Бразилия армиясының офицері және саягөгер командирі Жуан Батиста Маскареньяс де Морайс

Кіріспе

Жоао Батиста Маскаренхас де Мораис (13 қараша 1883 жыл - 17 қыркүйек 1968 жыл) – бразилиялық армия офицері және Екінші дүниежүзілік соғыстағы Бразилия экспедициялық корпусының командирі. Ол фельдмаршал шеніне ие болды және Бразилияның соңғы әрекеттегі маршалы болды.

Мансап

14 жасында Порто-Алегреде жалғыз тұрып, жұмыс істеп, оқыған. Курсты бітірген соң Рио-де-Жанейродағы Прая-Вермелья әскери мектебі деп аталатын Бразилия әскери мектебіне түсті. 1904 жылы үшінші курста оқып жүргенде, ел астанасында вакциналық бүлік шықты. Жас Маскареньяс міндетті вакцинацияға қарсы қозғалысқа қатыспады, бірақ Прая-Вермелья мектебі жабылып, бүлікшілер қуылды. 1922 жылы президенттікке Артур Бернардес сайланды, ал екінші орынды Рио-де-Жанейро қолдаған Нило Песанья иеленді. Бернардес газеттерде оның атынан жасалған жалған мәлімдемелерге қарсы науқанға тап болды, онда армияны және бұрынғы президент Гермес да Фонсеканы қаралаған хаттар жарияланды. Бұл жағдай сайлау қорытындысымен және Эпитасио Пессоаның бұрынғы үкіметімен наразы болған әскери топтардың наразылығына әкеліп соқты, нәтижесінде Копакабана бекінісінің 18-ші бүлігі деп танылған қозғалыс туды. Сол кезде Маскареньяс капитан болды және 1-ші артиллерия полкіне басшылық етті. Бүлік Копакабана бекінісінен асып, Реальенго әскери мектебі мен Вила-Милитарийдегі бірнеше орындарда жалғасты. Маскареньяс заңды күштерге қолдау көрсетіп, легитимдік күштерді қолдады. Өз офицерлеріне толық сенім болмағандықтан, Маскареньяс оларды тәжірибелі сержанттармен алмастырып, міндетін орындады. 1930 жылы революция кезінде Маскареньяс президент Вашингтон Луиске адал болды және Гетулио Варгас бастаған бүлікшілер тарапынан тұтқындалды. Ол сол жылы Вашингтон Луисті құлатып, президент болды. Бостандыққа шыққаннан кейін Маскареньяс армиядағы мансабын жалғастырды. 1935 жылы Реальенго әскери мектебінің командирі болып қызмет еткен кезде Маскареньяс де Морайс Рио-де-Жанейродағы коммунистік бүлікке қарсы күреске қатысты. Бұл жолы оның адалдығы Гетулио Варгастың конституциялық үкіметіне болды. 1937 жылы генерал атағын алды және келесі жылдары Ресифе мен Сан-Паулудағы 9-шы және 7-ші әскери аймақтардың басшысы болды. 1943 жылы Бразилия экспедициялық күштерінің бірінші экспедициялық жаяу әскер дивизиясының, 1-ші DIE (португал тілінде "Primeira Divisão de Infantaria Expedicionária") командирі болып тағайындалды. 2-ші және 3-ші дивизиялар таратылғаннан кейін ол тек 1-ші DIE-ден тұратын Бразилия экспедициялық күштеріне басшылық етті. 1-ші DIE ұйымдастырылған кезде ол АҚШ-пен Бразилия әскери комиссиясын басқарды және 1943 жылы Бразилия экспедициялық күштері келгенге дейін Жерорта теңізіндегі операциялар аймағына сапар шекті. Маскареньяс 1944 жылдың маусым айында алғашқы бразилиялық әскермен Италияға келді және 1945 жылдың 2 мамырында Италиядағы Орталық державалардың капитуляциясына дейін бразилиялық күштерге басшылық етті. Коллеччо шайқасынан (1945 жылдың 26-27 сәуірі) және Форново ди Тародағы қарқынды шайқастан кейін Маскареньяс де Морайс 1945 жылдың 29-30 сәуірінде неміс 148-ші дивизиясының және итальяндық Монте-Роза, Сан-Марко және Италия дивизияларының капитуляциясын қабылдады. Бір апта ішінде бразилиялықтар 14 700 сарбазды, 800 офицерді және екі генералдың капитуляциясын қабылдады. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Бразилияға оралды және 1946 жылы Бразилия Конгресі оны маршал етіп тағайындады, сондай-ақ сол кездегі Бразилия астанасы Рио-де-Жанейродағы 1-ші әскери аймақтың басшылығын тапсырды. Ұзаққа соқпаған зейнеткерлікке шыққаннан кейін Маскареньяс 1951 жылы екінші Варгас үкіметі кезінде (1951-1954 жж.) Бразилия қарулы күштерінің Бас штабының бастығы ретінде қайтадан қызметке кірді. 1954 жылдың тамызында президент өзін-өзі өлтіргеннен кейін ол зейнеткерлікке шықты және Бразилия экспедициялық күштерінің командирі ретінде өткен уақытын еске түсіретін мемуарларын жазды. Ұлттық конгресс оны өмір бойына армияның активтік қызметінде, барлық жауапкершіліктері мен артықшылықтарымен, фельдмаршал шенімен жариялаған арнайы федералды заң қабылдады. 1968 жылы Рио-де-Жанейрода қайтыс болды.

At age 14, living alone in Porto Alegre, working and studying, he was able to enter the Rio Pardo Preparatory and Tactical School, in Rio Grande do Sul. After leaving the course, he entered the Military School of Brazil, Known as Praia Vermelha Military School, in Rio de Janeiro. In 1904, while still studying the third year, the Vaccine Revolt broke out in the capital. The young Mascarenhas did not participate in the movement against the compulsory vaccine law, but the Praia Vermelha School was closed and the rioters were expelled. In 1922 there was the election of Artur Bernardes for the presidency, being in second place Nilo Peçanha the candidate supported by Rio de Janeiro. Bernardes had been facing a campaign in the newspapers about false statements made on his behalf, in which alleged letters denigrated the army and former president Hermes da Fonseca. This episode led to the discontent of some military corps, dissatisfied with the result of the election and with the previous government of Epitacio Pessoa, which eventually originated the movement known as the Revolt of the 18 of the Copacabana Fort. At that time, Mascarenhas was Captain and commanded the 1st Artillery Regiment. The revolt had taken beyond the Fort Copacabana the Military School of Realengo and some focuses in Vila Militar. Mascarenhas supported the legalistic forces, giving support to the Infantry. While not counting on his detained officers, Mascarenhas replaced them with more experienced sergeants and fulfilled his mission. In 1930, during the 1930 Revolution Mascarenhas remained loyal to President Washington Luiz and was arrested by the rebels headed by Getúlio Vargas, who became president himself in that same year after ousting Washington Luiz. After release, Mascarenhas continued his career in the army

In 1935, while serving as Commander of the Military School of Realengo, Mascarenhas de Morais took part in the fight against a communist uprising in Rio de Janeiro. This time his loyalty was with the constitutional government of Getulio Vargas. In 1937 he became a General and was, in the following years, commander of the 9th and 7th and military regions in Recife and São Paulo respectively. In 1943 he was named commander of the First Expeditionary Infantry Division of the Brazilian Expeditionary Force, the 1st DIE (in Portuguese, "Primeira Divisão de Infantaria Expedicionária"). With the cancellation of the 2nd and 3rd Divisions he thus became commander of the Brazilian Expeditionary Force, comprising only the 1st DIE. During the organization of the 1st DIE he was also head of the Brazil Military Commission with the US and visited the Mediterranean Theater of operations in 1943, before the arrival of the Brazilian Expeditionary Force. Mascarenhas arrived in Italy with the first Brazilian troops in June 1944 and commanded the Brazilian forces until the surrender of the Axis forces in Italy, on May 2, 1945. Following the Battle of Collecchio (26–27 April 1945) and a sharp action at Fornovo di Taro, Mascarenhas de Moraes received the surrender of the German 148th Division and the Italian Monte Rosa, San Marco and Italia Divisions on 29–30 April 1945. In one week the Brazilians had taken 14,700 troops, 800 officers and two generals. After the end of the war he returned to Brazil and, in 1946, was made a marshal by the Brazilian Congress and received the command of the 1st Military Region in the then Brazilian capital, Rio de Janeiro. After a short retirement Mascarenhas returned to active duty in 1951 as Chief of Staff of the Brazilian Armed Forces during the second Vargas government (1951–1954). After the President's suicide, in August 1954, he returned to retirement and wrote his memoirs of his time as commander of the Brazilian Expeditionary Force. A federal special law was approved by the National Congress declaring him in army's active service for life, with all responsibilities and privileges, with the rank of field marshal. He died in Rio de Janeiro in 1968.

Жеке өмір

Оның шөбересі - бразилиялық опера әншісі Клаудио Маскаренхас.