Джованни Никотера (1828-1894) – итальяндық саяхатшы, патриот. «Жас Италия» қозғалысына қатысып, Неаполь мен Римдегі шайқастарға белсенді қатысқан. Тарихтан оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық саясаткер (1828–1894)
Italian politician (1828–1894)
Джованни Никотера (9 қыркүйек 1828 – 13 маусым 1894) – итальяндық патриот және саясаткер. Оның тегі niˈkɔːtera деп айтылады, басымдылығы екінші буынға түседі.
Giovanni Nicotera (9 September 1828 – 13 June 1894) was an Italian patriot and politician. His surname is pronounced niˈkɔːtera, with the stress on the second syllable.
Өмірбаян
Никотера екі Сицилия Корольдығында, Калабрияның Самбиазе қаласында дүниеге келген. Джузеппе Маццинидің «Жас Италия» («Giovine Italia») қозғалысына қосылып, 1848 жылғы мамырда Неапольдегі шайқастарға қатысып, 1849 жылы Рим Республикасы кезінде Гарибальдимен бірге күрескен. Рим құлағаннан кейін ол Пьемонтқа қашып кеткен. 1857 жылы Пизакан басқарған Саприге жасалған жорыққа қатысқан, бірақ жағаға қонғаннан кейін көп ұзамай жеңіліске ұшырады; Бурбон әскерлерінен ауыр жарақат алды. Өлім жазасына кесілген, бірақ британдық министрдің араласуымен кешіріліп, 1860 жылға дейін Неаполь және Фавиньянада тұтқын болып қалды, содан кейін Палермода Гарибальдиге қосылды. Гарибальди оны Тосканаға жібергенде, ол ерікті бригадамен Папа мемлекеттеріне басып кіруге тырысты, бірақ оның ізбасарлары Рикасоли мен Кавурдың бұйрығымен қарусыздандырылып, таратылды. 1862 жылы Гарибальдимен бірге Аспромонтеде болды; 1866 жылы Австрияға қарсы ерікті бригадаға қолбасшылық етті; 1867 жылы оңтүстіктен Папа мемлекеттеріне шабуыл жасады, бірақ Гарибальдидің Ментанадағы жеңілісі оның жоспарына нүкте қойды. Оның парламенттік мансабы 1860 жылдан басталады. Алғашқы он жыл бойы белсенді оппозицияда болды, бірақ 1870 жылдан бастап Рикоттидің әскери реформаларын қолдауға қосылды. 1876 жылы солшылдар билікке келгеннен кейін Никотера ішкі істер министрі болды және ерекше қатаңдықпен үкім жүргізді. 1877 жылдың желтоқсанында Депретиске қарсы «пентархия» құру үшін Криспи, Каироли, Занарделли және Баккариниге қосылып, отставкаға кетті. Ол тек он үш жылдан кейін 1891 жылы Рудини кабинетінде ішкі істер министрі ретінде қайтадан билікке оралды. Осы кезде ол бір мандатты сайлау округтері жүйесін қалпына келтірді, социалистік қозғалысқа қарсы тұрды және Banca Romana айналысқа шығарған жалған банкноттарға қарсы қатаң шаралар қабылдауға тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. 1892 жылдың мамырында Рудини кабинетімен бірге қызметтен босатылып, 1894 жылдың маусымында Неаполь маңындағы Вико Экуэнседе қайтыс болды.
Nicotera was born at Sambiase, in Calabria, in the Kingdom of the Two Sicilies. Joining the Giuseppe Mazzini's movement of Giovine Italia ("Young Italy") he was among the combatants at Naples in May 1848, and battle with Garibaldi during the Republic of Rome (1849). After the fall of Rome he fled to Piedmont. In 1857, he took part in the expedition to Sapri led by Pisacane, but shortly after their landing they were defeated; he was severely wounded by the Bourbon troops. Condemned to death, but reprieved through the intervention of the British minister, he remained a prisoner at Naples and at Favignana until 1860, when he joined Garibaldi at Palermo. Sent by Garibaldi to Tuscany, he attempted to invade the Papal States with a volunteer brigade, but his followers were disarmed and disbanded by Ricasoli and Cavour. In 1862 he was with Garibaldi at Aspromonte; in 1866 he commanded a volunteer brigade against Austria; in 1867 he invaded the Papal States from the south, but the defeat of Garibaldi at Mentana put an end to his enterprise. His parliamentary career dates from 1860. During the first ten years he engaged in violent opposition, but from 1870 onwards he joined in supporting the military reforms of Ricotti. Upon the advent of the Left in 1876, Nicotera became minister of the interior, and governed with remarkable firmness. He was obliged to resign in December 1877, when he joined Crispi, Cairoli, Zanardelli and Baccarini in forming the "pentarchy" in opposition to Depretis. He only returned to power thirteen years later as minister of the interior in the Rudinì cabinet of 1891. On this occasion he restored the system of uninominal constituencies, resisted socialist agitation, and pressed, though in vain, for the adoption of drastic measures against the false bank notes put in circulation by the Banca Romana. He fell with the Rudini cabinet in May 1892, and died at Vico Equense, near Naples, in June 1894.
Кемелер
Джованни Никотера – 1926 жылы суға түсірілген және 1940 жылы қызметтен босатылған итальяндық Регия Маринаның эсминеці.
Giovanni Nicotera was the name of a destroyer of the Italian Regia Marina, launched in 1926 and decommissioned in 1940.