Жаналық бездердің дамуы: Мюллер өзекшелері ұрықта жатыр, фаллопий түтікшесі, жатыр мойны мен қынаптың жоғарғы бөлігін қалыптастырады. Эмбриологиялық құрылымдар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ембриондағы алғашқы урогенитальді құрылымдардағы жұптасқан каналдар.
Paired ducts in the embryo in the primitive urogenital structures
Парамезонефрик каналдары (немесе Мюллер каналдары) – әйел репродуктивтік жүйесіндегі эмбриондағы жұптасқан каналдар, жыныс қыртысының бүйір жақтарынан төмен қарай созылып, бастапқы урогенитальді синустағы синустық түбіршекте аяқталады. Әйелдерде олар түтікшелер, жатыр, жатыр мойны және кіндік безінің жоғарғы үштен бір бөлігіне айналады.
The paramesonephric ducts (or Müllerian ducts) are paired ducts of the embryo in the female reproductive system that run down the lateral sides of the genital ridge and terminate at the sinus tubercle in the primitive urogenital sinus. In the female, they will develop to form the fallopian tubes, uterus, cervix, and the upper one third of the vagina.
Даму
Әйелдердің репродуктивтік жүйесі екі эмбриологиялық сегменттен тұрады: урогенитальды синус және парамезонефрик каналдар. Екеуі де синустық түбіршекте біріктіріледі. Парамезонефрик каналдары екі жыныстың эмбрионында да кездеседі. Тек әйелдерде ғана олар репродуктивтік мүшелерге дамиды. Еркектердің кейбір түрлерінде олар дегенерацияланады, бірақ іргелес мезонефрик каналдары еркек репродуктивтік мүшелеріне айналады. Парамезонефрик каналдардың репродуктивтік мүшелерге қатысуындағы жыныстық айырмашылықтар анти-Мюллер гормонының болуына және оның деңгейіне байланысты. Репродуктивтік жүйе қалыптасқан кезде, парамезонефрик каналдары ұрықтанудан кейін 6 апта өткен соң, әйелдер мен еркектердің екеуінде де мезонефрик каналдардың жанында пайда болады. Осы кезде, бастапқы герм жасушалары сары қаптан жыныс мүшелерінің қырға қарай жылжып келеді – мезонефрозбен туындаған және оған параллель орналасқан мезенхима аймағы. Парамезонефрик каналдары үшінші кеуде сегментінен басталып, мочеполосаялық синус аймағының артқы қабырғасына дейін созылатын қалың эпителий қабатының краниокаудальды инвагинациясы арқылы қалыптасады. Парамезонефрик каналдардың қаудальдық бөліктері мезонефрик каналдарға тікелей медиалды синустық түбіршекте урогенитальды синусқа құйылар алдында, жатыр-қын бастауыш деп аталатын жалғыз түтікке бірігеді.
The female reproductive system is composed of two embryological segments: the urogenital sinus and the paramesonephric ducts. The two are conjoined at the sinus tubercle. Paramesonephric ducts are present on the embryo of both sexes. Only in females do they develop into reproductive organs. They degenerate in males of certain species, but the adjoining mesonephric ducts develop into male reproductive organs. The sex based differences in the contributions of the paramesonephric ducts to reproductive organs is based on the presence, and degree of presence, of anti Müllerian hormone. During the formation of the reproductive system, the paramesonephric ducts are formed just lateral to the mesonephric ducts in both female and male embryos 6 weeks after fertilization. During this time primordial germ cells migrate from the yolk sac to the genital ridge; a region of mesenchyme arising from, and running parallel with, the mesonephros. The paramesonephric ducts are formed by the craniocaudal invagination of a ribbon of thickened coelomic epithelium that extends from the third thoracic segment caudally to the posterior wall of the urogenital sinus. The caudal parts of the paramesonephric ducts fuse into a single tube, known as the uterovaginal primordium, before flowing into the dorsal aspect of the urogenital sinus at the sinus tubercle directly medial to the mesonephric ducts.
Анти-Мюллер гормоны
Парамезонефрик (Мюллер) каналдарының дамуы анти-Мюллер гормонының (АМГ; Мюллер ингибитор заты, «Мюллер ингибитор факторы» үшін «МИФ», «Мюллер ингибитор гормоны» үшін «МИГ» немесе анти-парамезонефрик гормоны үшін «АФГ») болуы немесе болмауымен реттеледі. Еркектердің эмбриогенезі. Дами жұмыртқалар АМГ-ні өндіреді, бұл парамезонефрик каналдарының регрессиясына себеп болады. Бұзылулар тұрақты Мюллер каналдары синдромына алып келуі мүмкін. Құбырлар, еркек жыныстық қуысы және апендикс тестисінен басқасы, жоғалады. Әйелдердің эмбриогенезі. АМГ-нің болмауы парамезонефрик каналдарының аналық түтіктерге, жатырға және кіндік бездің жоғарғы 2/3 бөлігіне дамуына әкеледі. Дамудың бұзылуы жатырдың жоқтығына (Мюллер агенезі) немесе жатырдың қалыптаспауына алып келуі мүмкін. Құбырлар жоғарғы қынап, жатыр және жатыр түтікшелеріне айналады. АМГ – бұл гликопротеин гормоны, ол SRY экспрессиясына жауап ретінде морфологиялық дифференциациясын бастаған кезде еркектерде сустентакулярлық жасушалар (Сертоли жасушалары) арқылы бөлінеді. АМГ 8-аптада бөлінуді бастайды, бұл өз кезегінде парамезонефрик каналдарының 8-10-апта аралығында өте жылдам регрессияға ұшырауына себеп болады. Дегенмен, кішкентай парамезонефрик каналдарын анықтауға болады, ал қалдықтары ересек еркектерде, тестиспен байланысты кішкентай тіндік қап – апендикс тестисінде табылады. Парамезонефрик каналдарының қалдықтары простаталық қуықта да кездеседі, ол семендік колликулдың ортасындағы простаталық уретраның кеңеюі болып табылады. АМГ II типті рецепторы (АМГР II), сондай-ақ Misr II деп те аталады, АМГ-нің парамезонефрик каналдарды қоршаған мезенхималық жасушаларға тікелей эпителийге әсер етудің орнына жанама әсер етуіне себеп болады. Парамезонефрик және мезонефрик каналдары Hox гендерінің экспрессиясына байланысты бірдей мезенхиманың көп бөлігін бөліседі. Экспрессияланатын гендер әйелдің репродуктивті жолдарының бас-құйрық осі бойында орналасқан құрылымдардың аймақтық сипаттамасын анықтауда маңызды рөл атқарады.
The development of the paramesonephric (Müllerian) ducts is controlled by the presence or absence of anti Müllerian hormone (AMH; also known as Müllerian inhibiting substance, "MIF" for "Müllerian inhibiting factor", "MIH" for "Müllerian inhibiting hormone", or "APH" for anti paramesonephric hormone). Male embryogenesis The developing testes produce AMH causing regression of the paramesonephric ducts. Disturbances can lead to persistent Müllerian duct syndrome. The ducts disappear except for the vestigial vagina masculina and the appendix testis. Female embryogenesis The absence of AMH results in the development of the paramesonephric ducts into the uterine tubes, uterus, and the upper 2/3 of the vagina. Disturbance in the development may result in uterine absence (Müllerian agenesis) or uterine malformations. The ducts develop into the upper vagina, uterus, and uterine tubes. AMH is a glycoprotein hormone that is secreted by sustentacular cells (Sertoli cells) in males as they begin their morphologic differentiation in response to SRY expression. AMH begins to be secreted around week 8, which in turn causes the paramesonephric ducts to regress very rapidly between the 8th and 10th weeks. However, small paramesonephric ducts can still be identified, and the remnants can be detected in the adult male, located in the appendix testis, a small cap of tissue associated with the testis. Remnants of the paramesonephric ducts can also be found in the prostatic utricle, an expansion of the prostatic urethra at the center of the seminal colliculus. AMH receptor type II (AMHR II), also known as Misr II, causes AMH to act indirectly on mesenchymal cells surrounding the paramesonephric ducts rather than acting directly on the epithelium of the duct. The paramesonephric ducts and the mesonephric ducts share a majority of the same mesenchyme due to Hox gene expression. The genes expressed play a critical role in mediating the regional characterization of structures found along the cranial caudal axis of the female reproductive tract.
АМГ- ның мутациялары
46, XY хромосомдық жиынтығы бар және AMH немесе AMH рецепторлары гендерінде мутация анықталған адамдарда парамезонефрик каналдардың регрессияға ұшырамауы салдарынан тұрақты Мюллерлік канал синдромына тән белгілер байқалады. Осының нәтижесінде, адамдарда парамезонефрик каналдан және мезонефрик каналдан пайда болған құрылымдар дамиды. Тұрақты Мюллерлік канал синдромы бар еркектерде жоғарғы вагина, жатыр және жатыр түтікшелері, сондай-ақ аталық бездер және сыртқы жыныс мүшелері болуы мүмкін. Әйел мүшелері анатомиялық тұрғыдан дұрыс орналасқан, бірақ аталық бездердің орны өзгеріп отыруы мүмкін. Анықталған жағдайлардың 60-70% -ында екі аталық без де жұмыртқалықтардың қалыпты орнында орналасады; шамамен 20-30% жағдайда бір аталық без ішектегі жарық қуысының ішінде, ал қалған жағдайларда екі аталық без де бір жарық қуысының ішінде орналасады. Дегенмен, егер адамда тұрақты Мюллерлік канал синдромы болса, аталық бездер жатырдың бүйір жақтарынан өтеді. Хирургиялық құралдар мен техниканың жетілдірілуіне байланысты парамезонефрик канал аномалиялары бар әйелдер қалыпты жыныстық қатынасқа түсе алады. Веккиетти және Маклиндо әдістерін қолдану арқылы әйелдер жыныстық өмірді жалғастыра алады. Сонымен қатар, көптеген хирургиялық жетістіктер сүекке жару мүмкіндігін және босандыру нәтижелерін айтарлықтай жақсартты. Көмекші репродуктивтік технологиялар парамезонефрик канал аномалиялары бар кейбір әйелдерге жүкті болуға және сау бала тудыруға мүмкіндік береді.
Individuals that are 46, XY and have been tested positive for mutations in their AMH or AMH receptor genes have been known to exhibit features typical of that which are exhibited in persistent Müllerian duct syndrome due to the fact that the paramesonephric ducts fail to regress. When this happens the individuals develop structures that are derived from the paramesonephric duct, and also structures that are derived from the mesonephric duct. A male that has persistent Müllerian duct syndrome may have an upper vagina, uterus, and uterine tubes as well as ductus deferens along with male external genitalia. The female organs are in the correct anatomical position but the position of the testis varies. 60% to 70% of detected cases, both testes will lie in the normal position for the ovaries; about 20% to 30% of the time, one of the testis will lie within the inguinal hernial sac while in other cases both testes will lie within the same inguinal hernia sac. However whenever an individual exhibits persistent Müllerian duct syndrome, the ductus deferens will run along the lateral sides of the uterus. Due to improved surgical instruments and technique, women with paramesonephric duct anomalies can have normal sexual relations. Through the use of Vecchietti and Mclndoe procedures, women can carry out their sexual activity. On another note, many other surgical advances have tremendously improved fertility chances as well as obstetric outcomes. Assisted reproductive technology makes it possible for some women who have paramesonephric duct anomalies to conceive and give birth to healthy babies.
Тарих
Олар 1830 жылы "Bildungsgeschichte der Genitalien" атты еңбегінде осы өзектерді сипаттаған физиолог Иоганн Петер Мюллердің құрметіне аталған.
They are named after Johannes Peter Müller, a physiologist who described these ducts in his text "Bildungsgeschichte der Genitalien" in 1830.