Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс химигі (1876–1954)
German chemist (1876–1954)
Отто Пауль Герман Дильс (23 қаңтар 1876 – 7 наурыз 1954) – неміс химигі. Оның ең маңызды жұмысы Курт Алдермен бірлесіп жасаған Дильс-Алдер реакциясы, диендерді синтездеу әдісі болды. 1950 жылы осы еңбегі үшін оларға Химия саласындағы Нобель сыйлығы табысталды. Олардың циклдік органикалық қосылыстарды синтездеу әдісі синтетикалық резеңке және пластик өндірісінде өте пайдалы болды. Ол Берлин университетінде білімін аяқтады, содан кейін сол университетте жұмыс істеді. Дильс Нобель сыйлығын жеңіп алған жұмысын Киль университетінде аяқтады және 1945 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін сонда қызмет етті. Дильс үйленген, бес баласы болған. Ол 1954 жылы қайтыс болды.
Otto Paul Hermann Diels (; 23 January 1876 – 7 March 1954) was a German chemist. His most notable work was done with Kurt Alder on the Diels–Alder reaction, a method for diene synthesis. The pair was awarded the Nobel Prize in Chemistry in 1950 for their work. Their method of synthesizing cyclic organic compounds proved valuable for the manufacture of synthetic rubber and plastic. He completed his education at the University of Berlin, where he later worked. Diels was employed at the University of Kiel when he completed his Nobel Prize winning work, and remained there until he retired in 1945. Diels was married, with five children. He died in 1954.
Ерте өмір
Дильс 1876 жылдың 23 қаңтарында Германияның Гамбург қаласында дүниеге келді және екі жасқа толғанда отбасымен бірге Берлинге көшіп келді. Ол 1895 жылдан бастап Берлиндегі Жоахимстальш гимназиясында оқыды, содан кейін Берлин университетіне түсті. Университетте оқып жүргенде Дильс Эмиль Фишерден химияны оқып, 1899 жылы бітірді.
Diels was born on 23 January 1876 in Hamburg, Germany, and moved with his family to Berlin when he was two years old. He studied in Berlin at Joachimsthalsches Gymnasium before attending the University of Berlin starting in 1895. While at university, Diels studied chemistry under Emil Fischer, eventually graduating in 1899.
Кәсіби мансап
Берлин университетін бітіргеннен кейін, оған сол оқу орнының химия институтында қызмет ұсынылды. Ол оқу орнында жылдам өрлеп, 1913 жылы бөлім меңгерушісі болды. 1915 жылға дейін Берлин университетінде қызмет еткен ол, кейін Киль университетіне өтіп, 1945 жылы зейнеткерлікке шықты. Кильде жұмыс істеген кезінде ол Курт Альдермен бірлесіп Дильс-Альдер реакциясын жасады, осы еңбегі үшін 1950 жылы химия бойынша Нобель сыйлығымен марапатталды. Альдермен бірге жасаған жұмысы қанықпаған циклді қосылыстарды синтездеуге жаңа әдіс әзірлеуге мүмкіндік берді. Бұл жұмыс синтетикалық резеңке және пластик материалдарын өндіруде маңызды рөл атқарды.
Immediately after graduating from the University of Berlin, he was offered a position with the Institute of Chemistry at the school. He advanced quickly through the ranks at the school, eventually ending up as Department Head in 1913. He remained at the University of Berlin until 1915, when he accepted a position at the University of Kiel, where he remained until his retirement in 1945. It was during his time at Kiel, where he worked with Kurt Alder developing the Diels–Alder reaction, for which they were awarded the Nobel Prize in Chemistry in 1950. His work with Alder developed a synthetic method which allows the synthesis of unsaturated cyclic compounds. This work was important in the production of synthetic rubber and plastic compounds.
Жеке өмір
Дильс 1909 жылы Паула Гейерге үйленді. Олардың бес баласы болды – үш ұл және екі қыз. Екінші дүниежүзілік соғыста оның екі ұлы қаза тапты. Бос уақытында Дильс кітап оқуды, музыка тыңдауды және саяхаттауды ұнатты. Ол 1954 жылдың 7 наурызында қайтыс болды.
Diels married Paula Geyer in 1909. The couple had five children together, three sons and two daughters. Two of his sons were killed in action during World War II. In his free time, Diels enjoyed reading, music and traveling. He died on 7 March 1954.