Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жұмыс орнындағы денсаулыққа қауіп төндіретін қауіптерді басқару
Management of workplace health hazards
Кәсіптік гигиена (АҚШ: өндірістік гигиена (IH)) – жұмыс орнындағы немесе одан туындайтын, жұмысшылар мен қоғам мүшелерінің денсаулығына зиян келтіруі, ауруға шалдықтыруы, қабілетін төмендетуі немесе әл-ауқатына әсер етуі мүмкін қауіптерге байланысты зиянды әсерлерден қорғауды болжау, тану, бағалау, бақылау және растау (ARECC) процесі. Бұл қауіптер немесе стресс факторлары әдетте биологиялық, химиялық, физикалық, эргономикалық және психосоциалдық санаттарға бөлінеді. Белгілі бір стресс фактордың денсаулыққа әсер ету қаупі – қауіптілікті жеке адамға немесе топқа ұшырату деңгейімен көбейту нәтижесінде туындайды. Химиялық заттар үшін қауіптілік доза-жауап байланысы арқылы түсіндіріледі, көбінесе токсикологиялық зерттеулер немесе модельдерге негізделген. Кәсіптік гигиена мамандары химиялық қауіптерді түсіну үшін токсикологтармен (Токсикология қараңыз), физикалық қауіптер үшін физиктермен (Физика қараңыз), ал биологиялық қауіптер үшін дәрігерлер мен микробиологтармен (Микробиология, тропикалық медицина, инфекция қараңыз) тығыз байланыс таныстырады. Экологиялық және кәсіптік гигиена мамандары экспозиция ғылымы және экспозиция тәуекелін басқару саласындағы сарапшылар саналады. Жұмыстың сипатына қарай, гигиенист жұмысшыларды, тұтынушыларды және/немесе қоғамды қорғау үшін экспозиция ғылымындағы білімін қолданады.
Occupational hygiene (United States: industrial hygiene (IH)) is the anticipation, recognition, evaluation, control, and confirmation (ARECC) of protection from risks associated with exposures to hazards in, or arising from, the workplace that may result in injury, illness, impairment, or affect the well being of workers and members of the community. These hazards or stressors are typically divided into the categories biological, chemical, physical, ergonomic and psychosocial. The risk of a health effect from a given stressor is a function of the hazard multiplied by the exposure to the individual or group. For chemicals, the hazard can be understood by the dose response profile most often based on toxicological studies or models. Occupational hygienists work closely with toxicologists (see Toxicology) for understanding chemical hazards, physicists (see Physics) for physical hazards, and physicians and microbiologists for biological hazards (see Microbiology Tropical medicine Infection). Environmental and occupational hygienists are considered experts in exposure science and exposure risk management. Depending on an individual's type of job, a hygienist will apply their exposure science expertise for the protection of workers, consumers and/or communities.
Еңбек гигиенасы мамандығы
Британдық кәсіптік гигиена қоғамы (BOHS) «кәсіптік гигиена – жұмыстан туындаған аурудың алдын алу, қауіп-қатерді тану, бағалау және бақылау арқылы» деп анықтайды. Халықаралық кәсіптік гигиена қауымдастығы (IOHA) кәсіптік гигиенаны жұмыс ортасындағы денсаулыққа қауіпті факторларды болжау, тану, бағалау және бақылау саласы ретінде қарастырады, мақсаты – қызметкерлердің денсаулығы мен әл-ауқатын қорғау және қоғамның қауіпсіздігін қамтамасыз ету. «Кәсіптік гигиена» термині (Ұлыбритания, Ұлттар Достастығы және Еуропаның көп бөлігінде қолданылады) «өндірістік гигиенамен» (АҚШ, Латын Америкасы және АҚШ-тан бастапқы техникалық қолдау немесе оқыту алған басқа елдерде қолданылады) мағынасы бірдей. «Өндірістік гигиена» термині дәстүрлі түрде құрылыс, кен өндіру немесе өңдеу салаларымен байланысты, ал «кәсіптік гигиена» – «өндірістік гигиенаға» жататын барлық салаларды, сондай-ақ қаржы және қолдау көрсету қызметтерін қамтиды және «жұмыс», «жұмыс орны» және «жұмыс істеу орны» ұғымдарына қатысты. Қоршаған орта гигиенасы кәсіптік гигиенамен салыстырылатын мәселелерді қарастырады, бірақ ол кеңінен өнеркәсіпке немесе жергілікті қоғамға, жалпы қоғамға, аймаққа немесе елге әсер ететін кең ауқымды мәселелерге қатысты болуы мүмкін. Кәсіптік гигиена мамандығы қатаң және мұқият ғылыми әдістеме қолданады және жұмыс орны мен қоршаған ортаны зерттеуде қауіпті факторларға ұшырау мүмкіндігін анықтау үшін тәжірибе мен білімге негізделген кәсіби шешімдерді қажет етеді. Кәсіптік гигиенаның осы аспектілерін көбінесе «өнер» деп атайды, бұл медицинаның «өнеріне» ұқсас мағынада қолданылады. Шындығында, «кәсіптік гигиена» – бұл алдын алу медицинасының бір бөлігі, әсіресе кәсіптік медицина, өйткені оның мақсаты – қауіп-қатерді басқару, әсерді бағалау және өндірістік қауіпсіздікті пайдалану арқылы кәсіптік аурулардың алдын алу. Соңында мамандар жұмыс орнында немесе қоршаған ортада қолданылатын «қауіпсіз» жүйелерді, процедураларды немесе әдістерді енгізуге тырысады. Ұзақ сағаттар бойы жұмыс істеуге ұшыраудың алдын алу кәсіптік гигиенаның маңызды бағыты болып табылады, себебі Біріккен Ұлттар Ұйымының зерттеуі бойынша бұл кәсіби қауіп-қатер әлемде жылына шамамен 745 000 кәсіби өлімге себеп болады, бұл кез келген жекелеген кәсіби қауіп-қатерге байланысты ең үлкен ауру жүктемесі. Өндірістік гигиена – бұл жұмысшылардың ауруы мен жарақаттануын болдырмау үшін жұмыс орындарын болжау, тану, бағалау және бақылау ғылымы (Geigle Safety Group, Inc., 2020). Өндірістік гигиенашылар жұмысшылардың қалай әсер ететінін анықтау үшін әртүрлі экологиялық мониторинг және талдау әдістерін қолданады. Олар өз кезегінде кез келген денсаулыққа қауіпті факторларды бақылау үшін инженерлік және жұмыс тәжірибесін бақылау сияқты техникаларды қолданады. Алдын ала күту – бұл жұмыс орнында қауіп-қатерлер пайда болғанға дейін оларды анықтау. Денсаулыққа қауіп-қатердің белгісіздігі ақылға қонымды болжамдардан жай ғана болжамдарға дейін өзгереді. Алайда, өндірістік гигиенашы жұмыс орындарының процестеріндегі, өнімдеріндегі, қоршаған ортадағы және жұмыс күшіндегі өзгерістерді және олардың жұмысшылардың денсаулығына қалай әсер ететінін түсінуі керек. Инженерлік, жұмыс тәжірибесі және әкімшілік бақылауды тану – жұмысшылардың кәсіби қауіп-қатерлерге ұшырауын азайтудың негізгі құралы. Қауіп-қатерді уақтылы тану жұмысшыларды қауіп-қатердің көзінен жою немесе азайту арқылы немесе жұмысшыларды қауіп-қатерден оқшаулау арқылы олардың қауіп-қатерге ұшырауын азайтады. Жұмыс орнын бағалау – өндірістік гигиенашыларға жұмыс орындарын және проблемалардың ықтимал көздерін анықтауға көмектесетін маңызды қадам. Бағалау кезінде өндірістік гигиенашы проблемалық міндеттерді, әсерді және міндеттерді өлшеп, анықтайды. Ең тиімді жұмыс орнын бағалау барлық жұмыс орындарын, жұмыс іс-әрекеттерін және операцияларды қамтиды. Өндірістік гигиенашы жұмысшылардың денсаулығына физикалық немесе химиялық қауіп-қатерлердің әсерін зерттеу мен бағалауды бақылайды. Егер жұмыс орнында денсаулыққа қауіп-қатер болса, өндірістік гигиенашы тиісті түзету шараларын ұсынады. Бақылау шараларына улы химиялық заттарды жою және зиянды улы материалдарды қауіпсіз заттармен ауыстыру жатады. Сонымен қатар, жұмыс процестерін шектеу немесе жұмыс процестерін қоршау және жалпы және жергілікті желдету жүйелерін орнату. Бақылаулар тапсырманың орындалу тәртібін өзгертеді. Жұмыс тәжірибесінің негізгі бақылауларына мыналар жатады: жұмыс орнында әсерді азайту үшін белгіленген процедураларды орындау, процестерді үнемі тексеру және күту және жұмыс орнындағы орынды процедураларды енгізу. АҚШ-та өндірістік гигиена 20 ғасырдың басында қалыптаса бастады. Одан бұрын көптеген жұмысшылар өңдеу, ұңғылау, құрылыс және кен өндіру сияқты өнеркәсіптік ортада жұмыс істеу үшін күнделікті өмірін қауіпке тігеді. Қазіргі уақытта жұмыс қауіпсіздігінің статистикасы әдетте жылдық жарақаттар мен өлім-жітімнің санымен өлшенеді. 20 ғасырға дейін мұндай статистиканы алу қиын болды, себебі жұмыс орындарындағы жарақаттар мен өлім-жітімді қадағалауға ешкімнің жеткілікті көңілі болмаған сияқты. Өндірістік гигиена мамандығы 1700 жылдары Бернардино Рамаццини өндірістік медицина туралы толық кітап жариялағаннан кейін құрметке ие болды. Кітап итальян тілінде жазылған және «De Morbis Artificum Diatriba» деп аталды, яғни «Жұмысшылардың аурулары» (Geigle Safety Group, Inc., 2020). Кітапта сол кездегі жұмысшылар көптеген кәсіптік аурулардан зардап шеккенін дәл сипаттау келтірілген. Рамаццини өндірістік гигиена мамандығының болашағы үшін маңызды болды, өйткені ол кәсіптік ауруларды аурухана палаталарында емес, жұмыс орнында зерттеу керек деп мәлімдеді. 20 ғасырдың басында доктор Элис Гамильтон өндірістік гигиенаны жақсартуға бағытталған күш-жігерді жетекшілік еткен кезде өндірістік гигиена тағы бір серпіліс алды. Ол ең алдымен өндірістік жағдайларды байқаудан бастады, содан кейін кен иелерін, фабрика менеджерлерін және басқа да мемлекеттік шенеуніктерді жұмысшылардың аурулары мен химиялық уларға ұшырауы арасындағы байланыстың дәлелдерімен таң қалдырды. Ол денсаулыққа зиянды жұмыс жағдайларын жою бойынша нақты ұсыныстар жасады. Нәтижесінде АҚШ федералды үкіметі де өнеркәсіптегі денсаулық жағдайларын зерттеуге кірісті. 1911 жылы штаттар жұмысшыларға өтемақы төлеу туралы алғашқы заңдарды қабылдады.
The British Occupational Hygiene Society (BOHS) defines that "occupational hygiene is about the prevention of ill health from work, through recognizing, evaluating and controlling the risks". The International Occupational Hygiene Association (IOHA) refers to occupational hygiene as the discipline of anticipating, recognizing, evaluating and controlling health hazards in the working environment with the objective of protecting worker health and well being and safeguarding the community at large. The term "occupational hygiene" (used in the UK and Commonwealth countries as well as much of Europe) is synonymous with industrial hygiene (used in the US, Latin America, and other countries that received initial technical support or training from US sources). The term "industrial hygiene" traditionally stems from industries with construction, mining or manufacturing, and "occupational hygiene" refers to all types of industry such as those listed for "industrial hygiene" as well as financial and support services industries and refers to "work", "workplace" and "place of work" in general. Environmental hygiene addresses similar issues to occupational hygiene but is likely to be about broad industry or broad issues affecting the local community, broader society, region or country. The profession of occupational hygiene uses strict and rigorous scientific methodology and often requires professional judgment based on experience and education in determining the potential for hazardous exposure risks in workplace and environmental studies. These aspects of occupational hygiene can often be referred to as the "art" of occupational hygiene and is used in a similar sense to the "art" of medicine. In fact "occupational hygiene" is both an aspect of preventive medicine and in particular occupational medicine, in that its goal is to prevent industrial disease, using the science of risk management, exposure assessment and industrial safety. Ultimately professionals seek to implement "safe" systems, procedures or methods to be applied in the workplace or to the environment. Prevention of exposure to long working hours has been identified as a focus for occupational hygiene when a landmark United Nations study estimated that this occupational hazard causes an estimated 745,000 occupational fatalities per year worldwide, the largest burden of disease attributed to any single occupational hazard. Industrial Hygiene refers to the science of anticipating, recognizing, evaluating, and controlling workplaces to prevent illness or injuries to the workers (Geigle Safety Group, Inc., 2020). Industrial hygienists use various environmental monitoring and analytical methods to establish how workers are exposed. In turn, they employ techniques such as engineering and work practice controls to control any potential health hazards. Anticipation involves identifying potential hazards in the workplace before they are introduced. The uncertainty of health hazards ranges from reasonable expectations to mere speculations. However, it implies that the industrial hygienist must understand the nature of changes in the processes, products, environments, and workforces of the workplaces and how they can affect workers' well being. Recognition of engineering, work practice, and administrative controls are the primary means of reducing the workers` exposure to occupational hazards. Timely recognition of hazards minimizes the workers' exposure to the hazards by removing or reducing the hazard's source or isolating the workers from the hazards. Evaluation of a worksite is a significant step that helps the industrial hygienists establish jobs and worksites that are a potential source of problems. During the evaluation, the industrial hygienist measures and identifies the problem tasks, exposures, and tasks. The most effective worksites assessment includes all the jobs, work activities, and operations. The industrial hygienists inspect research and evaluations of how given physical or chemical hazards affect the workers' health. If the workplace contains a health hazard, the industrial hygienist recommends appropriate corrective actions. Control measures include removing toxic chemicals and replacing harmful toxic materials with less hazardous ones. It also involves confining work operations or enclosing work processes and installing general and local ventilation systems. Controls change how the task is performed. Some of the basic work practice controls include: following the laid procedures to reduce exposures while at the workplace, inspecting and maintaining processes regularly, and implementing reasonable workplace procedures. Industrial hygiene in the United States started taking shape in the early 20th century. There before, many workers risked their lives daily to work in industrial settings such as manufacturing, mills, constructions, and mines. Currently, the statistics on work safety are usually measured by the number of injuries and deaths yearly. Before the 20th century, these kinds of statistics were hard to come by because it appeared no one cared enough to make tracking of the job injuries and deaths a priority. The industrial hygiene profession gained respectability back in 1700 when Bernardino Ramazzini published a comprehensive book on industrial medicine. The book was written in Italian and was known as De Morbis Artificum Diatriba, meaning “The Diseases of Workmen” (Geigle Safety Group, Inc., 2020). The book detailed the accurate description of the occupational diseases that most of his time workers suffered from. Ramazzini was critical to the industrial hygiene profession's future because he asserted that occupational diseases should be studied in the workplace environment and not in hospital wards. Industrial hygiene received another boost in the early 20th century when Dr. Alice Hamilton led an effort to improve industrial hygiene. She began by observing industrial conditions first and then startled mine owners, factory managers, and other state officials with evidence that there was a correlation between workers` illnesses and their exposure to chemical toxins. She presented a definitive proposals for eliminating unhealthful working conditions. As a result, the US federal government also began investigating health conditions in the industry. In 1911, the states passed the first workers` compensation laws.
Еңбек гигиенасының әлеуметтік рөлі
Еңбек гигиенасы мамандары тарихи тұрғыдан қоғамның қауіп-қатерлердің сипаты мен көлемі туралы түсінігін өзгертумен және жұмыс орындарындағы және қоғамдағы зиянды әсерлердің алдын алумен айналысып келеді. Көптеген еңбек гигиенасы мамандары күнделікті өндірістік жағдайлармен жұмыс істейді, онда жұмыс ортасын бақылау немесе жақсарту қажет. Дегенмен, бүкіл салаларға әсер ететін ірі әлеуметтік мәселелер де болған, мысалы, 1900 жылдан бері ондаған мың адамның денсаулығына әсер еткен асбестке ұшырау. Еңбек гигиенасы мамандары REACh (Химиялық заттарды тіркеу, бағалау, рұқсат беру және шектеу) сияқты регламенттердің 2006 жылы қабылдануы арқылы өнімдерден тұтынушыларға түсетін қауіптерді түсіну және басқаруға көбірек қатысты. Кең қоғамға әсер ететін жақындағы мәселелерге, мысалы, 1976 жылғы легионерлер ауруы немесе легионеллез жатады. Таяу жылдары – радон, ал 2000-шы жылдары – үйлердегі және жұмыс орындарындағы ауа сапасына әсер ететін көбелектердің (жаңағы "mold" сөзінің дұрыс мағынасы) әсері. 2000 жылдардың соңында нанобөлшектердің денсаулыққа тигізетін әсеріне қатысты алаңдаушылық туды. Осы мәселелердің көптегені медициналық және қосымша білімі бар мамандардың координациясын қажет етті, олар мәселенің сипатын анықтап, оны жұмыс орнындағы және соңғы нәтижеде қоғамдағы қауіп-қатерлер мен тәуекелдер тұрғысынан сипаттады. Бұл еңбек гигиенасы мамандарын зерттеулерге, деректерді жинауға және тиімді әрі қанағаттанарлық бақылау әдістемелерін әзірлеуге тартты.
Occupational hygienists have been involved historically with changing the perception of society about the nature and extent of hazards and preventing exposures in the workplace and communities. Many occupational hygienists work day to day with industrial situations that require control or improvement to the workplace situation. However larger social issues affecting whole industries have occurred in the past e. g. since 1900, asbestos exposures that have affected the lives of tens of thousands of people. Occupational hygienists have become more engaged in understanding and managing exposure risks to consumers from products with regulations such as REACh (Registration, Evaluation, Authorisation and Restriction of Chemicals) enacted in 2006. More recent issues affecting broader society are, for example in 1976, Legionnaires' disease or legionellosis. More recently again in the 1990s, radon, and in the 2000s, the effects of mold from indoor air quality situations in the home and at work. In the later part of the 2000s, concern has been raised about the health effects of nanoparticles. Many of these issues have required the coordination of medical and paraprofessionals in detecting and then characterizing the nature of the issue, both in terms of the hazard and in terms of the risk to the workplace and ultimately to society. This has involved occupational hygienists in research, collection of data and development of suitable and satisfactory control methodologies.
Негізгі сипаттама, қауіпті анықтау және тексеруді жүргізу
Экспозициямен байланысты денсаулыққа қауіптерді түсінудің алғашқы қадамы қолжетімді көздерден «негізгі сипаттама» ақпаратын жинауды қажет етеді. Кәсіби гигиенистер жұмыс орнын немесе ортаны алдын ала тексеру үшін қолданатын дәстүрлі әдіс, қауіпті факторлардың (мысалы, шу, химиялық заттар, радиация) түрлерін және оларға ұшырау мүмкіндігін анықтауға бағытталған. Жұмысшылардың денсаулығына қауіп төндіретін барлық қауіпті факторларды бақылауға назар аудару үшін тексеруді нақты мақсатқа бағыттап немесе кремний шаңы немесе шу сияқты белгілі бір қауіпті факторлармен шектеуге болады. Толыққанды тексеру жиі болашақ зерттеулер үшін база құру, қауіпті факторларды басымдыққа бөлу, өлшеу талаптарын анықтау және ықтимал әсерлерді дереу бақылау туралы ақпарат алу үшін қолданылады. Ұлттық еңбек қауіпсіздігі және денсаулық сақтау институтының Денсаулыққа қауіп-қатерді бағалау бағдарламасы – өндірістік гигиенаны тексерудің бір мысалы. Негізгі сипаттамалық ақпараттың басқа көздері жұмысшылармен сұхбаттасу, әсер етуді бақылау тапсырмаларын қарау, материалдардың қауіпсіздік деректемелері, жұмыс күшін жоспарлау, өндіріс деректері, жабдықтар мен техникалық қызмет көрсету кестелері – осылардың көмегімен әлеуетті зиянды факторларды және оларға ұшырауы мүмкін адамдарды анықтауға болады. Ақпарат көздерінен жиналатын ақпарат, қауіпті факторлар туындауы мүмкін жұмыстың нақты түріне қатысты болуы керек. Жоғарыда айтылғандай, осы көздердің мысалдары қауіпті факторлар саласында жұмыс істеген адамдармен сұхбаттасу, өткен оқиғалардың тарихы мен талдауы, жұмыс және кездесетін қауіптер туралы ресми есептер. Олардың ішінде қызметкерлермен сұхбаттасу құжатталмаған тәжірибелерді, оқиғаларды, шығарылымдарды, қауіпті факторларды және басқа да маңызды ақпаратты анықтау үшін ең маңызды болуы мүмкін. Ақпарат жиналғаннан кейін оны цифрлық мұрағатқа сақтау (жылдам іздеуге мүмкіндік беру үшін) және қолжетімді болу үшін бірдей ақпараттың физикалық жиынтығын ұсыну ұсынылады. Күрделі тарихи қауіпті фактор туралы ақпаратты оңай қолданылатын графикалық форматта көрсетуге мүмкіндік беретін тарихи қауіпті факторларды анықтау картасы – инновациялық әдіс болып табылады.
The first step in understanding health risks related to exposures requires the collection of "basic characterization" information from available sources. A traditional method applied by occupational hygienists to initially survey a workplace or environment is used to determine both the types and possible exposures from hazards (e. g. noise, chemicals, radiation). The walk through survey can be targeted or limited to particular hazards such as silica dust, or noise, to focus attention on control of all hazards to workers. A full walk through survey is frequently used to provide information on establishing a framework for future investigations, prioritizing hazards, determining the requirements for measurement and establishing some immediate control of potential exposures. The Health Hazard Evaluation Program from the National Institute for Occupational Safety and Health is an example of an industrial hygiene walk through survey. Other sources of basic characterization information include worker interviews, observing exposure tasks, material safety data sheets, workforce scheduling, production data, equipment and maintenance schedules to identify potential exposure agents and people possibly exposed. The information that needs to be gathered from sources should apply to the specific type of work from which the hazards can come from. As mentioned previously, examples of these sources include interviews with people who have worked in the field of the hazard, history and analysis of past incidents, and official reports of work and the hazards encountered. Of these, the personnel interviews may be the most critical in identifying undocumented practices, events, releases, hazards and other relevant information. Once the information is gathered from a collection of sources, it is recommended for these to be digitally archived (to allow for quick searching) and to have a physical set of the same information in order for it to be more accessible. One innovative way to display the complex historical hazard information is with a historical hazards identification map, which distills the hazard information into an easy to use graphical format.
Шаңнан үлгі алу
Шаңның жалпы мөлшері – ауадағы, ингаляциялық және тыныс алу фракцияларын қамтитын шаңның толық мөлшері. Халықаралық деңгейде танылған шаң үлгілерін алудың әртүрлі әдістері бар. Ингаляциялық шаңды анықтау үшін, Еңбек ортасы институтының (IOM) MRE 113A мониторының қазіргі заманғы эквиваленті қолданылады (жұмыс орнындағы әсерге, өлшеуге және модельдеуге қатысты бөлімді қараңыз). Ингаляциялық шаң – мұрын және/немесе ауыз арқылы енетін, аэродинамикалық эквивалентті диаметрі (АЭД) 100 микрометрден кем шаң. Өкпеге қараңыз.
Nuisance dust is considered to be the total dust in air including inhalable and respirable fractions. Various dust sampling methods exist that are internationally recognised. Inhalable dust is determined using the modern equivalent of the Institute of Occupational Medicine (IOM) MRE 113A monitor (see section on workplace exposure, measurement & modelling). Inhalable dust is considered to be dust of less than 100 micrometers aerodynamic equivalent diameter (AED) that enters through the nose and or mouth. See Lungs
Тыныс алу шаңы циклондық шаң үлгілегішін пайдаланып, белгілі бір ағым жылдамдығында шаңның нақты АЭД фракциясын алу арқылы үлгіленеді. Тыныс алу фракциясы – «терең өкпеге» енетін, АЭД 10 микрометрден кем шаң. Ұнжырғаны қозғайтын, ингаляциялық және тыныс алу фракцияларының барлығы белгілі бір үлгі алу кезеңінде тұрақты көлемді сорғыны пайдаланып үлгіленеді. Үлгінің массасы және алынған ауаның көлемі белгілі болғанда, үлгі алынған фракцияның концентрациясын миллиграмм (мг) бір текше метрге (м3) есебімен беруге болады. Мұндай үлгілерден ингаляциялық немесе тыныс алу шаңының мөлшерін анықтап, оны тиісті кәсіби әсер ету шектерімен салыстыруға болады. Ингаляциялық, тыныс алу немесе басқа да қолайлы үлгілегіштерді (7 тесік, 5 тесік және т.б.) пайдалану арқылы осы шаң үлгілеу әдістерін ауадағы металл әсерін анықтау үшін де қолдануға болады. Бұл үшін үлгіні метилцеллюлоза эфирі (МЦЭ) сүзгісінде жинап, зертханада жинақтау ортасын қышқылмен өңдеп, содан кейін атомдық сіңіру (немесе эмиссия) спектрофотометриясы арқылы металл концентрациясын өлшеу қажет. Ұлыбританияның Денсаулық және қауіпсіздік зертханасы және NIOSH талдау әдістерінің нұсқаулығы өнеркәсіптік өңдеуде (қорыту, құю және т.б.) кездесетін ауадағы металдардың кең ауқымы үшін нақты әдістемелерді ұсынады. Ауадағы асбест, шыны талшығы, синтетикалық минералды талшық және керамикалық минералды талшық шаңын анықтау үшін қосымша әдіс бар. Бұл мембраналық сүзгі әдісі (МФМ) болып табылады, ол микроскоп арқылы 100 өрісте «сәйкес» талшықтарды санау арқылы әсерді бағалау үшін торлы сүзгіде шаңды жинауды талап етеді. Нәтижелер ауаның миллилитріне шашыраған талшықтар санының негізінде (талшық/мл) өлшенеді. Көптеген елдер МФМ-ге қолданылатын әдістемені қатаң реттейді.
Respirable dust is sampled using a cyclone dust sampler design to sample for a specific fraction of dust AED at a set flow rate. The respirable dust fraction is dust that enters the 'deep lung' and is considered to be less than 10 micrometers AED. Nuisance, inhalable and respirable dust fractions are all sampled using a constant volumetric pump for a specific sampling period. By knowing the mass of the sample collected and the volume of air sampled, a concentration for the fraction sampled can be given in milligrams (mg) per metre cubed (m3). From such samples, the amount of inhalable or respirable dust can be determined and compared to the relevant occupational exposure limits. By use of inhalable, respirable or other suitable sampler (7 hole, 5 hole, et cetera), these dust sampling methods can also used to determine metal exposure in the air. This requires collection of the sample on a methyl cellulose ester (MCE) filter and acid digestion of the collection media in the laboratory followed by measuring metal concentration though an atomic absorption (or emission) spectrophotometry. Both the UK Health and Safety Laboratory and NIOSH Manual of Analytical Methods have specific methodologies for a broad range of metals in air found in industrial processing (smelting, foundries, et cetera). A further method exists for the determination of asbestos, fibreglass, synthetic mineral fibre and ceramic mineral fibre dust in air. This is the membrane filter method (MFM) and requires the collection of the dust on a grided filter for estimation of exposure by the counting of 'conforming' fibres in 100 fields through a microscope. Results are quantified on the basis of number of fibres per millilitre of air (f/ml). Many countries strictly regulate the methodology applied to the MFM.
Химиялық үлгі алу
Химиялық заттардың кең ауқымы үшін сынама алу үшін екі түрлі химиялық сіңіретін түтікшелер қолданылады. Дәстүрлі түрде химиялық сіңіретін "түтік" (ішкі диаметрі 2 мен 10 мм аралығындағы шыны немесе тот баспайтын болаттан жасалған түтік) өте ұсақ сіңіретін кремний қышқылымен (гидрофильді) немесе көмірмен, мысалы, кокос көмірімен (липофильді) толтырылады. Ауа сіңіретін материал арқылы төрт сағаттан (жұмыс орнынан алынған сынаманың ең төменгі уақыты) 24 сағатқа дейін (қоршаған ортадан алынған сынама) ауа тарту арқылы сынама алу желісінде қолданылады. Гидрофильді материал суда еритін химиялық заттарды оңай сіңіреді, ал липофильді материал суда ермейтін заттарды сіңіреді. Содан кейін сіңіретін материал химиялық немесе физикалық жолмен алынып, нәтижелері әртүрлі газ хроматографиясы немесе массалық спектрометрия әдістерімен өлшенеді. Бұл сіңіретін түтік әдістерінің артықшылығы – оларды кең ауқымдағы ықтимал ластағыштарды анықтау үшін пайдалануға болады. Дегенмен, олар салыстырмалы түрде қымбат, көп уақытты қажет етеді және сынама алу мен химиялық талдау саласында тәжірибелі мамандарды талап етеді. Жұмысшылардың жиі айтатын шағымы – қажетті статистикалық нақтылықпен әсерді анықтау үшін жеткілікті деректер алу үшін бірнеше күн бойы сынама алу сорғысын (1 кг дейін) тағуға тура келеді. Соңғы онжылдықтарда "пассивті" белгі технологиясы жетілді. Бұл сынамаларды бір химиялық затты (мысалы, формальдегидті), химиялық заттар класын (мысалы, кетондарды) немесе химиялық заттардың кең спектрін (мысалы, еріткіштерді) өлшеу үшін сатып алуға болады. Оларды орнату және пайдалану салыстырмалы түрде оңай. Алайда, "белгіні" талдау әлі де қосымша шығындарды тудыруы мүмкін. Олардың салмағы 20-30 грамм, сондықтан жұмысшылар олардың болуына шағымданбайды. Өкінішке орай, барлық жұмыс орындарында қажет болатын сынама алу түрлері үшін "белгілер" болмауы мүмкін, сондықтан кейде көмір немесе кремний қышқылы әдісін қолдануға тура келеді. Сынама алу әдісінен алынған нәтижелер миллиграмм/м³ (мг/м³) немесе миллионға шаққандағы бөліктер (ppm) арқылы көрсетіледі және тиісті кәсіби әсер ету шектерімен салыстырылады. Әсерді анықтаудағы маңызды бөлік – нақты ластануға қатысты сынама алу әдісі тікелей қолданылатын әсер ету стандартына байланысты болуы керек. Көптеген елдер әсер ету стандартын, әсерді анықтау әдісін және алынған сынамаларды химиялық немесе басқа да талдау үшін қолданылатын әдістерді реттейді.
Two types of chemically absorbent tubes are used to sample for a wide range of chemical substances. Traditionally a chemical absorbent 'tube' (a glass or stainless steel tube of between 2 and 10 mm internal diameter) filled with very fine absorbent silica (hydrophilic) or carbon, such as coconut charcoal (lypophylic), is used in a sampling line where air is drawn through the absorbent material for between four hours (minimum workplace sample) to 24 hours (environmental sample) period. The hydrophilic material readily absorbs water soluble chemical and the lypophylic material absorbs non water soluble materials. The absorbent material is then chemically or physically extracted and measurements performed using various gas chromatograph or mass spectrometry methods. These absorbent tube methods have the advantage of being usable for a wide range of potential contaminates. However, they are relatively expensive methods, are time consuming and require significant expertise in sampling and chemical analysis. A frequent complaint of workers is in having to wear the sampling pump (up to 1 kg) for several days of work to provide adequate data for the required statistical certainty determination of the exposure. In the last few decades, advances have been made in 'passive' badge technology. These samplers can now be purchased to measure one chemical (e. g. formaldehyde) or a chemical type (e. g. ketones) or a broad spectrum of chemicals (e. g. solvents). They are relatively easy to set up and use. However, considerable cost can still be incurred in analysis of the 'badge'. They weigh 20 to 30 grams and workers do not complain about their presence. Unfortunately 'badges' may not exist for all types of workplace sampling that may be required, and the charcoal or silica method may sometimes have to be applied. From the sampling method, results are expressed in milligrams per cubic meter (mg/m3) or parts per million (PPM) and compared to the relevant occupational exposure limits. It is a critical part of the exposure determination that the method of sampling for the specific contaminate exposure is directly linked to the exposure standard used. Many countries regulate both the exposure standard, the method used to determine the exposure and the methods to be used for chemical or other analysis of the samples collected.
Шудың үлгісін алу
Шудың екі түрі бар: қоршаған орта шуы, яғни сыртқы қаламаған дыбыстар, және кәсіби шу, яғни жұмыс орнында қызметкерлер еститін дыбыстар. Қоршаған орта шуының пайда болуына әртүрлі факторлар, қызмет түрі, орналасқан жері және уақыты әсер етеді. Қоршаған ортаға зиянды шу көлік құралдарынан (жол, теміржол, әуе көлігі), құрылыс және үй-жайларды күтіп ұстау жұмыстарынан, тіпті тұрмыстық және ойын-сауық шараларынан туындауы мүмкін. Қоршаған орта шуының заңдық шегі тәулігіне орташа 70 дБ(A) құрайды. Сол сияқты, NIOSH бойынша кәсіби шудың шегі 8 сағаттық жұмыс уақытында 85 дБ(A), ал OSHA бойынша 90 дБ(A) болып белгіленген. Бұл шектерді сақтау үшін шуды өлшеудің бірнеше әдісі қолданылады: дыбыс деңгейін өлшегіш (SLM), дыбыс деңгейін өлшегіш қосымшасы, интеграцияланған дыбыс деңгейін өлшегіш (ISLM), импульстік дыбыс деңгейін өлшегіш (Impulse SLM), шу дозаметрі және жеке дыбысқа ұшырау өлшегіші (PSEM). Дыбыс деңгейін өлшегіш (SLM) дыбыс деңгейін бір мезгілде өлшейді, сондықтан тәуліктің әртүрлі уақыттарында бірнеше рет өлшеу қажет. SLM көбінесе салыстырмалы түрде тұрақты дыбыс деңгейін өлшеу үшін қолданылады, ал шу деңгейі күрт өзгеретін жағдайда орташа дыбысқа ұшырауды өлшеу қиынға соғады. Дыбыс деңгейін өлшегіш қосымшасы – мобильді құрылғыға жүктеліп алынатын бағдарлама. Ол телефонның кіріктірілген немесе сыртқы микрофоны арқылы дыбысты қабылдайды және қосымшаның дыбыс деңгейін өлшегіштері мен шу дозаметрлерінен алынған дыбыс деңгейін көрсетеді. Интеграцияланған дыбыс деңгейін өлшегіш (ISLM) өлшеу кезеңіндегі эквивалентті дыбыс деңгейін өлшейді. ISLM белгілі бір аумақтағы шуды өлшейтіндіктен, жұмысшының жұмыс орнында қозғалған кездегі жеке ұшырауын өлшеу қиын. Импульстік дыбыс деңгейін өлшегіш (Impulse SLM) әрбір дыбыс импульсінің ең жоғары деңгейін өлшейді. Ең жоғары деңгейді өлшеу үшін ең қолайлы жағдай – фондық шудың аз болуы. Жеке дыбысқа ұшырау өлшегіші (PSEM) жұмыс кезінде қызметкерлерге кигізіледі. PSEM-нің артықшылығы – шуды бағалаушылар жұмыс орындарындағы шу деңгейін өлшегенде қызметкерлерді қадағалау қажеттілігін жояды. Шамадан тыс шу кәсіби есту қабілетінің жоғалуына әкелуі мүмкін. Жұмыс істейтін адамдардың 12%-ы есту қабілетінің нашарлағанын хабарлайды, бұл АҚШ-та ең көп таралған үш созылмалы аурудың бірі. Осы жұмыс істейтін адамдардың 24%-ы кәсіби шу салдарынан есту қабілетінің нашарлағанына, 8%-ы құлақ шуына (тиннитус), ал 4%-ы есту қабілетінің нашарлауы мен құлақ шуына бірге шағымданады. Есту қабілетінің жоғалуына еріткіштер, металдар, қосылыстар, тұншығу газдары, нитрилдер және фармацевтикалық препараттар сияқты ототоксикалық химиялық заттар да ықпал етуі мүмкін.
Two types of noise are Environmental Noise, which is unwanted sound that occurs outdoors, and Occupational Noise, the sound that is received by employees while they are in the workplace. Environmental noise can originate from various sources depending on the activity, location, and time. Environmental noise can be generated from transportation such as road, rail, and air traffic, or construction and building services, and even domestic and leisure activities. There is a legal limit on noise that the Environmental Noise is 70 dB(A) over 24 hours of average exposure. Similarly, the limit of Occupational Noise is 85 dB(A) per NIOSH, or 90 dB(A) per OSHA for an 8 hour work period. In order to enforce these limits, these are the methods to measure noise, including Sound Level Meter (SLM), Sound Level Meter App, Integrating Sound Level Meter (ISLM), Impulse Sound Level Meter (Impulse SLM), Noise Dosimeter, and Personal Sound Exposure Meter (PSEM). Sound Level Meter (SLM) measures the sound level at a single point of time and consequently requires multiple measurements to be taken at different times of the day. The SLM is primarily used for measuring relatively stable sound levels; there is increased difficulty in measuring the average sound exposure if the noise levels vary greatly. Sound Level Meter App is a program that can be downloaded to a mobile device. It receives noise through the phone's built in or external microphone and displays the sound level measurement from the app's sound level meters and noise dosimeters. Integrating Sound Level Meter (ISLM) measures the equivalent sound levels within the measurement period. Because the ISLM measures noise in a particular area, it is difficult to measure a worker's personal exposure as they move throughout a workspace. Impulse Sound Level Meter (Impulse SLM) measures the peak of each sound impulse. The most optimal conditions to measure the peaks occur when there is little background noise. Personal Sound Exposure Meter (PSEM) is worn by employees while they work. The advantage of the PSEM is that it eliminates the need for noise assessors to follow up with workers when the assessors measure the noise levels of the work areas. Excessive noise can lead to Occupational Hearing Loss. 12% of workers report having hearing difficulties, making this the third most common chronic disease in the U. S. Among these workers, 24% have hearing difficulties caused by occupational noise, with 8% affected by tinnitus, and 4% having both hearing difficulties and tinnitus. Ototoxic chemicals including solvents, metals, compounds, asphyxiants, nitriles, and pharmaceuticals, may contribute further to hearing loss.
Экспозицияны басқару және бақылау
Бақылау иерархиясы жұмысшылар мен қоғамды қорғау мақсатында қауіптің әсерін азайтуға қолданылатын тәсілді анықтайды. Бұл тәсілдерге жою, алмастыру, инженерлік бақылау (оқшаулау немесе желдету), әкімшілік бақылау және жеке қорғаныш құралдары кіреді. Бақылау иерархиясына сәйкес ең тиімді және ұтымды бақылау шараларын іріктеу және жобалау үшін еңбек гигиенистері, инженерлер, техникалық қызметкерлер, басшылық және қызметкерлермен кеңесу қажет.
The hierarchy of control defines the approach used to reduce exposure risks protecting workers and communities. These methods include elimination, substitution, engineering controls (isolation or ventilation), administrative controls and personal protective equipment. Occupational hygienists, engineers, maintenance, management and employees should all be consulted for selecting and designing the most effective and efficient controls based on the hierarchy of control.
Кәсіби бірлестіктер
Өнеркәсіптік гигиена қоғамдарының дамуы АҚШ-та 1938 жылы үкіметтік өнеркәсіптік гигиенистердің американдық конференциясының алғашқы отырысымен және 1939 жылы Америка өнеркәсіптік гигиена қауымдастығының құрылуымен басталды. Ұлыбританияда 1953 жылы Британдық кәсіптік гигиена қоғамы құрылды. Содан бері көптеген елдерде кәсіби кәсіптік қоғамдар құрылып, 1987 жылы мүше ұйымдар арқылы кәсіптік гигиенаны әлем жүзінде ілгерілету және дамыту мақсатында Халықаралық кәсіптік гигиена қауымдастығы (IOHA) құрылды. IOHA қазірде 29 мүше ұйымды қамтиды, олар әлемнің барлық құрлықтарындағы елдерден өкілдері бар 20,000-нан астам кәсіптік гигиенистің мүдделерін білдіреді.
The development of industrial hygiene societies originated in the United States, beginning with the first convening of members for the American Conference of Governmental Industrial Hygienists in 1938, and the formation of the American Industrial Hygiene Association in 1939. In the United Kingdom, the British Occupational Hygiene Society started in 1953. Through the years, professional occupational societies have formed in many different countries, leading to the formation of the International Occupational Hygiene Association in 1987, in order to promote and develop occupational hygiene worldwide through the member organizations. The IOHA has grown to 29 member organizations, representing over 20,000 occupational hygienists worldwide, with representation from countries present in every continent.
Жақсы бағаланған әдебиет
Жұмыс ортасы гигиенасы саласындағы зерттеулер мен ғылыми еңбектерді жариялауға арналған бірнеше академиялық журнал бар. "Occupational and Environmental Hygiene журналы" (JOEH) 2004 жылдан бері Америка өндірістік гигиена қауымдастығы және Америка үкіметтік өндірістік гигиенистер конференциясы бірлесіп шығарып келеді, бұл журнал бұрынғы Америка өндірістік гигиена қауымдастығы журналы мен "Applied Occupational & Environmental Hygiene" журналдарын алмастырды. Тағы бір маңызды еңбек гигиенасы журналы – 1958 жылдан бері Британдық еңбек гигиенасы қоғамы жариялап келе жатқан "Еңбек гигиенасы жылнамасы". Сонымен қатар, Ұлттық еңбек қауіпсіздігі және денсаулық сақтау институты жұмыс ортасы қауіпсіздігі және денсаулық сақтау туралы жариялымдардың, құжаттардың, грант есептерінің және басқа да ақпараттық материалдардың іздестірілетін библиографиялық дерекқорын (NIOSHTIC 2) ұстап тұрады.
There are several academic journals specifically focused on publishing studies and research in the occupational health field. The Journal of Occupational and Environmental Hygiene (JOEH) has been published jointly since 2004 by the American Industrial Hygiene Association and the American Conference of Governmental Industrial Hygienists, replacing the former American Industrial Hygiene Association Journal and Applied Occupational & Environmental Hygiene journals. Another seminal occupational hygiene journal would be The Annals of Occupational Hygiene, published by the British Occupational Hygiene Society since 1958. Further, The National Institute for Occupational Safety and Health maintains a searchable bibliographic database (NIOSHTIC 2) of occupational safety and health publications, documents, grant reports, and other communication products.
Австралия
2005 жылы Австралияның Кәсіби Гигиена Институты (AIOH) сертификаттау жүйесі арқылы кәсіби еңбек гигиенистерін аккредиттеді. Осы жүйе бойынша Австралияда сертификатталған еңбек гигиенистері өз біліктіліктерінің бір бөлігі ретінде «Сертификатталған еңбек гигиенисі» (COH) деген атауды қолдануға құқылы.
In 2005, the Australian Institute of Occupational Hygiene (AIOH) has accredited professional occupational hygienist through a certification scheme. Occupational Hygienists in Australian certified through this scheme are entitled to use the phrase Certified Occupational Hygienist (COH) as part of their qualifications.
Америка Құрама Штаттары
Белгілі бір білім мен жұмыс тәжірибесі талаптарына сай келіп, Американың Өндірістік Гигиена жөніндегі Кеңесі (ABIH) ұйымдастыратын жазбаша емтиханды сәтті тапсырған мамандар Сертификатталған Өндірістік Гигиенист (CIH) немесе Сертификатталған Өндірістік Гигиенист (CAIH) терминдерін пайдалануға құқылы. Бұл екі термин де АҚШ-тың көптеген штаттарында қызметкерлер мен жалпы халықтың денсаулығына әсер ететін белгілі бір іс-әрекеттерді бақылауға құқықтары бар адамдардың ең төменгі біліктілігін анықтау үшін заңмен бекітілген. Бастапқы сертификаттаудан кейін CIH немесе CAIH этикалық мінез-құлық, білім беру және кәсіби қызмет (мысалы, белсенді практика, техникалық комитеттер, жарияланымдар, оқыту) саласындағы талаптарды орындау арқылы сертификатын сақтап тұрады. ABIH сертификаттау емтихандары жыл сайын көктемгі және күзгі емтихан кезеңінде әлемнің 400-ден астам қаласында ұсынылады. CIH атауы – бүкіл әлемдегі ең танымал және мойындалған өндірістік гигиеналық атау. Әлемде шамамен 6800 CIH бар, бұл ABIH-ді ең ірі өндірістік гигиена сертификаттау ұйымы етеді. CAIH сертификаттау бағдарламасы 2006 жылы тоқтатылды. CAIH сертификатын алғандар сертификатты үнемі жаңарту арқылы сақтап тұрады. Қазіргі уақытта ABIH сертификатын алған адамдарды ашық тізімде табуға болады. ABIH Халықаралық Еңбек Гигиенасы Қауымдастығы (IOHA) тарапынан мойындалған сертификаттау кеңесі болып табылады. CIH сертификаты Халықаралық Стандарттау Ұйымы/Халықаралық Электротехникалық Комиссия (ISO/IEC 17024) тарапынан халықаралық деңгейде аккредиттелген (ANSI-ге қараңыз). АҚШ-та CIH Инженерлік және Ғылыми Мамандықтар Кеңесі (CESB) тарапынан аккредиттелген. Кәсіби Өндірістік Гигиенистер Қауымдастығы (APIH) 1994 жылы Теннесси Кодексінің 62-тарауының 40-бөлімінде көрсетілген білім мен тәжірибе талаптарына сай келетін өндірістік гигиенистерге біліктілік беру мақсатында құрылды. APIH Теннесси Кодексін біліктілік берудің негізі ретінде қабылдады, өйткені бұл білім мен тәжірибе тұрғысынан АҚШ-та өндірістік гигиенистің алғашқы заңды анықтамасы болды. APIH Тіркеу Комитеті әрбір өтініш берушінің білім беру және тәжірибе саласындағы жетістіктерін электрондық құралдар немесе хат алмасу арқылы тексеріп, растайды. Комитет тіркеудің тиісті деңгейін – Тіркелген Өндірістік Гигиенист немесе Тіркелген Кәсіби Өндірістік Гигиенист деңгейін анықтап, содан кейін тіркеу куәлігін беруге рұқсат береді.
Practitioners who successfully meet specific education and work experience requirements and pass a written examination administered by the American Board of Industrial Hygiene (ABIH) are authorized to use the term Certified Industrial Hygienist (CIH) or Certified Associate Industrial Hygienist (CAIH). Both of these terms have been codified into law in many states in the United States to identify minimum qualifications of individuals having oversight over certain activities that may affect employee and general public health. After the initial certification, the CIH or CAIH maintains their certification by meeting on going requirements for ethical behavior, education, and professional activities (e. g., active practice, technical committees, publishing, teaching). ABIH certification examinations are offered during a spring and fall testing window each year at more than 400 locations worldwide. The CIH designation is the most well known and recognized industrial hygiene designation throughout the world. There are approximately 6800 CIHs in the world making ABIH the largest industrial hygiene certification organization. The CAIH certification program was discontinued in 2006. Those who were certified as a CAIH retain their certification through ongoing certification maintenance. People who are currently certified by the ABIH can be found in a public roster. The ABIH is a recognized certification board by the International Occupational Hygiene Association (IOHA). The CIH certification has been accredited internationally by the International Organization for Standardization/International Electrotechnical Commission (ISO/IEC 17024) (see ANSI). In the United States, the CIH has been accredited by the Council of Engineering and Scientific Specialty Boards [CESB]. The Association of Professional Industrial Hygienists, Inc. (APIH) was established in 1994 to offer credentialing to industrial hygienists who meet the education and experience requirements found in Tennessee Code Annotated, Title 62, Chapter 40. APIH adopted the Tennessee Code as its basis for credentialing because it was the first legal definition in the United States of an industrial hygienist in terms of education and experience. The APIH Registration Committee investigates and verifies, through electronic means or correspondence, both educational and experience accomplishments claimed by each applicant for registration. The Committee determines the appropriate level of registration, Registered Industrial Hygienist or Registered Professional Industrial Hygienist, and then authorizes the registration certificate to be issued.
Канада
Канадада, Канадалық Кәсіби Гигиенашыларды Тіркеу Кеңесі ұсынған жазбаша емтиханды және сұхбатты сәтті тапсырған маман, Тіркелген Кәсіби Гигиенашы (ROH) немесе Тіркелген Кәсіби Гигиена Технигі (ROHT) ретінде мойындалуы мүмкін. Сонымен қатар, Канаданың Тіркелген Қауіпсіздік Маманы (CRSP) атағын алуға да болады.
In Canada, a practitioner who successfully completes a written test and an interview administered by the Canadian Registration Board of Occupational Hygienists can be recognized as a Registered Occupational Hygienist (ROH) or Registered Occupational Hygiene Technician (ROHT). There is also designation to be recognized as a Canadian Registered Safety Professional (CRSP).
Үндістан
Индияның Ченнай қаласында 1981 жылы Индия өнеркәсіптік гигиена қоғамы құрылды. Кейін оның кеңсесі Канпур қаласына көшірілді. Қоғамға шамамен 400 мүше тіркелген, олардың 90-ға жуығы өмір бойына мүшелік етеді. Қоғам "Өнеркәсіптік гигиена байланысы" атты ақпараттық бюллетень шығарады. Қоғам хатшысының қазіргі мекенжайы: Шьям Сингх Гаутам, Индия өнеркәсіптік гигиена қоғамының хатшысы, 11, Шакти Нагар, Рама Деви, Канпур 2008005, ұялы телефоны 8005187037.
The Indian Society of Industrial hygiene was formed in 1981 at Chennai, India. Subsequently, its secretariat was shifted to Kanpur. The society has registered about 400 members, about 90 of whom are life members. The society publishes a newsletter, "Industrial Hygiene Link". The current address of the secretary of the society is Shyam Singh Gautam, Secretary, Indian Society of Industrial Hygiene, 11, Shakti Nagar, Rama Devi, Kanpur 2008005 Mobile number 8005187037.