Кіріспе
Миссисипи өзенін кесіп өтетін көпір, Миннесота, АҚШ. Stone Arch Bridge – Миннесота штатының Миннеаполис қаласының орталығындағы Сент-Энтони шарлауы арқылы Миссисипи өзенін кесіп өтетін бұрынғы теміржол көпірі. Бұл Миссисипи өзеніндегі тастан салынған жалғыз аркалы көпір. Ейдс көпірінен кейін өзендегі екінші ескі көпір. 117 Портленд авенюі – тарихи кешеннің ресми мекенжайы. 3-ші авеню көпірі мен I 35W Сент-Энтони шарлауы көпірі арасында орналасқан Stone Arch Bridge 1883 жылы теміржол магнаты Джеймс Дж. Хилл өзінің Ұлы Солтүстік теміржолы үшін салған. Көпір бұрын "Хиллдің қателігі" деп аталған, бірақ Хиллдің жаңа көпірінің жолаушылар тасымалы үшін маңыздылығы анық болды. Қазіргі уақытта көпір жаяу және велосипед жолы ретінде пайдаланылады. 1971 жылы ол Сент-Энтони шарлауы тарихи ауданының (№71000438 ауданы) құрамында Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1974 жылы көпір Ұлттық тарихи құрылыс инженерлік ескерткіші мәртебесін алды.
The Stone Arch Bridge is a former railroad bridge crossing the Mississippi River at Saint Anthony Falls in downtown Minneapolis, Minnesota. It is the only arched bridge made of stone on the entire Mississippi River. It is the second oldest bridge on the river next to Eads Bridge. 117 Portland Avenue is the general address of the historic complex. Located between the 3rd Avenue Bridge and the I 35W Saint Anthony Falls Bridge, the Stone Arch Bridge was built in 1883 by railroad tycoon James J. Hill for his Great Northern Railway, and accessed the former passenger station located about a mile to the west, on the west bank of the river. For a time, the bridge was dubbed "Hill's Folly" until the value of Hill's new bridge as a passenger rail link became evident. The structure is now used as a pedestrian and bicycle bridge. It was added to the National Register of Historic Places in 1971 as a part of the Saint Anthony Falls Historic District, (District #71000438). The bridge was designated as a National Historic Civil Engineering Landmark in 1974.
Тарих
1880 жылы Миннеаполис қаласы Миссисипи өзенінің батыс жағалауындағы негізгі сауда орталығы болды, ал кішкентай, дамып келе жатқан кәсіпорындар шығыс жағында орналасты. Шығыс жағындағы Сент-Энтони ауылының қосылуы Миннеаполис халқының үнемі өсуіне ықпал етті, ал Хеннепин даңғылының аспалы көпірі саяхатшылар мен жаяу жүргіншілер үшін жалғыз бағыттық жол қызметін атқарды. Сол кезде Хеннепин даңғылындағы көпірдің тозуы күшті болғандықтан, күтіп-жөндеуге мұқтаж болды. Қаланың урбанизация үшін өте маңызды теміржол желісі де өзеннің шығыс жағында орналасқан еді. Сауданың қарқынды өсуімен Миннеаполис кәсіпкерлері көлік ағынының үлкен көлемін қабылдайтын жоспар іздеді және бұл міндетті орындау үшін бірден теміржол магнаты Джеймс Дж. Хиллді қарастырды. Олардың ойынша, Минеаполис қаласының орталығындағы Хеннепин және Николет даңғылдарының қиылысында Сент-Пол Юнион депосына ұқсас теміржол станциясын салу қажет болды, ол Манитоба тас жолының рельстерімен байланысып, ақырында Ұлы Солтүстік теміржолына айналуы тиіс еді. Алғашқы жоспар 1881 жылдың соңында өткен жиналыста жасалды. Жобаға қала орталығында терминал салу және рельстерді Манитоба теміржолына қосу кірді, осы мақсатта құрылған Миннеаполис Юнион теміржол компаниясы жобаны іске асыруды жүзеге асырды. Акционерлер келесі жылы алғашқы рет кездесіп, полковник Чарльз Смит бас инженер болып сайланды. Көпірдің бастапқы келбеті кейіннен өзгертілді. Сент-Энтони шарлауындағы Жоғарғы бөгет пен құлып салынғанда, екі аркасы баржалардың өтуі үшін жылжымалы фермамен ауыстырылды. Кейін, 1965 жылы, су тасқыны көпірдің үш тірегін қиратты, нәтижесінде көпір 14 дюймге төмендеді. 4 шілде күні және шілде айының соңындағы Миннеаполис Акватенналесі кезіндегі әсем фейерверктер көп көрерменді жинады, фейерверктер Хеннепин аралынан ұшырылды. Көпірден Миннеаполис қаласының көкжиегі, Пиллсбери "А" диқаншылығы, Милл Сити мұражайы және ауданның көптеген басқа да орындары көрінеді, сонымен қатар ол Мейн Стрит SE мейрамханаларына және Гутри театрына жақын орналасқан.
Мұралық жолдың тақташасы
Көпірдің жанындағы тақтада бұл көпір Манитоба желісі (Сент-Поль, Миннеаполис және Манитоба темір жолы) үшін салынғаны, оның арқасында Қызыл өзен аңғарынан және Канададан Миннеаполис диірмендеріне бидай тасымалданғаны жазылған. Көпір Джеймс Дж. Хиллдің және оның болашаққа жасаған көрегендігінің ескерткіші болып сақталған, сонымен қатар ол Ұлттық тарихи инженерлік құрылыс ескерткіші мәртебесіне ие.