Кіріспе
XIX ғасырдағы британдық энциклопедиясы. "The Encyclopædia Metropolitana" – 1817 жылдан 1845 жылға дейін Лондон қаласында бөлім-бөліммен жарық көрген энциклопедиялық еңбек. Оның барлығы 30 томдық, кварт форматында, 59 бөлімнен (22 426 бет, 565 сурет) тұрады. 1820 жылы "Метрополитан энциклопедиясы" Епископ Уильям Хоулидің араласуымен қайта жаңғыртылды, ол "Британика" энциклопедиясымен бәсекелесуге және оның дінсіздікке ұмтылуына қарсы тұруға ниеттенді. Хоули Уильям Роу Лайалды басшылыққа тағайындады. Лайл өз кезегінде Эдвард Смедлиді редактор етіп бекітті. Смедлиден кейін 1836 жылы Хью Джеймс Роуз редакторлық қызметті жалғастырды. Оған қарсылас болып "Лондон энциклопедиясы" (1825 жылы басталған, бірнеше жылда аяқталған 22 томдық еңбек) – баспагер Томас Теггтің жұмысы шықты. Тегг бастапқы Колридж жобасынан Томас Кертисті редактор ретінде пайдаланды және бұл туралы титул бетінде жариялады. 1829 жылғы алғы сөзінде Тегг "Метрополитан" тарапынан жасалған заңдық шаралардың кедергі келтіргенін, бірақ энциклопедиялар сияқты жинақтар авторлық құқық бойынша басқаша ережелерді қажет ететінін айтып, жұмысын жалғастырды.
The Encyclopædia Metropolitana was an encyclopedic work published in London, from 1817 to 1845, by part publication. In all it came to quarto, 30 vols., having been issued in 59 parts (22,426 pages, 565 plates). The Encyclopædia Metropolitana was revived in 1820 by the intervention of Bishop William Howley, concerned also to compete with the Britannica, in this case to counter its secular tendency. Howley brought in William Rowe Lyall to take charge. Lyall in turn appointed Edward Smedley as editor. Smedley was succeeded in 1836 by Hugh James Rose. A rival production was the London Encyclopædia (22 volumes beginning in 1825 and completed within a few years) of the publisher Thomas Tegg. Tegg used Thomas Curtis from the original Coleridge project as editor, and proclaimed the fact on the title page. As he explained in the 1829 preface to his work, Tegg had been obstructed by legal moves from the side of the Metropolitana, but went ahead anyway, pleading that compilations such as encyclopedias needed different rules of copyright.
Жұмыс жоспары
Ол ғылымдар мен жүйелі өнерді толық және табиғи ретімен беруді мақсат етті. Колридждің кіріспесі – әдіс туралы трактат, идеялардың байланысын атап өтуге бағытталған негізгі тәсіл: Сондықтан әдіс, нәрселерді ғана емес, немесе олардың өзі үшін ғана емес, сонымен қатар және ең бастысы, нәрселердің бір-бірімен, бақылаушымен немесе тыңдаушылардың жағдайы мен түсінуімен байланысын қарастыруға үйренген сана үшін табиғи болады. Осы байланыстарды санап, талдау және оларды анықтауға болатын жағдайларды анықтау – әдіс ғылымын оқыту болып табылады. Кейінгі сыншылар нақты жоспар Кольридждің ұсынысы болғандықтан, поэзиялық сипатқа ие және практикалық емес екенін айтты (Quarterly Review, cxiii, 379); бірақ архиепископ Ричард Уэтели, сэр Джон Гершель, профессорлар Питер Барлоу, Джордж Пикок, Август Де Морган және басқалардың трактаттары өте жақсы деп есептелді. v.16 (яғни, әртүрлі том 3) v.18 (яғни, әртүрлі том 5) v.23 (яғни, әртүрлі том 10) Пластиналар үш томдық жинақта шығарылды. 364 беттік көрсеткіште 9000-ға жуық мақала қамтылған. 1849 жылы 38 томдық қайта басылым (quarto) жарияланды. 42 томдық екінші басылымның 8vo форматындағы 1-ден 3-ке дейінгі бөлімдері 14 744 беттен тұрады және 1849–1858 жылдары жарық көрді.
Method, therefore, becomes natural to the mind which has been accustomed to contemplate not things only, or for their own sake alone, but likewise and chiefly the relations of things, either their relations to each other, or to the observer, or to the state and apprehension of the hearers. To enumerate and analyze these relations, with the conditions under which alone they are discoverable, is to teach the science of method. Later critics said of the actual plan that, being the proposal of Coleridge, it had at least enough of a poetical character to be eminently impractical (Quarterly Review, cxiii, 379); but the treatises by Archbishop Richard Whately, Sir John Herschel, Professors Peter Barlow, George Peacock, Augustus De Morgan, and others, were considered excellent. v.16 (i. e. Miscellaneous v.3)
v.18 (i. e. Miscellaneous v.5)
v.23 (i. e. Miscellaneous v.10)
The plates were issued in three volumes. An index volume, 364 pages, contained about 9,000 articles. A re issue in 38 vols. quarto, was announced in 1849. Of a second edition 42 vols. 8vo, 14,744 pages, belonging to divisions i. to iii., were published in 1849–1858.