Кіріспе

Ресейдің Калининград облысындағы қала.

Тарих

Инстербург 1337 жылы Тевтон орденінің бас ұстазы Дитрих фон Альтенбург Пруссия крест жорысынан кейін бұрынғы ескі пруссиялық бекініс орнында қамал салғанда құрылды. 1376 жылы Тевтон орденінің Литва Ұлы Герцогтығына қарсы Солтүстік крест жорықтары кезінде қала қиратылды. Қамал Прокуратордың резиденциясы ретінде қайта салынды, ал оған қызмет ету үшін Инстербург деп аталатын елді мекен өркендеді. 1454 жылы Польша королі Казимир IV Ягеллон Тевтонға қарсы Пруссия Конфедерациясының өтініші бойынша аймақты Польша Корольдігіне қосты. Польша мен Тевтон ордені арасындағы келесі он үш жылдық соғыс (1454–1466) кезінде 1457 жылы поляк әскерлері елді мекенді қиратты. Соғыстан кейін, 1466 жылдан бастап, елді мекен Польшаның бір бөлігі болды. 1525 жылы Пруссия герцогы Альберт Бранденбург-Ансбах Краков шарты бойынша Тевтон орденінің монахтық мемлекетін секуляризациялағанда, Инстербург Пруссия герцогтығының, Польша Корольдігінің вассалдық герцогтығының құрамына кірді. Елді мекенге 1583 жылдың 10 қазанында Пруссия регенті маркграф Георг Фридрих қала мәртебесін берді. Инстербург 1701 жылы Пруссия Корольдігінің құрамына кірді. XVIII ғасырдың басында аймақта жұқпалы аурудың таралуынан халық азайып, Пруссия королі Фридрих Вильгельм I 1732 жылы Зальцбург архиепископтығынан қуылған протестант босқындарын Инстербургке қоныстандыруға шақырды. Жеті жылдық соғыс кезінде қала Ресей әскерлерімен басылып алынды. 1863 жылы Инстербургте Польшаның құпия ұйымы құрылып, жұмыс істеді, ол қаңтар көтерілісі кезінде Польшаның Ресей бөлігіне қару-жарақ тасымалдаумен айналысты. 1864 жылдың мамырынан бастап ұйымның басшысы Йозеф Рацевич болды. 1871 жылы Германияның бірігуінен кейін Инстербург Германия империясының құрамына кірді, ал 1901 жылдың 1 мамырында Инстербург округінен бөлек тәуелсіз қалаға айналды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ресей армиясы 1914 жылдың 24 тамызында Инстербургті басып алды, бірақ Германия 11 қыркүйекте оны қайта басып алды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Веймар Германиясы кезеңінде қала елдің қалған бөлігінен бөлінді, өйткені Шығыс Пруссия провинциясы эксклавқа айналды. 1921 жылы «Йорк Бойен Инстербург» футбол клубы құрылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде немістер қалада одақтас әскери тұтқындары үшін «Дулаг-Люфт» транзиттік тұтқын лагерін ұстады. 1944 жылдың 27 шілдесінде қала Ұлыбритания Корольдік әуе күштерімен ауыр бомбалауға ұшырады. 1945 жылдың 21-22 қаңтарында қалаға Кеңес Армиясы шабуыл жасады. Шығыс Пруссияның солтүстік бөлігінің бір бөлігі ретінде Инстербург соғыстан кейін Германиядан Кеңес Одағына берілді, бұл мәселе жеңімпаз державалардың Потсдам конференциясында бұрыннан келісілген болатын. 1946 жылдың 7 сәуірінде Инстербург 1944 жылы Шығыс Пруссияға бірінші болып кірген армияға қолбасшылық еткен Кеңес Армиясының генералы Иван Черняховскийдің құрметіне Черняховск деп аталды. Әкімшілік бөлініс ретінде ол бес ауылдық елді мекенмен бірге Черняховск ауданының құрамына, Черняховск ауданының маңызы бар қала ретінде кірді.

Халық санының өсуі

Жыл нөмірі 1790 4 972, әскери қызметтегілерді есептемегенде 1875 16 303 1880 18 745 1910 31 624, оның ішінде 29 672 протестант және 1 040 католик. 2002 жылғы халық санағы 44 323. 2010 жылғы халық санағы 40 449.

Әскери

Черняховск қаласында Черняховск теңіз әуе күшінің базасы орналасқан.

Герб туралы дау

2019 жылдың қыркүйек айында жергілікті сот гербті "шет елдік мәдениет элементтері" болғандықтан заңсыз деп шешті. Жергілікті сот Ресей заңдарының Ресей мемлекеттік символдарында шетел тілдері мен белгілерін пайдалануға рұқсат етпейтінін мәлімдеді және қалаға "заң бұзушылықтарды жоюға" бұйрық берді. 2002 жылы қабылданған қала гербі 1946 жылға дейін өзінің түпкілікті прусша аты – Инстербургпен белгілі болған қаланың тарихи гербіне негізделген. Аталған гербтің толық нұсқасында Пруссияның регенті Георг Фредерик, Бранденбург-Ансбах маргравы (1543–1603) есімдерінің латын әріптерімен G. F. деп жазылған бейнесі және оның отбасылық гербі бейнеленген. Ол Инстербургке қала мәртебесін берген. Сотқа түскен іс, 2014 жылы Ресей Федерациясының Қырымды аннексиялауынан және Украинаның шығысындағы про-ресейлік сепаратистерді қолдауынан кейін Ресей мен Батыс арасындағы шиеленіс күшейген кезде, аймақтағы бірнеше қалалардың гербтерін өзгерту ниеттерін жариялау үрдісіне сәйкес келеді.