Империал: Американдық сәнді автомобиль тарихы

Кіріспе

Құрып кеткен американдық автокөлік өндірушісі. Imperial маркасы 1955-1983 жылдар аралығында АҚШ-тың Chrysler автоөндірушісімен шығарылды.

Imperial 1955-1975 жылдар аралығында және 1981-1983 жылдар аралығында Chrysler Corporation компаниясының сәнді автомобиль бренді болды. Imperial атауы 1926 жылдан бері Chrysler компаниясының сәнді моделі ретінде қолданылып келді. Бірақ 1955 жылы компания Солтүстік Америкадағы бәсекелестері Lincoln және Cadillac-пен жақсырақ бәсекелесу үшін Imperial-ді жеке бренд ретінде және бөлімшесіне бөліп шығарды. Imperial әдетте екі-үш жыл сайын жаңа немесе өзгертілген кузов түрлерін ұсынатын, барлығы V8 қозғалтқыштарымен және автоматты беріліс қораптарымен жабдықталған, сондай-ақ Chrysler Corporation компаниясының басқа модельдеріне де қолданылатын технологияларды енгізді.

Өмірбаян

Chrysler Imperial 1926 жылы Chrysler компаниясының флагмандық көлігі ретінде ұсынылды. Ол компанияның толық өлшемді автомобильдерінің ұзартылған платформалары негізінде жасалған және Cadillac, Continental, Lincoln, Duesenberg, Pierce Arrow, Cord және Packard сияқты қарсыластармен бәсекелесті. Өндіріс Уолтер П. Крайслердің АҚШ-тағы сәнді автомобильдер нарығында үлес алу ниетімен және сол кездегі ең қымбат машинасының мүмкіндігі тек алты цилиндрлі қозғалтқышпен шектелгендіктен, компанияның модельдер қатарын кеңейту қажеттігінен басталды. Imperial деп аталған жаңа модельдің кузовы арзан Chrysler Six моделімен бірдей болды, бірақ қозғалтқышы сәл үлкенірек болды – 288,6 куб дюйм (4,7 л). Келесі буындар Chrysler Royal, Airflow, Saratoga және New Yorker модельдерінің негізінде құрылды. 1954 жылы Chrysler автомобильдің атауынан өз брендін алып тастап, оны жай ғана Imperial деп атады, бұл Chrysler брендінен толық ажырату және басқа сәнді автокөлік өндірушілерімен күшті бәсекелесу үшін жасалды. Lincoln 2 жылдан кейін ұқсас қадам жасады, Continental бөлімін жеке брендке айналдырды.

Бірінші буын (19551956): Жеке марка

1955 жылғы модель үшін «Империал» Chrysler брендінен бөлек, жеке марка ретінде іске қосылып тіркелді. Ол Chrysler корпорациясының жаңа Imperial бөлімшесінің өнімі болды, яғни «Империал» өзіндік марка және бөлімше болады, ал Chrysler атауын тағы қоспайды. Chrysler Corporation сол кездегі 48 штаттың барлық мемлекеттік автокөлік тіркеу агенттіктеріне хабарлама жіберіп, 1955 жылдан бастап «Империалды» енді Chrysler ретінде емес, жеке марка ретінде тіркеу керектігін мәлімдеді. Chrysler сондай-ақ Вирджил Экснердің «100 Миллиондық Көрініс» стилін ұсынды, ол 1955 жылдан 1963 жылға дейін «Империалдың» (және басқа төрт Chrysler бөлімшесінің автомобильдерінің) сыртқы түрін анықтады. Әттең, 1954 жылдың өзінде Chrysler Corporation жарнамалары «Империалды» Chrysler Division автокөліктерінен жұртшылықтың назарында ажыратып көрсетуге тырысып, 1955 жылы болатын үлкен өзгеріске дайындала бастады. «Империал» маркасы енгізілгеннен кейін, Cadillac 1955 жылдан бастап жоғары деңгейдегі лимузиндері үшін «Империал» атауын пайдалануын тоқтатты. Chrysler француздық Facel Vega автокөлік фирмасына «Империалда» қолданылған қозғалтқыштар мен қоробкаларды жеткізіп тұрды, ал Facel Vega Excellence моделін жасады. Ал қытайлық Hongqi автокөлік өндірушісі Қытайда табылған «Империалды» пайдаланып Hongqi CA72 моделін өндірді.

1955 жыл

1955 жылғы модельдер Экнердің 1952 жылғы Chrysler Imperial Parade Phaeton шоу-көліктерінен (олар кейіннен 1955-56 жылғы Imperial үлгілерімен үйлестірілді) шабыттанған деп есептеледі. Платформасы мен кузовы сол жылғы үлкен Chrysler машиналарымен ортақ болды, бірақ Imperial дөңгелек базасы ұзынырақ болды, артық артқы орындық кеңістігін қамтамасыз етті, кең аралықтағы ұялы тор (egg crate grille) орнатылды, ол Chrysler 300 "атқарушылардың жылдам машинасы" моделінде де қолданылған, сондай-ақ артқы жағынан жоғары орнатылған "gunsight" (нүсқаулы) артқы шамдары болды, бұл Exner-дің 1951 жылғы Chrysler K 310 концепт-карына ұқсас еді. "Gunsight" артқы шамдары "құс тосқауышы" (sparrow strainer) деп те аталды, себебі олар реактивті қозғалтқыштарға құстардың кірмеуі үшін қолданылатын құрылғыдан аталған. Мұндай шамдар канаттан бөлек орнатылып, сақинамен шеңберленді және 1962 жылға дейін Imperialдың айрықша белгісіне айналды, бірақ 1955-56 және 1961-62 жылдары ғана бөлек тұрды. C-69 екі үлгіде ұсынылды: екі есікті Newport хардтоп купе (3418 дана салынды) және төрт есікті седан (7840 дана салынды), сонымен қатар C-70 Crown лимузині де болды (172 дана салынды). Newport атауы тек 1955 жылы қолданылды және 1956 жылдан бастап Southampton деп өзгертілді. FirePower V8 қозғалтқышы – Chrysler компаниясының бірінші буын Hemi қозғалтқышы, оның көлемі 460 куб дюймді құрады. Power тежегіштері мен күшті рульдік басқару стандартты жабдыққа кірді, сондай-ақ Chrysler PowerFlite автоматтік беріліс қосылды. 1955 және 1956 жылғы Imperial машиналарына қосымша опция ретінде кондиционер орнатылу мүмкіндігі болды, құны $535. Жалпы өндіріс көлемі 11 430 дананы құрады, бұл 1954 жылғы көрсеткіштен екі есе көп, Imperialды Lincoln және Cadillac сияқты кең таралған және қолжетімді машиналардан гөрі эксклюзивті ететін көрсеткіш болды. Newport хардтоптың өндірісшілік бағасы $4,720 болды, ал Imperial Crown лимузинінің бағасы $7,737 құрады.

1956 жыл

1956 жылғы модельдер ұқсас болды, бірақ кішкентай құйрық қанаттары болды. Hemi V8 қозғалтқышы 4 литрге дейін ұлғайтылды, сондай-ақ төрт есікті Southampton қатты шатыры бар седан модельдері қосылды. 10 268 дана өндірілді. Дөңгелек базасы өткен жылғыдан 2,5 метрге ұзын болды, бұл Imperial үшін ең ұзын дөңгелек базасы еді. Бұл олардың жалпы ұзындығының өсуіне әсер етті, 1970 жылдардағы "Fuselage Look" дәуіріндегі Imperial модельдері пайда болғанша, оларды Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі ең ұзын лимузин емес американдық автомобильдеріне айналдырды. 1956 жылы Chrysler басқышпен басқарылатын PowerFlite автоматты берілісін ұсынды, ол жылдың ортасында жүргізушінің сол жағына орнатылған басқару блогымен қол жетімді болды; Mopar 914HR моделі. Ол Chrysler және Philco компанияларымен әзірленді және өндірілді, ал 1956 жылғы Imperial үшін 150 долларлық опция болды. Philco Mopar 914HR-ді 1955 жылдың күзінен бастап Сандуски, Огайодағы зауытында Chrysler үшін өндірді. 1957 жылғы модель үшін Imperial өз платформасын алды, бұл оны Chrysler компаниясының басқа бөлімдерінен ерекшелендірді және жаңа "Forward Look" стилін бөлісті, Chrysler Norseman концепт-карымен ұсынылған көптеген стильдік ерекшеліктерді көрсетті. Осы кезеңде Imperial автомобильдері Chrysler Corporation өнімдерімен салыстырғанда ішкі және сыртқы кеңістігі жағынан айтарлықтай кең болды, ал алдыңғы және артқы орындықтардың иық кеңістігі сәйкесінше тең болды. Алдыңғы орындықтың иық кеңістігінің өлшемі Imperial үшін бұрынғысы болмаған рекорд болып қала береді және 1971–1976 жылдарғы GM толық өлшемді модельдеріне дейін кез келген автомобиль үшін рекордты сақтап тұрды. Сыртқы ені 1961–1963 жылдары максималды деңгейге жетті, бұл лимузин емес ең кең американдық автомобиль үшін рекорд болып табылады. 1961 жылы Lincoln көлемін кішірейте бастағаннан кейін, Imperial бұл буыны өзінің қалған өмірлік кезеңі бойында ең үлкен автомобиль атағына нақты бәсекелес таба алмады. 1960 жылы Chrysler, De Soto, Dodge және Plymouth сияқты Chrysler Corporation брендтері бір корпус конструкциясын бастағаннан айырмашылығы, Imperial 1966 жылғы модельге дейін беріктігі үшін жеке толық периметрлік рамаларды сақтап қалды. Бұл мықты рамалар берік қималы бөліктерімен және раманы байланыстыратын күшті көлденең тіреулермен жабдықталған. Кабриолеттің көлденең тіреулері "X" әрпін құрады, олардың беріктігі артық болды. Жетек білгісі "X" рамасындағы тесіктен өтті. Тұрақ тежегіші жетек білгісіне әсер етті және 1963 жылғы модельге дейін артқы барабанды тежегіштерге қосылмады. Екі және төрт есікті конфигурациядағы тіреусіз қатты шатырлы модельдер Southampton деп аталды. Imperial, Hongqi CA72 қытай мемлекеттік лимузинінің негізі болды. 1966 жылы автомобиль Hongqi CA770 ретінде жаңартылды, бірақ ол Imperial-да қолданылмаған 340 қозғалтқышын пайдаланды. Автомобиль 1990 жылдардың ортасына дейін әртүрлі нұсқаларда өндірілді. Содан кейін ол Audi 100 негізінде лицензия бойынша өндірілген көліктермен ауыстырылды.

The 1956 models were similar, but had small tailfins. The Hemi V8 was enlarged to with , and a four door Southampton hardtop sedan was added to the range. 10,268 were produced. With a wheelbase of , longer than the previous year's by , they had the longest wheelbase ever for an Imperial. This also contributed to an increase in their overall length to , making them the longest non limousine post WWII American cars until the advent of the Imperials of the "Fuselage Look" era in the 1970s. 1956 was the year that Chrysler introduced the push button PowerFlite automatic transmission becoming available mid year with the control pod installed to the left of the driver; the Mopar model 914HR. It was developed and produced by Chrysler and Philco and was a $150 option on 1956 Imperials. Philco manufactured the Mopar 914HR starting in the fall of 1955 at its Sandusky Ohio plant, for Chrysler. For the 1957 model year, the Imperial received its own platform, setting it apart from any other division of Chrysler and shared the all new "Forward Look" appearance, showing many styling features introduced with the concept car Chrysler Norseman. Imperials during this period were substantially wider, both inside and out, than other Chrysler Corporation products, with front and rear shoulder room equal to and respectively. The front seat shoulder room measurement remains an unsurpassed record for Imperial and would remain the record for any car until the 1971–1976 GM full size models. Exterior width reached a maximum of for 1961–1963, which remains the record for the widest non limousine American car. After Lincoln downsized for 1961, this generation of Imperial had no real competitor for the title of largest car for the remainder of its decade long lifespan. Unlike the rest of the Chrysler Corporation makes (Chrysler, De Soto, Dodge, and Plymouth) that began unibody construction for 1960, the Imperial retained separate full perimeter frames for rigidity through the 1966 model year. These substantial frames had a box cross section with strong crossmembers connecting the frame. The convertible had extra strength built into its crossmembers that formed an "X". The driveshaft passed through a hole in the "X" frame. The parking brake gripped the driveshaft and was not connected to the rear drum brakes prior to the 1963 model year. Pillarless hardtops, in both two and four door configurations, received the Southampton designation. The Imperial served as the basis for the Hongqi CA72 Chinese state limousine. In 1966 the car was modernized as the Hongqi CA770 however it used a 340 which was not available in the Imperial. The car continued production in various guises until the mid 1990s. After this, it was replaced by a range of licensed produced vehicles based on the Audi 100.

1957 (IMI-1,2,4 сериясы)

1957 жылғы модель Virgil Exner-дің "Forward Look" стиліне (осы кезеңдегі басқа да толық көлемді Chrysler машиналарында қолданылған) одан да үлкен дәрежеде негізделген. Онда "биплан" алдыңғы бамперы, толық ені жұмыртқа ұяларынан құралған радиатор торы және мүмкіндігі болған жағдайда төрт фарасы болды. Биіктейтілген артқы қанаттар енді фирмалық "оқ-дәрі" артқы шамдарын қамтиды және артқы бамперге тірелетін, төмен қарай тарылатын қақпақты шеңберлейді. Ұзын жақтағы әйнек алғаш рет АҚШ-та жасалған автомобильде қолданылды. 1957-58 жылдарға стандартты жабдық ретінде үлкенірек көлемді Hemi қозғалтқышы орнатылды. Электрмен жұмыс істейтін орындықтар мен екі құбырлы эгзосты жүйе стандартты жабдыққа кірді. Imperial үшін алғаш рет кабриолет нұсқасы ұсынылды, бірақ ол тек орта деңгейдегі Crown сериясында ғана қолжетімді болды. Экснердің "бәсекеден озып" стилі сатуға көмектесті, 1957 жыл Imperial үшін ең табысты жыл болды: 37 593 дана өндірілді; ал көбірек таралған Cadillac 1957 жылы 120 000-нан астам машина сатты. Cadillac Chrysler-дің жаңа, танымал дизайнына таң қалды. Cadillac өзінің сатушыларын Imperial-ді "Chrysler Imperial" деп атауға үйрету арқылы жауап берді, бұл бәсекелесінің сатылымын төмендету мақсатында жасалды. Бұл тактика сатып алушыларға Imperial – қымбат бағаланған Chrysler деген ойын қалыптастыруға бағытталған. Сапаны бақылау да едәуір нашарлады, бұл екі жылдың ішіндегі екінші толыққанды қайта жаңартудың салдары болды. Дұрыс жасалмаған бұрмалау арқалықтарының істен шығуы, сондай-ақ өндіріс тым жылдам болғандықтан туындаған мәселелер де болды. 1957 жылғы модельден бастап Imperial үш деңгейдегі жабдықпен ұсынылды: стандартты Imperial, орта деңгейдегі Imperial Crown және жаңа Imperial LeBaron. Электрмен басқарылатын есік құлыптары да жаңа опция болды. Сату көлемі рецессиялық жылда 16 133 данаға дейін төмендеді. Дилерлер сатып алушылардың машинаны "Chrysler Imperial" деп атауына наразы болды, бұл Imperial-дің Cadillac немесе Lincoln деңгейіндегі беделінің жоқтығына байланысты сатуға кері әсер етті. Imperial жеке дилерлер орнына Chrysler дилерлерінде сатыла берді, бірақ жеке Imperial дилерлік таңбасы болды.

The 1957 model year was based to an even greater degree on Virgil Exner's "Forward Look" styling (also used on other full size Chryslers of the period). It featured a "biplane" front bumper, a full width egg crate grille, and quad headlights (where legal). Taller tailfins now encompassed the trademark gunsight taillights and framed a downward tapering decklid that met the rear bumper. Curved side glass was employed for the first time in a U. S. production car. The Hemi engine with a displacement enlarged to was standard for 1957 58. Power seats and dual exhaust were made standard across the line. A convertible was available for the first time on an Imperial and only offered in the mid range Crown series. Sales were helped by Exner's "ahead of the competition" styling, with 1957 becoming the best selling Imperial model year ever: 37,593 were produced; the more commonly available Cadillac sold over 120,000 cars in 1957. Cadillac was shocked by the new popular design from Chrysler. Cadillac retaliated by implementing training to its sales force to call Imperial a Chrysler Imperial to try to dampen the sales of its competitor. This tactic was to create the thought that you were buying an over priced Chrysler. Quality control also slipped considerably, a consequence of the second total redesign in two years. Failing torsion bars that were made incorrectly was also a problem from being produced too quickly. Starting in the 1957 model year, Imperials were available in three levels of trim: standard Imperial, mid range Imperial Crown, and the new top of the line Imperial LeBaron Power door locks were another new option. Sales slipped to 16,133 in a recession year. Dealers were frustrated with buyers referring to the cars as a Chrysler Imperial, which impacted sales as Imperial was not seen as having Cadillac's or Lincoln's prestige. It didn't help that Imperial continued to be sold at Chrysler dealerships, instead of standalone dealers, although it did have a separate Imperial dealership sign.

1959 (MY1-L,M,H сериясы)

Өндіріс Детройттегі Джефферсон даңғылының дәстүрлі құрастыру зауытынан Джефферсон даңғылының солтүстігіндегі Уоррен даңғылындағы арнайы нысанға көшірілді. 1959 жылғы модельдің сыртқы пішіні жағынан жаңа гриль мен бүйірлік безендірулерден басқа көп өзгеріс болмады. Жаңа опция – Silvercrest шатыры, алдыңғы бөлігі тот баспайтын болаттан жасалған, артқы жағын негізгі түстердің кез келгенімен немесе былғары көрінісі бар қара түсті Landau нұсқасымен тапсырыс беруге болады. Бұрын атауы жоқ стандартты Imperial моделі осы жылы Imperial Custom деген атқа ие болды. Жаңа опция – стандартты алты рет реттелетін алдыңғы орындықтан бөлек бұрылатын алдыңғы орындықтар. Бұл орындықтар алғашқы жылы қолмен іске қосылды, ал 1960 жылы кабель мен серіппелер арқылы алдыңғы есік ашылғанда автоматты түрде бұрылатын болды. Алайда, Chrysler компаниясы бұл автоматты мүмкіндікті бірнеше айдан кейін тоқтатты. Көптеген адамдар қауіпсіздік үшін жасалғанын болжайды, себебі бұл мүмкіндік алдыңғы есіктердің ашылуына байланысты болды, бірақ нақты себебі анық жазылмаған. Бұрылатын орындықтар 1960 жылдың қалған бөлігінде және 1961 жылдың барлығында қолмен басқарылатын режимге қайта оралды. Hemi қозғалтқышы арзан "кене" бас V8 қозғалтқышымен ауыстырылды, бірақ ол бұрынғыдан күштірек болды және 101 фунт салмағы жеңіл болды, бұл қуат пен салмақ арақатынасын жақсартты. Модель жылында 17 710 Imperial шығарылды, бұл Packard сәнді бренді нарықтан шыққаннан кейін Lincoln-нан көп. Ghia компаниясы 1959 жылы жасаған Imperial Crown лимузиндері өндіріс баяу болғандықтан 392 куб дюймдік Hemi қозғалтқышын пайдалана берді. Бұл машиналар 1960 жылы 413 қозғалтқыш алды. 1960–1963 жылдар аралығындағы дизайн кейбір пікірталас тудырды. Осы кезде Экзнер Chrysler президентімен және директорлар кеңесімен күресіп, қиындыққа тап болды. "1962 жылы Экзнер Хайленд Парктегі дизайн президенті лауазымынан алынды. Оның орнына Фордтан тартылып келген Эльвуд Энгель Chrysler корпорациясын дәстүрлі бағытта жетектеуге тағайындалды. Экзнер 1964 жылға дейін кеңесші ретінде жұмыс істеді, содан кейін ол қатысуын тоқтатты". Бұл дереккөз сондай-ақ: "Ол жақсы болғанда өте жақсы болды (стильдеуге қатысты). Жаман болғанда, бұл – шектен тыс дизайнның белгісі еді. Сату төмендеді және директорлар кеңесі араласты" дейді. Экзнердің ұлы 1976 жылғы сұхбатында: "өзгеріс уақыты келді. Олардың имиджін өзгерту қажет еді. Әкеме керемет дизайнер еді және ол әрқашан заманынан озып кетті. Ол қазіргі заманғы Stutz дизайнында Chrysler-ден көбірек еркіндік алды" деді. Осы дереккөз сондай-ақ Chrysler корпорациясының басшылықтағы өзгерістер арқылы жандануы туралы мәліметтер береді. "Бірақ өнімдік жағынан Текс Колберт (1961 жылы Chrysler президентінен қуылған) және Вирджил Экзнердің ықпалы әлі де сезіліп, 1965 жылға дейін толығымен жойылмады". Стильдік өзгерістерге қарамастан, барлық 1960–63 жылғы модельдерде бірдей ғарыш дәуіріне тән приборлық панель болды. Рульдің жоғарғы және төменгі бөліктері тікбұрышты болды, бұл аяқтарға көбірек орын беруге және алдыңғы әйнектен қарауға ыңғайлы болды. Приборлық панельдің жарығы люминесцентті болды, онда қыздырылатын шамдар қолданылмады: бес қабатты ламинат арқылы ток өткенде фосфоресцентті керамикалық қабат қараңғыда жарқырады. Chrysler бұл мүмкіндікті "Panelescent" деп атады және ол кейбір Chrysler модельдерінде қолданылды. Бұл әсер керемет және таң қалдыратын заманауи болды, оның жарқыраған көк-жасыл беті мен ашық қызыл көрсеткіштері бар. 1960–63 жылғы модельдерде де ерекше бүйірлік безендірулер болды, ол фаралардан жоғары басталып, артқы крылдың соңына дейін сәл төмен қарай бұрышта жүреді (1963 жылы артқы жағына толығымен оралып кеткенінен басқа). 1959 және 1960 жылдар арасында машинаның пропорциялары айтарлықтай өзгерді. 1960 жылғы Imperial-дың ұзындығы 226,3 дюйм болса да, бүкіл корпусы алдыңғы жылмен бірдей болды, артқы бөлігі 2,1 дюймге қысқартылды және алдыңғы бөлігі сәйкесінше ұлғайтылды.

Production was moved from the traditional Jefferson Avenue Assembly plant in Detroit to an exclusive facility on Warren Avenue, north of the Jefferson Avenue factory. Other than a toothy new grill and revisions to side trim little changed in terms of exterior styling for the 1959 model year. A new option was the Silvercrest roof which featured a stainless steel front with a rear canopy that could be ordered either in any of the basic car colors or in the Landau version which had a black canopy with the appearance of leather. The previously unnamed standard Imperial model gained the Imperial Custom name this year. A new option was the swivel out front seats that were separate from the standard six way electric front bench seat. Manually activated by a handle for this introductory year, in 1960 the seats would automatically swivel when the front door was opened, activated by a cable and springs. This automatic feature was discontinued by Chrysler within a few months. Many assume this was for safety reasons due to the feature being dependent on the front doors opening, although the specific reason is not clearly documented. Swivel seats returned to manual operation for the rest of 1960 and all of 1961. The Hemi was replaced with the less expensive "wedge" head V8 that nevertheless had more horsepower and weighed 101 lbs less, improving the power to weight ratio. For the model year 17,710 Imperials were produced, ahead of Lincoln, as the Packard luxury brand withdrew from the marketplace. The few Ghia built 1959 Imperial Crown limousines continued to use the 392 cubic inch Hemi, due to slow production. These cars got the 413 engine for 1960. The design of the 1960–1963 period had elicited some controversy. At that time, Exner was increasingly struggling with the Chrysler president and board. "It was during 1962 Exner was dethroned as president of design in Highland Park. His successor was Elwood Engel, lured away from Ford to lead Chrysler Corporation along a more conventional path. Exner continued as a consultant through 1964, after which he had no further involvement." This source also states, "When he was good, he was very good ( re: styling). When he was bad it was the epitome of excessive design. Sales dropped off and the board stepped in." Exner's son went on further, in a 1976 interview, "it was time for a change. Their image needed changing. Dad was a great designer and he was always ahead of his time. He gained more freedom from Chrysler in his designs of the modern Stutz." This same source gives accounts of how Chrysler Corporation was revived through corporate changes in leadership. "But on the product front, the influence of Tex Colbert (ousted President of Chrysler in 1961) and Virgil Exner was still present, and it wouldn't be entirely washed away until 1965". Despite the annual styling changes, all 1960 63 models featured a similar space age dashboard. The steering wheel was squared off at top and bottom, designed for better legroom and view through the windshield in the straight ahead position. Dashboard lighting was electroluminescent, which used no incandescent lamps: electricity running through a five layer laminate caused the phosphorescent ceramic layer to glow in the dark. Chrysler called it "Panelescent", and it was shared on some Chrysler models. The effect was eerie and surprisingly modern, with its glowing blue green face and bright red needles. The 1960 63 models were also united by a distinctive side trim that started above the headlights and that ran at a slight downward angle almost to the end of the rear fender (except in 1963 when it would actually wrap all the way around the rear of the car) that was undercut by a slight indent in the sides from the front until just before the rear wheel housing. A significant change in the car's proportions had occurred between the 1959 and 1960 model years. Although, at 226.3 inches, the 1960 Imperials were exactly the same length as the previous year, the whole body had been shifted forward, with a 2.1 inch reduction in the rear overhang, and a corresponding increase at the front.

1960 (PY1-L,M,H сериясы)

1960 жылғы Imperial үлкен шамадан тыс стильде жасалған, алдыңғы бөлігінде иілісқан бампер, кең торлы радиатор, алып хромды бүркіт және қақпақталған төрт фарасы, сондай-ақ биік артқы қанаттары болды. Қанаттардың ұшында оқ тәрізді артқы шамдар орналасқан, оларды хромды сақинамен шеңберленген. 1960 жылғы Imperial-дың алдыңғы бөлігіндегі радиатор мен бамперде ауыр хромнан жасалған ірі бөлшектер қолданылды, ал екі фараның үстіндегі қанаттардың "қабаулы қастары" машинаға салмақты көрініс берді. 1960 жылғы көптеген Chrysler өнімдері сияқты, Imperial да жаңа "Биік мұнара" сиденісін ұсынды, мұнда жүргішінің арқасы жеке контурланған және жүргішінің ыңғайлылығы мен иықтарына қолдау көрсету үшін алдыңғы сиденіктің қалған бөлігінен жоғары көтерілген. Бұл 1962 жылғы модельге дейін сақталды. Сондай-ақ 1960 жылы Imperial 1957 жылдан бері стандартты болған 14 дюймдік доңғалақтардан 15 дюймдік доңғалақтарға қайта өтті. Imperial LeBarons енді артқы орындықтардың құпиялылығын арттыру үшін ерекше кішкентай "формалды артқы терезеге" ие болды. Сату 17 719 данаға жетті. Imperial тағы да Lincoln-нан озып кетті, бірақ енді ешқашан мұндай нәтижеге қол жеткізбеді. Chrysler-дің қалған модельдері бірлескен корпус конструкциясын қабылдаса, Imperial өз корпусын шассиге орнатылған конструкцияда сақтап қалды.

1965 (AY1-M,H сериясы)

1965 жылы өзгерістер негізінен алдыңғы бөлігіне және әрлеуіне, сондай-ақ батырмалы автомат беріліс таңдау жүйесін, руль колоннасына орнатылған ауыстыру тұтқасымен алмастыруға қатысты. Бөлінген радиатор торы жойылды, оның орнына үлкен хромдалған көлденең табан және жиек орнатылды, ал фаралар шыны қақпақтардың артына орналастырылды (сол жылғы Chrysler 300 және New Yorker модельдеріне ұқсас), радиатор торын имитациялайтын ойылған көлденең сызықтармен. Сату буклеттерінде көрсетілгендей, 100 жылдық Claro Walnut ағашынан жасалған әрлеу интерьерге қосылды. Барлығы 18 409 дана өндірілді. Барлығы 13 752 дана өндірілді. 1966 жылы Нью-Йорктегі БҰҰ-да Папа Павел VI-ға қолдануы үшін ЛеБарон машинасы сыйға тартылды. Сондай-ақ, осы жылы Imperial машинасы Ван Уильямс пен Брюс Ли бас рөлде ойнаған ABC телеарнасының "Жасыл құйрық" сериалындағы жылжымалы қару-жараққа айналған "Қара сұлулық" үшін негіз болды. Осы жылғы қара Imperial машинасы Ричард "Ақсақал" Харрисонға үйлену мерейтойына сыйлық ретінде қайта жаңартылды, ол бұрын History арнасының "Pawn Stars" бағдарламасында қатысқан.

Үшінші буын (1967-1968 жж.)

Императорлық стиль 1967 және 1968 жылдардағы модельдер үшін толығымен жаңа болды. Екі дюймге қысқартылған дөңгелек базасы арқылы Imperial, рама платформасынан (D корпусы) монокок платформасына (басқа толық көлемді Mopar көліктерінде қолданылатын C корпусы платформасы) көшті. Imperial-дың алдыңғы K мүшесі Chrysler-дікіндей ұзын болғанымен, алдыңғы крылолардың өлшемдері шамалас болды. Бұл өзгерістің себебі – Chrysler монокок құрылымында тәжірибе жинақтады және оны компанияның флагмандық моделіне қолдануға дайын болды. Экономикалық тұрғыдан алғанда, C корпусына көшу Imperial үшін жеке платформаны сақтаудан арзан болды, Imperial-дың салыстырмалы түрде төмен сатылым көрсеткіштерін ескеретін болсақ, бұл шараны негіздеу қиын болды. Жаңа платформа салмақты, сондай-ақ сыртқы және ішкі өлшемдерді айтарлықтай азайтты. Ghia мен Chrysler арасындағы серіктестік тоқтатылғаннан кейін, Imperial негізіндегі лимузиндер Арканзас штатының Форт-Смит қаласындағы Armbruster Stageway компаниясымен жасалды. Лимузиндер ұзартылды, көбінесе алдыңғы және артқы есіктер арасында, сондай-ақ артқы есік пен артқы дөңгелек арасында бірнеше дюйм қосылды, бұл екі артқа қарап отыратын орынға және олардың арасындағы кішкентай консоль/барға орын жасады. Лимузинге айналдыру Ghia-ның бұрынғы машиналарынан және Cadillac Series 75 лимузиндерінен ұзын болды.

1967 (CY1-M,H сериясы)

Империал бір корпус платформасын басқа толық көлемді Chrysler Corporation машиналарымен бөлісті, бірақ бірегей кузовқа ие болды. Дизайн жалпы түзу сызықты, өткір бұрышты Энгель стилін сақтап, бірақ Империалды Линкольнға қарағанда өзінің ерекшелігін көрсету үшін көптеген ұсақ өзгерістер енгізілді. Артқы бөлігіндегі қосалқы дөңгелектің ойысы мүлдем жойылды, бірақ оның орны қалды. Толық ендіге жуық артқы фаралар одан таралып, түзу бағытта жүрді, бірақ хромдалған артқы қанаттарға жетпей аяқталды. Imperial деген қарапайым атаумен базалық модель 1963 жылдан бері алғаш рет қайтадан ұсынылды, бұл Crown және LeBaron деңгейлерін толықтырды. Бұл 1960 жылдан бері шығарылған алғашқы төрт есікті, тіреуі бар Imperial седаны болды. Жаңа стандартты мүмкіндіктерге алдыңғы дискілі тежегіштері бар екі еселі тежегіш жүйе және қадам өзгерту көрсеткіштері кірді. Екі құбырлы эгзосты жүйе енді кабриолетке стандартты жабдық ретінде келмейтін. Оны алу үшін 440 қозғалтқыштың "TNT" нұсқасын тапсыру қажет болды, бұл нұсқа күштірек болуді уәделеді. Crown купелері үшін ұсынылған опция – Mobile Director (Қозғалмалы Директор). Алдыңғы жолаушы орындығы артқа бұрылып, артындағы орындық үстіне шағын үстел мен күшті жарық орнатылды. Атақты басшы кеңсеге бара жатқанда, артына бұрылып жұмыс істей алатын немесе жүргізушінің артында отырып, хатшыға диктант айтуға болатын еді. Бұл идея 1966 жылғы Mobile Executive (Қозғалмалы Атқарушы) автокөлік көрмесінде ұсынылған Imperial купесінде телефон, диктофон, жазу үстелі, теріс машинасы, теледидар, оқу лампасы және стерео жүйесімен бірге пайда болды. Chrysler осы кері орындық идеясын 300X автокөлік көрмесінде де қолданды. 597,40 долларға (1968 жылы 317,60 доллар), Crown купесі 6 011 доллардан басталатын шақта, бұл өте қымбат опция болды. Осылай жабдықталған бар болғаны 81 Crown купесі сатылды, және бүгінгі күнге дейін олардың аз ғана саны сақталған. Бұл опция 1968 жылғы модельдің соңында тоқтатылды. Сату көрсеткіші 17 614 бірлікке дейін өсті.

1968 (DY1-M,H сериясы)

1968 жылғы Империал алдыңғы жылдан көп өзгешеленбеді. Радиатор торы жылтыр хромдалған, жіңішке көлденең сызықтармен, ал ортасы тік хром және дөңгелек Империялық бүркіт белгісімен бөлінген. Бұл белгі 1967 жылғы модельдерде қолданылған капоттың әшекейінің орнын алды. Бұрылыс шамдарының линзалары енді сәйкес келетін торлармен жабылған. Артында артқы фаралардың үстіндегі көлденең сызықтар сақталды, бірақ жанармай құю есігінің тұтқасы пластик белгісі бар дөңгелек түйме орнына құйма металлдан жасалған бүркітке ауыстырылды. 1968 жылғы машиналарға артқы шамдардың жарық қайтаратын элементтері де қосылды. Барлық 1968 жылғы машиналар Федералды талап бойынша энергияны сіңіретін руль бағанасымен жабдықталды, ол Bendix компаниясынан шығарылған және сол кезде сирек таңдалатын опция болатын. Седанның бөлшек сауда бағасы 6,276 АҚШ долларын құраған 1971 жылғы Империалдың барлығы 11,569 данасы өндірілді. Chrysler көптеген зардап шеккен төбелерін ақ немесе қара стандартты винилмен ауыстырды, бірақ кейбіреулері сақталып қалды.

1972 (HY-M сериясы)

1972 жылғы модель үшін эволюциялық стиль толыққанды жаңа металл панельдердің негізі болды, бұл автомобильдерге жалпы алғанда ірі және салмақты көрініс сыйлады. Бүйірлік профилі біраз дөңгелектелген, бүйірінен ешқандай шекара сызығы жоқ, ал артқы терезелерден бастап алға қарай крылолардың үстіңгі жиектерінде хромды әрлеу пайда болды. Алдыңғы бөлігі жаңа және әсерлі болды, ал артқы жағында алғаш рет тік тамшы тәрізді артқы шамдар орнатылды, сондай-ақ бүркіттер бейнеленген қалқан пішіндес жақтан нұсқаулық шамдар қолданылды. Сату 15 796 данаға дейін өсті.

1981 жыл

1981 жылы шыққан Imperial үлкен стандартты жабдықтар тізімімен келді, оның ішінде термостаттық температураны реттеуі бар кондиционер, электронды отын инжекциясы, электрлі терезелер, электрлі есік құлыптары, электрлі орындықтар, электрлі сыртқы айналар, электрлі багаждық ашылуы, көлбеу руль бағанасы, автоматтік жылдамдық сақтағыш, гараж есігін ашатын құрылғы және басқа да ыңғайлы жабдықтар. Таңдау опцияларының ішінде тегін дөңгелек таңдауы (түс үйлесімді ‘қар ұясы’ құйылған алюминий дөңгелектері немесе болат сым дөңгелек қаптары), Mark Cross былғарысы (төменде қараңыз) және Йоркшир матасы, дыбыс жүйелерінің таңдауы, 40 каналды CB радиосы, электрлі люк және Frank Sinatra Edition жиынтығы (төменде қараңыз) бар. Imperial үшін ерекшелік – американдық автомобильдеріндегі алғашқы толық электронды цифрлық приборлар панелі болды. Imperial-дың электрондық ақпараттық орталығы Chrysler компаниясының Алабама штатындағы Huntsville электроника бөлімінде жасалған, ол сонымен қатар Американың Redstone және Saturn Apollo ғарыш бағдарламаларының негізгі мердігері болды. Приборлар панелінің ортасында тоғыз батырма орналасқан, оларды жүргізуші Imperial ақпараттық орталығын басқару үшін басу керек еді. Приборлар панелі электронды көк-жасыл VFD дисплейін көрсетті, ол беріліс таңдауын да қамтыды. Imperial осы жылы он бір сыртқы түс нұсқасын ұсынды (Sterling Silver Crystal Coat; Day Star Blue Crystal Coat; Nightwatch Blue; Light Auburn Crystal Coat; Mahogany StarMist; Light Seaspray Green Crystal Coat; Spice Tan Starmist; Manila Cream; Morocco Red; Pearl White; Formal Black) және алты маталық және жеті былғары ішкі түс нұсқасын (Dark Blue; Green; Red; Mahogany; Heather; Cashmere; White – тек былғары үшін). Барлығы отыз бес түрлі ішкі түс және безендіру комбинациясы қол жетімді болды.

1982 жыл

Император 1982 жылы стандартты сәнді және ыңғайлы заттардың кең тізімін ұсынуды жалғастырды, бірақ кейбір өзгерістер енгізілді. Империалдың "қозғалмалы жастық" барқыт орындықтары Кимберли барқытынан жасалған бір бөліктен тұратын орындықтармен ауыстырылды. Жаңа "Кварц-Лок" электрондық реттегіш радиолары (ЭТР) опциялар тізіміне қосылды, ал электрлік люк енді қолжетімді емес болды.

1983 жыл

1981 және 1982 жылдардағы бағаның айтарлықтай өсуінен кейін, сол кездегі жоғары инфляцияның әсерінен, Imperial машинасының бастапқы бағасы алғашқы ұсынылған деңгейге жақынға дейін төмендетілді. Капот безендіргіші, сырт көрінісі жағынан ұқсас болғанымен, Cartier кристалынан пластикқа өзгертілді. Frank Sinatra Edition жиынтығы енді қолжетімді болмады. Жаңа серпінді (жақсартылған) Touring Edition жиынтығы қосылды. Айынышты, отын инжекциясы жүйесі мәселелі болып шықты және көптеген 1981 жылғы үлгілер кепілдік бойынша (немесе кейінірек иесінің жеке бастамасымен) карбюраторлармен қайта жабдықталды. Imperial деген ат 1990 жылы қайта пайда болды, бірақ Chrysler Imperial моделінің флагмандық қосалқы бренді ретінде.

Қозғалтқыш

V8 – жалғыз қол жетімді қозғалтқыш болды. 1981 жылғы модельдер стандартты түрде Chrysler өндірісіндегі газды клапан корпусы бар EFI жүйесімен жабдықталды, ал 1982 және 1983 жылғы модельдерде карбюратормен ауыстырылды. Автоматты беріліс – бұғатталатын айналым моментінің түрлендіргішімен жабдықталған, кең диапазонды TorqueFlite болды, ал соңғы беріліс қатынасы 1981 және 1983 жылдары 2,2:1, 1982 жылы 2,4:1 құрады.

Қозғалтқыш көлемі, түрі, жанармай жүйесі максималды қуат айналымдар санында максималды айналым моменті айналымдар санында беріліс LA V8 EFI/Карбюратор @ 4,000 @ 2,000 3 жылдамдықты TorqueFlite A904 автоматты.

Фрэнк Синатра (fs) нұсқасы

Империал 1981 және 1982 жылдары ерекше айрықшалыққа ие болды, себебі ол атақты адамның есімімен аталған опциялық арнайы нұсқамен ұсынылды. Imperial fs автомобиль тарихындағы сирек мысал болды, өйткені ол атақты адамның есімін алған тұрақты өндіріс машиналарынң санаулы бірі болды. Бұл шектеулі шығарылым Imperial Glacier Blue Crystal бояуында ғана қолжетімді болды – Chrysler жарнамасы бұл бояу Синатраның көздерінің түсімен сәйкес келеді деп мәлімдеді – және арнайы "fs" (кіші әріптермен) сыртқы белгілерімен, сондай-ақ үлкен қолғап қорабында "Фрэнк Синатраның қолтаңбалық нұсқасы" деген жазуы бар плакатпен жабдықталған. Ішінде Синатраның әндері жазылған 16 кассета арнайы жасалған Mark Cross былғары қалташада сақталды, ол приборлық тақта астындағы құлыпталатын консольде орналасқан. 1981 жылы 148 және 1982 жылы 279 дана fs нұсқасы жасалды, олардың құны стандартты бағасынан $20,988 $1,078-ге қымбат болды. Седанды лимузинге айналдырып, оны Фрэнк Синатраға сыйлық ретінде табыс етті. ASC компаниясымен салынған осыған ұқсас Imperial лимузині 1984 жылғы "Cannonball Run II" фильмінде Берт Рейнольдс пен Дом ДеЛуиз жүргізді, сондай-ақ Рейнольдс режиссерлік еткен және түскен "Шаркидің машинасы" мен "Стик" фильмдерінде де пайдаланылды.

Картье кристалдары

1981-1983 жылдардағы барлық Империал модельдерінде сыртқы шамдар мен рульге стратегиялық түрде Картье кристалдары орналастырылған, әрбір кристалға «Cartier» деген жазу салынған. Бұған қоса, әрбір Империал Mark Cross сыйлық жиынтығымен бірге Картье кристалды кілтпен келді.

Mark Cross ішкі және сыйлық жиынтығы

1981-1983 жылдардағы барлық Imperial автомобильдерінің интерьерін жоғары сапалы былғары бұйымдар жасаушы Mark Cross компаниясы жасаған. Отырғыштар Кимберли матасынан немесе былғарыдан жасалған. Жаңа Imperial сатып алған кезде Chrysler жаңа иесіне Mark Cross сыйлық жиынтығын – қолшатыр, былғары портфель, былғары кілт сақинасы, кесілмеген Cartier кілті және 'Sounds of Stereo' музыкалық кассетасын жіберген. Бұл Mark Cross дүкендерінде сатылмаған эксклюзивті Mark Cross өнімдері болды.

NASCAR

Бірнеше жарыс командалары NASCAR стандартындағы жарыс машиналарын Империалдық металл парақтарынан жасап, 1981 жылдан 1985 жылғы маусымға дейін NASCAR трассасында жарыстырды, бірақ көбінесе жоғары жылдамдықты трассаларда. Оларды Бадди Аррингтон, Рик Болдуин, Сесил Гордон, Фил Гуд және Морис Рэндалл басқарды. Көліктер ерекше көзге түспеді, алайда Бадди Аррингтонға тиесілі және басқарылған Империал 1982 жылғы жазғы жарыста Бруклиндегі Мичиган халықаралық жылдамдық жолында алтыншы орынды иеленді. Империал негізіндегі көліктер бәсекеде қолданылды, себебі ол сол кездегі Dodge Mirada-ға қарағанда әлдеқайда аэродинамикалық (және жоғары жылдамдыққа қабілетті) екені анықталды. Көліктің аэродинамикалық кедеріс коэффициенті 0,41 болды, бұл сол кездегі Corvette-тен (0,45) жақсырақ көрсеткіш, және ол үлкен, жоғары жылдамдықты трассаларда жақсы өнер көрсетті. Морган Шепард (Бадди Аррингтонның Империалын басқарған) 1985 жылғы Дейтона 500 жарысына 197 миль/сағ жылдамдықпен қатысуға іліккенімен, тиісті жоғары өнімділіктегі жарыс қозғалтқыштары болмады. Аррингтонның Империалдарының бірі Алабама штатының Талладега қаласындағы NASCAR мұражайында сақталуда.