Кіріспе

Голландиялық, содан кейін Бургунд мүсіншісі Клаус Слютер (1340 жылдары Харлемде дүниеге келген – 1405 немесе 1406 жылдары Дижонда қайтыс болған) – голландиялық мүсінші, шамамен 1380 жылдан бастап Бургунд герцогтігінде өмір сүрді. Ол өз заманының ең маңызды Солтүстік Еуропа мүсіншісі болды және Ян ван Эйк және келесі буын суретшілерімен толыққанды дамыған Төменгі Жерлердің ерте кезеңінің "Солтүстік реализміне" бастау салушы деп есептеледі.

Өмір

"Claes de Slutere van Herlam" есімі шамамен 1379-1380 жылдары Брюссельдің тас қалаушылар мен мүсіншілер корпорациясының тізіліміне енгізілген. Одан кейін ол Бургундия астанасы Дижонға көшіп, 1385 жылдан 1389 жылға дейін Бургундия герцогы Филипп Батылдың сарай мүсіншісі Жан де Марвилдің көмекшісі болды. 1389 жылдан өмірінің соңына дейін ол өзі сарай мүсіншісі қызметін атқарды, сонымен қатар valet de chambre шеніне ие болды. Оның ізін келесі буын өкілі Клаус де Верве жалғастырды.

Жұмыс

Слютердің ең маңызды жұмысы – Мұсаның құдығы (1395–1403), немесе Ұлы крест. Ол 1383 жылы Филипп Батыл Дижон қаласының сыртында салған Шампмол картазиандық монастыры үшін жасалған. Көп жылдар бойы құдықтың жоғарғы бөлігінде (Христос айқышқа ілінген күйінде) Мәриям мен Жақсы жаңалықты жеткізуші Иоаннның мүсіндері болған деп есептелді. Бірақ, бұл тек Мәсіх болғанға ұқсайды, ал Магдалиналық Мәриям айқышқа ілінген жеріне тізе бүгіп отырған. Крест және төмендегі террасадағы заттар 1736 жылдан кейін және 1789 жылға дейін жойылған, бұл ескерткішті қорғаған ғимараттың шатыры құлағандықтан болған болуы мүмкін. Слютер Филипп Батыл, оның әйелі Маргарет және Жан Қорқыныштының қабірлері астындағы нишаларда орналасқан аза тұтушылардың мүсіндерін жасаған шеберлердің бірі болды.