Кіріспе
Неміс саясаткері (1894–1957)
Отто Эрнст Генрих Герман Сухр (17 тамыз 1894 – 30 тамыз 1957) – Германия Социал-демократиялық партиясының (СДПГ) мүшесі, неміс саясаткері. 1955 жылдан бастап өмірінің соңына дейін ол Берлиннің (яғни Батыс Берлиннің) басқарушы мэрі қызметін атқарды.
Өмір
Ол 1894 жылы Олденбургте дүниеге келді және тоғыз жасында отбасымен Оснабрюкке көшті; төрт жылдан кейін отбасы Лейпцигке кетті, онда Сур университетте экономика, тарих және баспа ісін оқыды, Бірінші дүниежүзілік соғыста неміс әскерінде қызмет етуі оқуын үзіліске ұшыратты. Сур 1919 жылы СПД-ға қосылды және 1922 жылдан бастап Кассельдегі Allgemeiner Deutscher Gewerkschaftsbund кәсіподақтар бірлестігінде хатшы болып жұмыс істеді, сондай-ақ Филипп Шейдеман басшылығымен жергілікті СПД атқару комитетінің мүшесі болды. 1923 жылы докторлық диссертациясын қорғап, 1925 жылдан бастап Йена университетінде экономика пәнінен сабақ берді. 1926 жылы ол Берлиндегі Allgemeiner freier Angestelltenbund (Жұмыскерлердің жалпы еркін федерациясы) басқармасына кірді, ол 1933 жылы нацистер билікті басып алу кезінде және одан кейінгі Gleichschaltung процесінде таратылды. 1935 жылдан бастап Сур Frankfurter Zeitung және басқа газеттерде журналист болып жұмыс істеді. Ол Адольф Гримме сияқты неміс қарсыласының социал-демократ мүшелерімен байланыста болды және Гестапоның бірнеше рет сұрақтарына жауап берді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол партияның аймақтық бөлімін қайта ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды, партияның аймақтық ұйымының төрағасы болды. 1946 жылдан бастап Сур Берлин қалалық кеңесінің президенті болды, ал 1951 жылдан 1954 жылға дейін оның ізбасары, Берлиннің Парламентінің төрағасы қызметін атқарды. Ол Кеңес оккупациялық аймағы мен Шығыс Берлинде социал-демократтар мен коммунистердің күштеп бірігуіне, Берлин блокадасына және қаланың соңғы бөлінуіне қарсы күресті, нәтижесінде кеңес американдық сектордағы Шенеберг ратушасына көшуге мәжбүр болды. 1948/49 жылдары Сухр Герренхимзее конвенциясына және жаңа неміс конституциясын әзірлеу үшін Парламенттік кеңеске қатысты. 1949 жылы Негізгі заң (Grundgesetz) бекітілгеннен кейін ол Бонндағы Батыс Германияның Бундестагына депутат болып сайланды, 1952 жылы мандатын тастағанға дейін. Сухр Берлиндегі еркін университетінде (FU) құрметті профессор болып дәріс берді және жеке Deutsche Hochschule für Politik академиясын қайта құрды, ол Германиядағы саяси ғылымдар институтының ең ірісі және маңыздыларының бірі, оны 1948 жылдан 1955 жылға дейін басқарды. 1958 жылы ол ФУ-ға біріктіріліп, оның құрметіне Отто Сухр институты деп аталды. 1954 жылғы желтоқсандағы Батыс Берлин сайлауында Христиан-демократтар (ХДС) және еркін демократтар (FDP) коалициялық үкіметі, әкім Уолтер Шрайбер басшылығымен, көпшілігін жоғалтты, ал СДПК парламентте бір орынмен абсолютті көпшілікке ие болды. Сухр, алайда, ХДС-пен коалиция құруға шешім қабылдады және 1955 жылдың 11 қаңтарында қала әкімі болып сайланды. Оның қызмет ету кезеңі қаланы қайта құруға бағытталған, 1957 жылғы Interbau көрмесімен ерекшеленді. 1957 жылдың 19 шілдесінде Сухр одақтастардың наразылығына қарамастан Бундесрат президенті лауазымына ресми түрде тағайындалды, бірақ ол алты аптадан кейін лейкемиядан қайтыс болды және оның орнына Вилли Бранд келді.
Suhr joined the SPD in 1919 and from 1922 worked as a secretary at the Allgemeiner Deutscher Gewerkschaftsbund trade unions' association in Kassel and was a member of the local SPD executive committee under Philipp Scheidemann. He received his doctorate in 1923 and from 1925 taught economics at the University of Jena. In 1926 he joined the board of the Allgemeiner freier Angestelltenbund (General Free Federation of Employees) in Berlin, which had to dissolve in the course of the Nazi seizure of power in 1933 and the succeeding Gleichschaltung process. From 1935 on, Suhr worked as a journalist at the Frankfurter Zeitung and other newspapers. He remained in contact with Social Democratic members of the German resistance like Adolf Grimme and had to face several interrogations by the Gestapo. After World War II he played a vital role in re organizing the Berlin SPD chapter as chairman of the party's state association. From 1946 Suhr was president of the Berlin Stadtverordnetenversammlung city assembly, and from 1951 until 1954 also of its successor, the Abgeordnetenhaus of Berlin. He had to cope with the forceful SED merger of Social Democrats and Communists in the Soviet occupation zone and East Berlin, the Berlin Blockade and the final division of the city, when the assembly was compelled to move into the Rathaus Schöneberg in the American sector. In 1948/49 Suhr was a deputy at the Herrenchiemsee convention and the Parlamentarischer Rat (parliamentary council) to draft a new German constitution. After ratification of the Basic Law (Grundgesetz) in 1949 he was elected as a deputy to the Bundestag federal parliament of West Germany in Bonn, until he resigned his seat in 1952. Suhr lectured as an honorary professor at the Free University of Berlin (FU) and re established the private Deutsche Hochschule für Politik academy, the biggest and one of the most important institute for political science in Germany, which he led from 1948 to 1955. In 1958 it was integrated into the FU and named Otto Suhr Institut in his honour. In the West Berlin election of December 1954, the coalition government of Christian Democrats (CDU) and Free Democrats (FDP) under Governing Mayor Walther Schreiber lost its plurality, with the SPD reaching a one seat absolute majority in the Abgeordnetenhaus assembly. Suhr nevertheless decided to form a coalition with the CDU and was elected Regierender Bürgermeister on 11 January 1955. His incumbency was driven by the efforts to rebuild the city, marked by the 1957 Interbau exhibition. On 19 July 1957 Suhr also asserted his regular appointment as President of the Bundesrat despite Allied reservations, however he did not step into office as he died from leukemia six weeks later and was succeeded by Willy Brandt.
Құрметтер
Отто Сур институтының қасында оның туған жері Ольденбургтегі (Эверстен ауданында) бір көше және Берлиннің Шарлоттенбург ауданындағы Отто Сур аллеясы оның құрметіне аталған.