Кіріспе
Карл Генрих Рудольф Вильгельм фон Штульпнагель (1886–1944) – екінші дүниежүзілік соғыста Вермахттың армия деңгейіндегі генерал-командирі. Ол Германияның Францияны оккупациялаған әскери қолбасшысы және «Барбаросса» операциясы кезінде Кеңес Одағындағы 17-ші армияның командирі болды. Штульпнагель неміс соғыс қылмыстарына қатысты, оның ішінде азаматтық халыққа қарсы жазалау операцияларын бекіту және еврейлерді жаппай қырғын жасаудағы «Айнзатцгруппенмен» (Einsatzgruppen) ынтымақтастық жасау. Ол Адольф Гитлерді өлтіруге жасалған 20 шілделік қастандыққа қатысушы болды және Франциядағы қастандықтардың іс-қимылдарына жауапты болды. Қастандықтың сәтсіз аяқталуынан кейін Берлинге қайтарылып, жолда өзін-өзі өлтіруге тырысты, бірақ сәтті болмады. 1944 жылғы 30 тамызда сотталып, мемлекетке опасыздық жасады деп танылды және сол күні өлім жазасына кесілді.
Carl Heinrich Rudolf Wilhelm von Stülpnagel (2 January 1886 – 30 August 1944) was a German general in the Wehrmacht during World War II who was an army level commander. While serving as military commander of German occupied France and as commander of the 17th Army in the Soviet Union during Operation Barbarossa. Stülpnagel participated in German war crimes, including authorising reprisal operations against civilian population and cooperating with the Einsatzgruppen in their mass murder of Jews. He was a member of the 20 July Plot to assassinate Adolf Hitler, being in charge of the conspirators' actions in France. After the failure of the plot, he was recalled to Berlin and attempted to commit suicide en route, but failed. Tried on 30 August 1944, he was convicted of treason and executed on the same day.
Ерте өмір
Берлинде асыл текті отбасында дүниеге келген Стилпнагель 1904 жылы мектептен кейін Пруссия армиясына қосылды және Бірінші дүниежүзілік соғыста бас штаб офицері болып қызмет етті. Соғыстан кейін ол Рейхсверде қызмет етіп, 1933 жылы полковник шеніне жетті. Сол жылы ол Армия Бас штабының "Шетел әскерлері" бөлімінің басшысы болып тағайындалды. 1936 жылы генерал-майор болды және Любекте 30-шы жаяу әскер дивизиясына қолбасшылық етті. 1937 жылдың 27 тамызында генерал-лейтенант ретінде Армия Бас штабының бастығының орынбасары болып тағайындалды. 1938 жылы Бломберг-Фрич ісінен және Судет дағдарысынан кейін ол "Шварц Капель" тобымен байланыс орнатып, Чехословакияға басып кірудің құпия жоспарын ашты. Стилпнагель Гитлерді биліктен құлатуға бағытталған әскери оппозицияның алғашқы жоспарларына қатысты, бірақ Мюнхен келісімінен кейін бұл жоспарлар көбінесе тоқтатылды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылдың 20 желтоқсанынан 1941 жылдың 4 қазанына дейін Стилпнагель пехота генералы (1939 жылдың сәуірінде) болды және 17-ші армияға қолбасшылық етті. 1941 жылдың 22 маусымында Барбаросса операциясы басталғаннан кейін ол осы әскерді Оңтүстік Ресейдегі Шығыс майданында сәтті басқарды. Стилпнагельдің басшылығымен 17-ші армия Уман және Киев шайқастарында жеңіске жетті. 1942 жылдың ақпан айында Стилпнагель Германия басып алған Францияның әскери қолбасшысы болып тағайындалды. Кеңес Одағында Стилпнагель партизандық шабуылдарға жауап ретінде азаматтарға қарсы жазалау шараларын бекітетін көптеген бұйрықтарға қол қойды және еврейлерді жаппай қырып-жоюда Einsatzgruppen тобымен тығыз байланыста жұмыс істеді. Ол әскерлерін азаматтарды өлтіргені үшін емес, оны хаотикалық түрде орындағаны үшін, әсіресе ерте тұтқынға алу және кездейсоқ шаралар үшін сөккен. Ол әскерлеріне еврейлер мен коммунист азаматтарға басымдық беруді бұйырды, коммунистердің де тұтқындалуға тиіс еврейлер екенін айтты.
20 шілдеге арналған жер учаскесі
1944 жылдың 20 шілдесінде Стилпнагель өзінің қатысу бөлігін іске қосты. Бұл негізінен сол күні ғана заговор туралы хабардар болған Ханс Отфрид фон Линстоудың Париждегі барлық СС және Гестапо офицерлерін ұстап, түрмеге қамауын қамтамасыз етті. Бірақ Шығыс Пруссиядағы қастандық әрекеті сәтсіз аяқталғаны белгілі болған соң, Стилпнагель фельдмаршал Гюнтер фон Клюгеге көтеріліске қолдау көрсетуге көндіре алмады және тұтқындалғандарды босатуға мәжбүр болды. Стилпнагель Парижден шақырылып келгенде, Верденде тоқтады және өзін-өзі атып өлтіруге тырысты. Одан кейін, оның санасы шатырлағанда, бірнеше рет "Роммель" деп дүркінді, бұл оның фельдмаршалды заговорға қатысқан тұлға ретінде алғашқы болып айыптауына себеп болды, нәтижесінде ол күштеп суицид жасады. Стилпнагель мен оның кеңесшісі екеуі де Гестапомен тұтқындалды, ал Стилпнагель 1944 жылдың 30 тамызында Volksgerichtshof (Халық соты) алдына келді, онда оны Роланд Фрайслер қатты сөккен. Ол мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін кінәлі деп танылып, сол күні Берлиндегі Плоццензее түрмесінде дарға асылды.