Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1805-1836 жылдар аралығында Лихтенштейн князі
Prince of Liechtenstein from 1805 to 1836
Иоганн I Иосиф (Johann Baptist Josef Adam Johann Nepomuk Aloys Franz de Paula; 26 маусым 1760 – 20 сәуір 1836) 1805 және 1806 жылдар аралығында, сондай-ақ 1814 жылдан 1836 жылға дейін Лихтенштейн князі болды. Ол 1805 және 1806 жылдар аралығында Киелі Рим империясы тұсында билік еткен соңғы Лихтенштейн князі және 1806 жылдан 1814 жылға дейін Лихтенштейннің регенті қызметін атқарды. Ол Лихтенштейн князі Франц Иосиф I-нің төртінші ұлы еді. 1785 жылы Иоганн Венадағы масондық ложасына қосылды.
Johann I Joseph (Johann Baptist Josef Adam Johann Nepomuk Aloys Franz de Paula; 26 June 1760 – 20 April 1836) was Prince of Liechtenstein between 1805 and 1806 and again from 1814 until 1836. He was the last Liechtenstein prince to rule under the Holy Roman Empire between 1805 and 1806 and as regent of Liechtenstein from 1806 until 1814. He was the fourth son of Franz Joseph I, Prince of Liechtenstein. In the year 1785 Johann joined the Freemason lodge in Vienna.
Ерте мансап
Иоганн әскери мансапты таңдап, 21 жасында курасир полкіне лейтенант ретінде қабылданды. Ол көптеген шайқастарға қатысты. 1794 жылдың маусымында генерал-майор болып тағайындалғаннан кейін Флевр шайқасында шайқасты. 1796 жылдың 3 қыркүйегінде Вюрцбург шайқасында Антон Сцтарай дивизиясындағы аралас атты және жаяу әскер бригадасына қолбасшылық етті. Осы ісі үшін Мария Терезия орденінің командирлік кресімен марапатталды. Екінші коалиция соғысында Лихтенштейн Треббия шайқасында австриялық резервке қолбасшылық етті. 1799 жылдың тамызында фельдмаршал-лейтенант шеніне көтерілді. Қараша және желтоқсан айларында Кунео қаласын сәтті қоршауға 8000 әскерге басшылық етті. 1800 жылдың 3 желтоқсанында Хоэнлинден шайқасында 5109 сарбаздық атты дивизияны басқарды.
Johann chose a military career and at age 21 entered the army as a lieutenant in a cuirassier regiment. He also participated in many other battles. Soon after being promoted to General Major in June 1794, he fought at the Battle of Fleurus. He commanded a mixed cavalry infantry brigade in Anton Sztaray's division at the Battle of Würzburg on 3 September 1796. After this action he was awarded the Commander's Cross of the Order of Maria Theresa. In the War of the Second Coalition, Liechtenstein commanded the Austrian Reserve at the Battle of Trebbia. In August 1799 he received promotion to Feldmarschal Leutnant. He commanded 8,000 men in the successful siege of Cuneo in November and December. On 3 December 1800, he led a 5,109 man cavalry division in the Battle of Hohenlinden.
Наполеон соғыстары
Лихтенштейн Наполеон соғыстарында көзге түсті. Аустерлиц шайқасында ол 5-ші колоннаның 4600 атты әскерін басқарды. Оның әскерлері жақсы соғысты, бірақ ол Австрия-Ресей армиясын қатты жеңілістен сақтап қала алмады. Содан кейін ол император Наполеон I-мен келіссөздер жүргізіп, олар Прессбург бейбіт шартымен аяқталды. 1808 жылы ол кавалерия генералы шеніне ие болды. Бесінші коалиция соғысы барысында Лихтенштейн Карл армиясының I резервтік корпусына басшылық етті. Ол 1809 жылдың 22 сәуірінде Экмюль шайқасында, 21-22 мамырда Асперн-Эсслинг шайқасында және 5-6 шілдеде Ваграм шайқасында өз атты әскері мен гранадерлерін жетекке алды. Архиегер Карл отставкаға кеткеннен кейін ол бас әскерге қолбасшылық етті және осы жауапкершілікті жыл соңына дейін атқарды. Император Франциск II оны қыркүйек айында фельдмаршал етіп тағайындады. Ол Шёнбрунн бейбіт шартын келіссөздер арқылы жүзеге асырып, оған қол қойды. Бұл екі шарттың екеуі де Наполеон үшін өте тиімді, ал Австрия үшін қиын болды. Кейін Лихтенштейн дипломатиялық шеберлігі жеткіліксіз деп айыпталды. Сондықтан ол 1810 жылы әскери қызметтен кетті.
Liechtenstein was prominent in the Napoleonic Wars. At the Battle of Austerlitz, he led the 4,600 cavalry of the 5th Column. His troops fought well but he was unable to save the Austrian Russian army from a disastrous defeat. Afterward, he carried on the negotiations with Emperor Napoleon I which concluded with the Peace of Pressburg. He earned the rank of General of Cavalry in 1808. Throughout the War of the Fifth Coalition Liechtenstein commanded the I Reserve Korps in the army of Archduke Charles. He led his cavalry and grenadiers at the Battle of Eckmühl on 22 April 1809, the Battle of Aspern Essling on 21–22 May, and the Battle of Wagram on 5–6 July. He took command of the main army after Archduke Charles resigned and held this responsibility until the end of the year. Emperor Francis II promoted him Feldmarschall in September. He negotiated and signed the Peace of Schönbrunn. Both of these treaties were very favourable to Napoleon and hard on Austria. Afterward, Liechtenstein was accused of having little diplomatic skill. To escape criticism he resigned from the military in 1810.
Билік иелері
Лихтенштейннің ханзадасы ретінде Иоганн болашаққа бағытталған реформалар жасады, бірақ абсолюттік билік жүргізу стиліне ие болды. 1818 жылы ол конституция берді, бірақ оның мәні шектеулі болды. Ол ауыл шаруашылығы мен орман шаруашылығын кеңейтіп, сол кездегі қазіргі заманғы иеліктің қажеттіліктерін ескере отырып, әкімшілігін түбегейлі түрде қайта ұйымдастырды. Ол ағылшын үлгісінде Бидермейер бақтары мен саябақ ландшафтарын отырғызу арқылы бағбандық өнер саласында жаңа үрдіс белгіледі. 1806 жылы Наполеон Лихтенштейнді Рейн конфедерациясына қосып, оны тәуелсіз мемлекет етті. Вена конгресінде Лихтенштейннің тәуелсіздігі бекітілді. Лихтенштейн 1815 жылы Германия конфедерациясына мүше болды. Бұл мүшелік Лихтенштейннің тәуелсіздігін растады.
As Prince of Liechtenstein, Johann made forward thinking reforms, but also had an absolutist governing style. In 1818 he granted a constitution, although it was limited in its nature. He expanded agriculture and forestry and radically reorganized his administration, in an attempt to take the requirements of what was then a modern estate into account. He proved a trendsetter in the area of garden art by planting Biedermeier gardens and park landscapes in an English model. In 1806 Napoleon incorporated Liechtenstein in the Confederation of the Rhine and made it a sovereign state. At the Vienna Congress the sovereignty of Liechtenstein was approved. Liechtenstein became a member of the German Confederation in 1815. This membership confirmed Liechtenstein's sovereignty.