Кіріспе
Француз журналисі және экологиялық белсенді Николя Жак Андре Хуло (nikɔla ʒak ɑ̃dʁe ylo; 30 сәуір 1955 жылы туған) – француз журналисі және экологиялық белсенді. Ол 1990 жылы құрылған «Николя Хуло» экологиялық қорының негізін қалаушы және құрметті президенті. 2011 жылы Хуло «Europe Ecology – The Greens» (EELV) партиясының ішкі сайлауына қатысты, бірақ екінші турда Ева Жолиден жеңілді. Ол Жак Ширак, Николя Саркози және Франсуа Олландтың үкіметте министр болу ұсыныстарын қабылдамады, бірақ 2017 жылдың мамырында Эммануэль Макронмен бірге жұмыс істеуге келісіп, премьер-министр Эдуард Филипптің алғашқы үкіметінде Экологиялық және ынтымақтастық саласындағы министр болып тағайындалды. 2018 жылдың тамызында саяси келіспеушіліктер мен басшылық мәселелерін себеп етіп, екінші Филипп үкіметінен кетіп қалғанын жариялады. Хуло – Құрмет легионының офицері және «Өнер мен әдебиет» орденінің рыцары.
Nicolas Jacques André Hulot (nikɔla ʒak ɑ̃dʁe ylo; born 30 April 1955) is a French journalist and environmental activist. He is the founder and honorary president of the Nicolas Hulot Foundation, an environmental group established in 1990. Hulot ran as a candidate in the primary for the Europe Ecology – The Greens (EELV) party in 2011, but lost to Eva Joly in the second round. He declined offers to be a government minister for Jacques Chirac, Nicolas Sarkozy and François Hollande, but in May 2017, he agreed to serve under Emmanuel Macron and was appointed Minister of Ecological and Solidary Transition in the first government of Prime Minister Édouard Philippe. In August 2018, he announced his resignation from the Second Philippe government, citing policy disagreements and leadership issues. Hulot is an officer in the Legion of Honour and a knight in the Ordre des Arts et des Lettres.
Ерте өмір
Хуло 1955 жылғы 30 сәуірде Францияның Лилль қаласында фармацевтикалық сату өкілі Моник Маргарита Мари Хуло (құрметті аты Молун) және Венесуэлада алтын өндіруші болған Филипп Мари Жозеф Хуло отбасында дүниеге келді. Хулоның Гонзага деген інісі мен Беатрис деген қарындасы болды. Хулоның әкесі Филипп, Хуло он бес жасқа толғанда қайтыс болды. Гонзага Хуло 1974 жылғы 24 желтоқсанда, Хуло 19 жаста болғанда өз-өзіне қол жұмсады. Хуло өсіп келе жатып, хобби ретінде раллимен айналысып, 1980 жылғы Дакар раллиіне қатысты, алайда көлігінде туындаған қиындықтарға байланысты жарысты аяқтауға қол жеткізбеді.
Ерте мансап
1973 жылдан 1978 жылға дейін Хулот Sipa Press агенттігінің фотографы болып жұмыс істеді, онда ол 1976 жылғы Гватемала жер сілкінісін тіркеді және Родезия Буш соғысы кезінде Ян Смитпен сұхбаттасты. Хулот сондай-ақ, қысқа ғана мерзімге білім беру бағдарламасын жүргізді – "Les Pieds au mur". Осыдан кейін Хулот мотоцикл жарыстарына арналған кешкі тілші болды. Хулот 1987 жылы France Inter радиосынан кетіп қалды. Хулот экстремалды спорт түрлері мен әлемнің табиғи ландшафттарына арналған "Ushuaïa, le magazine de l'extrême" телебағдарламасын жүргізді. Бағдарлама TF1 арнасында көрсетілді және Хулоттың сол кездегі әйел досы Доминик Кантиенмен бірлесіп өндірілді. "Ushuaïa, le magazine de l'extrême" Хулотты Францияда кеңінен танымал етті. "Ushuaïa, le magazine de l'extrême" 1987 жылдан 1995 жылға дейін эфирде болды. Хулот кейін "Операция Окаванго" (1996–1997) және "Ushuaïa Nature" (1998–2012) бағдарламаларын жүргізді. Хулоттың TF1 телеарнасымен жасасқан келісімі 2011 жылдың желтоқсанында аяқталды, бірақ "Ushuaïa Nature" бағдарламасының қалған төрт эпизоды 2012 жылы көрсетілді.
Николас Хулот қоры
1990 жылы Хуло Ушуая қорын құрды, ол 1995 жылы «Николас Хуло табиғат және адам үшін қоры» болып, 2011 жылдың сәуірінде «Табиғат және адам үшін қоры» деп өзгертілді. Хуло мен бұрынғы француз ұшқышы Жерар Фелдзер 1992 жылы Дидье Кост әзірлеген дирижабль прототиптерін сынап көрді, ал 1993 жылы екеуі Испаниядан Атлант мұхитын педальдық дирижабльмен кесіп өтуге тырысты. Олар Кабо-Верде аралдарына жақын жерде сәтсіз аяқталғанға дейін 1500 км-ге дейін жетті. Хуло EDF, L'Oréal және TF1 сияқты компаниялармен серіктестік орнатты. 2006 жылы Ұлттық табиғи тарих мұражайы «Табиғат және адам үшін қорымен» серіктестік құрып, климаттың өзгеруімен күресу үшін адамдарды біріктіретін жыл сайынғы шараларды ұйымдастырды. 2013 жылы қор экологияға негізделген сараптық орталық құрды.
Саяси қызмет
2007 жылы Николас Хуло президенттік сайлауға қатысатын үміткерлерге экология сайлаудың басты тақырыптарының бірі болмаса, өзі де үміткер болады деп мәлімдеді. Кейбір сауалнамалар оның қолдауы шамамен 15% шамасында екенін көрсетті. Оның бұл хабарламасына жауап ретінде сайлаудағы он екі үміткердің бесеуі, оның ішінде Николя Саркози, оның «Pacte écologique» (экологиялық келісімшарты) деген пактісіне қол қойып, экологиялық мәселелер болашақтағы барлық саяси шешімдердің негізгі бағыты болатынын айтты.
2011 Еуропа Экология-Жасылдар
2011 жылдың 13 сәуірінде Севран қаласында сөйлеген сөзінде Николя Хуло 2012 жылғы Франция президенттік сайлауы үшін Europe Écologie Les Verts партиясының ішкі сайлауына үміткерлігін жариялады. Бұл хабарлама Хулоның Фукусимадағы ядролық апаттан кейін ядролық энергия бойынша референдум өткізуге шақыруынан кейін бір ай өткен соң жасалды. Хуло Франс Интер радиосының 7/9 бағдарламасына Бруно Дювик шақырды. Ішкі сайлаудың бірінші турындағы сауалнамалар Хулоны Эва Жолиден жоғарырақ көрсеткенімен, ол ақырында 40,22% дауыспен Жолиден (49,75%) кейін екінші орынға шықты. Хуло екінші турда жеңіліп, Жоли Europe Écologie Les Verts партиясының ресми үміткері атанды. 2012 жылғы Франция президенттік сайлауында Николя Хуло бірінші турда "Солтүстік майдан" коалициясының үміткері Жан-Люк Меленшонға дауыс бергенін мәлімдеді. Ол Меленшонның қоршаған орта мәселелерінде Жолиден тиімдірек екенін айтты. Екінші турда ол Франсуа Олландты қолдады.
Экологиялық және инклюзивті ауысу жөніндегі министр
2017 жылдың 17 мамырында ол Экологиялық және ұлттық бірлік министрі болып тағайындалды. Бұл Хюлоның Жак Ширак, Николя Саркози және Франсуа Олланд үкіметтерінен министрлік қызметтерге ұсыныстардан бас тартуынан кейін болды. 2017 жылдың 24 маусымында ол Эммануэль Макронмен бірге Лоран Фабиус, Энн Идальго, Арнольд Шварценеггер және Пан Ги Мун сияқты қоғамдық қайраткерлермен бірге Қоршаған орта жөніндегі жаһандық келісімді қабылдауға шақырды. 2017 жылдың 6 шілдесінде Хюло үкіметтің 2040 жылға дейін барлық бензин және дизельдік көліктерді тыйым салу жоспарын жариялады. Сондай-ақ, 2050 жылға қарай Францияны көміртектік бейтарап етуді көздеді. Таза баламаларды іздеуге тырысатын адамдарға қаржылық ынталандырулар ұсынылады. Бұл Норвегияның 2025 жылға дейін бензин және дизельдік көліктер сатуын тоқтату туралы ұсынысынан кейін жасалды. 2017 жылдың 10 шілдесінде Хюло RTL радиосында Францияның 2025 жылға дейін ядролық энергияның үлесін азайту жоспары бойынша 17 ядролық реакторды жабуы мүмкін екенін мәлімдеді. Либералдық сараптамалық орталық Institut Montaigne 2035 жылға қарай ядролық энергиядан жел және күн энергиясына өту жоспары 217 миллиард еуроға бағаланатынын көрсететін есеп жариялады. 2016 жылы Францияның Есептік палатасы Франциядағы ядролық реакторлардың қызмет ету мерзімін ұзарту 100 миллиард еуро тұратынын бағалады. Франция қазіргі уақытта электр энергиясының 75 пайызын ядролық энергиядан алады. 2017 жылдың желтоқсанында жаһандық жылумен күресу мақсатында Франция барлық территориясында жаңа қазба отынды игеру жобаларын тыйым салатын және 2040 жылға дейін қолданыстағыларын жабатын заң қабылдады, бұл қазба отынды игеруді тоқтатуды жоспарлаған алғашқы ел болды. 2018 жылдың 28 тамызында Хюло Франция Интер радиосына берген тікелей эфирдегі сұхбатында Президент Эммануэль Макронның экологиялық мәселелердегі жазбасын және реформаны басымдыққа қоюдағы өзінің жалғыздық сезімін айтып, Экология министрі лауазымынан кетті. The Guardian газеті «Хюлоның кетуі Макрон үшін ауыр соққы және президенттің экологиялық мәселелердегі сенімділігіне күмән тудырады» деп жазды. Николас Хюло 2019 жылы Монс университетінен құрметті доктор ғылымы атағын алды.
Сын
Хулоны кейбір сыншылар, мысалы, "Ле Канард еншене" басылымы және экономикалық тұрғыдан тиімсіз өсімді, сондай-ақ саяси экологияны қолдаушылар оның бұқаралық ақпарат құралдарын пайдалануын және EDF, L'Oréal және Rhône Poulenc сияқты ірі компаниялардан қаржы алуын сынады.
Жыныстық зорлық-зомбылық туралы айыптаулар
2018 жылдың ақпан айында француз журналы fr Хюлоның 1990-шы жылдардағы оқиғаларға байланысты сексуалдық шабуыл жасады деген айыптамаға ұшырағанын хабарлады. Кейіннен айыптаушының бұрынғы президент Франсуа Миттеранның немересі Паскаль Миттеран екені белгілі болды. Миттеран 2008 жылы полицияға шағым түсірген, бірақ мерзімі өткендіктен қылмыстық іс қозғалмады. 2021 жылы француздың жедел тергеу бағдарламасы Envoyé spécial тағы алты әйелдің Хюлоны оларға шабуыл жасады деп айыптаған деректі фильмді жариялайтынын мәлімдеді. Деректі фильм эфирға шығар алдында Хюло BFM TV телеарнасында айыптамаларды жоққа шығарып, қоғамдық өмірден кететінін хабарлады. Деректі фильм көрсетілді, онда төрт әйел өз айыптамаларын егжей-тегжейлі баяндады, содан кейін бұл туралы хабар тарады.
Жеке өмір
Хюлот TF1 директоры Доминик Кантьенмен қарым-қатынаста болды. Хюлот 1993 жылғы 2 қыркүйекте Сент-Малода әлем чемпионы, альпинист Изабел Патиссиерге үйленді. Хюло мен Патисье 1996 жылғы 9 сәуірде ажырасты. Хюлот 2002 жылғы 2 қазанда Виенде бұрынғы қалалық кеңесші және екі ұлының анасы Флоренс Лассерге қайта үйленді. 2017 жылы Хюлот 7 миллионнан астам еуролық жеке мүлкін жариялады және алты көлігі бар екенін мәлімдеді.