Ирландиялық дін қызметкері Уильям Александр және оның мұрасы

Кіріспе

Ирландия епископы (1824-1911)

Уильям Александр (13 сәуір 1824 – 12 қыркүйек 1911) – Ирландия шіркеуінің ирланд дін қызметкері болған.

Өмір

Ол 1824 жылғы 13 сәуірде Дерри қаласында дүниеге келді. Оксфордтағы Тонбридж мектебінде және Брассенос колледжінде білім алды. Оксфордта оқыған кезінде Оксфорд қозғалысының ықпалына ілесті. Аурудың кесірінен академиялық жетістіктері үміттерін толыққанды іске асыра алмады, бірақ бәрібір, кейінгі өмірінде оған пайдалы болған мықты білімділігін көрсетті. Ирландиядағы бірнеше шіркеулік қызметтерді атқарды, оның ішінде Фахан және кейін Камюс жанындағы Моурн (Страбан) ректорияларын басқарды. 1864 жылдан 1867 жылға дейін Эмлидің деканы болды, Дерри және Рафое епископы болып тағайындалғаннан кейін, 27 шілдеде тағайындалып, 1867 жылғы 6 қазанда құрметпен қабылданды. Ол және үш ағайын епископы Ирландия шіркеуінің 1869 жылғы заңымен таратылуына дейін Вестминстердің Лордтар палатасында отырған Ирландияның соңғы епископтары болды. 1896 жылғы 25 ақпанда Армағ архиепискобы және Бүкіл Ирландияның приматы болып тағайындалды. 1871-1877 жылдары Ирландия шіркеуін қайта ұйымдастыруға белсенді қатысты және Маркус Бересфорд, архиепископ Тренч және Корк епискобы Джон Грегпен бірге Ирландияның жалпы дұға кітабының Англия шіркеуінің кітабымен тығыз байланысын сақтаған консервативті дауыстардың бірі болды. Дегенмен, ол Ирландия канондарындағы ритуалға қарсы кейбір қатаң ережелерді, мысалы, қасиетті дастарқанға крест қоюға тыйым салуды өкінді. 1876 жылы Бэмптон лекцияларын оқыды. Ол шешен уағыздаушы және көптеген діни еңбектердің авторы, соның ішінде «Басты нанымдары» атты еңбегі, бірақ ең бастысы ол абыройлы және әсем өлеңдердің шебері ретінде танылды. Оның өлеңдері 1887 жылы «Августин мерекесі және басқа өлеңдер» деген атпен жинақталды. Оның әйелі Сесил Фрэнсис Александр Оксфорд қозғалысына байланысты бірнеше трактаттар жазды. Ол «Бір кезде Король Давид қаласында» және «Барлық нәрсе жарқын әрі әдемі» сияқты көптеген танымал әндердің авторы ретінде белгілі. Екеуі де Миллтаун үйінде, Страбанда тұрды. Қазіргі уақытта бұл үй Страбан грамматикалық мектебі ретінде пайдаланылуда. Олардың қызы Элеонора Джейн Александр да ақын және романист болды. 1913 жылғы наурыз айында Джеймс Пауэлл мен ұлдары жасаған боялаған шыны терезесі оның есіне орай, Санкт-Колумб соборының шығыс қабырғасындағы шеткі капелласында орнатылды, ол халықтан жиналған қаржы есебінен жасалды. Төменгі панельдерде оның басшы, ақын және уағыздаушы ретіндегі қасиеттерін көрсететін Мұса, Давид патша және Ишая бейнеленген. 1911 жылғы ақпандағы отставка сөзінің соңғы сөздері төмендегідей келтірілген: «Мәсіхтің айқыш ағашы бекер болмас үшін, сөздердің даналығымен емес» (1 Кор. 1:17). Армағтағы Сент-Патрик соборының оңтүстік бөлігінде Александрға арналған ескерткіш орнатылған.

He was born in Derry on 13 April 1824, the third child of the Revd Robert Alexander. He was educated at Tonbridge School and Brasenose College, Oxford. During his time in Oxford he came under the influence of the Oxford Movement. Due to illness his academic record failed to live up to his promise, but he nonetheless displayed a solid scholarship which was to stand him in good stead in later life. After holding several livings in Ireland, including the rectories of Fahan and later Camus juxta Mourne (Strabane), he was Dean of Emly from 1864 to 1867, resigning on becoming Bishop of Derry and Raphoe, to which see he was nominated on 27 July and consecrated on 6 October 1867. He and three of his brother bishops were the last bishops of Ireland to sit in the Westminster House of Lords before the disestablishment of the Church of Ireland in 1871 by the Irish Church Act 1869. On 25 February 1896 he was translated to become Archbishop of Armagh and Primate of All Ireland. In the years 1871 to 1877 he was much involved in the reorganisation of the Church of Ireland and was one of the conservative voices, along with the primate, Marcus Beresford, Archbishop Trench, and Bishop John Gregg of Cork, that preserved the close identity of the Irish Book of Common Prayer with that of the Church of England. He did however regret some of the more aggressively anti Ritualist provisions in the Irish canons, such as that prohibiting the placement of a cross upon the holy table. He gave the Bampton Lectures in 1876. An eloquent preacher and the author of numerous theological works, including Primary Convictions, he is best known as a master of dignified and animated verse. His poems were collected in 1887 under the title of St Augustine's Holiday and other Poems. His wife, Cecil Frances Alexander, wrote some tracts in connection with the Oxford Movement. She is known as the author of many well known hymns, including "Once in Royal David's City", "All Things Bright and Beautiful". They both lived in Milltown House, Strabane. The house is now used as a school, Strabane Grammar School. Their daughter, Eleanor Jane Alexander, was also a poet and novelist. In March 1913, a stained glass window by James Powell and Sons was erected in memory of him in the east wall of the side chapel of St Columb's Cathedral, financed by public subscription. The lower panels depict Moses, King David, and Isaiah in reference to his qualities as leader, poet, and preacher. His closing words of his resignation speech in February 1911 are quoted at the bottom: "Not in wisdom of words, lest the Cross of Christ be made void" (1 Cor 1:17). There is a memorial to Alexander in the south aisle at St Patrick's Cathedral, Armagh.

Әдебиеттегі сілтемелер

Александр Джеймс Джойстің "Улисс" романындағы "Циклоп" эпизодында шеруге қатысқандардың бірі ретінде есімдері жиі кездеседі.