Кіріспе

Қытайлық генерал және қолбасшы (қайтыс болды 199)

Юань Шу (қайтыс болды шілде немесе тамыз 199), сыпайылық аты Гонглу, Шығыс Хан әулетінің соңғы кезеңінде өмір сүрген қытай әскери генералы, саясаткер және қолбасшысы болды. Ол 189 жылы Хан орталық үкіметінің құлауынан кейін көзге түсті. 197 жылы, өлімінен екі жыл бұрын, қысқа ғұмырлы Чжун әулеті тұсында өзін Қытай императоры деп жариялады.

Ерте өмір

Юань Шу Руян округінің (汝陽縣), Рунан әкімшілігінде, қазіргі Шаншуй округінің, Хэнань провинциясында туған. Оның әулеті төрт буыннан бері Хан мемлекеттік қызметінде маңызды рөл атқарды, біздің эрамыздың бірінші ғасырынан бері көптеген өкілдерін жоғары лауазымдарға тағайындады. Император Чжан тұсында қызмет еткен Юань Аньдан тараған Юань Шу – құрылыс министрі Юань Фэнның (袁逢) және оның бас әйелінен туған ұлы. Юань Шу кейде Юань Шаоның кіші туысы деп есептелгенімен, шындығында Юань Шаоның кіші жартылай бауыры болған. Жастық шағында батылдығымен көзге түсіп, иттер мен бүркіттермен аң аулауды ұнатқан. Ұлы азамат және адал адам ретінде танылып, кейін Хэнань (河南) әкімі, содан кейін «Тайгер» (虎賁中郎將) атағымен үй шаруашылығының генерал-майталманы болды.

Донг Чжуоға қарсы науқан (189191)

Бас генерал Хэ Цзинь (189 жылдың 22 қыркүйегінде) қайтыс болғаннан кейін Юань Шу, Императорлық Тайгер гвардиясының императорлық корпусының командирі ретінде, әскерін евнухтардың тобын өлтіруге жетектеді. Доң Чжуо Ханның орталық үкіметін басып алғанда, Юань Шуды артқы генерал қылып тағайындауды қалады, бірақ Доң Чжуодан қорқып, Юань Шу Наньян округіне қашып кетті, оны Сун Цзянь округ әкімі Чжан Цзиді өлтіргеннен кейін өзі басқара бастады. Юань Шу Юань Шао бастаған Доң Чжуоға қарсы жорыққа қатысты. Оған Сун Цзянь қосылды, оны Ю провинциясының инспекторы етіп тағайындады. Сун Цзянь Доңның генералы Хуа Сюньды (191 жылы) жеңіп, өлтірді, бірақ Юань Шу Сунның тым табысты болып, енді оның бұйрығына бағынбайтынынан сескенді, сондықтан уақытша Сунның азық-түлік жабдықтауын кесіп, оның ілгерілеуіне кедергі келтірді. Сун Цзянь Луоянға жеткен кезде, қала Доң Чжуоның өртеуінен көп бұзылған еді. Бірақ оның әскері Императорлық мөрді тауып, оны Сун Цзянь жоғары тұрған Юань Шуға тапсырды. 191 жылы Доң Чжуоға қарсы одақтардың ыдырауынан кейін, ол Солтүстік Қытайды бақылау үшін Юань Шаомен күресті, әрқайсысы өз одағын құрды. Юань Шу Юань Шаоның солтүстік қарсыласы Гонсун Джанмен одақтасты, ал Юань Шао Юань Шудың оңтүстік қарсыласы Лю Бяомен одақтасты. Юань Шу Сун Цзяньды Лю Бяоға шабуыл жасауға жіберді, бірақ оның генералы Сянян шайқасында (191 жылы) қаза тапты. Сун Цзяньнің туысы Сун Бэнь Юань Шудың генералы және Ю провинциясының инспекторы болды. Бұл жеңілістен және Наньяндағы жосықсыз билігінен кейін, Юань Шу резиденциясын Чэнлиуге көшіріп, 192 жылы Ян провинциясына ықпалын кеңейтті.

Шоучундағы соғыс әміршісі (193197)

193 жылдың басында Юань Шу Цао Цао мен Юань Шаоның біріккен әскерлерінен Фэнцю шайқасы сияқты бірнеше жеңіліске ұшырады. Ол Хуай өзенінің оңтүстік жағалауындағы Цзюцзян аймағындағы Шоучунь қаласына қашып келді. Жаңа штаб-пәтерінен ол қуатты соғыс лорды мемлекетін құрды. Ол Ян провинциясының инспекторы Чэн Вэнді қызметтен алып, өзіне сол атақты берді, сондай-ақ Сю провинциясының иегері екенін жариялады. Өзін ақтау үшін ол ырым-жырымдарды пайдаланды, оның ішінде өзінің аты – Шу және сыпайы аты – Гонглудың қытай ішкіріктерін, сондай-ақ марқұм Сун Цзянь оған сыйлаған Императорлық мөрді көрсетті. Осы батыл әрекеті оны басқа да лордтардың назарына түсірді. Оның салтанатты өмір салты мен мақтандығы көптеген ізбасарларын одан айнытты. Юань Шу үшін және оның әскерлері үшін ең ауыр жоғалтындардың бірі – Юань Шудың туы астында Цзяндун аймақтарының көп бөлігін бағындырған Сун Цэнің кетуі болды. Цао Цао, Лю Бэй және Лю Бу әскерлерінен күйреуге ұшырағаннан кейін Юань Шу солтүстікке қарай Юань Шаоға қосылуға тырысты. Юань Шао өзінің үлкен ұлы Юань Танды Юань Шуға көмектесу үшін жіберді; бірақ, ұзақ жылдар бойы бір-бірін жек көрген Юань ағалары арасында одақ құрылмады, себебі Юань Тан тым кеш келді, ал Юань Шудың әскері Лю Бэймен тоқтатылып, Шоучуньға кері шегінуге мәжбүр болды. Ол көп ұзамай аштықтан қайтыс болды, өйткені әскерлері жеген қарапайым тағамды жұта алмады. Оның соңғы тілегі – бір стақан балды су болды, бірақ оның сарбаздарында мұндай су болған жоқ.