Кіріспе
Вермонт штатындағы жаяу серуендеу жолы. Ұзын жол – Вермонт штатында орналасқан, штатының бүкіл ұзындығымен созылатын жаяу серуендеу жолы. Бұл АҚШ-тағы ең көне ұзақ қашықтықты жол, ол 1910-1930 жылдар аралығында Грин-Маунтин клубымен салынған. Клуб жолға жауапты негізгі ұйым болып қала береді және штаттық заң шығарушы орган оны "Ұзын жол жүйесінің" құрылтайшысы, демеушісі, қорғаушысы және сақшысы ретінде мойындайды.
The Long Trail is a hiking trail located in Vermont, running the length of the state. It is the oldest long distance trail in the United States, constructed between 1910 and 1930 by the Green Mountain Club. The club remains the primary organization responsible for the trail, and is recognized by the state legislature as "the founder, sponsor, defender, and protector" of the Long Trail System.
Тарих
Ұзақ жол 1909 жылы Джеймс П. Тейлор ойлап тапты, ол сол кезде Вермонт штатының Сакстонс-Ривердегі Вермонт академиясының директордың көмекшісі болған. Тейлор Вермонт штатының өзге де тұрғындарына лобби жасады, олар оның "Вермонт тауларын халық өмірінде маңыздырақ рөлге ие ету, Ұзақ жол жүйесін қорғау және күтіп ұстау арқылы, сондай-ақ білім беру арқылы Вермонттың жаяу жүру жолдары мен тауларын сақтауға ұмтылу" арманымен бөлісті. 1910 жылдың 11 наурызында Тейлор және тағы жиырма бес адам Вермонт штатының Берлингтон қаласындағы Ван Несс үйінде Грин Маунтин Клубының алғашқы отырысын өткізді. 1912 жылы Американың алғашқы ұзақ қашықтықтағы жаяу жолының құрылысы басталды. GMC 1930 жылы Ұзақ жолды аяқтады.
География
Вермонт штаты арқылы 439 шақырымға созылатын "Ұзын жол" (Long Trail) – бұл жолдың ең ұзын бөлігі. Ол Массачусетс штатының шекарасынан басталады (Кларксбург, Массачусетс штатында) және солтүстікке қарай Канада-АҚШ шекарасына дейін (Джей, Вермонт штатында) жүреді. Ол Жасыл таулардың басты жотасымен өтеді, ал оның оңтүстік бөлігінде шамамен 161 шақырымға (100 миль) Аппалачи жолымен (оған шабыт көзі болған) қатар жүреді. Бұған қоса, 282 шақырымнан астам қосымша жолдар "Ұзын жол" жүйесін толықтырады. Ұзын жол Грин-Маунтин ұлттық орманындағы сегіз жабайы аймақтың алтысынан өтеді, олар (оңтүстіктен солтүстікке қарай): Гластенбери, Лай Брук, Перу Пик, Биг Бранч, Джозеф Баттелл және Бредлоуф. Ол Жасыл таулардың көптеген маңызды шыңдарынан өтеді, олар (оңтүстіктен солтүстікке қарай): Гластенбери тауы, Страттон тауы, Киллингтон шыңы, Абрахам тауы, Элен тауы, Камельдің қыртысы, Мансфилд тауы және Джей шыңы.
Сақтау
Ұзақ жолды негізінен Жасыл тау клубы мен оның еріктілері күтіп ұстайды. Он екі клуб бөлімі Ұзақ жолдың белгіленген учаскелерін күтіп ұстайды, ал тағы екі клуб бөлімі Вермонт штатының Солтүстік-Шығыс Корольдігіндегі жолдарды және Киллингтондағы Мэн-Джанкшннан Коннектикут өзеніне дейінгі Аппалачиан жолын күтіп ұстайды. Шамамен 1000 ерікті клубтың жол жұмыстарының көп бөлігін атқарады, сонымен қатар клуб күнделікті операцияларды жүргізу үшін штаттық қызметкерлерді, маусымдық қызметкерлерді – шыңдардың күзетшілерін және жолдағы ауыр жұмыстармен айналысатын Ұзақ жол патрулін жұмысқа алады. Жасыл тау клубы Вермонт орман, саябақтар және демалыс департаменті, АҚШ орман шаруашылығы қызметі, Ұлттық саябақтар қызметі, Аппалачиан жолының сақтау қоры және жеке меншік иелерінен де көмек алады. Көктемнің соңындағы батпақ маусымында жолдың кейбір бөлімдері эрозиядан қорғау және жақын жердегі өсімдіктердің зақымдануын болдырмау үшін (әсіресе, нәзік альпілік тундрасы бар биік таулар үшін) жаяу жүргіншілерге жабылады.
Тарихи жоғалулар
Удфорд (Вермонт штатының 9-шы мемлекеттік жолының Беннингтоннан шығысқа қарай орналасқан) және солтүстікке қарай шамамен 16 шақырым жердегі Гластенбери тауы арасындағы Ұзақ жолдың бөлігі 1945 және 1950 жылдар аралығында сол аймақта алты адам жоғалып кеткендіктен танымал болды. Тек бір дене табылды, ал қалған жоғалған адамдардың тағдыры әлі де құпия болып қалуда. Сол кезде ең көп медиа назарына іліккен жағдай – Коннектикут штатының Стэмфорд қаласынан шыққан, 18 жастағы Беннингтон колледжінің екінші курс студенті Паула Джин Велденнің (Ревир мыс және латунь компаниясының өнеркәсіптік дизайнері Уильям Арчибальд Велденнің үлкен қызы) жоғалуы болды. 1946 жылдың 1 желтоқсанында, жексенбі күні түстен кейін ол Вудфорд Холлоудан Гластенбери тауына қарай, Ұзақ жолмен жалғыз басып кетті. Жергілікті полиция, Ұлттық гвардия және көптеген еріктілердің аймақты қайта-қайта және жан-жақты іздеуіне қарамастан, ештеңе табылмады. Оның жоғалуына қатысты қылмыс болуы мүмкін деген күдік бар. Қылмыстық романдар авторы Хиллари Во өзінің "Соңғы рет көрінген" кітабын осы Велден ісіне негіздеп жазды.