Кіріспе

Кольбац (Кольбац) – Польшаның солтүстік-батысындағы Батыс Померания воеводшасының Грифино ауданындағы Старе-Чарново әкімшілік округіне қарасты ауыл. Ол шамамен Старе-Чарновоның солтүстік-шығысында, Грифиноның шығысында және аймақтық орталық Счециннің оңтүстік-шығысында жатыр. Пиржице-Старгард жазығында, Плоня өзенінің батыс жағалауында орналасқан және шамамен 1400 тұрғыны бар.

Тарих

Бұл аймақта кем дегенде Лузация мәдениеті дәуірінен бері адамдар тұрған. 967 жыл шамасында бұл аймақ Польша мемлекетінің құрамына, алғашқы тарихи билеушісі I Миешконың басқаруымен енді. Польшаның фрагментациясынан кейін ол Померания герцогтығының бір бөлігі болды. 1173 жылы ол цистерциандықтар орденіне (алғашқыда Данияның Эсрум қаласынан) сыйға берілді. 1210 және 1347 жылдар аралығында аймақта үлкен монастырь (Кольбач аббаттығы) және бірнеше шаруашылықтар салынды, олар монахтарды орналастыру үшін арналған. Көздерде бұл аймақ Колбац, Колбац, Колбас деп, кейде Мера Валлис, яғни "Жарқын аңғар" деп аталады. 1555 жылы Померания цистерциандарының секуляризациясынан кейін аймақ Гриффин әулетінен Померания герцогтарының жеке меншігіне айналды, монастырь сарайға, содан кейін герцогтардың жазғы резиденциясына айналдырылды. Герцогтық таратылғаннан кейін, Вестфалия бейбіт шартының (1648) және Штеттин шартының (1653) шешімдерімен бұл елді мекен Бранденбург маркграфтығына берілді. 18 ғасырдан бастап ол Пруссия Корольдігінің құрамына кірді, ал 1871 жылдан бастап Германияның құрамына енді. 1815 жылдан бастап әкімшілік тұрғыдан Померания провинциясында орналасқан. 1945 жылы Германия Екінші дүниежүзілік соғыста жеңілгеннен кейін бұл аймақ қайтадан Польшаның құрамына кірді.

Көрікті жерлер

Ең танымал тарихи орындардың қатарында цистерциандық аббаттың қалдықтары бар, оның ішінде романдық-готикалық шіркеу (1210–1347 жылдар), Помераниядағы ең көне кірпіш шіркеулердің бірі. Монастырьдың өзінен, сондай-ақ дінге өткендер үйі, аббат үйі, готикалық амбар және бекітілген мұнараның қалдықтары да сақталған. Аббат Польшаның тарихи ескерткіштері тізіміне енген.