Джузеппе Занарделли: Италия саяхатшысы және премьер-министрі
Giuseppe Zanardelli
Джузеппе Занарделли – Италияның экс-премьер-министрі, либерал саясаткер, заңгер. Сайлау құқығын кеңейту, азаматтық бостандықтар мен еркін сауданы жақтады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық саясаткер (1826–1903)
Italian politician (1826–1903)
Джузеппе Занарделли (29 қазан 1826 – 26 желтоқсан 1903) – итальяндық құқықтанушы және саяси қайраткер. Ол 1901 жылдың 15 ақпанынан 1903 жылдың 3 қарашасына дейін Италияның премьер-министрі қызметін атқарды. Өте шешен сөйлеуші болған ол, сонымен қатар масондықтардың Ұлы шебері де болды. Ломбардия буржуазиясын ұсынып тұрған Занарделли 19 ғасырдың классикалық либерализмін бейнеледі, ол сайлау құқығын кеңейтуге, антиклерикализмге, азаматтық бостандықтарға, еркін саудаға және еркін экономикалық саясатка берілгендігімен ерекшеленді. Ол өзінің ұзақ саяси мансабында сана бостандығы мен ажырасуды ынталы түрде қолдағандардың бірі болды.
Giuseppe Zanardelli (29 October 1826 26 December 1903) was an Italian jurist and political figure. He served as the Prime Minister of Italy from 15 February 1901 to 3 November 1903. An eloquent orator, he was also a Grand Master freemason. Zanardelli, representing the bourgeoisie from Lombardy, personified the classical 19th century liberalism, committed to suffrage expansion, anticlericalism, civil liberties, free trade and laissez faire economics. Throughout his long political career, he was among the most ardent advocates of freedom of conscience and divorce.
Ерте өмір
Джузеппе Занарделли 1826 жылғы 29 қазанда Брешияда (Ломбардия) дүниеге келді. Ол Италия бірігу дәуірі (Risorgimento) кезінде, 1848 жылғы Австрия империясы мен Сардиния корольдігі арасындағы Бірінші итальян тәуелсіздік соғысында еріктілер корпусындағы жауынгер болды. Новара шайқасында жеңіліс тапқаннан кейін ол заң оқу үшін Пизаға барып, кейін Брешияға оралып адвокат болды. Біраз уақыт заң оқыту арқылы ақша тапты, бірақ австриялық полиция оны мазалады және баспасөзде австриялықтарды қолдайтын мақалалар жазудан бас тартқаны үшін оқытуға тыйым салды. 1859 жылы ол Швейцарияға қашуға мәжбүр болды. Луганоға көшіп барғанмен, Екінші итальян тәуелсіздік соғысында Брешиядағы көтерілісті ұйымдастыру үшін үлгеріп қайтып, Джузеппе Гарибальдиді қалада құрметпен қарсы алды. Алпыс аңшылар (Cacciatori delle Alpi) құрамына енген ол Виллафранка келісіміне дейін сол аймақта қалды. Ломбардия Пьемонтқа қосылғаннан кейін ол Туриндегі парламентке сайланды.
Giuseppe Zanardelli was born in Brescia (Lombardy) on 29 October 1826. He was a combatant in the volunteer corps during the First Italian War of Independence of 1848 between the Austrian Empire and the Kingdom of Sardinia, within the era of Italian unification (Risorgimento). After the lost battle of Novara he went to Pisa to study law, and he returned to Brescia to become a barrister. For a time earned a livelihood by teaching law, but was molested by the Austrian police and forbidden to teach in consequence of his refusal to contribute pro Austrian articles to the press. In 1859 he was forced to flee to Switzerland. He moved to Lugano, but returned in time to organize the insurrection of Brescia in the Second Italian War of Independence and welcomed Giuseppe Garibaldi in the city. Enlisted in the Cacciatori delle Alpi (Hunters of the Alps), he remained in the area until the armistice of Villafranca. With the annexation of Lombardy to Piedmont, he was elected to Parliament in Turin.
Үкіметте
1876 жылы ол Агостино Депретистің бірінші үкіметінде қоғамдық жұмыстар министрі, ал 1878 жылы Бенедетто Каироли үкіметінде ішкі істер министрі болды. 1878 жылдың желтоқсанында Каиролимен бірге қызметтен алынған ол, 1881 жылы Депретис үкіметімен Әділет министрі болып қайтадан билікке оралды және коммерциялық кодексті аяқтауға қол жеткізді. Замандас еуропалық заңгерлер бұл кодексті үлкен жетістік деп бағалады. 1894 және 1896 жылдары палата төрағасы болып сайланған ол, 1897 жылдың желтоқсанында Антонио ди Рудини үкіметінде Әділет министрлігін қабылдады, бірақ келесі көктемде әріптесі Эмилио, Висконти Венеста маркизымен 1898 жылдың мамырындағы Бава Бекарис қырғынының қайталануын болдырмау үшін қажетті шаралар бойынша туындаған келіспеушіліктерге байланысты отставкаға шықты.
In 1876 he became Minister of Public Works in the first government of Agostino Depretis, and Minister of the Interior in the government of Benedetto Cairoli in 1878. Overthrown with Cairoli in December 1878, he returned to power as Minister of Justice in 1881 with the Depretis government, and succeeded in completing the commercial code. The code was regarded as a great work by contemporary European jurists. Elected president of the chamber in 1894 and 1896, he exercised that office with ability until, in December 1897, he accepted the Ministry of Justice in the government of Antonio di Rudinì, only to resign in the following spring on account of dissensions with his colleague, Emilio, marquis Visconti Venosta, over the measures necessary to prevent a recurrence of the Bava Beccaris massacre of May 1898.
Премьер-министр
Палата төрағалығына қайта оралған соң, ол генерал Луиджи Пеллукс үкіметі ұсынған саяси белсенділікті және сөз бостандығын шектеуге бағытталған Қоғамдық қауіпсіздік туралы заңға (1899–1900) қарсы бұрмалау науқанына қатысу үшін лауазымын тастады. Жиолитти Занарделли басқаруындағы ішкі істер министрі болды және іс жүзінде басшылыққа ие болды. Занарделли өзінің назарын оңтүстік мәселесіне шоғырландырды: 1902 жылдың қыркүйегінде Италияның ең кедей аймақтарының бірі саналатын Базиликата арқылы саяхат жасап, Меццоджиорнодағы проблемаларды өз көзімен көрді. Занарделли өзінің соңғы мерзімінде көп нәрсеге қол жеткізе алмады, себебі денсаулығы күрт нашарлады. Оның ұсынған Ажырасу туралы заң жобасы палатада мақұлданғанмен, елдің күшті қарсылығына байланысты кері тартылуға мәжбүр болды. Ол 1903 жылдың 21 қазанында басқарудан зейнеткерлікке шықты, ал оның орнына Жиолитти премьер-министр болды. : Осман орденінің Ұлы кордоны – 1902 жылдың қыркүйегі – Италияның Regia Marina эскадрильясының Константинопольге сапары барысында. : Құрметті легионның Үлкен кресті – 1902 жылдың қарашасы – «Франция мен Италия арасындағы жақсы қарым-қатынастың куәсі ретінде».
Returning to the presidency of the chamber, he again abandoned his post in order to associate himself with the obstructionist campaign against the Public Safety Bill (1899–1900) restricting political activity and free speech, which was introduced by the government of general Luigi Pelloux. Giolitti became Minister of the Interior in the administration of Zanardelli, and became its real head. Zanardelli focused his attention on the issue of the South: in September 1902 he undertook a journey through Basilicata, as one of the poorest regions in Italy, to see for himself the problems in the Mezzogiorno. Zanardelli was unable to achieve much during his last term of office, as his health was greatly impaired. His proposed Divorce Bill, although voted in the chamber, had to be withdrawn on account of the strong opposition of the country. He retired from the administration on 21 October 1903, and Giolitti succeeded him as Prime Minister. : Grand Cordon of the Order of Osmanieh – September 1902 – during the visit to Constantinople of an Italian Regia Marina squadron. : Grand Cross of the Legion d'Honneur – November 1902 – ″in testimony of the good relations between France and Italy″.