Кіріспе
Шимабара қамалы (島原城), сондай-ақ Моритаке қамалы (森岳城) және Такаки қамалы (高来城) деп белгілі, Жапонияның Шимабара қаласында, Хизен провинциясында (қазіргі Нагасаки префектурасы) орналасқан қамал. Бұл бес қабатты ақ ғимарат көршілес Кумамото префектурасындағы қара Кумамото қамалынан айқын түрде ерекшеленеді.
Сипаттама
Шимабара қамалы – Ариак шығанағы мен Унзен тауының арасында орналасқан жазық далалық қамал (平城). Сыртқы орлардың тереңдігі 15 метр, ені 30–50 метр болса, олар шығыстан батысқа қарай 360 метрге, солтүстіктен оңтүстікке қарай 1260 метрге дейін созылған. Қоршалған аумақ үш бөлікке бөлінген. Қабырғалардың жалпы ұзындығы 3900 метрді құрайды және маңызды жерлерде әртүрлі өлшемдегі 16 ягура орналасқан. Басты мұнара бес қабаттан тұрады, биіктігі 33 метрге жетеді және әрқайсысы үш қабаттан тұратын екі қосалқы мұнараға жалғасқан. Мұндай қамал 40 000 коку кірісі бар даймио үшін қалыптыдан әлдеқайда ірі болып саналады.
Тарих
Арима кланы, Киришитан даймёлары болған, Муромачи дәуірінің соңында Хиноэ және Хара қамалынан Шимабара доменін басқарды. Ұлттық оқшаулау саясаты басталғаннан кейін, Токугава Бакуфу 1614 жылдан бастап христиан дінін тыйым салып, Арима Наозумиді Мацукура Шигемасамен ауыстырды. Христиан дініне қарсы тыйымды жаппай атқылаулар арқылы қатаң түрде орындаған Мацукура 1618-1624 жылдары өзінің жаңа Шимабара қамалын салуға қаражат жинау үшін салықтарды күрт көтерді. Шаруаларды қанау Шимабара көтерілісіне себеп болған маңызды фактор болды. Шимабара көтерілісі кезінде қамал қоршауға алынды, бірақ зақымдалмады. Кейіннен ол 1638-1668 жылдары Шимабараны басқарған Корики кланының, сондай-ақ Мацудайра (1669-1747, 1774-1871) және Тода (1747-1774) кландарының резиденциясы болды. Мацудайра даймёлары 1868 жылғы Мейдзи қайта жаңғыруына дейін Шимабара қамалында тұрды. Бұл қала 1871 жылға дейін жергілікті үкіметтің орталығы болды, содан кейін бұрынғы Шимабара домені жаңа Нагасаки префектурасына біріктірілді. 1876 жылы қамалдың көп бөлігі, сондай-ақ көптеген қосалқы құрылыстар бұзылды. Үшінші бейлі мектеп аумағына айналды, ал ішкі бейлінің көп бөлігі егістік жерлерге берілді. Бүгінде бастапқы құрылыстан тек қамал және тас қабырғалар ғана сақталған. 1960 және 1972 жылдары бірнеше ягура қалпына келтірілді, ал 1964 жылы қамал темір бетоннан қалалық мұражай ретінде қайта салынды, онда Киришитан мәдениетіне, Шимабара көтерілісіне және феодалдық кезеңге қатысты экспонаттар қойылған. 1980 жылы белгілі мүсінші Сейбо Китамураның құрметіне мемориалдық мұражай ашылды. 2006 жылы Шимабара қамалы Жапония қамалдары қорының тізіміне Жапонияның 100 үздік қамалының бірі ретінде енгізілді.
The Matsudaira daimyō remained in residence at Shimabara Castle until the Meiji Restoration of 1868. It was the seat of the local government until 1871, when the former Shimabara Domain was merged into the new Nagasaki prefecture. The keep was pulled down in 1876, as were most of the supporting structures. The third bailey became a school grounds, and most of the inner bailey was given over to farmland. Today, only the moat and stone walls remain from the original structure. A number of the yagura were restored in 1960 and 1972, and the keep was rebuilt in 1964 in reinforced concrete as a city museum containing exhibits of the Kirishitan culture, Shimabara Rebellion and feudal period. In 1980, a memorial museum was opened in honor of Seibo Kitamura, a noted sculptor. In 2006, the Shimabara Castle was listed one of the 100 Fine Castles of Japan by the Japan Castle Foundation.