Кіріспе

Уэльстік Бикнор (Llangystennin Garth Brenni) – Англия графтығының оңтүстігіндегі аймақ. Атының айнымалығына қарамастан, қазіргі таңда Уэльске кірмейді, бірақ тарихи тұрғыдан Монмутшир графтығының бөлігі (эксклав) болған. Ол Уай өзенінің иілісінде орналасқан және атауынан-ақ көрініп тұрғандай, Уэльстік Бикнор Уэльспен тығыз байланысты, Монмутшир графтығының бөлігі болған, сонымен қатар Глостерширге қарасты Англиялық Бикнор және Лидбрукпен шектес.

Тарих

Кортфилд, Уэльс Бикнордың сарайы, бастапқыда Грейфилд немесе Гринфилд деп аталды (уэльс тіліндегі “glas” сөзі бастапқыда сұр, жасыл және көк түстерді қамтитын түстер спектрін білдірген). Англия королі Генрих V сегіз жасында анасы Мэри де Боунның қайтысынан кейін, Леди Маргарет Монтакьюттің қамқорлығында осы сарайда тұрғаннан кейін атауы өзгерді. Леди Маргарет Монтакьют – сэр Джон Монтакьюттің әйелі, Солсберидің 3-ші графы, оның әкесі, король Генрих IV, король Ричард II-нің тағын басып алғанға дейін. Леди Маргарет Монтакьюттің бейнесі Уэльс Бикнор шіркеуінде сақталған, ал қарапайым мазары Гудрич шіркеуіндегі алтарьдың жанында орналасқан. Уэльс Бикнор сарайы мен оған қарасты жерлер Воган отбасының меншігінде болды. Бірақ 1651 жылы католик болған Ричард Воганның жері тартып алынып, Монмутширдегі Лансойдан Филипп Николасқа берілді, бұл эксклавтың пайда болуына әкелді. 1844 жылғы Графтықтар (Ажыратылған Бөліктер) заңы бойынша ол Херефордширдің құрамына кірді. Воган отбасыларындағы діни келіспеушілік бірнеше буынға созылды. 1715 жылы Джон Воган (вероятно, Ричардтың ұрпақтарының бірі) Георг I-ге адалдық серт беруден бас тартты. Оның Монмутшир, Радноршир, Херефордшир және Глостершир графтықтарында жылына 1000 фунт стерлингке бағаланған мүлігі болды. 1719 жылы ол шіркеуге бармағаны үшін айып төледі. Кейінгі ұрпақтан Ричард Воган 1745 жылы Принц Чарльз Эдвард Стюарттың армиясына қосылды. Воган Каллоден шайқасына қатысып, ханзадамен бірге эмиграцияға кетті. Ол және оның інісі Уильям Воган заңнан тыс деп жарияланды, олардың мүлігі тәркіленді, ал олар Испанияға қашып, сол елдің армиясында офицерлер болды. Екеуі де испан әйелдеріне үйленді, ал олардың кейбір ұрпақтары Испанияда қоныстанды және испан аристократиясының өкілдеріне айналды. Ричард Воган 1795 жылы Барселонада қайтыс болды, бірақ оның ұлы Уильям кейін Уэльске оралып, інісінің мұрагері ретінде мүлігінің басым бөлігін қайта алды. Кейіннен, 1778 жылы Монмут қаласында Уильямның ағасы Кортфилдтен Джон Воган король Георг III-ке адалдық серт берді. 1830 жылы Кортфилдтен Джон Воганға үйленген Луиза Элиза Роллс балаларының дін қызметкері немесе діни өмірге шақырылуын тіледі, және оның алты ұлы дін қызметкері болды (соның ішінде кейінірек кардинал Воган), ал оның төрт қызы монах болды.

Чиркөю мен ректория (қазіргі жастар жатақханасы)

Уэльс Бикнорындағы Сент Маргарет шіркеуі 1858 жылы кеңінен қайта салынды және 2016 жылы жеке меншікке сатылды. Уэльс Бикнор приходтық тізілімдері қазір Херефорд мұрағат кеңсесінде сақталады. Шіркеудің қасында Уэльс Бикнорындағы Жастар жатақханасы орналасқан. Бұл ғимарат 1936 жылы YHA-ға жалға берілгенге дейін пасторлық резиденция қызметін атқарды. Жастар жатақханасы көп жылдар бойы "Уэльс Бикнор" деп аталды, бірақ 2013 жылдың наурызында YHA Wye Valley деп қайта аталды. Алғашқы жатақхана 1936 жылы ескі Керн көпірі жатақханасын алмастырды.

Бұрынғы Росс және Монмут темір жолы

Росс және Монмут темір жолы Керн көпірі станциясынан басталып, Уай өзені арқылы аймаққа қызмет көрсетті. Желі Коппет төбесінің астындағы туннель арқылы аралық стансаларсыз өтті, Росс-он-Уай бағытында Уай өзені арқылы Керн көпіріне, ал Монмут бағытында Лайдбрук бұрылысына дейін теміржол көпірлері салынған.