Австрия маршалы Франсуа Клерфай: Өмірбаяны мен әскери жетістіктері
François Sébastien Charles Joseph de Croix, Count of Clerfayt
Француздық маршал Ф. де Клерфай, Габсбург әскерінде жемісті қызмет етіп, жеті жылдық соғыста көзге түсті. Түріктерге қарсы күресті, Франциямен соғыстарда айрықша көзге түсті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық маршал Франсуа Себастьен Шарль Джозеф де Круа, Клерфайт графы (14 қазан 1733 - 21 шілде 1798), валлондық, Габсбург монархиясының армиясына қосылып, көп ұзамай Жеті жылдық соғыста шайқасты. Әскери мансабында кейін ол Австрия әскерін Осман түріктеріне қарсы соғыста жетекшілік етті. Француз революциялық соғыстары барысында ол көптеген шайқастарға қатысып, фельдмаршал шеніне жетті.
Austrian marshal
François Sébastien Charles Joseph de Croix, Count of Clerfayt (14 October 1733 – 21 July 1798), a Walloon, joined the army of the Habsburg monarchy and soon fought in the Seven Years' War. Later in his military career, he led Austrian troops in the war against Ottoman Turkey. During the French Revolutionary Wars he saw extensive fighting and rose to the rank of Field Marshal.
Ерте мансап
Жеті жылдық соғыста (1756–1763) ол өзін ерекше көзге түсірді, жылдам түрде жоғарылауға ие болды және Мария Тереза әскери орденімен марапатталды. Бейбіт келісімге (15 ақпан 1763 ж. Хьюбертусбург келісімі) қол қойылғаннан кейін, оған 30 жасқа толмағанмен, полковник шені берілді. 1787 жылы Нидерландтағы көтеріліс кезінде, Клерфайт туған жері Валлониялық болғандықтан, император Иосиф II-ден бас тартуға зор қысым көрсетілді. Бірақ ол барлық ұсыныстарды қабылдамады, ал келесі жылы Аустрия-Түрік соғысына фельдмаршал лейтенанты (фельдмаршалдың орынбасары) шенімен қатысты. Клерфайт жеке басқару құқығымен Мехадия және Калафат шайқастарында түріктерді жеңіп, үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 1788 жылдың 10 қарашасында император оны фельдцейгмейстер шеніне тағайындады.
In the Seven Years' War (1756–1763) he distinguished himself, earning rapid promotion, and received the Military Order of Maria Theresa decoration. At the conclusion of the peace (Treaty of Hubertusburg, 15 February 1763), though still under thirty, he had already become an Oberst (colonel). During the revolt in the Netherlands in 1787, Clerfayt, as a Walloon by birth, came under great pressure to abandon Emperor Joseph II. But he resisted all overtures, and in the following year went to fight in the Austro Turkish War with the rank of Feldmarschal Leutnant (lieutenant field marshal). In an independent command Clerfayt achieved great success, defeating the Turks at Mehadia and Calafat. On 10 November 1788, the emperor appointed him to the rank of Feldzeugmeister.
Француз революциялық соғыстары
1792 жылы императордың ең көрнекті генералдарының бірі ретінде ол Брансвик герцогының армиясындағы австриялық контингенттің басшылығына тағайындалды, ал Ла-Крокс-о-Буада оның корпусы француз революциясының әскерлеріне жеңіліс сыйлады. Нидерландыда 6 қарашадағы Джемапп шайқасында ол орталыққа қолбасшылық етті. Ол 1793 жылғы науқанды Альденховен жеңісімен және Маастрихті құтқарумен бастады, ал 18 наурыз 1793 жылы Неервинден шайқасында Шарль Дюмориестің толық жеңілісіне ықпал етті. Алайда, қазан айында оның жеңісті мансабы Уаттинье шайқасында кері соққыға ұшырады. 1794 жылы Карл Пишегруға қарсы Фландрия науқанына қатысты. Солтүстік жақтан шабуыл жасаған колоннаны басқарып, ол 17-18 мамырда Туркуан шайқасында шайқасты. Доминик Вандамме басқарған француз күштері оның ілгерілеуін баяулатты, ал Жозеф Сухам шайқас алаңының оңтүстік бөлігінде ағылшын-австриялық армияны жеңді. Соухам содан кейін Клерфайтқа қарсы бұрылып, оны солтүстік-шығысқа шегінуге мәжбүр етті. Науқан барысында Клерфайт Жосия Кобург князінен жоғары қолбасшылықты мұрагерлік етті, бірақ француздерге қарсы ілгерілеуге қол жеткізе алмады және Рейн арқылы қайтадан өтуге мәжбүр болды. 1795 жылдың 22 сәуірінде фельдмаршал атанған ол Жан Батист Журданға қарсы Орта Рейнде қолбасшылық етті, және бұл жолы соғыс бағыты өзгерді. Клерфайт Журданды Höchst-те жеңіп, Майнцті сәтті құтқарып алды. Бірақ Австрияның сыртқы істер министрі Иоганн Тугут Клерфайттың француздермен келісімге келгеніне наразылық білдірді, сондықтан фельдмаршал қолбасшылық лауазымынан кетіп, Венадағы Императорлық Кеңестің мүшесі болды. Ол 1798 жылы қайтыс болды. Венадағы Хернальс ауданындағы Клерфайтгассе көшесі оның құрметіне аталған.
In 1792, as one of the most distinguished of the emperor's generals, he received the command of the Austrian contingent in army of the duke of Brunswick, and at La Croix aux Bois his corps inflicted a reverse on the troops of the French Revolution. In the Netherlands, he commanded the center at the Battle of Jemappes on 6 November. He opened the campaign of 1793 with the victory of Aldenhoven and the relief of Maastricht, and on 18 March 1793 proved instrumental in causing the complete defeat of Charles Dumouriez at the Battle of Neerwinden. In October, however, his victorious career suffered a reverse at the Battle of Wattignies. He participated in the Flanders Campaign against Charles Pichegru in 1794. Leading a flanking column from the north, he fought at the Battle of Tourcoing on 17–18 May. A French force under Dominique Vandamme slowed his progress until Joseph Souham defeated the Anglo Austrian army on the southern part of the battlefield. Souham then turned against Clerfayt and compelled him to retreat to the northeast. In the course of the campaign. Clerfayt succeeded Prince Josias of Coburg in the supreme command, but he failed to make headway against the French, and had to recross the Rhine. A Feldmarschall from 22 April 1795, he commanded on the middle Rhine against Jean Baptiste Jourdan, and this time the fortunes of war changed. Clerfayt beat Jourdan at Höchst and brilliantly relieved Mainz. But the Austrian Foreign Minister Johann Thugut did not approve Clerfayt's action in concluding an armistice with the French, so the field marshal resigned his command and became a member of the Aulic Council in Vienna. He died in 1798. Clerfaytgasse in Hernals, Vienna is named after him.
Комментарийлер
Батыл және шебер әскер, Клерфайт француз "халық армиясына" қарсы шағын династиялық әскерлердің үмітсіз күресінде, Австрияның архигерцогы Карлдан басқа, кез келген австриялық қолбасшыдан артық жетістіктерге жеткен болуы мүмкін.
A brave and skillful soldier, Clerfayt perhaps achieved more than any other Austrian commander (except the Archduke Charles of Austria) in the hopeless struggle of small dynastic armies against a French "nation in arms".