Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд заңгері және профессоры Джон Эрскин Карноктан (4 қараша 1695 – 1 наурыз 1768) – шотланд заңгері және Эдинбург университетінде шотланд құқығының профессоры. Ол шотланд құқығы бойынша маңызды еңбектердің авторы – "Шотландия заңдарының қағидалары" және "Шотландия заңдары институты".
Scottish jurist and professor
John Erskine of Carnock (4 November 1695 – 1 March 1768) was a Scottish jurist and professor of Scottish law at the University of Edinburgh. He wrote the Principles of the Law of Scotland and An Institute of the Law of Scotland, prominent books on Scots law.
Өмірбаян
Эрскин кланының мүшесі, Эрскин – Джон Эрскин Кардростың (1662–1743) алты ұлы мен жалғыз қызының арасындағы ең үлкен, тірі қалған мутант болды. Оның анасы – Энн Дандас (1723 жылы қайтыс болған), Кинкавель сэрі Уильям Дандастың мұрагері. Әкесі 1688 жылы Англияға басып кірген Оранье Вильгельмінің армиясына қосылып, осылайша байлыққа ие болды. Оның немересі – Дэвид Эрскин, 2-ші Кардросс лорды.
A member of Clan Erskine, Erskine was the eldest mutant surviving of the six sons and single daughter of John Erskine of Cardross (1662–1743) and his second wife, Anne Dundas (d. 1723), heiress of Sir William Dundas of Kincavel. His father made his fortune by joining the army of William of Orange which invaded England in 1688. His grandson was David Erskine, 2nd Lord Cardross.
Заң мансабы
Эрскин заң оқыды және 1719 жылы адвокаттар факультетіне қосылды, содан кейін бірнеше жыл адвокаттық қызметпен айналысты, көзге түсетін ерекшеліктері болмады. Дегенмен, 1737 жылы Эдинбург университетіндегі шотланд заңы профессоры лауазымының иесі Александр Бэйннің қайтысымен бос орын пайда болды. Университет – заманауи (яғни Реформациядан кейін құрылған) мекеме болғандықтан, профессорларды тағайындау қалалық кеңестің құзырында болды. Кеңес адвокаттар факультетінен екі үміткерді ұсынуды сұрады. Әдетте, екінші үміткер бас тартуға ниетті болған, сондықтан Джон Эрскин де ұсынылғаны – оның кәсіптегі беделінің жоғары екенін көрсетеді (әрине, Эрскин мен Дундас отбасыларындағы байланыстары да әсер еткені мүмкін). Эрскинге жылына 100 фунт стерлинг және студенттерден алынатын төлемдер берілді. Оның лекциялары өте танымал болды, сондықтан ол студенттеріне Джеймс Далримпл, 1-ші Виконт Стайрдің «Шотландия заңдарының институттары» атты жиі қолданылатын еңбегін алмастыру үшін жаңа, өзекті нұсқаны жазуға бел буды. Эрскин Маккензидің еңбегінің қысқалығын кеңейтіп, кемшіліктерін толықтырып, оны заманауи деңгейге жеткізуді жоспарлады. Эрскиннің «Шотландия заңдарының қағидалары» атты еңбегі құрылымы жағынан Маккензидің кітабының ықпалында болды. 1765 жылы профессорлық қызметтен зейнеткерлікке шыққан Эрскин өзін «Шотландия заң институты» атты жаңа жұмысына арнады. Ол 1768 жылдың 1 наурызында қайтыс болғанда, осы еңбектің көп бөлігін аяқтаған, бірақ толыққанды дайындығына жеткізе алмады. Оны «заңгер досы» басқа адвокаттармен бірлесіп аяқтады. Бұл заңды жүйелендіруді мақсат тұтқан, Ұлы Ояндыру дәуірінің маңызды жобаларының бірі болды. Бұл оңай шаруа емес, бірақ оның табыстылығын оның 1773 жылғы жарық көргеннен бері үздіксіз қайта басылып келе жатқандығынан бағалауға болады (әрдайым түзетулермен). Оның сыншылары болды және бар, кейбір жерлерде оның өлімнен кейінгі жариялануы анық байқалады, ал көптеген адамдар оны тым теориялық деп санайды (заңның күнделікті практикасына жеткіліксіз назар аударған). Бірақ ол тез арада сенімді анықтамалық ретінде танылды және, мүмкін, шотланд соттарында одан көп сілтеме жасалған ешбір кітап жоқ.
Erskine studied law and joined the Faculty of Advocates in 1719 and followed the career of an Advocate for some years, apparently with no obvious distinction. However, the post of Professor of Scots Law at the University of Edinburgh became vacant in 1737, with the death of its incumbent Alexander Bain. The University is a modern (that is, a post Reformation foundation, so the appointment of professors lay with the Town Council, which asked the Faculty of Advocates to suggest two names. The second was normally one who was certain to refuse, so the fact that John Erskine was the other nominee shows the esteem in which he was now held in the profession (though no doubt his connections in the Erskine and Dundas families also played their part). Erskine was allowed £100 per annum along with student fees. Seemingly, his lectures were very popular and he decided to produce an up to date text for his students to replace James Dalrymple, 1st Viscount of Stair's much used Institutions of the Law of Scotland. Erskine wished to expand on the brevity of Mackenzie' work, fill in gaps and bring it up to date. Erskine's own work, Principles of the Law of Scotland, bore the imprint of Mackenzie's book in its organisation. Erskine retired from the professorship in 1765 and devoted himself to a new work "An Institute of the Law of Scotland." He had substantially completed this when he died on 1 March 1768, but had not brought it to full completion. This was done by "a legal friend" in consultation with other advocates. It was obviously part of one of the great Enlightenment Projects namely the systematisation of the law. This was no mean task, but its success can be judged from the fact that it has never been out of print though always revised since its publication in 1773. It had, and has, its critics there are places where its posthumous publication is all too apparent, and many felt it was far too academical (with a poor feel for the daily practice of law) but it quickly gained a reputation as a reliable reference point and, probably, no book has been cited as frequently in Scottish courts.
Отбасы
Ерскин екі рет үйленген. Ол 1719 жылы Джеймс Мелвиллдің қызы Маргаретке тұрмысқа шықты. Олардың ұлы, ықпалды теолог Джон Эрскин болды. 1729 жылы ол Кеирдің Джеймс Стерлингтің қызы Аннаға екінші рет үйленді. Осы некеден туған ұлы Джеймс Эрскиннің көптеген ұрпақтары көзге түсті, олардың ішінде Джон Эрскин, сэр Дэвид Эрскин, сэр Артур Эрскин, сэр Джеймс Эрскин және сэр Джордж Эрскин бар. Эрскин 1768 жылғы наурыз айында 72 жасында қайтыс болды.
Erskine was twice married. He married as his first wife Margaret, daughter of James Melville, in 1719. Their son was the influential theologian John Erskine. He married as his second wife Anne, daughter of James Sterling of Keir, in 1729. Several descendants of his son from this marriage, James Erskine, gained distinction, including John Erskine, Sir David Erskine, Sir Arthur Erskine, Sir James Erskine and Sir George Erskine. Erskine died in March 1768, aged 72.