Кіріспе
Урия Смит Стивенс (3 тамыз 1821 – 13 ақпан 1882) – американдық еңбек қайраткері. Ол 1869 жылы Филадельфиядағы тоғыз киім тігуші жұмысшыны басқарып, алғашқы табысты американдық еңбек одағы – «Еңбек рыцарлары» (Knights of Labor) ұйымын құрғандықтарымен танымал. Нью-Джерсиде дүниеге келген Стивенс бастапқыда дін қызметкері болу үшін білім алған, бірақ отбасына көмектесу үшін жасөспірім шағында тігіншілікке оқуға түсті. Ол Филадельфияға қоныстанды және кәсібін жалғастырды. 1840 жылдардың соңы мен 1850 жылдардың басында АҚШ-тың батыс аймақтарына, Мексикаға және Еуропаға кең саяхат жасағаннан кейін, ол Филадельфияға оралды, онда тігінші болып жұмыс істеді және бауырластық ұйымдар мен еңбек қозғалысына белсенді қатысты. «Киім кесушілер одағының» алғашқы тыранысы сәтті болмағаннан кейін, 1869 жылы Стивенс «Еңбек рыцарлары» ұйымын құрды. Бастапқыда ол бұл ұйымды құпия рәсімдері бар және жеке және кәсіби дамуға бағытталған бауырластық ретінде жоспарлаған. Ұйым кеңейген сайын, құпиялылық пен рәсімдердің қажеттігі туралы пікірталастар Стивенстің отставкаға кетуімен аяқталды, содан кейін ұйым мүшелікке қатысты осы талаптарды жоюға дауыс берді, бұл оған католик дінін ұстанатын жұмысшылар мен шеберлерді қабылдауға мүмкіндік берді. Стивенс «Еңбек рыцарларынан» кеткеннен кейін де еңбек қозғалысында белсенді болып қалып, 1882 жылы Филадельфияда қайтыс болды. «Еңбек рыцарлары» кәсіподақтарға қарсылық туғанға дейін, Хеймаркет оқиғасы мен 1893 жылғы экономикалық дағдарыс салдарынан жұмысшылар ұйымнан шығып, 1949 жылы ұйым таратылғанға дейін мүше саны азайып, өркендеуін жалғастырды. Стивенстің ең маңызды мұрасы – ол алғашқы табысты жалпыұлттық еңбек одақтарының бірін құрған және ұйымдастырған адам ретінде танылды.
Uriah Smith Stephens (August 3, 1821 – February 13, 1882) was an American labor leader. He was most notable for his leadership of nine Philadelphia garment workers in founding the Knights of Labor in 1869, a successful early American labor union. Born in New Jersey, and initially educated for the ministry, Stephens was apprenticed as a tailor when he was a teenager so that he could help support his family. He settled in Philadelphia, where he continued to work at his trade. After extensive travel throughout the western United States, Mexico, and Europe in the late 1840s and early 1850s, he returned to Philadelphia, where he worked as a tailor and became active in fraternal organizations and the labor movement. After an initial effort, the Garment Cutters' Union, failed to take root, in 1869 Stephens founded the Knights of Labor. He originally conceived of the organization as a fraternal one that included secret rituals and focused on individual personal and professional development. As the organization expanded, debates over the need for secrecy and rituals eventually ended when Stephens resigned, and the organization voted to eliminate these requirements, which enabled it to then begin recruiting as members workers and tradesmen who were Catholic. Stephens remained active in the labor movement after leaving the Knights of Labor, and died in Philadelphia in 1882. The Knights of Labor continued to expand until backlash against unions following the Haymarket affair and the Panic of 1893 caused workers to depart the K of L, and its membership declined until the organization became defunct in 1949. Stephens' primary legacy was as the founder and organizer of one of the first successful nationwide labor unions.
Ерте өмір
Стивенс 1821 жылғы 3 тамызда Нью-Джерси штатының Кейп-Мэй қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасы шын ниетпен баптист дінін ұстанды және Стивенс дін қызметкері болуы үмітімен діни білім алды. Стивенс отбасы 1837 жылғы экономикалық дағдарыс кезінде қаржылық қиындықтарға тап болды; содан кейін Стивенс ресми білімін тоқтатып, кәсіп үйренуге бел буды. Ол тігінші мамандығын меңгерді және отбасын көмектесу үшін жұмыс істеді.
Еңбек жолын бастауы
1846 жылы Стивенс Филадельфияға көшіп, тігінші ретінде жұмысын жалғастырды. 1853 жылдан 1858 жылға дейін ол Калифорния, Мексика, Орталық Америка және бірнеше еуропалық елдерге саяхат жасады. Филадельфияға оралғаннан кейін, құлдықты жою және утопиялық социализм сияқты бірнеше реформалық қозғалыстарға белсенді қатысты. Өмірі бойы Стивенс қаржы және экономиканы қоса алғанда, түрлі тақырыптар бойынша көп оқыды. Ол француз, неміс және испан тілдері сияқты бірнеше шет тілін өзімен-өзі үйреніп, оларды жетілдіру үшін қолданды, бұл оған еуропалық авторлардың еңбектерін оқуға мүмкіндік берді. Стивенс сондай-ақ масондар, Пифий рыцарлары және тәуелсіз Odd Fellows ордені сияқты бірнеше бауырластық ұйымдарға қосылды. Кейіннен ол Еңбек рыцарларын құрғанда осы ұйымдардың символдары мен рәсімдерін пайдаланды.
Киім-кешек жұмысшылары одағы
1862 жылы Стивенс киім тігушілер кәсіби одағын құруға көмектесті; бұл ұйым жеті жыл бойы болды, бірақ жалақыны, әлеуметтік төлемдерді және еңбек жағдайларын жақсартуда сәттілікке жете алмады. Соның салдарынан, мүшелер таратуға дауыс берді.
Еңбек ерлері
Киім кесушілер одағының таратылуынан кейін, бірнеше бұрынғы мүшелері 1869 жылдың 25 қарашасында Стивенстің үйінде кездесті. Осы жиын барысында Стивенс жаңа ұйым – «Еңбек рыцарларының асыл және қасиетті ордені» құру жоспарларын жариялады. Стивенс бұл орденді кез келген еңбекші, механик және кәсіби біліктілігін артқысы келетін шеберге елдік, діни нанымдық және тері түсіне қарамастан ашық «еңбек бауырластығы» ретінде көруге ниеттенді. Құрылған кезде Еңбек рыцарларының ордені барлық жұмыс істейтін адамдарға ашық болды және мүшелік жарнасы алынбады. Еңбек рыцарларының ордені – алтын ғасырдың жеке пайдаға құмар материализміне қарсы, өндірушілердің ерікті бірлестігі болып, ынтымақтастықпен және бауырластықпен жұмыс істеуді көздеді. Стивенстің көзқарасында, орденге бауырластық ұйым немесе діни емес шіркеу элементтері, соның ішінде рәсімдер мен құпиялылық кірді. Құпиялылық бастапқыда өте маңызды деп есептелді, себебі жұмысшыларға қарсы зорлық-зомбылық оқиғалары жиі болды, оның ішінде Пенсильвания штатының Скрантон қаласындағы көміршілер ереуілі және 1877 жылғы Ұлы теміржол ереуілі. Орденнің 1869 жылдың 28 желтоқсанында өткен екінші жиынында қатысушылар Стивенстің «Адельфон Круптос» (Құпия бауырластық) атты рәсімін қабылдады. Онда Стивенс «Әлемнің Ұлы Архитекторы бекіткен мәңгілік шындық» – «барлық құнды және пайдалы нәрселер шығармашылық еңбектің нәтижесі» деген сенімін білдірді. Рәсімдерге еңбектің қадір-қасиеті және жалақы құлдығының, монополияның және байлықты шектен тыс жинақтаудың зияны туралы лекциялар кірді. Стивенс орденнің белгісі ретінде шеңбер ішінде теңқабырлы үшбұрыш жасады және оны өзі мүше болған әртүрлі ложалардың символикасымен безендірді. Еңбек рыцарлары Стивенсті алғашқы жергілікті Бас шебер, алғашқы Аудан Бас шебері және алғашқы Ұлы Бас шебер – ұйымдағы ең жоғары лауазымға сайлады. 1879 жылға қарай 23 аудандық және 1300 жергілікті жиналыс құрылды. Еңбек рыцарлары өз заманының ең күшті еңбек ұйымына айналғанда, Стивенс қарапайым мүшелермен келіспеушілікке түсе бастады. Ұйымның құпиялылығы мен рәсімдері дау тудырды, ал көптеген белсенді мүшелер Стивенстің ереуілдерге және басқа да еңбек әрекеттеріне қарсылығына, ұйым мүшелерінің жеке және кәсіби дамуын және өсуін ілгерілету ниетіне наразылық білдірді. 1878 жылы Стивенс Гринбек-Еңбек партиясының кандидаттығымен АҚШ Өкілдер палатасына сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады; ол бұрын партияның тартымдылығын кеңейту мақсатында Гринбек партиясының атына «Еңбек» сөзін қосуға ықпал еткен.
Отставка
Стивенс 1879 жылы ұйымның Бас Ассамблеясы атауын жариялауға, рәсімдерден діни цитаталарды алып тастауға және кіріспе рәсімдерін өңдеуге дауыс берген кезде, К L саясатындағы ұсынылған өзгерістермен келіспегендіктен отставкаға кетті. Бұл шаралардың барлығы Католик шіркеуіне көбірек ұнайтын жаңа мүшелерді тартуға бағытталған еді. Құпиялылықты жою туралы пікірталас 1882 жылдың 1 қаңтарына дейін жалғасты, содан кейін Еңбекшілер Ордені ашық ұйымға айналды. Стивенс отставкаға кеткеннен кейін оның орнына Теренс В. Паудерли келді. Паудерли басшылығымен Еңбекшілер Ордені өсуін жалғастырды; 1886 жылға қарай шамамен 700 000 мүшесі болды, бұл оны алғашқы ұлттық деңгейдегі табысты еңбек одағы етті. Ұйым Стивенстің бастапқы көзқарасынан, соның ішінде Қытайлықтарды қуу туралы заңды қолдаудан да алыстады. Хеймаркет оқиғасы және 1893 жылғы экономикалық дағдарыс жұмысшыларды Еңбекшілер Орденінен кетуге итерді, ал оның мүше саны 1949 жылы соңғы жергілікті бөлімі атауын тастағанға дейін азайды.
Өлім және жерлеу
Стивенс 1882 жылдың 13 ақпанында Филадельфияда қайтыс болды. Ол Филадельфиядағы Бейбітшілік тауы зиратында жерленді. Өлген кезде Стивенс әлі де еңбек қозғалысында белсенді болғанмен, Еңбекшілер орденінен (Knights of Labor) шеттескен еді. Дегенмен, көптеген мүшелер оны құрметпен еске алатындықтан, 1886 жылы Орденнің Бас ассамблеясы Стивенстің жесірі мен балаларына үй беру үшін 10 000 доллар көмектесуге дауыс берді.
Отбасы
1846 жылы Стивенс Филадельфияда Мэри Энн Джексонға үйленді. Олардың төрт баласы болды: Мэри Э., Джордж В., Элли және Кэрри П.
Мұра
Стивенстің белгісіз қабірі 2007 жылғы «Profit Motive and the Whispering Wind» фильмінде маңызды орын алады. Бұл деректі фильмге жақын, бірақ толыққанды деректі фильм емес, режиссер Джон Джанвито американдық еркін ойлаушылар мен американдық радикалдық саяси қозғалыстардың көшбасшыларының қабірлері мен тарихи орындарын үнсіз көрсетіп береді.