Мәңгілік бейбітшілік ғибадатханасы: Эйхей-дзи тарихы
Eihei-ji
Ейхей-дзи – Жапониядағы Зен буддизмінің маңызды ғибадатханасы. 13 ғасырда Догэн құрған, «мәңгілік бейбітшілік» деген мағына береді. Буддизм, тарих, саяхат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эйхэй-дзи (永平寺) – Жапониядағы ең ірі бір діни ағым (бір заңды тұлғадағы ғибадатханалар саны бойынша) – Дзен буддизмінің Сото мектебінің екі негізгі ғибадатханасының бірі. Эйхэй-дзи Жапонияның Фукуи префектурасындағы Фукуи қаласының шығысында орналасқан. Ағылшын тілінде оның атауы "мәңгілік бейбітшілік ғибадатханасы" дегенді білдіреді (жапон тілінде 'ei' – "мәңгілік", 'hei' – "бейбіт", ал 'ji' – "буддистік ғибадатхана" дегенді білдіреді). Оның негізін қалаушы – 13-шы ғасырда Қытайдан Жапонияға Сото Дзенін әкелген Эйхэй Доген. Догеннің күл-талқаны және оған арналған ескерткіш Эйхэй-дзидегі Жойоденде (Негіздеушілер залында) орналасқан. UCLA-дан Уильям Бодифорд былай деп жазады: "Ейхейдзи ауылдық монастыры, әсіресе, Сото ағымының ішіндегі институционалдық бәсекелестеріне қатысты өз билігін арттыру үшін Догенді дәріптеді". Санмонда Шитенно аталған төрт патша күзетте тұр; Будда залының басты құрбандық алтарында өткен, қазіргі және болашақ Буддалардың үш мүсіні бар; Хаттода Kannon – мейірімді бодисатва және төрт ақ арстан (а un no shishi деп аталады) бейнеленген; Йокусицуда Баддабара бар; Саншокакуда Хотейдің мүсіні орналасқан; ал Тосуда Учхусма көрсетілген.
Eihei ji (永平寺) is one of two main temples of the Sōtō school of Zen Buddhism, the largest single religious denomination in Japan (by number of temples in a single legal entity). Eihei ji is located about east of Fukui in Fukui Prefecture, Japan. In English, its name means "temple of eternal peace" (in Japanese, 'ei' means "eternal", 'hei' means "peaceful", and 'ji' means "Buddhist temple"). Its founder was Eihei Dōgen who brought Sōtō Zen from China to Japan during the 13th century. The ashes of Dōgen and a memorial to him are in the Jōyōden (the Founder's Hall) at Eihei ji. William Bodiford of UCLA writes that, "The rural monastery Eiheiji in particular aggrandized Dōgen to bolster its own authority vis à vis its institutional rivals within the Sōtō denomination." at the Sanmon are four kings standing guard named Shitenno; the Buddha hall's main altar has three statues of Buddhas past, present and future; the Hatto displays Kannon the bodhisattva of compassion, and four white lions (called the a un no shishi); the Yokushitsu has Baddabara; the Sanshokaku has a statue of Hotei; and the Tosu displays Ucchusma.
Тарих
Доген 1244 жылы Саншохо Дайбуцужи деген атпен Эхей джиді Жапонияның ауылдық ормандарында, Камакура дәуірінің қалалық өмірінен алыс жерде салған. Ол ізбасарын тағайындады, бірақ қайтыс болғаннан кейін Эхей джидің аббаттығына қатысты қызу дау туды, бұл жарылыс қазір сандай сорон деп аталады. 1468 жылға дейін Эхей-джи Сотоның қазіргі Кеизан тармағымен емес, Догеннің қытай шәкірті Якуэннің тармағымен басқарылды. 1468 жылдан кейін Кеизан тармағы Эхей джиге, сондай-ақ өзінің маңызды ғибадатханасы Содзи джи және басқаларына иелік еткеннен кейін Якуэннің тармағы мен басқа балама тармақтардың ықпалы азайды. Ғасырлар бойы Эхей мен Содзи бәсекелесіп келген соң, Эхей Догеннің алғашқы мекені болғанын дәлелдеп, өз талаптарын қойды. UCLA-дан Уильям Бодифорд былай жазды:
цитата "Догеннің естелігі Эхей джиді қаржылық тұрақтылықта, жақсы күйде ұстап тұрды және діни шабыт алу үшін Догенге жүгінетін монахтар мен паломниктермен толтырды. Эхей джи Догеннің орнына айналды, Догенді еске алатын ғибадатхана, Догеннің Дзенін үйренетін, Догеннің Шобогенцосын жариялайтын, оқитын және Догеннің буддизмін білу үшін баратын жер. Догенді еске алғанда, есте сақтаудың да құндылықтарға бейтарап емес екенін есте ұстауымыз керек." Оның ең көне құрылысы 1794 жылға дейін сақталған.
Dōgen founded Eihei ji in 1244 with the name Sanshoho Daibutsuji in the woods of rural Japan, quite far from the distractions of Kamakura period urban life. He appointed a successor, but sometime after his death the abbacy of Eihei ji became hotly disputed, a schism now called the sandai sōron. Until 1468, Eihei ji was not held by the current Keizan line of Sōtō, but by the line of Dōgen's Chinese disciple Jakuen. After 1468, when the Keizan line took ownership of Eihei ji in addition to its major temple Sōji ji and others, Jakuen's line and other alternate lines became less prominent. As Eihei ji and Sōji ji became rivals over the centuries, Eihei ji made claims based on the fact of Dōgen's original residence there. William Bodiford of UCLA wrote:
quote|"Dōgen's memory has helped keep Eihei ji financially secure, in good repair, and filled with monks and lay pilgrims who look to Dōgen for religious inspiration. Eiheiji has become Dōgen's place, the temple where Dōgen is remembered, where Dōgen's Zen is practiced, where Dōgen's Shōbōgenzō is published, where it is read, and where one goes to learn Dōgen's Buddhism. As we remember Dōgen, we should also remember that remembrance is not value neutral " Its oldest standing structure dates from 1794.
Физикалық орналасуы
Бүгінгі күні ғибадатхана аумағы шамамен алты гектарды құрайды. Бутсуден (Будда залы) бас құрбандық үстелі үш уақыттың Буддаларының мүсіндерін көрсетеді: оңнан солға қарай, Амида Бутсу (өткен), Шакиамуни Бутсу (қазіргі) және Мироку Босацу (болашақ). Шōро (шаңырау) обон шо, яғни ұлы брахман қоңырағын сақтайды. Шидоден (Естелік залы) қайтыс болған мирян жандарға арналған мыңдаған тақташаларды қамтиды. Джойоден (Негіздеушілер залы) Догеннің және оның ізбасарларының күлін сақтайды. Мұнда қайтыс болғандардың суреттеріне күнделікті, тірі ұстаздарға берілгендей тамақ ұсынылады. Кичидзёкаку (қонақтар орталығы) – ас үйі, жуыну бөлмесі, жатын бөлмелері және зазен залы бар үлкен төрт қабатты заманауи ғимарат. Санмон және Орталық қақпа 1794 жылғы қайта құрылыс кезінен сақталған және Префектуралық мәдени мүліктер болып табылады. Ғибадатханада бірқатар маңызды қолжазбалар бар, соның ішінде ұлттық қазына – ғибадатхананың негізін қалаушы Догеннің (1233) «Зазенге арналған әмбебап ұсыныстар» еңбегі; ол Сун Қытайынан (1227) әкелген үйретімдері; және император Го-Эньюдің (1372) қолымен жазылған бұрынғы Санмонға берілген жәрдемақы туралы жазба. Жотаға орналасқан кешенді шамамен 30 метрлік (100 фут) биіктіктегі самырсын ағаштары қоршап тұр, олардың кейбіреулері ғибадатханамен бірдей ескі. Шамамен екі жүз немесе екі жүз елу адам тәлім алуда. Олар шаруашылық жұмыстарын атқарады: тазартады, арамшөптерді жояды және қажет болған жағдайда қарды қазып тастайды. Едендер мен дәліздер жүздеген жылдар бойы күнделікті тазалау арқылы жылтыратылған. (Күндің күнінде 4 немесе 9 саны бар кезде).
Today the temple grounds cover about The Butsuden (Buddha hall) main altar carries statues of the Buddhas of the Three Times: right to left, Amida Butsu (past), Shakyamuni Butsu (present), and Miroku Bosatsu (future). The Shōrō (belfry) holds the obon sho, the great brahman bell. The Shidoden (Memorial Hall) contains thousands of tablets for deceased laypersons. The Joyoden (Founders hall) contains the ashes of Dōgen and his successors. Here, images of the deceased are served food daily like they are living teachers. The Kichijokaku (visitor's center) is a large four story modern building for lay persons, with kitchen, bath, sleeping rooms and a hall for zazen. The Sanmon and Central Gate date from the 1794 rebuilding and are Prefectural Cultural Properties. A number of important manuscripts belong to the temple, including the National Treasure Universally Recommended Instructions for Zazen, by temple founder Dōgen (1233); teachings he brought back from Song China (1227); and a record of a subsidy for the earlier Sanmon in the hand of Emperor Go En'yū (1372). Spread over a hillside, the complex is surrounded by cedar trees, some 100 feet (30 m) tall and as old as the temple. About two hundred or two hundred fifty in training are in residence. Then they do chores: clean, weed and, if needed, shovel snow. The floors and corridors have been polished smooth by daily cleaning for hundreds of years. (every time the date contains a 4 or 9).
Туризм
Қонақтар әдепті киінуі және үндемеуі керек. Олар бірден үш күнге дейінгі медитациялық семинарларға ақы төлеп қатыса алады. 1905 жылы Эйхэй-дзи Доген Зенджидің «Шобогензо» еңбегі бойынша «Гензо-э» атты алғашқы конференциясын өткізді. Конференция көптеген адамдардың қызығушылығын тудырды және жыл сайын өткізілетін шараға айналды. Жыл сайын семинарларға монахтар, мирян жандар, сондай-ақ ғалымдар мен танымал жазушылар қатыса алады. 2011 жылдың қараша айында Эйхэй-дзидегі дін қызметкерлері 300 адамдық «Өмірімізді құрметтейік: Ядролық энергияны таңдамайтын өмір жолы» атты симпозиум өткізді, ол денүклеаризация мәселесіне арналған. Фукуи префектурасындағы екі реакторға бодхисаттвалардың есімдері берілді: Монжу атом электр станциясы және Фуген атом электр станциясы. «Энергетикалық реакторлар және ядролық отын» корпорациясының төрағасы ғибадатханаға келгенде жаңсылысқа түскен көрінеді. Абатқа ұсынылған есімдерді айтқанда, Зенджи: «Жақсы» деді. Симпозиумнан кейін дін қызметкерлерінің бірі: «Біз ядролық энергияның Жердегі өмірге зиян келтіретініне көз жеткіздік» деп түсіндірді.
Visitors must dress modestly and keep silent. They may attend one to three day meditation retreats for a fee. In 1905, Eihei ji held its first conference called Genzō e on Dōgen Zenji'''s Shōbōgenzō. It succeeded in attracting so many interested parties that it became an annual event. Monks and laypersons, along with academic and popular writers can attend workshops each year. Then in November 2011, priests at Eihei ji held a symposium for 300 people called Cherish Our Lives: The Way of Living that We don't Choose Nuclear Power Generation on the subject of denuclearization. Two reactors in Fukui Prefecture were given the names of bodhisattvas: Monju Nuclear Power Plant and Fugen Nuclear Power Plant. The chairman of the Power Reactor and Nuclear Fuel Development Corporation had apparently misunderstood upon visiting the temple. When he told the abbot the proposed names, the Zenji'' had replied, "That's nice." After the symposium, a priest explained, "We have realized that the nuclear power generation goes against life on the earth."