Патофизиология

Полиневропатияның патофизиологиясы түріне қарай өзгереді. Мысалы, созылмалы қабынушы демиелинизациялық полиневропатия – аутоиммундық ауру: Т-жасушаларының қатысы анықталды, антиденелердің өзі ғана демиелинизацияға шамасы жетпейді.

Диагностика

Полиневропатия диагнозы ауру тарихы (анамнез) мен физикалық тексеру арқылы басталады, бұл ауру процесінің сипатын анықтауға (мысалы, қолдар, аяқтар, дистальды, проксимальды) көмектеседі, сондай-ақ симптомдардың өзгеретінін және қандай кемшіліктер мен ауырсынулар бар екенін білуге мүмкіндік береді. Егер ауырсыну болса, оның қайда және қанша уақыттан бері пайда болғанын анықтау маңызды; сонымен қатар, отбасында қандай аурулар болғанын және адамның өзінде қандай аурулар болуы мүмкін екенін білу қажет. Көбінесе физикалық тексеру мен ауру тарихының өзі ауруды анықтауға жеткілікті болса да, қосымша электродиагностикалық зерттеулер, сарысудағы белок электрофорезі, жүйке өткізу жылдамдығын зерттеу, несеп талдауы, сарысудағы креатинкиназа (КК) және антиденелерге тест жүргізіледі; кейде жүйке биопсиясы да жасалады. Басқа да зерттеулер қолданылуы мүмкін, әсіресе полиневропатиямен байланысты нақты ауруларды анықтау үшін; дистальді симметриялық полиневропатияны (ДСП) диагностикалау үшін сапаны бағалау шаралары әзірленген.

Емдеу

Полиневропатияны емдеуде оның себебін анықтап, оны басқару қажет. Басқару шараларының ішінде: салмақты азайту, жүруге көмекші құралдарды пайдалану және еңбек терапиясының көмегі. Сонымен қатар, диабеті бар науқастарда артериалдық қысымды бақылау пайдалы, ал көп ошақты моторлы нейропатия үшін интравенозды иммуноглобулин қолданылады. Ву және авторлардың айтуынша, ауыр сырқатта полиневропатия кезінде қолдаушы және алдын алу шаралары маңызды, сондай-ақ кортикостероидтарды болдырмау (немесе шектеу) қажет.