді тиімдірек деп тапты. Генуялық саудагерлер одан да әрі барып, Киостағы дукаттарды соқты, оларды жұмыс сапасынан басқа Венецияның түпнұсқаларынан ажырату мүмкін емес еді. Бұл сапасы төмен дукаттар Венеция үшін мәселе тудырды, себебі Венеция өзінің ақшасының тазалығына өте мән беретін. Генуялық саудагерлердің Митилен, Фокея және Перада соққан дукаттарының сирек кездесуі Венециялықтардың оларды тапқанда ерітіп жібергенін көрсетеді.
When the Roman Senate introduced gold coinage either the florin or the ducat could have provided an advantageous model to imitate, but the Florentines who controlled the Senate’s finances ensured that their city’s coin was not copied. Instead, the Roman coin showed a senator kneeling before St. Peter on the obverse and Christ amid stars in oval frame on the reverse in direct imitation of the Venetian ducat. The Popes subsequently changed these designs, but continued to strike ducats of the same weight and size into the 16th century. Most imitations of the Venetian ducat were made in the Levant, where Venice spent more money than it received. The Knights of Saint John struck ducats with grand master Dieudonné de Gozon, 1346 1353, kneeling before Saint John on the obverse and an angel seated on the Sepulcher of Christ on the reverse. Subsequent grand masters, however, found it expedient to copy the Venetian types more exactly, first at Rhodes and then on Malta. Genoese traders went further; they struck ducats at Chios that could be distinguished from the Venetian originals only by their workmanship. These debased ducats were problematic for Venice, which valued its money's reputation for purity. The rarity of ducats that Genoese traders struck at Mytilene, Phocaea, and Pera suggests that Venetians melted those they encountered.
Венгриялық дукаттар
Батыс Еуропада Венеция белсенді саудагер болды, бірақ олар сатып алғаннан гөрі көп сатты, осылайша 1354 жылы Флоренция флорині Рейн өзенінің аңғарында бекінді. Алайда, бұл Рейн флорині немесе гульден ғасырлар бойы құнсызданып, 1354 жылы 3,43 г таза алтыннан 1419 жылы 2,76 г таза алтынға, ал 1559 жылы 2,503 г таза алтынға дейін төмендеді. 1311 жылы Хенкельс Амадей Абаны өлтіргеннен кейін, Венгрияның Карл I Абаның ежелгі алтын кендерін пайдаланып, алтын монеталар соғуды бастады. Оның ұлы, Венгрияның Людовик I флориндегі Әйен Жоханның тұрған бейнесін Әйен Ладиславтың тұрған бейнесімен алмастырып, дизайнды өзгертті, содан кейін Флоренция лилиясын өзінің гербімен ауыстырды, бірақ алтынның тазалығын сақтады. 15 ғасырда Рейн флоринінің немесе алтын гульденнің бастапқы дукатқа қарағанда құнсыздануына байланысты, Киелі Рим императоры Карл V 1524 жылы Венеция стандартындағы дукаттарды империяда жарамды валюта деп мойындады, олардың құны гульденнен 39% жоғары болды. Оның інісі және кейіннен мұрагері Фердинанд I 1526 жылы Венгрия тағына отырған кезде осы жүйені Венгрияға әкелді. Осыдан бастап Венгрияның таза алтын монеталары дукаттар деп аталды. Олардың тазалығы Венгрия дукатын Еуропа бойынша қабылдануға ие етті. Тіпті Шотландияның Бас қазынашысы да патшасының құмар ойындарына қолданған монеталар туралы жазба қалдырды. Венгрия 98,6% таза алтыннан 3,53133 граммдық дукаттарды соғуды жалғастырды. Венеция дукаттарының өзгермейтін дизайнынан айырмашылығы, Венгрия дукаттарының арт жағындағы герб жағдайдың өзгеруіне байланысты жиі өзгертілді. 1470 жылы Матиас Корвин гербті Мадонна бейнесімен алмастырды. Венгрия 1915 жылға дейін, тіпті Австрия үкімдігі кезінде де дукаттарды соқты. Бұл монеталар сауда үшін қолданылды және кейінірек соғылған монеталардың бірнешеуі қайтадан соғылды.
In Western Europe, Venice was an active trader but they sold more than they bought, thus giving the Florentine florin an early foothold in the Rhine river valley in 1354. However, this Rhenish florin or gulden was debased over the centuries, from 3.43 g fine gold in 1354, to 2.76 g fine gold by 1419, and to 2.503 g fine gold by 1559. After Henckels assassinated Amadeus Aba in 1311, Charles I of Hungary began a gold coinage exploiting ores of Aba's ancient gold mines. His son, Louis I of Hungary changed the designs by replacing the standing figure of Saint John from the florin with a standing figure of Saint Ladislaus and later changing the lily of Florence to his coat of arms, but he maintained the purity of the gold. In light of the 15th century debasement of the Rhenish florin or goldgulden versus the original ducat, the Holy Roman Emperor Charles V recognized this distinction in 1524 when he made ducats of the Venetian standard valid money in the Empire with a value 39% higher than the gulden. His younger brother and eventual successor, Ferdinand I, brought this system to Hungary in 1526, when he inherited its throne. The still pure gold coins of Hungary were henceforth called ducats. Their purity made the Hungarian ducat acceptable throughout Europe. Even the Lord High Treasurer of Scotland left records of the ones his king used for gambling. Hungary continued to strike ducats with 3.53133 grams of 98.6% fine gold. Unlike the unchanging designs of the ducats in Venice, the coat of arms on the reverse of the ducats of Hungary was frequently modified to reflect changed circumstances. In 1470, Matthias Corvinus replaced the coat of arms by a Madonna. Hungary struck ducats until 1915, even under Austrian rule. These were used as trade coins and several of the later dates have been restruck.
Бала асырап алу, 15-16 ғасырлар
XV және XVI ғасырларда Батыс Еуропадағы халықаралық саудагерлер флориндерден дукаттарға көшті, дукаттар көбінесе Рейн гильдері, француз экюы және испан эскудосы сияқты жергілікті таңқы алтын монеталармен бірге айналыста болды. Егер билеушілер өз валюталарын реформаласа, дукатты үлгі ретінде жиі пайдаланды. Мысалдарға Мамлюк ашрафилері мен Осман сұлтандары жатады. 1497 жылы Испания алтын экселентесін дукаттың көшірмесіне айналдырды, ол 1504 жылдан бастап дукадо деп аталды. 23¾ карат тазалықтағы және венециялық дукаттан сәл кішірек, әрқайсысы шамамен 3,484 грамм таза алтыннан тұрды және сол кездегі есептік бірлік болған 375 мараведиге бағаланды. 1511 жылдан бастап қасиетті Рим императоры Максимилиан I Австрияда алтын дукаттарды таңқылап, өз валюталық реформасын бастады. 1524, 1559 және кейінгі жылдардағы алтын таңқу орналасулары (Reichsmünzordnung) арқылы алтын дукаттар мен флориндер қасиетті Рим империясының қалған бөлігінде орнатылды. Дукаттың салмағы 3,49 граммды құрады және 23⅔ карат тазалықта (3,442 грамм таза алтын) болды, ал 8 дукат 11 Рейн флориніне теңестірілді, олардың салмағы 3,25 грамм және 18½ карат тазалықта (2,503 грамм таза алтын) болды. Германия аймақтары осы стандарттарды 19 ғасырға дейін сақтап келді.
In the 15th and 16th centuries, international traders in Western Europe shifted from the florin to the ducat as their preferred currency, with ducats often co circulating with locally minted gold coins like the Rhenish guilder, French écu and Spanish escudo. As rulers reformed their currencies, they frequently used the ducat as a model. The Mamluk ashrafi and the Ottoman sultani are examples. In 1497, Spain reformed its gold excelente into a copy of the ducat which was known as the ducado from 1504. 23¾ carats fine and slightly smaller than the Venetian ducat, each had about 3.484 g of pure gold and was reckoned as 375 maravedís, the typical unit of account at the time. The Holy Roman Emperor MaximilianI initiated his own currency reform, minting gold ducats in Austria from 1511. Gold ducats and florins were established through the rest of the Holy Roman Empire by minting ordinances (Reichsmünzordnung) in 1524, 1559, and later. The ducat weighed 3.49 grams and was 23⅔ carats fine (3.442 g of pure gold) and exchanged at a ratio of 8 ducats for 11 Rhenish florins, which weighed 3.25 grams and were 18½ carats fine (2.503 g of pure gold). The German territories retained these standards until the 19th century.
Нидерландының дукаттары
Голландиялық көтеріліс солтүстік аймақтағы жеті провинцияға өздерінің монеталарын шығару құқығын берді. Алайда, 1583 жылы Анжу Францискінің үкіметі құлағаннан кейін, олар сол монеталарда аталатын конституциялық билеушісіз қалды. Олар ұзақ жылдар бойы қалыптасқан, жақсы танылған шетелдік монеталарды үлгі алу дәстүріне қайта оралды. Бұл жағдайда олар саяси қиындықтарды болдырмау үшін қолданыстан шығып қалған монеталарды көшірді. Фердинанд пен Изабелланың дукат стандарты бойынша шығарған алтын монеталары кеңінен көшіріліп, дукаттар деп аталды. Олар сондай-ақ венгр дукатын да еліктеді, және осы монеталар Біріккен провинциялардың келешектегі монета айналымына көбірек әсер етті. Нидерланды ірі халықаралық сауда ортасы болғандықтан, осы дукаттардың ықпалы бүкіл әлемге тарады. Алғашқыда Нидерландыда венгр үлгісіндегі дукаттардың бет жағында Санкт-Ладиславтың венгр прототипіндегідей корона мен шабуыл балтасын ұстаған тұрған тұлға бейнеленген, бірақ басқа жазумен аталыпты. Бұл типтер союздағы жеті провинцияны білдіретін қылыш пен жеті жебе ұстаған тұрған рыцарьға айналды. CONCORDIA RES PARVÆ CRESCUNT деген жазу, түрліше қысқартылған нұсқаларында, "бірлікте кішкентай нәрселер өседі" дегенді білдіреді. Сондай-ақ, монетаны шығарған провинцияның аты немесе символы көрсетілген. Артындағы жазу әрқашан бірдей қысқартылған түрінде келген: MOneta ORDInum PROVINciarum FOEDERatorum BELGicarum AD LEGem IMPerii, Бельгияның федеративтік провинцияларының патшалық заңына сәйкес алтын монетасы. Наполеон дәуірінде Батавия Республикасы мен Луи Бонапарт осы үлгідегі дукаттарды соғуды жалғастырды. Бұл монеталар Нидерландының француз империясына қосылған кезде шығарылмады. Наполеон жеңілгеннен кейін Нидерланд Корольдігі оларды сауда және құйма монеталар ретінде шығаруды жалғастырды. Енді артындағы кестеде MOneta AURea REGni BELGII AD LEGem IMPerii деп жазылған.
The Dutch Revolt gave its seven northern provinces control of their coinage. The collapse of the government of Francis of Anjou in 1583, however, left them without a constitutional ruler to name on those coins. They fell back on the longstanding regional tradition of imitating well accepted foreign coins. In this case they avoided political complications by copying obsolete coins. The gold coins Ferdinand and Isabella issued to the standards of the ducat were widely copied and called ducats. They also imitated the Hungarian ducat and those coins had more influence on the subsequent coinage of the United Provinces. Since the Netherlands became a dominant international trader, the influence of these ducats was global. At first, ducats of Hungarian type struck in the Netherlands had a standing figure on the obverse with the crown and battle axe that St. Ladislaus carried on the Hungarian prototype, but naming him with a different legend. Like the original, but not contemporary, Hungarian ducats, the reverse had a shield, which now showed the coat of arms of the issuing province These types evolved into a standing knight holding a sword and seven arrows representing the seven provinces in the union. The legend, CONCORDIA RES PARVÆ CRESCUNT, shortened in a variation of ways, says "by concord small things increase". It also names—or shows a symbol representing—the province that issued the coin. The reverse had a tablet inscribed and always shortened in the same way: MOneta ORDInum PROVINciarum FOEDERatorum BELGicarum AD LEGem IMPerii, gold money of the federated provinces of Belgium in accordance with the law of the realm. In the Napoleonic period, the Batavian Republic and Louis Bonaparte continued to strike ducats with these designs. These coins were not issued during the annexation of the Netherlands into the French Empire. Since Napoleon’s defeat, the Kingdom of the Netherlands has continued to issue them as trade and bullion coins. The text in the table on the reverse now says MOneta AURea REGni BELGII AD LEGEM IMPERII.
Күміс дукатон
Күміс дукатон 16 ғасырдың ортасында Италия мемлекеттерінде шамамен 30 грамм таза күмістен жасалған ірі монета ретінде пайда болды, құны алтын дукаттан немесе секвиннен сәл төмен еді. Сол сияқты аталатын монеталар 17-18 ғасырларда Төмен елдерде де соғылды, олар алтын дукаттармен қатар танымал сауда монеталарына (негóтиепеннинг) айналды: 1618 жылғы Испания Нидерландының дукатоны – 30,7 грамм таза күміс, 1659 жылғы Нидерланд Республикасының күміс атты дукатоны – 30,45 грамм таза күміс, және (шатастыратын) Нидерланд Республикасының кішкентай күміс дукаты (күміс дукаты) – 1659 жылы 24,36 грамм таза күміс.
The silver ducaton commenced in the Italian states in the mid 16th century as a large coin of approximately 30 grams fine silver, worth slightly less than the gold ducat or sequin. Similarly named coins were also minted in the Low Countries in the 17th and 18th centuries, which became popular negotiepenningen (trade coins) along with gold ducats: the Spanish Netherlands ducaton in 1618 of 30.7 g fine silver, the Dutch Republic's silver rider ducaton in 1659 of 30.45 g fine silver, and (confusingly) the Dutch Republic's smaller zilveren dukaat (silver ducat) in 1659 of 24.36 g fine silver.
Құлдырау
Дукаттың қолданылуы 17 ғасырдан бастап, жаңадан қазылған Латын Америкасы алтынының испандық дублон және португалдық моидор сияқты Иберия стандарттарымен салыстырылып бағаланған сайын азайды. 19 ғасырда дукаттар бірнеше елдің стандартты монетасы ретінде бірте-бірте қолданыстан шығарылды, ең маңыздысы – 1865 жылғы Латын валюталық одағы (Франция, Италия, Швейцария) және 1857 жылғы Вена валюталық шарты (Герман конфедерациясы, Австрия-Венгрия). 20 ғасырда дукаттар күнделікті саудада қолданылатын монетадан коллекционерлер мен инвесторларға арналған алтын монетаға айналды. Австрия 1915 жылға дейін дукаттарды соғуды жалғастырды және соңғыларын, оның ішінде осы жерде бейнеленген төрт дукатты монетаны қайта соғуды жалғастырды. Бірақ Испанияның Америкадағы колониялары үшін алтын-көмір қамтамасыз еткендіктен, испан доллары дукатты басып, әлемдік сауданың басым валютасы болды. 1913 жылға қарай алтын дукаттың құны "тоғыз шиллинг пен төрт пенс стерлингке, немесе екі доллардан сәл астам болды. Күміс дукаттың құны мұның шамамен жартысына тең". Қазірдің өзінде кейбір ұлттық монета соғу орындары ескі үлгілер бойынша жасалған дукаттарды алтын монета ретінде шығарады және банктер бұл монеталарды жеке инвесторларға немесе коллекционерлерге сатады.
Use of the ducat waned from the 17th century with the minting of freshly mined Latin American gold to Iberian standards like the Spanish doubloon and the Portuguese moidore. In the 19th century ducats were progressively dropped as standard coin of several nations, most significantly the Latin Monetary Union of 1865 (France, Italy, Switzerland) and the Vienna Monetary Treaty of 1857 (German Confederation, Austria Hungary). By the 20th century ducats have transitioned from trade coin used in daily commerce to bullion coin for collectors and investors. Austria continued to strike ducats until 1915, and has continued to restrike the last of them, including some four ducat coins illustrated here. Nevertheless, bullion for Spain's American colonies allowed the Spanish dollar to supersede the ducat as the dominant currency of world trade. Around 1913, the gold ducat was worth the equivalent of "nine shillings and four pence sterling, or somewhat more than two dollars. The silver ducat is of about half this value." Even now some national mints produce batches of ducats made after old patterns as bullion gold and banks sell these coins to private investors or collectors.