Кафедралық үй: собор, монастырь немесе колледж шіркеуінің құрамындағы кеңес отырыстары өткізілетін ғимарат. Тарихы, мақсаты мен қолданылуы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кафедралық үй немесе шаптерхаус – кафедральдық, монастырлық немесе колледждік шіркеудің құрамына кіретін және мәжілістер өткізілетін ғимарат немесе бөлме. Кафедральдық шіркеуге қосылған жағдайда, кафедральдық шаптер сол жерде жиналады. Монастырларда бүкіл қауым көбінесе күнделікті оқу үшін және аббат немесе аға монахтардың сөздерін тыңдау үшін жиналатын. Колледждік шіркеуге қосылған жағдайда, колледждің деканы, пребендарлары және канондары сол жерде кездеседі. Бұл бөлмелер түрлі басқа да мәжілістер үшін де пайдаланылуы мүмкін; орта ғасырларда өз аумақтарымен саяхаттап жүрген монархтар оларды өз кездесулері мен қабылдаулары үшін жиі пайдаланатын. Синодтар, шіркеу соттары және осы сияқты басқа да мәжілістер көбінесе шаптерхаустарда өткізілетін.
Building or room that is part of a cathedral, monastery or collegiate church
A chapter house or chapterhouse is a building or room that is part of a cathedral, monastery or collegiate church in which meetings are held. When attached to a cathedral, the cathedral chapter meets there. In monasteries, the whole community often met there daily for readings and to hear the abbot or senior monks talk. When attached to a collegiate church, the dean, prebendaries and canons of the college meet there. The rooms may also be used for other meetings of various sorts; in medieval times monarchs on tour in their territory would often take them over for their meetings and audiences. Synods, ecclesiastical courts and similar meetings often took place in chapter houses.
Дизайн
Монастырьдың бір бөлігі болған жағдайда, тарау үйі әдетте шіркеудің жанында орналасқан, монастырдың шығыс қанатында болады. Англиядағы көптеген соборлар бастапқыда монастырлық негізде салынғандықтан, мұндай орналасқан жерлер онда да жиі кездеседі. Басқа жерлерде бұл жеке тұрған ғимарат болуы мүмкін. Тарау үйі монастырьдың барлық монахтарын қабылдауға арналған кең жайды қамтиды және көбінесе әсем безендіріледі. Әдетте, бөлменің барлық қабырғаларында орындықтар орналасқан, көбінесе тастан қаланған, ал орталық кеңістік бос қалдырылады. Ересек мүшелердің орындықтары әдетте басқаларынан үлкен болады және олар көтеріңкі тұғырға орналастырылуы мүмкін. Көбінесе бір ғана есік болады, бөлме жақсы жарықтандырылған болса да, терезелер көбінесе сырттан көруге немесе тыңдауға мүмкіндік бермейтіндей биік орналасқан. Көптеген ірі тарау үйлерінде қызметшілер мен шақырылғандар күтіп тұруы үшін вестибюльдер қарастырылған, егер монастырьге тікелей кіреберіс мұндай орынды ұсырмаса. Көп жағдайда отын жағатын ошақ болады, ал кейбір мысалдарда кейінірек қосылған құрбандық алтарьлары да кездеседі. Көптеген ортағасырлық бөлмелер кеңістіктің ортасында бағаналармен сүйенген тас күмбездерді пайдаланады, бұл жоғары бюджетке ие монастырлардағы басқа да кең қолданылатын үлкен бөлмелерде де қолданылады. Ал кейбіреулерінің төбелері әлдеқайда биік. Бөлменің пішіні әдетте барлық жақтан жақсы естілуге мүмкіндік беретіндей етіп жасалады. Ол тіктөртбұрышты, шаршыға жақын болуы мүмкін, бірақ сегізбұрышты және басқа да дөңгелек пішіндер Англияға тән, Вустер соборындағы нұсқасы ең ерте деп саналады. Көптеген тарау үйлері, Уэллс соборындағы, Личфилд соборындағы, Вестминстер аббаттығындағы және Лэкок аббаттығындағы сияқты, жоғары шатырдың күмбезіне тірелетін жалғыз орталық бағанаға ие. Йорк соборында ағаш төбесі бар, орталық бағанасы жоқ. Көптеген ғимараттарда қабырға бойында орындықтармен жиектелген аркадалар орналасқан, орындықтар үшін оюлы жиектер жасалған. Англиядағы тарау үйлері континенттік үйлерге қарағанда әдетте күрделірек және сәндірек болады, ал сегізбұрышты пішін әсем боялған шыны терезелерді көрсетуге мүмкіндік берді, бірақ қазір олардың көпшілігі жоғалып кеткен, Йорк қаласындағыларынан басқа. Вестминстер аббаттығынан басқа, барлық суреттер жоғалып кеткен, бірақ ағылшын дизайны, оюлы аркадалар мен терезелерге баса назар аударғандықтан, континенттік тарау үйлерінде кездесетін үлкен қабырғалық кеңістіктерді қалдырмады. Вестминстерде тарау үйі, Вестминстер сарайының қарамағысында орналасқан, қазіргі ғимарат салынғаннан бастап патшалық кеңестердің көптеген мүшелерін қамтитын патшалық кездесулер үшін пайдаланылды және Генрих VIII билікке дейін Халық палатасының кездесулері үшін әдеттегі орын болды. Англия реформасынан кейін көп ұзамай ол қазіргі Қоғамдық архивтің (ұлттық архивтер) алғашқы үйіне айналдырылды, ал орындықтардың артына қосылған кеш готикалық суреттер (галереяны қараңыз) 19 ғасырға дейін кітап сөрелерінің артына жасырылған күйде сақталды. Кейбір роман немесе готикалық монастырларда тарау үйіне кіреберіс есігі қалың қаптамамен және айналасында әсем архивольттармен безендірілген, әсіресе ол жеке тұрған ғимарат болған жағдайда. Көптеген тарау үйлерінде күрделі ою-өрнектер немесе фрескалар бар, олардың ішінде діни өнердің шедеврлері кездеседі, бірақ кейде олар да тұрмыстық сипатта болады. Арлансадағы суреттер, қазір Испания мен АҚШ-тағы мұражайларға таратылған, бастапқыда Сан-Педро-де-Арланса монастырын безендірді және роман стиліне тән сарайлық безендірудің ең жақсы сақталған үлгілері болып табылатын үлкен, батыл мифтік жандарды бейнелейді. Қазіргі заманғы жағдайларда тарау үйі қарапайым кеңсе кеңесі немесе кездесу залы ретінде пайдаланылуы мүмкін. Егер ол жеке тұрған ғимарат болса, онда ол көбінесе бір ғана негізгі бөлмеден тұрады.
When part of a monastery, the chapter house is generally located on the eastern wing of the cloister, which is next to the church. Since many cathedrals in England were originally monastic foundations, this is a common arrangement there also. Elsewhere it may be a separate building. The chapter house comprises a large space, in order to hold all the monks of the monastery, and is often highly ornamented. Typically there is seating around, often built into, all the walls of the room, often in stone, with the central space left open. The seats for the senior members are often larger than the others, and may be raised on a dais. Usually there is only one doorway, and though the room is well lit where the location allows, the windows are often too high to allow a view in from outside (or eavesdropping). Many larger chapter houses are designed with vestibules for attendants and those waiting to be called, where opening onto a cloister does not provide such a space. There is often a fireplace, and altars are found in some examples, sometimes added later. Many medieval rooms use stone vaulting supported by columns in the centre of the space, as used for other more utilitarian large rooms in monasteries with a generous budget. Others have much higher roofs. The shape of the room is usually designed to allow good audibility for speakers from all parts of the room. It may be rectangular, tending towards the square, but octagonal and other near circular plans are an English speciality, with that at Worcester Cathedral probably the earliest. Most, like those at Wells Cathedral, Lichfield Cathedral, Westminster Abbey and Lacock Abbey, have a single central column from which the high roof vaulting spreads. York Minster has a wooden roof and no central column. Many have elaborate benched arcades round the wall, with crocketed frames for the seats. English chapter houses tend to be more elaborate and highly decorated than Continental ones, and the octagonal shape allowed for spectacular displays of stained glass, now mostly lost, though not at York. Except at Westminster Abbey any paintings have been lost, but English designs, with their emphasis on carved arcades and windows, did not leave the large wall spaces found in most Continental chapter houses. At Westminster the chapter house, opposite the Palace of Westminster, was used from the erection of the present building for royal meetings, including many of the royal council, and was the usual location for meetings of the House of Commons until the reign of Henry VIII. It was converted into the first home of what is now the Public Record Office (the national archives) soon after the English Reformation, and the late Gothic paintings added behind the seats (see gallery) were preserved hidden behind bookshelves until the 19th century. In some Romanesque or Gothic monasteries, the entrance to the chapter house has an elaborate façade with a door surrounded by highly decorated archivolts, especially when it is a separate building. Many chapterhouses feature elaborate carving or frescos, which include some masterpieces of religious art, but were also sometimes secular. The paintings from Arlanza, now spread across museums in Spain and the United States, originally decorated the monastery of San Pedro de Arlanza, and contain huge bold mythical beasts that are some of the finest survivals of Romanesque palace decoration. In modern settings, the chapterhouse may simply be (or use) an ordinary office boardroom or meeting room. When it is a separate building, this often consists of just the single main room.
Тарих және қолданылу
Монахтар қауымы "капитул" өткізу үшін абатпен бірге кафедралық үйде жиналатын; яғни "Мартирологияны және Некрологияны оқу, кінәларды түзету, күннің жұмыстарын бөлу және жоғары тұрғанның нұсқауларын тыңдау, сондай-ақ кешкі Коляция немесе Комплинге дейінгі оқу". Алғашқы жиын таңертең, Прима немесе Терция құлшылығынан кейін өтті. Монахтар қабырға бойымен қатаң жас ережені сақтап отыратын, бірақ лауазымды тұлғалар олардан бөлек отыратын. 820 жылғы Санкт-Галл жоспары – 9-ғасырлық идеалды монастырь жоспары, онда көптеген ғимараттар мен бөлмелер бар, бірақ ешқайсысы шын мәнінде кафедралық үйдің қызметін атқара алмайды; сондай-ақ мұндай бөлме туралы Әйіпті Бенедикт те еске алған жоқ. Алайда, 816 жылы Ахен кеңесінің мәжілісінде кафедралық үй туралы айтылған. Бұрынғы монастырларда шіркеу немесе монастырь барлық жиналыстар үшін пайдаланылған болуы мүмкін, немесе әдетте асхана (тамақ ішетін зал) болған. Бірақ кем дегенде 1000 жылға қарай мұндай бөлме ірі монастырлық кешендерде қалыпты жағдайға айналды. Кафедралық үй жиі орналасқан монастырьдің шығыс жағы әдетте бірінші болып салынатын; ол шіркеу қабырғалары салынысымен бірге жұмысқа кірісетін.
The community of monks would meet in the chapter house with the abbot to "hold chapter"; that is, "for the reading of the 'Martyrology' and the 'Necrology', for the correction of faults, the assigning of the tasks for the day, and for the exhortation of the superior, and again for the evening Collation or reading before Complin". The first meeting took place in the morning, after the church services of Prime or Terce. The monks might sit along the length of the walls in strict age order, apart from the office holders. The Carolingian Plan of St Gall (c. 820) is the plan for an ideal 9th century monastery, with a great variety of buildings and rooms, but none that really can be assigned the function of chapterhouse; nor is such a room mentioned by Saint Benedict. But the chapter house is mentioned in the proceedings of the Council of Aachen in 816. The church or cloister may have been used for all meetings in earlier monasteries, or there was usually a refectory (hall for eating). But by at least 1000 such a room had become normal in large monastic establishments. The east side of the cloister on which the chapter house was often located was usually the first to be constructed; it would have been begun shortly after the church walls were built.