Кіріспе

Италиялық ақсүйек және саясаткер Антонио Старрабба (немесе Старрабба), Рудини графы (16 сәуір 1839 – 7 тамыз 1908) – итальян мемлекет қайраткері, 1891-1892 жылдар аралығында және 1896 жылдан 1898 жылға дейін Италияның премьер-министрі.

Ерте өмір және патриоттық қызмет

Ол Палермода (сол кезде Екі Сицилия Корольдігінің құрамында) сицилиялық аристократтық отбасында дүниеге келді. Дегенмен, оның отбасы замандастарының көпшілігіне қарағанда мәдениетті және либералды көзқарастас болды. 1859 жылы ол революциялық комитетке қосылды, ол келесі жылы Гарибальдидің жеңістеріне жол ашты. Италия Сыртқы істер министрлігінде атташе ретінде Торинде қысқа уақыт қызмет еткеннен кейін, Палермо қаласының мэрі болып сайланды. 1866 жылы ол сепаратистік және реакциялық бағыттардың көтерілісін басуда айқын жеке батылдық пен белсенділік танытты. Осының нәтижесінде ол Палермо префекті қызметіне тағайындалды. Осы лауазымда жүріп, ол провинцияның барлық аймағында қарақшылықты тоқтатты. 1868 жылы ол Неаполь префекті болды. Абессиния мәселесіне арналған «Жасыл кітапта» құпия дипломатиялық хат алмасуды рұқсатсыз жариялап, Ұлыбританиямен қарым-қатынасты қиындатты. Ол Фашистік ұйымды қайта құруға жол берілмейтінін нақты айтты. Ди Рудинидің қазына министрі Луиджи Луццатти 1898 жылы екі әлеуметтік заң қабылдады. 1883 жылдан бері қолданылып келген өнеркәсіп жұмыскерлеріне өтемақы төлеу жүйесі міндетті болып бекітілді, барлық шығындарды жұмыс беруші көтерді; сондай-ақ мүшелік үлесімен мүгедектік пен қарттық зейнетақы төлеуге арналған ерікті қор құрылды. Отаршылдыққа қарсы партияны қанағаттандыру мақсатында Кассала қаласын Ұлыбританияға өткізіп берді, бұл Италияда үлкен наразылық тудырды. Оның ішкі саясаты радикалдық күштердің қысымына үнемі мойынұрып, Криспиге қарсы қуғын-сүргінмен ерекшеленді. Екінші мерзімінде ол кабинет құрамын үш рет өзгертті (1896 жылдың шілдесі, 1897 жылдың желтоқсаны және 1898 жылдың мамыры), бірақ саяси жағдайын нығайта алмады. 1897 жылдың басында парламентті таратып, жалпы сайлауда радикалдық кандидаттарды қолдап, 1898 жылдың мамыр айында бағаның өсуіне байланысты халықтың наразылық көтерілісіне жағдай жасады.

1-ші кабинет (6 ақпан 1891 жыл 15 мамыр 1892 жыл)

Портфель иесі, Кеңес Министрлерінің Президенті – Рудини графы, Либералды консерватор Министрлер Шетел істері министрі – Рудини графы, Либералды консерватор Ішкі істер министрі – Джованни Никотера, Дissent Left Әділет және дін істері министрі – Луиджи Феррарис, Либералды консерватор Соғыс министрі – Лт. Генерал Луиджи Пеллу, Әскери Теңіз күштері министрі – Адмирал Симоне Антонио Сент Бон, Либералды консерватор Қаржы министрі – Джузеппе Коломбо, Либералды консерватор Ұлттық қазына министрі – Луиджи Луццатти, Либералды консерватор Халыққа білім беру министрі – Паскуале Виллари, Либералды консерватор Қоғамдық жұмыстар министрі – Асканио Бранка, Либералды консерватор Пошта және телеграф министрі Ауыл шаруашылығы, өнеркәсіп және сауда министрі – Бруно Кимирри, Либералды консерватор.

2-ші кабинет (10 наурыз 1896 ж. 15 шілде 1896)

Портфель иесі Министрлер кеңесінің президенті Рудиний маркизі Либералды-консервативті Министрлер Ішкі істер министрі Рудиний маркизі Либералды-консервативті Әділет және дін істері министрі Джакомо Коста Белгілі бір партиялық емес Сыртқы істер министрі Онорато Каетани Либералды-консервативті Соғыс министрі генерал-лейтенант Чезаре Рикоттти Магнани Әскери министр Әскери-теңіз күштері министрі Бенедетто Брин Либералды-консервативті Қаржы министрі Асканио Бранка Либералды-консервативті Қазына министрі Джузеппе Коломбо Либералды-консервативті Халыққа білім беру министрі Эмануэле Джантурко Демократ Қоғамдық жұмыстар министрі Костантино Перазци Белгілі бір партиялық емес Пошта және телеграф министрі Пьетро Кармине Либералды-консервативті Ауыл шаруашылығы, өнеркәсіп және сауда министрі Франческо Гуиччардини Демократ Портфелі жоқ министрлер Сицилия аймағының азаматтық комиссары Джованни Кодронки Либералды-консервативті

4-ші кабинет (14 желтоқсан 1897 - 1 маусым 1898)

Портфель иесі Министрлер кеңесінің президенті Рудиний маркизі Либералды-консервативті Министрлер Ішкі істер министрі Рудиний маркизі Либералды-консервативті Әділет және дін істері министрі Джузеппе Занарделли Демократ Сыртқы істер министрі Эмилио Висконти Веноста Либералды-консервативті Соғыс министрі Генерал-лейтенант Алессандро Асинари ди Сан Марцано Әскери Теңіз күштері министрі Бенедетто Брин Либералды-консервативті Қаржы министрі Асканио Бранка Либералды-консервативті Қазына министрі Луиджи Луцццатти Либералды-консервативті Халықтық білім министрі Николо Галло Демократ Қоғамдық жұмыстар министрі Джузеппе Павончелли Либералды-консервативті Пошта және телеграф министрі Эмилио Синео Партиялық емес Ауыл шаруашылығы, өнеркәсіп және сауда министрі Франческо Кокко Орту Демократ

5-ші кабинет (1 маусым 1898 29 маусым 1898)

Портфель иесі Министрлер кеңесінің президенті Рудиний маркизі Либералды-консервативті Министрлер Ішкі істер министрі Рудиний маркизі Либералды-консервативті Ауыл шаруашылығы, өнеркәсіп және сауда министрі Әділет және дін істері министрі Теодорико Боначчи Белгісіз Сыртқы істер министрі Рафаэле Каппелли Либералды-консервативті Соғыс министрі Генерал-лейтенант Алессандро Асинари ди Сан Марцано Әскери министр Әскери-теңіз флотының вице-адмиралы Феличе Наполеоне Каневаро Әскери министр Қаржы министрі Асканио Бранка Либералды-консервативті Қазынашылық министрі Луиджи Луццзатти Либералды-консервативті Халықтық білім министрі Луиджи Кремона Демократ Қоғамдық жұмыстар министрі Генерал Ахилле Афан де Ривера Либералды-консервативті Пошта және телеграф министрі Секондо Фрола Либералды-консервативті