Кіріспе

Тоқыма матаның екі негізгі жібі Тоқу

Мата өндірісінде, жіп пен иірімді матаға айналдыру үшін тоқымадағы екі негізгі компонент – тік жіп (немесе суырып жіп) және көлденең жіп (немесе ен жіп) қолданылады. Тік жіптер тоқыма станогында (рамда) керілген күйде бекітіліп тұрады, ал көлденең жіп тік жіптердің үстінен және астынан өтеді. Тоқу терминологиясында әрбір тік жіп – жіп ұшы (синонимдері – ендік жіп және толтыру жіптері); ал көлденең жіптің бір рет өтуі – пик деп аталады. 18 ғасырдағы Өнеркәсіптік революция тоқыма маталарын өндіруді "таңдау таяқшасы" арқылы индустрияландыруға жағдай жасады.

Этимология

"Weft" сөзі көне ағылшын тіліндегі "wefan" сөзінен туындайды, мағынасы – тоқу. "Warp" сөзі "қарсы бағытта жіп тасталатын жер" дегенді білдіреді. (Көне ағылшын тіліндегі wearp, weorpan – лақтыру, қараңыз: неміс тіліндегі werfen, голланд тіліндегі werpen).

Сызықтық

Тоқу - тоқу кезінде тоқымаға тартылатын жіптер немесе басқа материалдар жиынтығы. Дайын матада екі немесе одан көп элементтері бар бойлық құрылым ретінде қарастырылады. Бұл термин сондай-ақ, саусақпен манипуляциялау сияқты басқа әдіспен тоқыма жіптердің өзара байланысуына дейін орнатылған жіптер жиынтығына қолданылады, нәтижесінде оралған немесе өрілген құрылымдар пайда болады. Өте қарапайым тоқымаларда спиральді жіп қолданылады, онда жіп бір, өте ұзын жіптен тұрады және екі таяқ немесе сәулелердің айналасында спираль бойынша оралған. Тоқу процесінде жоғары кернеуге шыдау үшін жіптердің мықты болуы керек, ал тоқыма кернеуге түспейді. Сондықтан, жіптердің ұштары немесе жеке жіптер оралған және бұралған талшықтан жасалуы тиіс. Дәстүрлі түрде жүн, зығыр, альпака және жібек сияқты табиғи талшықтар қолданылды. Алайда, өнеркәсіптік революция кезінде иіру технологиясының жетілдірілуі механикалық тоқуда қолданылатын жеткілікті беріктіктегі мақта жіпін жасауға мүмкіндік берді. Кейіннен нейлон немесе вискоза сияқты синтетикалық талшықтар да қолданылды. Көптеген тоқулар тоқыма бетімен жасалса, тоқыма бетінен жасалған тоқымалар тығыз орналастырылған жіптерді пайдаланады. Мұндай тоқымаларда сурет тоқымада жасалады, сондықтан барлық түстерді тоқу процесінің басында шешіп, орналастыру қажет, оларды өзгерту мүмкін емес. Түстерді орналастырудағы мұндай шектеулер тоқыманы ұзынша жолақтармен және тік суреттермен анықтайды. Оңтүстік Американың көптеген мәдениеттері, соның ішінде ежелгі Инка және Аймара халықтары, тоқудың кернеуін бақылау үшін тоқушының дене салмағын пайдаланатын арқалық тоқу әдісін қолданды.

Ұста

Тіңірген жіп тоқымаға созылмайтындықтан, ол әдетте орам жіптен мықтырақ болмайды. Ол әдетте жүн, зығыр және мақтадан жасалса, бүгінде нейлон немесе вискоза сияқты синтетикалық талшықтардан жиі жасалады. Тіңірген жіп "шаттл", ауа соққысы немесе "рапиерлік қысқыштар" арқылы орамнан өтеді. Қол тоқымасы – тоқымашының алғашқы құралы, онда шаттл қолмен кезек-кезек көтерілген орамдардан өріледі.

Метафора ретінде

"Желдірме және тілім" (сондай-ақ "желдірме және тілім" және "тілім және желдірме") деген тіркес "мата" сияқты метафоралық түрде қолданылады; мысалы, "студенттің өмірінің желдірмесі мен тілімі" "студенттің өмірінің матасымен" тең. Желдірме мен тілім кейде әдебиетте біз тіршілік ететін әлемнің негізгі қарама-қарсылықтарын сипаттау үшін одан да жалпылама қолданылады, мысалы, жоғары/төмен, ішке/сыртқа, қара/ақ, Күн/Ай, инь/ян және т.б. Бұл тіркес сондай-ақ қандай да бір нәрсенің негізінде салынған құрылымды білдіру үшін де қолданылады. Киелі кітаптың кейбір ағылшын тіліндегі аудармаларында Леуіліктер 13:48-59 тарауларында кездесетін матадағы шірулер туралы айтылғанда "жіп" және "тілім" терминдері қолданылады.