Кіріспе

Адамның өнімді еңбекпен айналысуға құқығы – адам құқықтарының ұғымы

Еңбек құқығы – адамдардың жұмыс істеуге немесе өнімді еңбекпен айналысуға құқығы бар екендігі және оларға бұл мүмкіндіктен кедергі келтірілмеуі керек деген ұғым. Біріккен Ұлттар Ұйымының 1948 жылғы Адам құқықтары жөніндегі жалпы декларациясында бекітілген еңбек құқығы, халықаралық адам құқықтары құқығында мойындалған. Ол 1966 жылғы Экономикалық, әлеуметтік және мәдени құқықтар туралы халықаралық пактіге енгізілген, онда еңбек құқығы экономикалық, әлеуметтік және мәдени дамуды күшейтуге бағытталған. Адам құқықтарын өлшеу бастамасы әлем елдеріндегі еңбек құқығын олардың табыс деңгейіне сүйене отырып бағалайды.

Тарих

"Еңбек ету құқығы" деген тіркес француз социалистік көшбасшысы Луи Бланк 19 ғасырдың басындағы әлеуметтік дүрбелең мен 1846 жылғы қаржылық дағдарыстан кейін туындаған жұмыссыздықтың өсуіне жауап ретінде, 1848 жылғы француз төңкерісіне дейін айтылды. Меншік құқығы – саяси бостандық пен теңдік үшін ерте күрестердегі маңызды талап болды, сондай-ақ феодалдық меншік үстемдігіне қарсы бағытталған. Меншік, лайықты тұрмыс деңгейіне қол жеткізуді қамтамасыз ететін құқықтардың негізі болуы мүмкін, ал бастапқыда азаматтық және саяси құқықтар, мысалы, дауыс беру құқығы тек меншік иелеріне ғана берілді. Барлық адамның меншігі болмағандықтан, еңбек ету құқығы барлық адамға лайықты тұрмыс деңгейіне қол жеткізуге мүмкіндік беру үшін заңдастырылды. Бүгінде меншік құқығына негізделген кемсітушілік – барлық адамның адам құқықтарын тең пайдалануына қауіптің күшті факторы ретінде танылды, ал халықаралық адам құқықтары туралы құжаттардағы кемсітушілікке жол бермеу туралы шарттарға көбінесе меншік құқығына негізделген кемсітушілікке тыйым салу негізі кіреді (заң алдындағы теңдік құқығына қараңыз). Еңбек ету құқығы, сонымен қатар міндет ретінде, Кеңес Одағының конституцияларына енгізілді.

Сын

Француз марксисі Пауль Лафаргтың 1883 жылғы "Бос болуға құқық" еңбегі еңбек ету құқығы тұжырымдамасын сынады. Ол былай деп жазды: "Террор батырларының ұлдары жұмысқа табыну дініне төңкеріліп, 1848 жылдан бері зауыттағы еңбек уақытын күніне он екі сағатқа дейін шектеуді революциялық жеңіс деп қабылдап алды. Олар еңбек ету құқығын революциялық принцип деп жариялайды. Француз пролетариаты үшін қандай ұят! Мұндай төмендікке тек құлдар ғана барар еді".