Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нигерияның Бас судьясы (1972–1975)
Chief Justice of Nigeria from 1972 to 1975
Таслим Олауэле Элиас (11 қараша 1914 – 14 тамыз 1991) – нигериялық заңгер, 1960–1966 жылдары Нигерияның әділет министрі және бас прокуроры, 1972–1975 жылдары Нигерияның Бас судьясы, ал 1982–1985 жылдары Халықаралық соттың президенті болған. Ол Нигерия заңдарын жаңғыртып, кеңінен қайта қараған ғалым.
Taslim Olawale Elias (11 November 1914 – 14 August 1991) was a Nigerian jurist who served as minister of Justice and attorney general of Nigeria from 1960 to 1966, Chief Justice of Nigeria from 1972 to 1975 and president of the International Court of Justice from 1982 to 1985. He was a scholar who modernised and extensively revised the laws of Nigeria.
Жастар және оқу
Элиас 1914 жылғы 11 қарашада Нигерияның сол кездегі астанасы Лагостағы дәстүрлі аристократия отбасында дүниеге келді. Орта білімін Лагостағы Чирк Миссионерлік Қоғамының грамматикалық мектебінде және Игбоби колледжінде алды. Ол Ганиат Етунде Фувосереге үйленді, олардың бес баласы болды (үш ұлы, оның ішінде адвокат Олуфеми Элиас және екі қызы). Кембридж мектебінің аттестаттық емтиханын тапсырғаннан кейін, ол мемлекеттік аудит бөлімінде көмекші болып жұмыс істеді. 1935 жылы Нигерия темір жолына орналасып, 9 жыл бас бухгалтерлік кеңседе қызмет етті. 1951 жылы Элиасқа ЮНЕСКО стипендиясы тағайындалып, Африканың құқықтық, экономикалық және әлеуметтік мәселелерін зерттеуге мүмкіндік берілді. Сол жылы ол алғашқы академиялық қызметке – Манчестер университетінің Саймон аға ғылыми қызметкеріне тағайындалды. Ол заң және әлеуметтік антропология пәнінен дәріс берді. Сондай-ақ 1951 жылы ол өзінің алғашқы кітабын – «Нигерия жер құқығы және әдет-ғұрыптары» жариялады. Нигерия заңдарын зерттеуді жалғастырып, сол жылы «Нигерия заңдарының негіздері» атты еңбегін жариялады. 1957 жылы Лондонға оралып, Шығыс және Африка зерттеулер мектебінің губернаторы болып тағайындалды. Нигерия және Камерунның Ұлттық кеңесінің (кейін Нигерия азаматтарының Ұлттық конвенциясы болып қайта құрылған) конституциялық және құқықтық кеңесшісі ретінде ол 1958 жылы Лондонда өткен Нигерия конституциялық конференциясына қатысты. Ол Нигерияның тәуелсіздік конституциясын жасаушылардың бірі болды және бүкіл бірінші республика кезеңінде осы қызметін атқарды. 1966 жылғы қаңтардағы мемлекеттік төңкерістен кейін қызметінен босатылғанымен, сол жылдың қараша айында қайта қызметке орналастырылды. Нигерия және Африка заңдарын дамытуға үлес қосумен қатар, Элиас халықаралық құқық саласында да белсенділік танытты. 1961 жылдан 1975 жылға дейін Біріккен Ұлттар Ұйымының Халықаралық құқық комиссиясының мүшесі болды, 1965 жылдан 1966 жылға дейін Бас баяндамашы қызметін атқарды және 1970 жылы комиссия төрағасы болып сайланды. 1966 жылы Элиас Лагос университетінің заң факультетінің профессоры және деканы болып тағайындалды. Осыған дейін, төрт жыл бұрын, ол Африка және британдық отарлық заңдар бойынша жұмыстары үшін Лондон университетінен заң докторы (LLD) дәрежесін алған еді. (Ол әлемнің түрлі университеттерінен барлығы 17 құрметті докторлық дәрежесін алды.) Лагоста, Нигериядағы түрлі құқықтық тақырыптар бойынша көптеген еңбектерін жариялады.
Elias was born into the traditional aristocracy of Lagos, then the capital of Nigeria, on 11 November 1914. He received his secondary education at the Church Missionary Society Grammar School and Igbobi College in Lagos. He married Ganiat Yetunde Fowosere, and the couple would have five children together (three sons, including Olufemi Elias a lawyer, and two daughters). After passing the Cambridge School Certificate examination, he worked as an assistant in the Government Audit Department. In 1935 he joined the Nigerian Railway and served in the Chief Accountant's Office for nine years. In 1951, Elias was awarded a UNESCO Fellowship to undertake research into the legal, economic, and social problems of Africa. Later that year he had his first academic appointment, the Simon Senior Research Fellow at Manchester University. There he was an instructor in law and social anthropology. It was also in 1951 that he published his first book, Nigerian Land Law and Custom. He continued his research into Nigerian law and published Groundwork of Nigerian Law in the same year. He returned to London in 1957 and was appointed a Governor of the School of Oriental and African Studies. As the constitutional and legal adviser to the National Council of Nigeria and the Cameroons (which later became the National Convention of Nigerian Citizens), he participated in the 1958 Nigerian Constitutional Conference in London. He was one of the architects of Nigeria's independence constitution He served in this capacity through the whole of the first republic. Although later dismissed after the coup d'état in January 1966, he was reinstated in November of that year. In addition to contributing to Nigerian and African law, Elias had long been active in the field of international law. He was a member of the United Nations International Law Commission from 1961 to 1975, he served as General Rapporteur from 1965 to 1966 and was its chairman in 1970. In 1966, Elias was appointed Professor and Dean of the Faculty of Law at the University of Lagos. Four years earlier he had received the LLD degree from the University of London for his work on African law and British colonial law. (He would go on to receive a total of 17 honorary doctorate degrees from various universities around the world Several of his works on various legal subjects in Lagos, Nigeria.