Кіріспе

Британдық Үнді мұхиты аумағы (қысқаша BIOT) – Ұлыбританияның теңізден тыс аумағы болып табылады. Оны Лондондағы Сыртқы істер және Достастық кеңсесінде орналасқан Комиссар басқарады. Аумақта патшаны өкілдік ету үшін тағайындалған губернатор жоқ, себебі тұрақты тұрғындары жоқ (Оңтүстік Грузия және Оңтүстік Сандвич аралдары мен Британдық Антарктика аумағында да осы жағдай орын алады).

Атқарушы

Аумақ 1814 жылы Париж шарты бойынша Ұлыбританияға ресми түрде қабылданды және 1965 жылы жеке аумақ ретінде бөлінгенге дейін Маврикийдің британдық колониясының бір бөлігі болды. Мемлекет басшысы – Ұлыбритания королі Карл III. Қазіргі комиссар – Бен Меррик, ол Сыртқы істер және Достастық істері министрлігінің теңіз арты аумақтары директоры және Британдық Антарктика аумағының комиссары қызметтерін де атқарады; комиссардың орынбасары – Стивен Хилтон, ал әкімші – Кит Пайман. Комиссардың аумақтағы өкілі – британдық күштердің бөлімшесін басқаратын офицер. Аумақта тұрақты тұрғындары болмағандықтан, заң шығару органы (немесе сайлау) жоқ.

Сот жүйесі

BIOT-та азаматтық және қылмыстық сот жүйесі толыққанды және тәуелсіз түрде жұмыс істейді, оған Магистраттық сот, Жоғарғы сот және Апелляциялық сот кіреді. Әрі қарайғы шағымдар Лондонда орналасқан Тайлық Кеңесінің Сот комитетінде қаралуы мүмкін. Осы юрисдикцияның шағын құқықтық жүйесін басқарып, аумақтың бас судьясы қызметін келесі тұлғалар атқарды: сэр Джон Фарли Спри (1981–1987); сэр Джон Филдсенд (1987–1998); Кристофер Гарднер (шамамен 2007); Саймон Брайан (2015 жылдан бері); және Джеймс Льюис. Аумақтың ішкі заңнамасы бойынша өлім жазасы тыйым салынған. АҚШ әскери заңдары (өлім жазасын көздейтін) BIOT тұрғындарының көпшілігіне қолданылса да, аумақтың басқару құрылымын белгілеген 1966 жылғы ноталар алмасуында: «АҚШ әскери билігі бұл аумақта өлім жазасын атқармайды» делінген.

АҚШ әскери қатысуы

Ұлыбритания мен Америка Құрама Штаттары арасындағы қолданыстағы шарттар әскери базаны пайдалануды реттейді. 1966 жылғы 30 желтоқсанда қол қойылған алғашқы ноталар алмасуы Британдық Ұлыбританиялық Үнді мұхиты аумағын қорғаныс мақсатында пайдалану мүмкіндігі туралы келісімді құрады. Одан кейін байланыс құрылғысын салу (1972), теңіз күштеріне қолдау құрылғысын салу (1976), құрылыс шарттары (1987) және бақылау құрылғысын салу (1999) туралы келісімдер жасалды.