Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Йоркширдегі құлайтын ортағасырлық ауыл, Англия.
Deserted medieval village in North Yorkshire, England
Уаррам Перси – Солтүстік Йоркширдегі әктас төбелердің (Wolds) батыс жиегінде, Уаррам-ле-Стрит маңында орналасқан құлайтын ортағасырлық ауыл және бұрынғы азаматтық қауым. Ол Уаррам-ле-Стриттен оңтүстікке қарай шамамен 1.6 километр (2 км) қашықтықта жатыр және Беверлиден Мальтонға дейінгі B1248 тас жолынан көрсетілген. Уаррам Перси 1974 жылғы әкімшілік-аумақтық өзгерістерге дейін Йоркширдің Шығыс бөлігіне қарасты. 1931 жылы қауымда 40 адам тұрған. Ауылдың қалдықтары көп жылдар бойы белгілі болды, ал үйлердің негіздері 1854 жылы жарық көрген Йоркширдің алғашқы алты дюймдік карталарына түсірілген. 1948 жылы Лидс университетінің профессоры Морис Бересфорд зерттеу үшін таңдағаннан кейін, 1950 жылдан 1990 жылға дейін әр жазда археологтар, тарихшылар және тіпті ботаниктердің біріккен командалары бұл жерді зерттеді. Қазіргі таңда бұл орын Historic England (бұрынғы English Heritage) қорғауында.
Wharram Percy is a deserted medieval village and former civil parish near Wharram le Street, now in the parish of Wharram, on the western edge of the chalk Wolds of North Yorkshire, England. It is about 1 mile (2 km) south of Wharram le Street and is signposted from the Beverley to Malton road (B1248). Wharram Percy was part of the East Riding of Yorkshire until the 1974 boundary changes. In 1931 the parish had a population of 40. The earthworks of the village have been known for many years, and outlines of house platforms were drawn onto the first Ordnance Survey six inch maps of Yorkshire published in 1854. The site was researched each summer by combined teams of archaeologists, historians and even botanists, from about 1950 to 1990 after it was singled out for study in 1948 by Professor Maurice Beresford of the University of Leeds. The site is now in the care of Historic England (formerly English Heritage).
Тарих
Бұл жерде ерте заманнан бері адамдар қоныстанған болса да, ауыл 10-12 ғасырларда ең өркенді болған сияқты. 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында ол "Warran" немесе "Warron" деп тіркелген. "Перси" жұрнағы – Орта ғасырларда осы аймақтың иесі болған белгілі, аристократиялық әулеттен шыққан. 1348-49 жылдардағы Қара өлім Уаррам Персидің тасталуына елеулі әсер етпеген көрінеді, бірақ сол кездегі елдегі халықтың көптеп азаюы ірі елді мекендерге қоныс аударуға түрткіс болған болуы мүмкін. 1402 немесе 1403 жылы Перси әулеті аймақтағы иеліктерін Хилтон әулетімен алмастырды. 15 ғасырда бағалар мен жалақылардың өзгеруіне байланысты, мал шаруашылығы (әсіресе қой шаруашылығы) егін шаруашылығынан жер иелері үшін тиімдірек болды. Одан кейінгі ғасырда Хилтон әулеті ауыл шаруашылығы жұмысына жұмсалатын еңбек күшін азайта отырып, қойларға көбірек жер бөлді. 16 ғасырдың басында Уаррам Персидің соңғы тұрғындары шығарылып, олардың үйлері бұзылды, осылай қой шабуына арналған жер көбейтілді. 1 сәуір 1935 жылы аудандық әкімшілік таратылып, Райстхорп пен Бурдейл және Уаррам-ле-стритпен біріктіріліп, Уаррам құрылды.
Although the site seems to have been settled since prehistory, the village appears to have been most active from the 10th to the 12th centuries. The Domesday Book of 1086 records it as 'Warran' or 'Warron'. The suffix 'Percy' stems from the prominent, aristocratic family that owned the area during the Middle Ages. The Black Death of 1348–49 does not seem to have played a significant part in the desertion of Wharram Percy, although the large fall in population in the country as a whole at that time must have encouraged relocation to larger settlements. In 1402 or 1403, the Percy family exchanged their holdings in the area with the Hylton family. Following changes in prices and wages during the 15th century, pastoral farming (particularly sheep) was more profitable for landowners than cereal farming. Over the century following, the Hylton family devoted more and more land to sheep, as their employment of agricultural labour decreased. During the early 16th century, the last residents of Wharram Percy were evicted and their homes were demolished to make room for more sheep pasture. On 1 April 1935 the parish was abolished and merged with Raisthorpe and Burdale and Wharram le Street to form Wharram.
Қазіргі жері
Бұл жер қазір Historic England қамқорлығында. Жер бетінен тек шіркеудің қираған қалдықтары ғана көрініп тұрса да, ауылдың жоспары айналасындағы егістіктерде жақсы көрінеді. Бұл жер 1950 жылдан бері археологиялық зерттеулерге тартылған. 2002 жылы English Heritage (қазір Historic England) Уаррам Персиде археологиялық зерттеулер мен жан-жақты далалық сараптама жүргізді. 2004 жылы тастап кетілген ауылдың шіркеу қорынан қазба жұмыстары кезінде табылған, көптеген адам сүйектерінен тұратын үлкен жинаққа жасалған зерттеу, ортағасырлық ауылдық қоғамдағы аурулар, тамақтану және өлім туралы мәліметтерді ашты. Бұл зерттеуде соңғы ғылыми техникалар қолданылып, балалардың өсуі, емізудің мерзімі, остеопороз және туберкулез туралы мәліметтер алынды. Йоркшир Волдс Уэй ұлттық саябақ жолы осы жерден өтеді, ал Centenary Way ұзақ қашықтықты жаяу жүргін жолы ауылдың шығысынан өтеді.
The site is now in the care of Historic England. Although only the ruined church is easily visible above ground, much more of the village layout can be seen in the surrounding fields. The site has been subject to archaeological investigations since the 1950s. In 2002 English Heritage (now called Historic England) undertook an archaeological investigation and analytical field survey of Wharram Percy. A 2004 study of a sizeable collection of human skeletal remains, excavated from the churchyard of the deserted village, reveals details of disease, diet and death in the rural medieval community. This used the latest scientific techniques to make observations about childhood growth, duration of breastfeeding, and osteoporosis and tuberculosis. The Yorkshire Wolds Way National Trail passes through the site, and the Centenary Way long distance footpath passes to the east of the village.
Сент-Мартин шіркеуі
Сент-Мартин шіркеуі 12 ғасырдың басы мен 17 ғасырдың басы аралығында алты кезеңде дамыды. 1959 жылы мұнарасы құлап, одан кейін ішкі кеңістігі қазылып, 11 ғасырдың ортасындағы кішкентай тас шіркеу және одан бұрынғы, 10 ғасырдың ортасы мен соңына қарай ағаштан салынған ғимарат табылды.
St Martin’s Church has evolved, through six phases, between the early 12th and early 17th centuries. The tower collapsed in 1959 and thereafter the interior was excavated, revealing a smaller, mid 11th century stone church and an earlier, mid to late 10th century, timber building.