Керемет сәуір: Италиядағы жаңа өмір

Кіріспе

1991 жылғы фильм

«Сиқырлы сәуір» – Майк Ньюэлл режиссерлік еткен 1991 жылғы британдық фильм. Питер Барнстың сценарийі Елизавета фон Арнимнің 1922 жылғы «Сиқырлы сәуір» романы негізінде жазылған. Басты рөлдерде Миранда Ричардсон, Джози Лоуренс, Полли Уокер және Джоан Плоурайт, ал көмекші рөлдерде Альфред Молина, Майкл Китчен және Джим Бродбент ойнаған.

Қысқаша мазмұны

Элизабет фон Арнимнің романы 1920-шы жылдардағы Англиядағы өзгеше төрт әйел туралы баяндайды. Олар жаңбырлы, көңілсіз ортаны қалдырып, Италияға демалысқа кетеді. Бір әйелдер клубының мүшелері болған, бірақ ешқашан сөйлеспеген миссис Арбутнот пен миссис Уилкинс, Жерорта теңізі жағалауындағы кішкентай ортағасырлық қамалдың сәуір айына жиһазбен берілетіні туралы газеттегі хабарламаны оқығаннан кейін танысады. Екеуі де бақытсыз некедегі қиындықтарды жеңуге тырысып жатқандықтан, олардың арасында ортақ нәрсе табылады. Қаржылық шығындарды бөлісу үшін тағы әйелдерді іздеуге бейілді болған олар, тартымды, бірақ ренжігіш қарт миссис Фишерді және әдемі, жабық, өте бай Леди Кэролайн Дестерді де қабылдайды. Төрт әйел қамалға жиналады және көптеген күтпеген жағдайлардан кейін, айналасындағы тыныш сұлулықта қайта жаңарады, үміт пен махаббатты қайта табады.

Кескіннің қысқаша мазмұны

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Роза Арбутнот пен Лотти Уилкинс бір әйелдер клубының мүшелері болыпты. Лотти Розаның "Глициния мен күн сәулесін бағалайтындарға" арналған газеттегі шағын итальян сарайын жалға беру туралы хабарламаны оқығаннан кейін мұңайып отырғанын көреді. Лотти Розаға үйдің күнделікті шаршаңқылығынан арылу үшін бір айлық шығынды бөлісуді ұсынады. Бастапқыда күдікпен қараған Роза бақытсыз некесінен демалыс алу идеясын ойлап көреді. Олар екі беделді әйел іздеп, сәнді, бірақ қатал миссис Фишерді және әдемі, оңаша және өте бай леди Кэролайн Дестерді табады. Розаның күйеуі Фредерик псевдониммен эротикалық романдар жазады, ал ол оның эротикасын мақұлдамағандықтан олар алыстап кеткен. Роза оның әдеби ортамен байланысқандығын, леди Кэролайнның анасы леди Дестердің салонына жиі баратынын білмейді. Фредерик өзінің некеден тыс қарым-қатынастарын жасыруға тырысады, сондықтан Роза оның Кэролайнға қатысты ниеттері бар екенін білмейді. "Сұлулықтары мен байлығы үшін оған жабысып жүретіндерден" шаршаған Кэролайн Сан-Сальватореде бір айлық тыныс іздейді. Әрқашан назардың ортасында болудан жалыққан ол бастапқыда басқа тұрғындардан оқшауланып, уақытын жалғыз өткізеді, көркем пейзажда демалады. Лоттидің көңілсіз, ұқыпты күйеуі Меллерш бизнес пен байланыстарға ден қояды. Ол әйелінің шығындарын тиынға дейін қадағалайды, бірақ оған немқұрайлы қарайды. Ыңғайсыз жағдай туындап, Меллерш оларға демалысқа баруды ұсынады. Көзге көрінбейтіндей өзіне сенімділік танытып, Лотти танысы шақырған демалысқа баратынын айтады. Ол шығындарын үй бюджетінен жинаған ақшамен төлеп отырғанын жасырады. Жесір, өзінің қатал әдеттерімен танымал Фишер, өмірінде кездескен, қазірде қайтыс болған белгілі тұлғалар туралы естеліктерге шомып, олардың еңбектерін қайта оқиды. Бастапқыда Сан-Сальватореде, басқа үш әйелдің кедергісін көріп, ол негізгі қонақ бөлмені өзіне ғана пайдалануға талап етеді. Демалыс кезінде леди Кэролайн мен миссис Фишер бастапқыда үстемдік пен шығындар үшін тартысады. Мейірімді Лотти тактикалық шешімдермен бейбітшілік орнатып, басқаларға сырттай ықпал етеді. Жаңа көзқараспен Лотти олардың өмірлік наразылығына себеп болған көзқарастарын байқайды. Лотти Меллершті Сан-Сальватореге шақыруға және Розаны Фредерикті шақыруға ынталандырып, олардың некелерін жақсартуға көмектеседі. Лоттидің екі бай клиенттің – миссис Фишер мен леди Кэролайнның бар екенін айтуы Меллершті баспанаға құштарлықпен жетелейді. Әйелінің бай клиенттермен жақын достығына қуанған Меллерш, бірінші аптаның шығындарын өтеуге тырысып, өзін ұнатуға тырысады. Меллерш Лоттиге оның шығындарын төлейтінін, осылайша ол жинақтарын сақтай алатынын жеке айтады. Ол әйеліне қайта қарап, оны әлеуметтік жеңіліс ретінде көре бастайды. Кэролинаны Сан-Сальватореге сүйіспеншілікпен қуу үшін іздеп келген Фредерик Розаның бар екенін немесе Лоттидің шақыруын білмейді. Фредерикті псевдониммен білетін Кэролина оның Розаның күйеуі екенін білмейді. Күтпеген Розаның жылы сәлемдемесі мен сүйісімен қысылғанда Фредерик Кэролайнға өзін "Фредерик Арбутнот, Розаның күйеуі" деп таныстырады. Кэролайн олардың бұрын танысқандығын әдептілікпен жасырады. Сан-Сальваторедің иесі Джордж Бриггс жалдама алушыларына күтпеген сапармен келеді. Ол Розаға тартылады, оны соғыс жесірі деп қателескен, бірақ оның күйеуі тірі екенін біліп көңілі қалады. Әрқашан назардың ортасында болуға дағдыланған Кэролайн Джорджтың соғыста алған жарақатынан қатты нашар көретінін көріп, Розаға көбірек қызығуын көріп таңғалады. Фредерик те Розаны жаңаша бағалай бастайды. Кэролина Джорджға тартылады, өйткені ол оған құрмет көрсетпейді. Оның нашар көруі оның әйелдерді сыртқы келбетімен емес, қасиеттерімен бағалайтынын білдіреді. Джорджтың күйзелісін сезіп, серуендеу кезінде Кэролайн оның Розаның некесіне деген көңілі қалғандығын білуге мүмкіндік алады. Өз кезегінде, Кэролайн соғыстағы күйеуінің қазасына байланысты қалған қайғысын айтады. Жақын көретін Джордж ағаш тамырына сүрініп түскенде, Кэролайн оны тұрақтандыруға қол созады, "Мен сені ұстап алуым керек еді!" дейді. Миссис Фишер енді басқа адамдармен байланысқа баға береді. Ол және Лотти топтың қалай өзара үйлесімді болғанын талқылайды. Лотти оған "жұптардың" көптеген комбинациялары болуы мүмкін екенін сендіреді. Олар мен миссис Фишер тығыз достық қарым-қатынаста болады.

Following WWI, Rose Arbuthnot and Lottie Wilkins, unacquainted, belong to the same ladies' club. Lottie sees Rose sigh wistfully after reading a newspaper advertisement to “those who appreciate wisteria and sunshine” for rental of a small Italian castle. Impulsively, Lottie approaches Rose, suggesting they share a month’s expenses as a break from domestic tedium. Initially wary, Rose begins to fancy the idea of a vacation from her unhappy marriage. Advertising for two reputable ladies to share expenses, they find the elegant but peevish elderly Mrs. Fisher and the beautiful, aloof, and very wealthy Lady Caroline Dester. Rose’s husband, Frederick, authors erotic novels under a pseudonym, and they have grown distant due to her disapproval of his erotica. Rose is unaware he moves in a literary circle frequenting the salon of Lady Dester, mother of Lady Caroline. Frederick is careful to keep his extramarital escapades discreet; thus Rose is unaware he has designs on Caroline. Fed up with “grabbers” latching onto her for her celebrated beauty and wealth, Caroline seeks a month’s refuge at San Salvatore. Tired of always being the center of attention, she initially secludes herself from the other renters, spending her time alone, relaxing in the lush landscape. Lottie’s bored frugal husband, Mellersh, concentrates on business and networking. He tracks her expenses to the penny, but neglects her. Inconveniently, Mellersh suggests they take a holiday. Uncharacteristically asserting herself, Lottie replies she has been invited on holiday by an acquaintance and will go there instead. She does not disclose she is paying her expenses with money saved from her household allowance. Mrs. Fisher, a widow rigid in her ways, immerses herself in memories, rereading works of now dead illustrious personalities she has met during her lifetime in an exalted circle. Initially, at San Salvatore, finding the other three women a disturbance, she insists on staking out the main drawing room for her exclusive use. During the holiday, Lady Caroline and Mrs. Fisher at first clash over dominance and expenses. With tact, the meek Lottie becomes the peacemaker, nonconfrontationally exerting subtle influence over the others. With fresh insight, Lottie observes the attitudes among themselves that have contributed to their life discontentment. Lottie decides to invite Mellersh to San Salvatore and encourages Rose to invite Frederick to repair their marriages. Lottie’s disclosure of the presence of Mrs. Fisher and Lady Caroline, two wealthy prospective clients, brings Mellersh eagerly to the refuge. Thrilled at his wife’s intimate friendship with rich prospects, Mellersh exerts himself to be agreeable, mitigating the problem over the first week’s expenses. Mellersh declares privately to Lottie that he will pay her expenses so she can keep her savings. He reevaluates his wife and begins to see her as a real social asset. Tracking the elusive Caroline to San Salvatore in amorous pursuit, Frederick arrives unaware of Rose’s presence or her invitation to him at Lottie’s urging. Caroline, who knows Frederick by his pseudonym, does not know he is Rose’s husband. Caught off guard when an unexpected Rose greets him warmly with a kiss, Frederick “introduces” himself to Caroline as “Frederick Arbuthnot, Rose’s HUSBAND.” Tactfully, Caroline does not reveal their prior acquaintance. San Salvatore’s owner, George Briggs, pays an unexpected call on his tenants. Attracted to Rose, who he had mistaken for a war widow, he is disappointed to find her living husband. Used to always being the center of attention, Caroline is astonished to see George—extremely nearsighted due to a war injury—is clearly more drawn to Rose. Frederick, too, begins to see Rose with new appreciation. Perversely, Caroline is drawn to George because he does not fawn over her. His nearsightedness means he judges women by their qualities, not their looks. Perceiving George’s distress, during a walk, Caroline elicits his confidence in admitting his disappointment in Rose’s marriage. In turn, Caroline confides lingering unhappiness at the loss of her fiancé in the war. When the nearsighted George trips over a tree root, Caroline reaches out to steady him, declaring “I had to grab you!”

Mrs. Fisher now values connection with other people. She and Lottie discuss how the group has organically paired off. Lottie assures her there can be many combinations of “pairs”. She and Mrs. Fisher will be a pair, forming an enduring friendship.

Өндіріс

Фильм Италияның Портофино қаласындағы Кастелло Браун сарайында түсірілді, осы сарайда кітап авторы 1920 жылдары болған. Ричард Родни Беннетттің флейта мен гобой мотивтерін қамтитын музыкасы фильмнің атмосферасын жасайды және оқиғаның сағыныш пен ностальгиясын күшейтеді.

Қабылдау

Фильм 1991 жылғы 6 қарашада Лондон кинофестивалінің ашылу кешінде тұсаукесерге шықты. Ол сыншылар тарапынан жағымды пікірлер алды және Rotten Tomatoes сайтында 33 рецензия негізінде 85% рейтингке ие. Сайттағы консенсус: "Майк Ньюэллдің Элизабет фон Арнимнің романы бойынша түсірген фильмі 1935 жылғы нұсқаға қарағанда ақырын дамып, Миранда Ричардсон мен Джоан Плоурайттың керемет актерлік шеберлігін толыққанды көрсетуге мүмкіндік береді".