Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық әуе аспірі (1896–1952)
Canadian flying ace (1896–1952)
Уилфрид Рид "Воп" Мэй, (20 наурыз 1896 – 21 маусым 1952) – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы канадалық әуе аспірі және соғыстан кейінгі жетекші авиатор. 1918 жылы Батыс майданында неміс әуе аспірі Манфред фон Рихтгофен атып түсірілместен бұрын, оны қуып жететін соңғы одақтас ұшқышы болды. Соғыстан кейін Мэй Канадаға оралып, Солтүстік Альберта және Солтүстік-Батыс территорияларында Canadian Airways компаниясында жұмыс істеп, жабайы дала ұшқышының (буш-ұшқыш) рөлін қалыптастырды.
Wilfrid Reid "Wop" May, (March 20, 1896 – June 21, 1952) was a Canadian flying ace in the First World War and a leading post war aviator. He was the final Allied pilot to be pursued by Manfred von Richthofen before the German ace was shot down on the Western Front in 1918. After the war, May returned to Canada, pioneering the role of a bush pilot while working for Canadian Airways in Northern Alberta and the Northwest Territories.
Ерте өмір
Мей Манитоба штатының Карберри қаласында арба жасаушының ұлы болып дүниеге келді. Оның отбасы 1902 жылы Эдмонтонға көшті. Жолда олар туыстары мен достарының үйінде қонақтап, сапарлады; оның екі жасар туысы Мэри Ламсден Уилфридті дұрыс айта алмай, оны "Уоппи" деп атады. Сөйтіп, ол "Wop" деген лақап атымен танылды. Эдмонтонда болған кезде ол Эдмонтон орта мектебінде (қазіргі Виктория сахналық және бейнелеу өнері мектебі) оқыды.
May was born in Carberry, Manitoba, the son of a carriage maker. His family moved to Edmonton in 1902. On the way, they stayed with family and friends; his two year old cousin, Mary Lumsden, could not pronounce Wilfrid and called him "Woppie". This gave him his nickname "Wop". He attended the Edmonton High School (now Victoria School of Performing and Visual Arts) while in Edmonton.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1916 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мэй Канада армиясына қосылды. Ол қатардағыдан сержант дәрежесіне дейін көтеріліп, 1916 жылдың көп бөлігін Канадада артиллериялық нұсқаушы болып өткізді. 1917 жылы оның батальоны, 202-ші батальон C. E. F. (Эдмонтон спортшылары) Англияға жіберілді, онда ол және оның досы Рей Росс Корольдік ұшу корпусына қабылдануға өтініш берді. Оның алғашқы рейсі өзінің және тағы бір ұшақтың жазатайым түрде қирауына әкелді; дегенмен, RFC оның өтінішін қабылдады, ал Мэй Канада армиясынан кетті. Қазан айында Лондонда бастапқы оқытылудан өткеннен кейін, ол истребитель эскадрильясына ауыстырылды және 1918 жылдың ақпан айында бітірді. 1918 жылдың 9 сәуірінде лейтенант Мэй жаңадан құрылған Корольдік әуе күштерінің 209-шы эскадрильясына ауыстырылды (эскадрилья 1 сәуірге дейін Корольдік теңіз әуе күштерінің бөлімшесі болған, содан кейін RAF құрылды). Эскадрильяға Мэйдің бұрынғы мектеп досы, тағы бір канадалық Рой Браун басшылық етті, ол ешқашан бағынышты ұшқышын жоғалтпаған. Мэй өзінің Sopwith Camel-іне бірнеше күн бойы бейімделіп, Францияға жіберілді. 1918 жылдың 20 сәуірінде Мэй алғашқы әуе шайқасына қатысты. Ол дуэльде болған неміс Fokker Triplane ұшағы қысқа шайқас кезінде өзінен-өзі құлады.
May joined the Canadian Army in February 1916 during the First World War. He rose through the enlisted ranks to sergeant and spent most of 1916 as a gunnery instructor in Canada. In 1917, his battalion, the 202nd battalion C. E. F. (Edmonton Sportsmen), was shipped to England, where he and his friend Ray Ross applied to join the Royal Flying Corps. His first flight resulted in the accidental destruction of his own and another aircraft; nevertheless, the RFC accepted his application, and May resigned from the Canadian Army. After initial training in London in October, he was moved to a fighter training squadron and graduated in February 1918. On April 9, 1918, Lieutenant May was transferred to No. 209 Squadron of the newly created Royal Air Force (the squadron being a unit of the Royal Naval Air Service until April 1, when the RAF was created). The squadron was commanded by another Canadian, May's former school friend Roy Brown, who had never lost a subordinate pilot. May spent a few days getting used to his Sopwith Camel and was sent to France. May fought his first aerial combat on April 20, 1918. The German Fokker Triplane he was duelling crashed of its own accord during the brief fight.
Қызыл баронның өлімі
Келесі күні, 21 сәуірде, 209-шы эскадрилья қайтадан патрульдік сапарға шықты. Өзінің тәжірибесіздігіне байланысты Браун Мэйге бұрынғыдай нұсқау берді – ол шайқастан аулақ болып, тек қана бақылап тұруы керек еді. Сағат 10-ға таяу, эскадрилья неміс трипландарының тобына шабуыл жасады. Әуелде, қақтығыс кезінде Мэй жоғарыдан айналып жүрді. Бірақ ол неміс ұшағының да солай істеп жатқанын көргенде, шабуылға түсуге шешім қабылдады. Мэй ұрыстың ортасына қашып келген неміс ұшағын қуды да, оған оқ атты. Ол қуған неміс – "Қызыл барон" Манфред фон Рихтхофеннің туысы Вольфрам фон Рихтхофен. Вольфрамға да шайқас үстінде қанағаттандырып, бақылау жасау бұйрығы берілген еді, себебі ол да жаңа ұшқыш болатын. Қызыл "Фокер" ұшағымен Мафредтің шабуылға ұшырағанын көрген соң, Мэн оны құтқару үшін Мэйге оқ атты, соның арқасында Вольфрамның өмірі сақталды. Рихтхофен Мэйді Сомма өзенінің үстінен қуды. Кейін Мэй бұл оқиға туралы былай деді: "Бірінші рет арт жағынан оқ атылғанын сездім, [және] мен тек шабуылшыдан қашуға тырыстым. Оның қызыл триплан екенін байқадым, бірақ егер ол Рихтхофен екенін білгенде, сол жерде есімнен қашып кетер едім. Мен 12000 футтан аспаннан құлап, жерге жақын ұшып, қиындықпен бағытталдым. Рихтхофен үнемі маған оқ атқызып отырды, мені құтқарып қалған жалғыз нәрсе – менің нашар ұшуым. Мен өзім не істеп жатқанымды білмедім, және Рихтхофен менің не істемек екенімді болжай алмады деп ойлаймын". Жоғарыда ұшып жүрген Рой Браун, Қызыл баронның Мэйді қуғанын байқап, оған кедергі келтіру үшін жоғары жылдамдықпен сүңгіп түсті, содан кейін жерге тимеу үшін тік көтерілуге мәжбүр болды. Рихтхофен бұл шабуылдан қашу үшін бұрылып, Мэйді қуалауын жалғастырды. Ұшақ 2018 жылдың 3 қазанында ашылған Корольдік Альберта мұражайының вестибюлінде ілінеді. Олар 1919 жылы түрлі шараларда пайда болды және қазір әлемдегі алғашқы акробатикалық ұшқыштар тобының бірі саналады. 1919 жылдың қыркүйегінде Мэй Аэропланз компаниясы Эдмонтон полициясының бастығы Хиллдің Джон Ларсонды іздеу операциясына жалданып, ол екі қылмыс жасаған (оның ішінде полицейді өлтіру) және бір қарақшылыққа қатысқан болатын. Мэй Эдмонтон полициясының детективі Джеймс Кэмпбеллді Эдсон қаласына ұшырып әкелді, ал Ларсон көп ұзамай ұсталды. Бұл әуе кемесінің адам іздеу операциясында алғаш рет қолданылуы болды. Көп ұзамай оларға Джордж Горман қосылып, May Gorman Airplanes Ltd. құрылды. Джордж Горман Эдмонтоннан 72 км оңтүстікке орналасқан Уэтаскивин қаласына Edmonton Journal газетін жеткізді. 1921 жылдың басында Мэй мен Горман Imperial Oil Limited компаниясынан екі Юнкерс ұшағын, шаңғылармен жабдықталған, Нью-Йорктан Эдмонтонға ұшыру үшін жалданып алды. Imperial Oil компаниясы бұл ұшақтарды Маккензи өзенінің бойындағы мұнай кен орындарын дамыту үшін Солтүстік-Батыс территориясында пайдалануды жоспарлады, бұл кейін Норман Уэллс деп аталатын болды. Наурыз айында Горман мен Элмер Фуллертон осы екі ұшақты 60-шы параллельден (Солтүстік-Батыс территориясына алғашқы ұшу) Канаданың субарктикалық аймағына ұшырып, ұшақтардың нөлден төмен температурада жұмыс істей алатынын дәлелдеді. Бұл Канаданың ең шалғай аймақтарында әуеден зерттеудің бастауы болды. 1924 жылы бизнес банкротқа ұшырады. 1924 жылы қараша айында Мэй Вайолет "Ви" Бодеге үйленді. Ол жердегі жұмысты таңдап, Огайо штатының Дейтон қаласында National Cash Register компаниясында жұмысқа орналасты. Бір күні токарь станогымен жұмыс істеп жүргенде, бір көзіне темір сынығы тиіп, 1939 жылға дейін сол көзінің көру қабілеті біртіндеп нашарлады. Ұшу оның тағдыры екеніне сенімді болған ол 1927 жылы Эдмонтонға оралып, Эдмонтон және Солтүстік Альберта Ұшу клубын құрып, ұшқыштарға нұсқаушы болды.
The following day, April 21, saw 209 Squadron again on patrol. Due to his inexperience, Brown gave May similar instructions as before – he was to stay out of the fights and simply keep an eye out. Around 10 a. m., the squadron attacked a group of German Triplanes. At first, during the dogfight, May circled above. But when he spotted a German plane doing the same thing, he decided to launch an attack. May chased a German aircraft that fled into the middle of the dogfight, and fired on him. The German he was chasing was Wolfram von Richthofen, cousin of Manfred von Richthofen, the "Red Baron". Wolfram had also been given orders to sit out above the fight and watch because he was a novice flyer too. On seeing his cousin being attacked, Manfred, in a red Fokker Dr. I, flew to his rescue and fired on May, causing him to pull away and saving Wolfram's life. Richthofen pursued May across the Somme. May spoke about this incident years later, saying, "the first thing I knew I was being fired on from the rear [and] all I could do was try to dodge my attacker. I noticed it was a red tri plane, but if I realized it was Richthofen, I would have probably passed out on the spot. I kept on dodging and spinning, I imagine from about 12,000 feet until I ran out of sky and had to hedge hop over the ground. Richthofen was firing at me continually, [and] the only thing that saved me was my poor flying. I didn't know what I was doing myself and I do not suppose that Richthofen could figure out what I was going to do". Roy Brown, who was flying above, noticed the Red Baron chasing May, dove steeply at very high speed to intervene and then had to climb steeply to avoid hitting the ground. Richthofen turned to avoid this attack, and then resumed his pursuit of May. The aircraft is hanging in the lobby of the new Royal Alberta Museum which opened on October 3, 2018. They appeared at various functions during 1919, and are now considered one of the first barnstorming companies in the world. In September 1919, May Aeroplanes was hired by Edmonton Police Chief Hill during their manhunt for John Larson, wanted on two counts of murder (including of a police officer) and a break in. May flew Edmonton Police Detective James Campbell to the small town of Edson, and Larson was caught soon thereafter. This was the first time an aircraft was used in a manhunt. They were soon joined by George Gorman to become May Gorman Airplanes Ltd. – George Gorman delivered the Edmonton Journal newspaper to Wetaskiwin, 45 mile (72 km) south of Edmonton. May and Gorman were hired by Imperial Oil Limited to fly two Junkers airplanes, equipped with skis, from New York to Edmonton in early 1921. Imperial Oil planned to use these planes in the Northwest Territories to service its proposed oil developments along the Mackenzie River at what would later become known as Norman Wells. In March, Gorman and Elmer Fullerton flew these two planes across the 60th parallel (the first ever flight into the Northwest Territories) into the Canadian subarctic, proving that aircraft could operate in sub zero temperatures. This was the start of aerial exploration in the most distant parts of Canada. In 1924, the business failed. In 1924, May married Violet "Vi" Bode in November. He decided to get a ground based job, joining National Cash Register in Dayton, Ohio where he went for training. While working on a lathe, he was hit in one eye by a shard of steel, and from then until 1939, he began slowly going blind in that eye. Convinced that flying really was his calling, he returned to Edmonton and formed the Edmonton and North Alberta Flying Club in 1927 and became a flight instructor.
Өліммен жарысу
1928 жылдың желтоқсанында Хадсон шығанағы компаниясының қызметкері Берт Логан Альберта штатының Литтл Ред-Ривер қаласына жіберілді. Ол келген кезде, заттарын ашып жатқанда, кенеттен қатты ауырып қалды. Оның әйелі, медбике, оның дифтерияға шалдыққанын анықтады, сонымен бірге басқа ешкім ауыр сырқаттанғанға дейін қала тұрғындарына екпе жасау үшін жедел әрекеттер басталды. Көмек қажет екенін хабарлаудың өзі бір қиындыққа толы оқиға болды. Сол кезде солтүстікте жолдар болған жоқ, ал ең жақын телеграф станциясы мұзды дала арқылы шақырымдап алыс еді. Хабарлама ақыры Эдмонтонға жетті, және 1 қаңтарда Мейден дәрі-дәрмекті жеткізуге бола ма деп сұрады. Ол келесі күні шамамен түскі уақытта басқа бір ұшқыштар клубының мүшесі Вик Хорнермен бірге Avro Avian ұшағымен жолға шықты және сағат 4-ке таяу МакЛеннанның Kimiwan көліне қонды, ақшамға қарай қараңғы бола бастады. Олар Бейбіт өзенінде жанармай құйып, ұшуын жалғастырып, сағат 15:00-де Форт-Вермильонға жетті. Кішкентай Қызыл өзеннен келген топ дәрі-дәрмекті жылдам таратып берді. Қайтқан жолда төмен сапалы отыннан қозғалтқыш зақымдануына байланысты Бейбіт өзенінде тоқтауға мәжбүр болды және 7 қаңтарда ғана Эдмонтонға оралды. Осы кезде оның ұшуы бүкіл Канадада "өліммен күрес" деп белгілі болды, және ол Хорнермен бірге әуежайда мыңдаған Эдмонтондықтардың күтіп тұрған шулы тобын және медиа циркін кездестірді. Осы керемет ұшу туралы жаңалықтар Мейге Канаданың солтүстігіне әуе қызметін ұсыну үшін Commercial Airways атты жаңа компания құруға көмектесті. Компания Солтүстік-Батыс Аймақтарына әуе поштасын жеткізу бойынша үкіметтік тендерді жеңіп алды, бұл қызмет бұрын Панч Дикинстің бәсекелесі Western Canada Airways компаниясымен бастамаға түскен еді. Екі компания да ақырында Canadian Pacific Air Lines құрамына енді.
In December 1928, Bert Logan, an employee of the Hudson's Bay Company was posted to Little Red River, Alberta, on arrival he was unpacking when he suddenly became very ill. His wife, a nurse, realized he had diphtheria, and a desperate effort started to get inoculations to the town before anyone else was seriously infected. Simply getting the word out that help was needed was an adventure in its own. At the time, there were no roads in the north, and the nearest telegraph station was miles away over a frozen landscape. The message eventually reached Edmonton, and on January 1, May was asked if he could deliver the medicine. He left in an Avro Avian with another flying club member, Vic Horner, the next day around noon, and landed on Kimiwan Lake, McLennan for the night just before 4 p. m. when it was becoming dark. They refueled on the Peace River and continued their flight, arriving in Fort Vermilion at 3 p. m. A group had just arrived from Little Red River and the drugs were quickly distributed. They had to stop in Peace River on the return flight due to engine damage from the low quality fuel, and did not arrive back in Edmonton until January 7. By this point, his flight had become known across Canada as "the race against death", and he and Horner arrived to find a media circus and a mob of thousands of Edmontonians waiting for them at the airport. The news of this remarkable flight helped May establish a new company, Commercial Airways, to provide air service to northern Canada. The company won a government contract for air mail to the Northwest Territories, a service that had been pioneered by Punch Dickins' rival Western Canada Airways. Both companies would eventually become part of Canadian Pacific Air Lines.
Ашулы аң аулаушыны аңдау
1932 жылдың басында Мей тағы бір адамды ұстауға қатысты, бұл жолы Альберт Джонсонды, кейін "Шырт өзенінің ақылсыз аулаушысы" деп аталатын. Шырт өзенінде заңсыз аулау фактісі бойынша іздеу ордерін орындап жүргенде, RCMP констеблі Джонсоннан оқ алып жараланды, бұл ұзақ қуып жете беруге әкеп соқты, ол континенттегі жаңалықтардың бірінші бетіне шықты. Джонсон констебль Эджер Милленді өлтірді. Мей Джонсонды табу үшін қайтадан жалданады, ол ізсіз жоғалғандай болды. 13 ақпанда Мей мұз қатып қалған өзеннің ортасында карибудың іздерінен басталатын табан іздерін байқап, құпияны шешті. Джонсон өзінің іздерін жасыру үшін олардың соңынан ерген, бірақ түнде лагерь құру үшін жолдан ауысуға мәжбүр болды. Келесі бірнеше күн бойы іздерін жалғастырған RCMP 17 ақпанда өзеннің қисығынан өтегенде Джонсонды тағы да жолдың ортасында тапты, ол қарға басу аяқтарын кимей жағаға қашу мүмкіншілігіне ие болмады. Оқ атысы кезінде RCMP офицерлерінің бірі ауыр жарақат алды, ал Джонсон қаза тапты. Мей оқиға аяқталғаннан кейін келді. Ол жарақат алған офицердің жанына қонды, оны 125 миль (201 км) қашықтықтағы дәрігерге жеткізіп, оның өмірін сақтап қалды. Бұл оқиғалар кейіннен 1981 жылғы Чарльз Бронсонның "Өлімге қадам" фильмінде еркін ойдан тудырылды. Фильмде Мей, ойдан шығарылған RCAF "Капитан Такер" рөлінде бейнеленген, ол фильмде жердегілердің барлығына, тіпті отрядқа да атыс ашып, олардың қарсы шабуылынан оның ұшағы тауға құлап түседі.
In early 1932, May was involved in another manhunt, this time for Albert Johnson, soon known as the "Mad Trapper of Rat River." While serving a search warrant for illegal trapping on the Rat River, Constable King of the RCMP was shot and wounded by Johnson, sparking off a long chase that became front page news across the continent. Johnson killed Constable Edger Millen. May was again hired to see if he could find Johnson, who had seemingly disappeared. On February 13, May solved the mystery when he noted a set of footprints leading off from caribou tracks in the middle of the frozen river. Johnson had been following their tracks to hide his own, but had to strike off the path to set up camp at night. Following the trail over the next few days, the RCMP rounded a bend on the river on February 17 to find Johnson in the middle of the trail again, unable to dodge for the bank without his snowshoes on. A firefight broke out during which one of the RCMP officers was seriously wounded and Johnson killed. May arrived just after the action ended. He landed beside the injured officer, flew him 125 mile (201 km) to a doctor and was credited with saving his life. These actions were later heavily fictionalized in the 1981 Charles Bronson film Death Hunt. The film depicts May as the fictional RCAF "Captain Tucker," who in the film fired wildly at everyone on the ground, including the posse, who fired back and caused him to crash into a mountain.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Канада Британдық достастықтың RAF ұшқыштарын даярлаудың негізгі орталығына айналуы шешілді. Британдық Комонвелл Әуе оқу жоспары Канаданың бүкіл территориясында әуежайлар құрды, ал Мей Эдмонтондағы No.2 Әуе бақылаушы мектебінің командирі, сондай-ақ барлық батыс мектептеріне жетекші болды. Осы кезеңде АҚШ-тың да көптеген ұшақтары Кеңес Одағына жөнелтілуде, олар Эдмонтон арқылы ұшып өтетін. Олардың бірқатары техникалық бұзылуларға байланысты құлады, мұндай жағдайда жарақат алған ұшқыш "жабайы жерлерден" шығу мүмкіндігі болмады. Құлаған ұшқыштарға көмек көрсету және оларды қалың бұталардан шығару үшін парашютпен түсірілетін құтқарушылар тобын құру туралы шешім қабылданды. Мей осы жұмыстарға қатысты. Алғашқы әрекеттер күлкілі де, қауіпті болды, бірақ АҚШ Монтанадағы түтінмен секіру мектебінде бірнеше құтқарушыларды даярлады, көп ұзамай Парақұтқару тобы құрылып, қызметке кірісті. Соғыс жылдары бірнеше қосымша Парақұтқару тобы құрылды, ал соғыс аяқталған кезде олардың маңыздылығы мойндалды. Олар жақын арада Канада әскерінің құрамында жеке команда – Іздеу және құтқару қызметі болып қайта ұйымдастырылды. Іздеу және құтқару жұмыстарындағы еңбегі үшін Мей 1947 жылы АҚШ Әскери-әуе күштері тарапынан "Бронза пальмасы" бар Бостандық медалімен марапатталды.
With the start of the Second World War, it was decided that Canada would become the major trainer for RAF pilots from the British Commonwealth. The British Commonwealth Air Training Plan set up airfields across Canada, and May became the commander of the No.2 Air Observer School in Edmonton, as well as supervisor of all the western schools. While this was going on, the United States was also ferrying huge numbers of aircraft to the Soviet Union, flying through Edmonton on their way. A number of these crashed due to mechanical problems, in which case there was no way for an injured pilot to get out of the "back country". It was decided to form a team of parachute jumpers that could be dropped in on the crash sites to stabilize the injured pilots and start moving them out of the bush. May was involved in this effort. Early efforts were comical but dangerous, but the US trained a number of jumpers at a smokejumper school in Montana, and it was not long before the Para Rescue team was in service. Several additional Para Rescue teams were set up during the war, and by the time the war ended, the value of these teams had been recognized. They were soon re organized into their own command within the Canadian military, Search and Rescue. For his work in search and rescue, May was awarded the Medal of Freedom, with Bronze Palm in 1947 by the United States Army Air Forces.
Өлім
1952 жылы 21 маусымда Мей ұлы Дэннимен бірге демалыста болды. Ол Юта штатының Американ Форк қаласының жанында Тимпаногос үңгіріне бару кезінде инсульттан көз жұмды. Ол Эдмонтон, Альберта, Эдмонтон қалалық зиратында жерленген.
May was on vacation with his son Denny on June 21, 1952. He died from a stroke while hiking to Timpanogos Cave, near American Fork, Utah. He is buried in the Edmonton Municipal cemetery, Edmonton, Alberta.
Мұра
Қосымша "Артық ұшу крестіне" және "АҚШ-тың Азаттық медаліне" ие болған Воп Мей 1929 жылы "Транс-Канада" (Макки) трофейімен марапатталды және 1935 жылы Британ империясы орденінің офицері болып тағайындалды. 1974 жылы Мей Ұлттық тарихи тұлға деп жарияланды, ал оны еске алу үшін 1978 жылы Эдмонтонда ескерткіш тақта орнатылды. Мей Stompin' Tom Connors ("Wop May"), The Gumboots ("Wop May") және Джон Спирн ("Roy Brown and Wop May") әндерінде мәңгілікке қалдырылды. Ол сондай-ақ 1979 жылы Канада Ұлттық кино басқармасының шағын фильмінің тақырыбы болды. 2004 жылдың 6 қазанында NASA-ның "Opportunity" Марс зерттеу ровері Марстағы Endurance кратерінің оңтүстік беткейінде 1 метрлік (3,3 фут) тас тапты. Бұл тасқа атақты канадалық ұшқыш Воп Мейдің құрметіне "wopmay" деген ат берілді. Канадада Гудзон шығанағының батысында, Уопмай өзені бойында орналасқан Уопмай жарықшасы аймағы бар, онда шамамен екі миллиард жыл бұрын палеопротерозой дәуірінде әлемдегі ең ерте таулар пайда болған. Альберта провинциясының Эдмонтон қаласы Воп Мейдің құрметіне Майфилд ауданына ат қойды. 2017 жылы Альберта провинциясының Форт-Вермильон қаласындағы әуежай оның құрметіне Форт-Вермильон (Воп Мей еске алуы) әуежайы деп қайта аталды.
In addition to the Distinguished Flying Cross and the United States Medal of Freedom, Wop May was awarded the Trans Canada (McKee) Trophy in 1929 and appointed Officer of the Order of the British Empire in 1935. In 1974, May was declared a National Historic Person, and a plaque to commemorate him was installed in Edmonton in 1978. May is immortalized in songs by Stompin' Tom Connors ("Wop May"), The Gumboots ("Wop May"), and John Spearn ("Roy Brown and Wop May"). He was also the subject of a 1979 National Film Board of Canada vignette. On October 6, 2004, NASA's Mars Exploration Rover Opportunity located a rock on the south slope of the Endurance Crater on Mars. The 1 metre (3.3 foot) rock was given the name "wopmay" after the legendary Canadian bush pilot. Canada has a geologic feature known as the Wopmay Fault Zone, lying to the west of Hudson Bay along the Wopmay River, where the earliest mountains in the world appeared during the Paleoproterozoic era, approximately two billion years ago. The city of Edmonton, Alberta, named the neighbourhood of Mayfield in honour of Wop May. In 2017 the airport at Fort Vermilion, Alberta was renamed Fort Vermilion (Wop May Memorial) Aerodrome in his honour.