Кіріспе
бүкіл аймақтың тарихы, қаланың 1920 жылдан кейінгі қазіргі тарихы, ол Польша мен Чехословакия арасында бөлінген кезде.
the modern history of the town, after 1920, when it was split between Poland and Czechoslovakia
Циешин – Силезиядағы ең көне қалалардың бірі және оның тарихы кем дегенде 7 ғасырға дейін жетеді.
Ерте тарих
Силезияның ең көне қалаларының бірі – Цезьинде кем дегенде 7 ғасырдан бері славян халқы (Голенци тайпасы) қоныстанған. Қазіргі заманғы аңыз бойынша, 810 жылы славян патшасының үш ұлы – Болко, Леско және Чиешко ұзақ саяхаттан кейін осы жерде кездесіп, бұлақ тапқан. Қуаныштарынан жаңа елді мекен құруға шешім қабылдады және оны Цезьин деп атады ( "қуанышқа толу" етістігімен байланысты; cieszyć się). Бұл құдық қала алаңының батысында, Үш бауырлар (Trzech Braci) көшесінде орналасқан. Атаудың ғылыми түсіндірмесі – оның тектік атауы, славян есімдері *Ciecha немесе *Ciesza-дан шыққан. Қаланың орталығы – Қала төбесі (Góra Zamkowa), ондағы ең көне қоныс іздері 6 немесе 7 ғасырға дейін жетеді. Төбеге салынған грод біртіндеп маңызға ие болып, маңызды әкімшілік және діни орталыққа айналды. 11 ғасырда оның ішінде қамал мен романдық стильдегі шіркеу салынды, соңғысы бүгінгі күнге дейін сақталған (және 20 злотый банкнотаның артқы жағында бейнеленген).
Пиаст ережесі
Бұл аймақ 10-ғасырда Пьяст әулеті тұсында қалыптасқан Польша мемлекетінің құрамына енді. Циешинге қатысты алғашқы жазба 1155 жылғы 23 сәуірде Папа Адриан IV Вроцлав епископы Вальтерге жазған құжатында кездеседі. Бұл Тессин қамалымен байланысты болды, ол басқа кастелания орталықтарымен бірге тізілген, алайда 1223 жылға дейін ол кастелания (castellatura de Tessin) ретінде нақты сипатталмады. Қамалдың төңірегінде Ольза өзенінің үстіндегі бекінілген төбеде қала өсіп, қазіргі Театр алаңы (Plac Teatralny) орталығында XII ғасырдың соңына дейін алғашқы приход шіркеуі салынды. 1223 жылы Вроцлав епискобы шығарған құжатта қала маңындағы аймақ та айтылды, бұл Циешиннің қала құқығына ие болғанын көрсетеді. Қала құқықтары 1290 жылы ресми тіркелді, ал кейіннен 1374 жылы расталды. 1240 жылдары бірінші базар алаңының жанында жаңа шіркеу салынды (қазіргі Ескі базар – Stary Targ). Қала Силезия тарихымен ортақ болды, ал Польшаның феодалдық бөлінісінен кейін Силезия тармағының Пьяст герцогтары бұл аймақты басқарды. Циешин – Циешин герцогтігінің орталығы болды. 1327 жылы Казимир I Богемия және титулды Польша королі Люксембургтің Иоаннына адалдық серт берді. Осыдан бастап Циешин Богемия тәжінің автономиялық феодалы болды. Герцогтіктің астанасы ретінде Циешин жылдам дамыды және маңызы артты. 14 ғасырдың басында диакония құрылғаннан кейін ол герцогтіктің діни орталығына айналды. Ең ірі даму Пржемислав I Нозак тұсында болды, ол 1374 жылы Циешинге қала құқығын алды және ағаш қаланы кірпіштен қайта тұрғызды. Сол кезде қала әкімі мен қалалық кеңес пайда болды, ал 1387 жылы алғашқы белгілі әкім Миколай Гизелер болды. Қалалық кеңес үшін қалалық әкімдік салынды. Қаланың тағы бір қарқынды дамуы Казимир II билігі кезінде болды, ол қала инфрақұрылымына инвестиция жасады және Циешиннің төңірегіне қорғаныс қабырғаларын тұрғызды. Казимир II жаңа базар алаңына негіз салды және қалалық кеңес үшін ғимараттар сыйлады, олар осы күнге дейін қалаға қызмет етеді. 16 ғасырда қала сауда-сауданың маңызды орталығы болды, онда қару-жарақ және зергерлік бұйымдар өндірілді. Ол Реформацияның да орталығы болды. Қала 17 ғасырға дейін бірте-бірте дамыды, бірақ Отыз жылдық соғыс кезінде ауыр зақымдарға ұшырады. Соғыстың салдарынан бүкіл герцогтікте экономикалық және демографиялық құлдырау орын алды. Циешин Пьяст әулетінің билігі 1653 жылға дейін жалғасты, соңғы герцогиня Елизавета Лукрецияның қайтысымен аяқталды. Осыдан кейін герцогтік тікелей Богемия корольдеріне, сол кездегі Габсбургтың Фердинанд IV-іне өтті. Габсбургтардың герцогтікті басып алуы ғасыр соңына дейін Циешиннің экономикалық және саяси тұрақсыздығына әкелді.
Габсбургтер билігі кезіндегі Циецин
Контрреформация дәуірінің аяқталуы 1709–1750 жылдары Цешин қаласында ірі лютеран шіркеуінің салынуына жағдай жасады. Тешеннің маңызы 18 ғасырда Силезия соғыстарының аяқталуынан кейін артты. Соғыстардың нәтижесінде Цешин Силезиясы Австрия құрамында қалды. 1779 жылдың 13 мамырында Австрия мен Пруссия Бавария мұрагерлік соғысын аяқтаған Тешен бейбіт шартына қол қойды. 1772 жылы Цешин сонымен қатар Бар конфедерациясының негізгі орталығы болды. 19 ғасырда Цешинде мәдени және білім беру саласы қарқынды дамыды. 1802 жылы дін қызметкері Леопольд Шершник мұражай құрды, ол кейіннен Польша жеріндегі алғашқы қоғамдық мұражайлардың бірі – Цешин Силезиясы мұражайына айналды. 1839 жылы Пиаст қамалы толығымен бұзылып, оның орнына жаңа классицизм стиліндегі қамал салынды. 1836 жылы тағы бір өрт Цешинге зардап келтіріп, қаланың орталық бөлігін, соның ішінде 1846 жылы қайта жаңартылған және содан бері осы күйінде сақталған қала әкімшілігінің ғимаратын қиратты. Сол жылы қамал төбесінің жанында сыра зауыты салынды. 1848 жылғы Ұлттар көктемі кезінде Цешин поляк ұлттық ой-пікірінің маңызды орталығына айналды. Сол жылы герцогтіктегі алғашқы поляк және жалпы алғашқы газет – «Тыгодник Цешинский» жарық көрді. 1848 жылғы революциялардан кейін Австрия империясында қайта құрылған Австрия Силезиясында заманауи әкімшілік бөлініс енгізілді. Қала саяси және құқықтық ауданның орталығы болды. 1869 жылы теміржол желісі Цешинге жетті және Олза өзенінің сол жағалауында (қазіргі Чески-Тешин) теміржол станциясы салынды. Теміржол станциясының салынуы қаланың сол жағалауының қарқынды дамуына ықпал етті, ол қаланың өнеркәсіптік аймағы ретінде пайдаланды. Өнеркәсіптік даму көршілес Бельско қаласының өркендеуіне қарағанда төмен болды. Алайда Тешен маңызды әкімшілік және мәдени орталық болып қала берді. 19 ғасырдың соңында қала халқының көп бөлігі немістер мен поляктардан тұрды, қалада немістер басымдыққа ие болса, бүкіл герцогтікте поляктар көптікті құрады. Сондай-ақ еуропалық және чех азшылықтары, сондай-ақ кейде венгр азшылықтары да болды. 1880, 1890, 1900 және 1910 жылдардағы халық санауы мәліметтері бойынша қала халқы 1880 жылы 13 004-тен 1910 жылы 22 489-ға дейін өсті, неміс тілінде сөйлейтіндердің үлесі артты (1880 жылы 49,5% -дан 1910 жылы 61,5% -ға дейін), ал поляк тілінде сөйлейтіндердің үлесі төмендеді (1890 жылы 42,7% -дан 1910 жылы 31,7% -ға дейін), чех тілінде сөйлейтіндер (1880 жылы 13,9% -ға дейін, кейін 1890 жылы 4,2% -дан 1910 жылы 6,7% -ға дейін) және 1900 жылы 69 адам басқа тілдерде сөйледі. 1910 жылғы діни санақ бойынша көпшілік рим-католиктерді (67,3%) құрады, одан кейін протестанттар (23%), яһудилер (9,4%) және тағы 65 адам басқа діндерді ұстанды. Дәстүрлі түрде қала және әсіресе оның айналасы Цешин Силезиялық диалектісінде сөйлейтін Цешин влахтарымен қоныстандырылған. Мемлекеттік тіл ретінде беделді неміс тілінің өсуіне жергілікті славян тұрғындарының мәдени комплексі сияқты түрлі себептер ықпал еткен болуы мүмкін. Бұл санақтардың нәтижелері және жергілікті халықтың ұлттық өзіндігін қалыптастыратын факторлар аймақтағы саяси тартыстардың мәңгілік тақырыбына айналды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қалаға австриялық әскерлер орналастырылды, ал Австрия армиясының Бас штабы біраз уақытқа сонда орналасты.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғысты басталған Польшаға Германия мен Кеңес Одағының бірлескен шабуылынан кейін, қаланың барлығы 1945 жылға дейін Германия тарапынан оккупацияланды. 1939–1940 жылдары немістер «Intelligenzaktion» геноцидтік науқаны кезінде жергілікті поляктарды жаппай тұтқындап, кейін қалада жаңадан құрылған нацистік түрмеге қамады. Көптеген поляк мұғалімдері, мектеп директорлары, дін қызметкерлері мен қоғамдық белсенділер концлагерлерге депортацияланып, онда өлтірілді. Нацистік түрмеде қала ішінде екі мәжбүрлі еңбек лагері, ал жақын маңдағы Карвина мен Конскада тағы екеуі болды. Сонымен қатар, немістер 2-3 жасқа дейінгі балаларға арналған лагерь құрды, онда оларды ұрып-соғып, азаптап, медициналық тәжірибелерге ұшыратты. 1941 жылы оккупанттар поляк, француз, бельгиялық, британдық және серб әскери тұтқындары үшін Stalag VIII D әскери тұтқын лагерін құрды, ол 1942 жылдың қыркүйегінде Stalag VIII B лагерінің бөлімшесіне айналдырылды. Немістер сондай-ақ қазіргі Красна ауданындағы Stalag VIII B/344 әскери тұтқын лагерінің E386 мәжбүрлі еңбек бөлімшесін де басқарды. 1945 жылы соғыс аяқталғаннан кейін 1920 жылғы шекаралар қайта орнатылды.
Соғыстан кейінгі кезең
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін екі қала да көршілес ауылдарды қосып кеңейтілді. Svibice (1947), Dolní Žukov (1960), Horní Žukov, Mistřovice (Mosty және Koňákov-пен бірге) және Stanislavice (1975) Český Těšín қаласына қосылды, ал 1973 жылы Boguszowice, Gułdowy, Kalembice, Krasna, Mnisztwo, Pastwiska және 1977 жылы Marklowice Cieszyn қаласына қосылды.
Ағылшын тілінде
Громада, Таддеус В. "Словак ұлтшылдары және Соғыстар аралық кезеңдегі Польша", Jednota Annual Furdek (1979), 18 том, 241–253 беттер. Ханнан, Кевин. Тіл мен жекеліктің шекарасы Тешен Сілезиясында (Питер Ланг, 1996). Пол, Эллен Л. "Чех Тешен Сілезиясы және 1921 жылғы Чехословакияның даулы халық санағы", The Polish Review (1998) 43#2, 161–171 беттер, JSTOR. Войтак, Ричард А. "Польшаның 1938 жылдың қыркүйек-қараша айларында Чехословакия және Батыс Словакияға жасаған әскери араласуы", Шығыс Еуропалық тоқсандық (1972) 6#3, 376–387 беттер.
Paul, Ellen L. "Czech Teschen Silesia and the Controversial Czechoslovak Census of 1921," The Polish Review (1998) 43#2 pp. 161–171 in JSTOR
Woytak, Richard A. "Polish Military Intervention into Czechoslovakian and Western Slovakia in September–November 1938," East European Quarterly (1972) 6#3 pp 376–387.