Кіріспе

Нейромискулярлық аурулар

басқа аурулар

Шарко-Мари-Тіс ауруы (CMT) – дене мүшелерінің әртүрлі бөліктерінде бұлшықет тінінің және сезімталдық сезімінің прогрессивті жоғалуымен сипатталатын шеткі жүйке жүйесінің тұқым қуалайтын моторлық және сезімдік нейропатиясы. Бұл ауру – ең көп кездесетін мұрагерлік неврологиялық ауру, ол 2500 адамның шамамен біреуінде кездеседі. Ол осы ауруды классикалық түрде сипаттаған француз Жан-Мартин Шарко (1825–1893), оның шәкірті Пьер Мари (1853–1940) және британдық Говард Генри Тот (1856–1925) есімдерімен аталады. Қазіргі таңдағы медицинада оған ем жоқ. Күтім функцияны сақтауға бағытталған. Бұрын CMT бұлшықет дистрофиясының бір түрі ретінде қарастырылған.

Белгілері мен симптомдары

CMT симптомдары әдетте балалық шақта немесе ересек жаста басталады, бірақ кейінірек те пайда болуы мүмкін. Кейбір адамдарда симптомдар 30-40 жасқа дейін байқалмайды. Әдетте, аурудың бастапқы белгісі – аяқтың көтерілуі немесе ерте сатысында жоғары қабаттардың болуы. Бұл саусақтардың иілуімен (hammertoe) бірге жүруі мүмкін. Аяқтың төменгі бөлігіндегі бұлшықет тінінің жоғалуы "қарға аяғы" немесе "кері шампан бөтелкесі" сияқты көрініс тудыруы мүмкін. Ауру прогрестік дамуымен көптеген адамдарда қолдар мен алқыздар әлсіздейді. Аурудың түрлі формаларында аяқтарда, білезіктерде, аяқтарда, сондай-ақ қолдарда, білезіктерде және қолында сезімнің жоғалтылуы байқалады. Аурудың ерте және кеш басталу формаларында ауру белсенділігі кезінде мүгедектікке алып келуі мүмкін, ауырсынулы спазмодты бұлшықет жиырылулары пайда болады. Жоғары қабатты аяқ (pes cavus) немесе жазық аяқ (pes planus) бұл аурумен байланысты классикалық белгілер болып табылады. Қолдар мен аяқтардың сезімтал және проприоцептивті жүйкелері көбінесе зақымдалады, ал миелинсіз ауырсыну жүйкелері зақымдалмайды. Зақымдалған қолдың немесе аяқтың артық қолданылуы салдарынан ұю, спазм және ауырсынулы құрысу сияқты симптомдар пайда болуы мүмкін. Сонымен қатар, шайнау, жұту және сөйлеу қиындықтары да туындауы мүмкін (дауыс бауларының атрофиясына байланысты). Бұлшықеттер әлсіреген кезде дікілдеу пайда болуы мүмкін. Жүктілік және күшті эмоционалдық стресс CMT-ны күшейте алады. CMT-мен ауыратын науқастар екінші жарақаттан кейін қалпына келтіру кезеңіндегідей ұзақ уақыт бойы қозғалмаудан сақтануы керек, себебі ұзақ қозғалмау симптомдарды күрт күшейтеді. CMT-мен ауыратын адамдарда дене күйінің өзгеруіне, сүйек деформациясына, бұлшықет шаршауына және құрысуға байланысты ауырсыну жиі кездеседі. Оны физиотерапия, хирургиялық араласу және түзетуші немесе көмекші құралдар арқылы жеңілдетуге немесе емдеуге болады. Басқа емдер көмектеспесе, ауырсық басуға арналған дәрілер қажет болуы мүмкін. Невропатиялық ауырсыну CMT симптомдарының бірі болып табылады, бірақ оның болуы мен күшіндей, басқа симптомдар да әр жағдайда әртүрлі болады. Кейбір адамдар үшін ауырсыну айтарлықтай немесе қатты болуы мүмкін және күнделікті өмірге кедергі келтіруі мүмкін. Дегенмен, CMT-мен ауыратын барлық адамдар ауырсынуды сезінбейді. Егер невропатиялық ауырсыну CMT симптому ретінде пайда болса, оны басқа перифериялық нейропатиялармен, постгерпестік невральгиямен және күрделі аймақтық ауырсыну синдромымен салыстыруға болады.

Себептер

Шарко-Мари-Тут ауруы нейрондық ақуыздардағы кемшіліктерге себеп болатын генетикалық мутациялар салдарынан туындайды. Жүйке импульстарын аксон жүргізеді, оның үстіне миелин қабығы оралған болады. Көптеген CMT мутациялары миелин қабығына әсер етеді, бірақ кейбіреулері аксонға әсер етеді.

Жіктеу

CMT – гетерогенді ауру және оған байланысты мутациялар көптеген әртүрлі гендерде пайда болуы мүмкін. Зақымдалған генге байланысты CMT бірнеше түрге және кіші түрге жіктеледі.

1 хромосома

Кейбір мутациялар 1-ші хромосомадағы MFN2 геніне әсер етеді, ол митохондриялық белокты кодтайды. Мутацияланған MFN2 митохондриялардың ірі кластерлерге немесе қыналарға бірігуіне себеп болады, олар аксон бойымен синапстарға жеткізіле алмайды. Бұл синапстардың қалыпты жұмыс істеуіне бөгет жасайды.

Менеджмент

CMT-мен ауыратын науқастар үшін ең маңызды мақсат – қозғалыс, бұлшықет күші және икемділікті сақтау болып табылады. Сондықтан, кәсіби терапия (ЭТ), физиотерапия (ФТ), ортопед-травматолог, подиатр және/немесе ортопед-хирург қатысқан көпсалалы командалық тәсіл ұсынылады. Зардап шеккен адамдардың физикалық жағдайын жақсарту үшін бірнеше түзету хирургиялық шаралар қолданылуы мүмкін.

Ортостетика

Егер төменгі аяқ бұлшық еттері әлсіз болса, жеке дайындалған ортопедиялық құралдар тағайындаудың мәні бар. Қай бұлшықет топтарына әсер еткеніне байланысты, тиісті функционалдық элементтері бар дұрыс ортездар тағайындалуы керек. Аяқты көтеретін тібіет бұлшық етінің әлсіздігі көбінесе гастроцнемиус бұлшық етінің атрофиясымен бірге жүреді, ол солеус бұлшық етімен бірге трицепс суре бұлшық еттерін (дисталь биязық бұлшық еттері) құрайды, бұл белгілі "қарғааяқ деформациясын" тудырады. Көп жағдайда, аяқты көтеруге арналған функционалдық элементтері бар және алдыңғы аяқтың төмендеуін реттеуге мүмкіндік беретін тік буынды-аяқ ортездары тиімді. Әлсіз биязық бұлшық еттері аяқ-қолдың жеткіліксіз активтендірілуіне алып келеді. Бұл тұрып және жүріп бара жатқанда қосымша тұрақсыздыққа себеп болады. Сондықтан, биязық бұлшық еттері әлсіз болса, ортез алдыңғы аяқтың иінтіректерін активтендіру үшін функционалдық элементтермен жабдықталған болуы керек. Осы үшін күшті серіппесі бар, реттелетін динамикалық дорсифлексияны шектеуші тік буын және тік буын алдындағы аяқ асты қабықшасы ұсынылады. Мұндай ортездар аяқ-қолдың түсуін, аяқ және тобықтың тұрақсыздығын бақылап, пациентке аяқ-қолдың қозғалыс амплитудасын және динамикасын шектемей, тұрып және жүргенде жақсырақ тепе-теңдік сезімін сыйлайды. Зерттеулер бұл бұлшықет топтарының салдарынан паралич болған науқастарда реттелетін функционалдық элементтері бар ортездардың оң әсерін растайды. Егер екі функционалдық элементтің де қарсылығын дорсифлексия және табан флексиясының екі бағытында жеке-жеке реттеуге болады.

Болжам

Симптомдардың ауырлығы тіпті бір КМТ түрінде де кеңінен әртүрлі болады. Бірдей генотиптердің әртүрлі ауырлық деңгейімен байланысты екенін көрсететін, әртүрлі ауырлықтағы симптомдары бар монозиготалық егіздердің жағдайлары туралы хабарламалар бар (терімделуге қараңыз). Кейбір науқастар қалыпты өмір сүре алады және олардың денсаулығында ешқандай немесе аз ғана белгілер байқалады. 2007 жылғы шолуда "көптеген жағдайларда өмір сүру ұзақтығы өзгермейтіні белгілі" делінген.

Тарих

Ауру оны классикалық түрде сипаттаған адамдардың есімімен аталған: француз Жан Мартин Шарко (1825–1893), оның шәкірті Пьер Мари (1853–1940) және британдық Говард Генри Тот (1856–1925).