Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ничита Станеску (; туған Ничита Христеа Станеску; 31 наурыз 1933 – 13 желтоқсан 1983) – румын ақыны және эссеші.
Romanian poet and essayist
Nichita Stănescu (; born Nichita Hristea Stănescu; 31 March 1933 – 13 December 1983) was a Romanian poet and essayist.
Өмірбаян
Станескудің әкесі Николае Христеа Станеску (1908–1982) болды. Оның анасы Татьяна Сереячучин орыс (Воронеж қаласынан шыққан, ол Ресейден қашып, 1931 жылы үйленген). Ничита Станеску Плойештидегі Ион Лука Карагиале атындағы орта мектебін бітіріп, кейін 1957 жылы Бухарест университетінде румын тілі мен әдебиетін оқып аяқтады. Ол әдебиеттегі тұңғыш дебютін "Трибуна" әдеби журналында жасады. 1952 жылы Станеску Магдалена Петрескуға үйленді, бірақ бір жылдан кейін олар ажырасып кетті. 1962 жылы Дойна Цюреаға, ал 1982 жылы Тодорита "Дора" Тарацаға үйленді. Станеску мансабының көп бөлігінде "Gazeta Literară", "România Literară" және "Luceafărul" журналдарына үлес қосып, редактор болып жұмыс істеді. Оның редакциялық дебюті – 1960 жылы "Luceafărul" таңдауы бойынша жарық көрген "Сенсул иубири" ("Махаббаттың мағынасы") атты поэзия кітабы. Ол өлеңдері үшін көптеген сыйлықтар алды, олардың ең маңыздысы – 1975 жылғы Гердер сыйлығы және 1980 жылы Нобель сыйлығына ұсынылуы. Өмірінде жарық көрген соңғы өлеңдер жинағы – 1982 жылы жарық көрген "Нодури și semne" ("Түйіндер мен белгілер") болды. Ол көп ішетін, жүрек-өкпе жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Ол Бухарест қаласындағы Беллу зиратына жерленген.
Stănescu's father was Nicolae Hristea Stănescu (1908–1982). His mother, Tatiana Cereaciuchin, was Russian (originally from Voronezh, she had fled Russia and married in 1931). Nichita Stănescu graduated from the Ion Luca Caragiale High School in Ploiești, then went on to study Romanian language and literature at the University of Bucharest, graduating in 1957. He made his literary debut in the Tribuna literary magazine. Stănescu married Magdalena Petrescu in 1952, but the couple separated a year later. In 1962 he married Doina Ciurea. In 1982 he married Todorița "Dora" Tărâță. For much of his career, Stănescu was a contributor to and editor of Gazeta Literară, România Literară, and Luceafărul. His editorial debut was the poetry book Sensul iubirii ("The Aim of Love"), which appeared under the Luceafărul selection, in 1960. He also was the recipient of numerous awards for his verse, the most important being the Herder Prize in 1975 and a nomination for the Nobel Prize in 1980. The last volume of poetry published in his lifetime was Noduri și semne ("Knots and Signs"), published in 1982. A heavy drinker, he died of cardiopulmonary arrest. He is buried in Bucharest's Bellu Cemetery.
Мұра
Оның құрметіне ұлттық поэзия фестивалі және Stănescu атындағы сыйлық бар. Плоешті және Бухаресттің 3-ші аймағында оның есімімен аталатын жоғары мектептер бар. Блежой, Клуж-Напока, Деж, Могошоая, Пипера (Волунтари), Плоишти және Вама Вече қалаларындағы көшелер оның құрметіне аталған.
There is a national poetry festival and an award named Stănescu in his honor. There are high schools named after him in Ploiești and in Sector 3 of Bucharest. Streets in Blejoi, Cluj Napoca, Dej, Mogoșoaia, Pipera (Voluntari), Ploiești, and Vama Veche are named in his honor.