Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Концерт залы Далас қаласының орталығында орналасқан, Техас штаты (АҚШ).
Concert hall located in the Arts District of downtown Dallas, Texas (USA)
Мортон Х. Мейерсон симфониялық орталығы – Далас қаласының орталығында орналасқан концерт залы. Әлемдегі ең үздік оркестр залдарының бірі саналатын бұл ғимаратты архитектор И. М. Пей және акустик Рассел Джонсонның Artec Consultants, Inc. компаниясы жобалаған. Бұл жобаның құрылыс инженерлері Leslie E. Robertson Associates болды және 1989 жылдың қыркүйегінде ашылды. Орталыққа Electronic Data Systems компаниясының бұрынғы президенті және Perot Systems компаниясының бұрынғы төрағасы және бас директоры Мортон Мейерсонның есімі берілді, ол Даллас симфониялық қауымдастығының Даллас симфониялық оркестрі үшін үй салуға бағытталған 10 жылдық күш-жігерді жетекшілік еткен. Жаңа концерт орталығына 1986 жылы Х. Росс Пероның өтінішімен оның құрметіне атау берілді, ол атау құқығы үшін құрылыс қорына 10 миллион доллар көмектесті. Бұл Даллас симфониялық оркестрі мен Даллас симфониялық хорының тұрақты үйі, сондай-ақ Даллас желді аспаптар оркестрінің және басқа да бірнеше Далласқа негізделген музыкалық ұйымдардың негізгі сахнасы болып табылады. Мейерсон симфониялық орталығы Даллас қаласына тиесілі және Даллас симфониялық қауымдастығы басқарады. Даллас, Техас қаласындағы Booziotis & Company Architects компаниясы жобалаған шағын концерттер, кездесулер және іс-шаралар үшін арналған төрт жеке люкс бөлме бар.
The Morton H. Meyerson Symphony Center is a concert hall located in the Arts District of downtown Dallas, Texas (USA). Ranked one of the world's greatest orchestra halls, it was designed by architect I. M. Pei and acoustician Russell Johnson's Artec Consultants, Inc. The structural engineers for this project was Leslie E. Robertson Associates, and opened in September 1989. The center is named for Morton Meyerson, former president of Electronic Data Systems and former chairman and CEO of Perot Systems, who led the 10 year effort by the Dallas Symphony Association to create a home for the Dallas Symphony Orchestra. The new concert center was named in his honor in 1986 at the request of H. Ross Perot, who made a $10 million contribution to the building fund for the naming rights. It is the permanent home of the Dallas Symphony Orchestra and the Dallas Symphony Chorus, as well as the primary performing venue of the Dallas Wind Symphony as well as several other Dallas based musical organizations. The Meyerson Symphony Center is owned by the City of Dallas and operated by the Dallas Symphony Association. There are four private suites, for small concerts, meetings and events designed by Booziotis & Company Architects of Dallas Texas.
Дизайн
Үлкен павильон мен вестибюльдің сыртқы бөлігі дөңгелек пішіндес және шыны мен металл тіректерден тұрады, бұл нақты залдың қатаң геометриялық сызықтарына қарсы қойылады. Архитектор И. М. Пей және құрылыс инженері Лесли Э. Робертсон Ассошиэйтс залының ішкі құрылымын "өте консервативті" деп сипаттады. "Мен енді қабылдамайтын себептерге байланысты консервативті болды", - деді ол 2000 жылы. "Менің ойымша, бұл зал менің қалағанымды толыққанды көрсете алмайды. Бұл менің алғашқы жұмысым еді". Залда орындалатын музыка XVIII және XIX ғасырларға тән болғандықтан, Пей интерьерге қазіргі заманғы архитектуралық стильді енгізуге құлық танытпады. Қамқоршылар кеңесі мен акустикалық команда Пейді жалдағанға дейін «жәшік» стилінде келісімге келген, ал ол сыртқы пішінді инновациялық дизайнмен жасауға тырысты. "Мен бостандық сезінуім керек болды", - деді ол. "Сондықтан, жәшік пішінге тағы бір форманы орау үшін қисық сызықты формаларды қолдана бастадым. Осы себепті ол кеңістікте қызығушылық тудырады". Ол "Лей отбасының концерттік органы" деп аталады. Чарльз Фисктің монументалды концерттік орган салу арманы болған (фирма Сан-Францискодағы Дэвис залының келісімшартына ие бола алмады), және жылдар бойы жоспарлау мен жобалауға қарамастан, ол оның құрылысын көре алмады, 1983 жылы қайтыс болды. 1991 жылы салынған және көпшілік тарапынан музыкалық жетістік деп мойындалған аспап, оның кейбір идеяларына негізделгенімен, бастапқы жобаларынан едәуір өзгеше болды. Премьералық өнер көрсетілімі 1992 жылдың қыркүйек айында органшылар Майкл Мюррей мен Дэвид Хиггс тарапынан орындалды.
The exterior of the large pavilion and lobby is circular and constructed of glass and metal supports to contrast with the solid geometric lines of the actual hall. Architect I. M. Pei, and structural engineer Leslie E. Robertson Associates has described the structure of the hall's interior as "very conservative". "It is conservative for reasons I no longer accept," he said in 2000. "I feel that the hall doesn't fully represent what I would have liked to do. It was my first one." Because the music performed in the hall was likely to be from the eighteenth and nineteenth centuries, Pei was unwilling to impose modern styles of architecture on the interior. The trustees and acoustic team had decided on the shoebox style before Pei was hired, and he sought to sculpt the exteriors with more innovative designs. "I felt the need to be free," he said. "Therefore, to wrap another form around the shoebox, I started to use curvilinear forms It does have some spatial excitement in that space for that reason." known as the Lay Family Concert Organ. Although it had been Charles Fisk's dream to build a monumental concert organ (the firm unsuccessfully bid on the contract for San Francisco's Davies Hall), and despite years of planning and design, he never lived to see it built, dying in 1983. The resulting instrument, built in 1991 and nearly unanimously hailed as a musical triumph, whilst it built on some of his ideas, was quite different from his original designs. The première performance was given in September 1992 by organists Michael Murray and David Higgs.
Акустика
Юджин Макдермот концерт залы Artec Consultants компаниясы (сонымен қатар Пайкс Пик орталығының Эль Помар үлкен залын жобалаған) жобалаған. Артектің Николас Эдвардс фирманың негізін қалаушы Рассел Джонсонның идеяларын пайдаланып, оларды өзінің және Геттингендегі неміс тобының зерттеулерімен үйлестірді. Ол әр қабаттағы залдың әр бөлігін жүйелі түрде қарастырып, қабырғаларды орналастырудың ең тиімді нұсқаларын көрсететін эскиздер жасады. Оның идеялары қалыптасқанда, ол бөлменің дамитын пішінін "кері желдеткіш" деп атады. Осы пішін Даллас концерт залы мен оның кіші інісі, Англияның Бирмингемдегі Симфония залы үшін де қолданылды. Екі залдың да берік "тіктөртбұрыш" пішіні бар, ал "кері желдеткіш" бөлменің арт жағында орналасқан. Залдың жоғарғы бөлігінде орналасқан 74 қалың бетон камера есіктерінің әрқайсысы 2,5 тонна салмаққа ие және дыбыстың қалқып-түсуін арттыру немесе азайту үшін ашылып-жабылуы мүмкін, ал 56 акустикалық перде дыбыс тербелісін басуға көмектеседі. Сахнаның үстінде 42 тоннадан астам салмақты шатырлар жүйесі орнатылған, оларды көтеріп, түсіріп немесе еңкейтіп, дыбысты көрермендер залына бағыттауға болады. Тіктөртбұрыш пішін Вена Музикверейн мен Амстердам Концертгебуының акустикалық деңгейіне қол жеткізу мақсатында қолданылды. 2007 жылдың тамызында қайтыс болған Рассел Джонсон өсиетімен Мейерсонға жерленуді өтінген, бірақ логистикалық қиындықтар осы тілегін орындауға мүмкіндік бермеді.
The Eugene McDermott Concert Hall was designed by Artec Consultants (also responsible for the Pikes Peak Center's El Pomar Great Hall). Artec's Nicholas Edwards built upon ideas of Russell Johnson, the firm's founder, combining them with his own research and those of the German group in Göttingen. Systematically working through each area of the hall on each level, he generated sketches that indicated the best placement for walls in order to optimize the all important lateral reflections. As his ideas crystallized, he began calling the evolving room shape the ‘reverse fan.’ This was the eventual shape of both the Dallas concert hall and its younger sibling, Symphony Hall in Birmingham, England. Both these halls have strong ‘shoebox’ shaping, with the ‘reverse fan’ at the back of the room. 74 thick concrete chamber doors around the top of the hall weighing 2.5 tons each can be opened and closed to increase or reduce reverberance, 56 acoustical curtains help diminish sound vibrations and a system of canopies weighing more than 42 tons is suspended above the stage and can be raised, lowered, or tilted to reflect the sound throughout the audience chamber. The shoebox design was intended to achieve acoustical performance comparable to that of the Vienna Musikverein and the Amsterdam Concertgebouw. Russell Johnson, who died in August 2007, requested in his will that he be buried in the Meyerson, but logistical complications prevented the request from being granted.