Opel/Vauxhall Sintra: Еуропалық көпмақсатты көлік туралы мәліметтер

Кіріспе

Opel/Vauxhall Sintra – 1996 және 1999 жылдар аралығында Еуропа нарығы үшін неміс Opel маркасымен шығарылған автомобиль. Ол Ұлыбританияда Vauxhall Sintra деп сатылды. Sintra – екінші буын U кузовының (ішкі атауы GMX110s) ірі, көп мақсатты көліктерінің (MPV) бірі. Бұл көлік Америка Құрама Штаттарынан Еуропаға импортталды, онда General Motors Chevrolet, Oldsmobile және Pontiac брендтерімен бірдей үлгілерді өндірді.

Атауы

Көпшілік пікірдің қарамастан, атау тарихи португалдық Синтра қаласынан шабыттанбады, оның орнына, компьютер қысқа, айтуға оңай сөздердің тізімінен таңдады.

Тарих

Sintra екінші буын U платформасының қысқа дөңгелек аралығы нұсқасына негізделген және Chevrolet Venture және Pontiac Montana/Trans Sport сияқты қысқа дөңгелек аралығы бар модельдермен бірдей дөңгелек аралығына, алдыңғы және артқы рельске, сондай-ақ ұқсас сыртқы өлшемдерге ие болды. Ол басқа U корпусты минивэндермен бірге Джорджия штатының Доравилл қаласында өндірілді. ABS стандартты жабдыққа кірді, сондай-ақ екі алдыңғы қауіпсіздік қапшығы, екі бүйірлік қауіпсіздік қапшығы және қауіпсіздік белбеулерінің кергіштері болды. Салмақты азайту және қауіпсіздік үшін бүгілу аймағын арттыру мақсатында капот алюминийден жасалған. Оның ішкі кеңістігі Daimler Chrysler-дің MPV-лерін қоса алғанда, Еуропа нарығындағы барлық MPV-лердің арасында ең үлкені болды. Sintra қалған U корпусты минивэндер сияқты LA1 3400 V6 қозғалтқышын пайдаланбады, керісінше Opel өндірген қозғалтқыштарды (құрастыру үшін АҚШ-қа импортталуы тиіс болған) қолданды. Бұл буын үшін жаңалық – кабиналық ауа сүзгілері, оларға қолғаптар бөлімінен оңай қол жеткізуге болады. Sintra U корпусының дамуына маңызды ықпал етті, себебі GM оны Volkswagen Sharan, Ford Galaxy, SEAT Alhambra, Renault Espace немесе Eurovans сияқты еуропалық үлкен MPV-лерге ұқсас өлшемдерде ұстағысы келді. Осыған байланысты платформа тым тар етіп жасалды, бұл GMX110 модельдерін бұрынғы "тозаң сорғыштарынан" және, ең бастысы, американдық бәсекелестерден тар етті. Бұл ықпал үшінші және соңғы буын U корпусты минивэндерде де жалғасты, тіпті олардың ешқайсысы Еуропада сатылмады. Sintra екі жағында сырғымалы артқы есіктермен және 5-тен 8 жолаушыға дейін отырғызуға мүмкіндік беретін әртүрлі орындық конфигурацияларымен жабдықталған. Солтүстік Америкада сатылатын аналогтарынан айырмашылығы, ол автоматты беріліс орнына қолмен басқаруды ұсынды және беріліс селекторы еуропалық MPV-лердің ескі буындары сияқты тікелей еденге орнатылған. Көптеген сарапшылар мен клиенттер материалдардың, құрастыру сапасының және фиништің әдеттегі Opel стандартынан төмен екенін, сондай-ақ еуропалық бәсекелестер ұсынғаннан нашар екенін анықтады. Бұл мәселе модельдің өмірлік циклы ішінде жасалған бірнеше өзгерістермен, мысалы 1997 жылғы маусымға арналған төсем матасын ауыстыру арқылы ішінара шешілді.

The Sintra was specifically based on the short wheelbase version of the second generation U platform and has the same wheelbase, front and rear track as the short wheelbase Chevrolet Venture and Pontiac Montana/Trans Sport, and similar exterior dimensions. Along with other U body minivans, it was made in Doraville, Georgia. ABS was standard as well as dual front airbags, dual front side airbags, and seat belt tensioners. The hood was made of aluminium in order to save weight and increase the crumple zone for safety. It had the largest interior of all the MPVs in the European market, including those from Daimler Chrysler. The Sintra did not use the LA1 3400 V6 engine like the rest of the U body minivans, but rather a selection of Opel engines (which had to be imported to the United States for assembly). New for this generation were cabin air filters, which can be easily accessed from inside the glove compartment. The Sintra had an important influence on U body development, because GM wanted to keep it similar in dimensions to European large MPVs (such as the Volkswagen Sharan, Ford Galaxy, SEAT Alhambra, Renault Espace, or the Eurovans). As such, the platform was made quite narrow, which in turn made the GMX110s narrower than the previous "dustbuster" minivans, and more importantly than most American competitors. This influence continued through the third and final generation U body minivans, even though none of them were sold in Europe. The Sintra featured sliding rear side doors on both sides and was available in different seating configurations, which provided seating for from 5 to 8 passengers. Unlike its counterparts sold in North America, it offered manual transmission instead of automatic transmission, and had the gear shift mounted directly on the floor like the older generations of European MPVs. Many reviewers and customers found that the materials, fit and finish were below the usual Opel quality, and also below what European competitors offered – this was only partially addressed by several changes made throughout the model lifetime, like replacing the upholstery fabric for the season of 1997.

Сенімділік

Бұл модель салыстырмалы түрде сенімсіз болып шықты.

Ұсынысты тоқтату

Sintra сенімділігі мен қауіпсіздігіне қатысты мәселелер шағын фургонның танымалдылығын одан бетер төмендетіп, 1999 жылдың сәуірінде Opel/Vauxhall компаниясын модельден бас тартуға мәжбүр етті. Астра негізінде жасалған Opel Zafira ықшам MPV осы минивэн сатылымнан алынған кезде дебют жасағандықтан, кейде Zafira Sintra-ны ығыстырды делінеді. Zafira Sintra-дан кішірек болғанымен, Sintra-дан әлдеқайда сәтті болды. Opel Sintra-дан кейін үлкен MPV шығармады (Zafira Tourer 2011 жылдың қыркүйегінде пайда болғанға дейін). Chevrolet Trans Sport (Sintra-ға өте ұқсас Pontiac Trans Sport қайтадан таңбаланған нұсқасы) 2003 жылдан 2005 жылға дейін Еуропада, елдерге қарай қолжетімді болды.

Қозғалтқыштар

2.2 L I4 16V DOHC (X22XE)
3.0 L V6 24V DOHC L81 V6 (X30XE)
2.2 L DTi 4 16V Дизель (X22DTH): өндіріс аяқталған соңғы жылы (1999 ж.) тек 1394 данасы ғана жасалған.