Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық абат және әулие Ботольф Торни /'//b//ɒ//t//ʊ//l//f/ (сондай-ақ Ботольф, Ботульф немесе Ботульф деп те аталады; кейіннен Әулие Ботольф ретінде танылды; шамамен 680 жылы қайтыс болды) – ағылшын абаты және әулие. Ол шекаралардың қадірлі қамқоршысы, сондай-ақ сауда мен саяхат, әрі егіншіліктің түрлі салаларының қамқоршысы саналады. Оның мерекесі Англияда 17 маусымда, ал Шотландияда 25 маусымда тойланады.
English abbot and saint
Botolph of Thorney /'//b//ɒ//t//ʊ//l//f/ (also called Botolph, Botulph or Botulf; later known as Saint Botolph; died around 680) was an English abbot and saint. He is regarded as the patron saint of boundaries, and by extension, of trade and travel, as well as various aspects of farming. His feast day is celebrated either on 17 June (England) or 25 June (Scotland).
Өмір жолы және шығармашылығы
Ботольфтің өмірі туралы мәліметтер аз, негізінен 11 ғасырлық монах Фолкардтың, оның қайтысынан төрт жүз жыл өткен соң жазған еңбегіндегі күмәнді деректер ғана белгілі. Ботольф 7 ғасырдың басында христиан дініндегі абыройлы саксон ата-аналарының отбасында дүниеге келген. Ол және оның інісі Адульф Кнобересбург монастырында Әулие Ферзиден тәрбие алды. Содан кейін оларды континентке оқуға жіберді, онда олар бенедиктин болып қызмет етті. Адульф шетелде қалды, ол епископ болған деген аңыз бар. Англияға оралған Ботольф Германиядағы әпкелерімен таныс болған «Оңтүстік аңғарлар патшасының» қамқорлығына ие болды және ол оған монастырь салу үшін шөл далалы жерді таңдауға рұқсат берді. «Англо-саксон жылнамасы» 654 жылға қатысты мынадай жазбаны сақтайды: «Орталық аңғарлар, граф Пеада басшылығымен, нағыз дінді қабылдады. Патша Анна қаза тауып, Ботольф Иканхода шіркеу құрылысын бастады». Ботольф Иканьо монастырына негіз салды. «Тораң төбе» деген мағына беретін Иканхо, Суффолк графтығындағы Альде өзенінің құйылысынан табылған Икенмен теңестірілді; қазірге дейін шіркеудің қалдықтары оқшауланған төбеде сақталған. Сол кезде бұл аймақ сумен жартылай қоршалған болатын, бірақ Ботольф басқа монахтар мен шөлгеушілерді тартты, олар бірлесіп батпақты және бұталы жерлерді өнімді жайылым мен егістікке айналдырды. Монахтар бірнеше құрылыстар салып, монастырь кеңейді. Ботольф Шығыс Англия, Кент және Сассекс аймақтарында миссионерлік жұмыс істеді. Ботольфтің Иканьодағы негізін салған жеріне жерленгені айтылады, бірақ 970 жылы Англияның Эдгар I оның сүйегін Вудбриджге жақын Бургқа көшіруге рұқсат берді, осылайша даниялықтардың шапқыншылығынан сақтау мақсатында. Олар Кнуттың бұйрығымен Бьюри Сент-Эдмундс аббаттығындағы өз қабірлеріне көшірілгенше, шамамен елу жылдай сонда қалды. Әулиенің реликвиялары кейіннен оның інісі Адульфтің реликвияларымен бірге Торни аббаттығына көшірілді, бірақ оның басы Эли аббаттығына, ал денесінің бөліктері Вестминстер аббаттығы сияқты басқа да орындарға жеткізілді. Алғашқы англосаксон шіркеуі Ботольфқа арналған жерге салынған. Батыс Сассекс графтығындағы Хардхамдағы Сент-Ботольф шіркеуінде Ұлыбританиядағы ең көне қабырға суреттері сақталған, оның ішінде Англиядағы Әулие Георгийдің ең ерте бейнесі бар. Ботольф саяхатшылардың қасиетті покровительі ретінде, Лондон қаласындағы төрт шіркеу оған арналды, олардың барлығы қала қабырғаларындағы қақпаларға жақын орналасқан: Ұлы өртте қираған және қайта жаратылмаған Сент-Ботольф Биллингсгейт; Сент-Ботольф, Альдерскейт, ақын Джон Китстің крещение рәсімі өткен Бішопскейтсіз Сент-Ботольф және Сент-Ботольф Олдгейт. Бұл шіркеулерге арналғандықтарының себебі, келген саяхатшыларға аман-есен келгендері үшін алғыс айтуға және кетіп бара жатқандарға қауіпсіз сапар тілеуге арналған орындар болған деп есептеледі. Басқа да болжам бар, шіркеулер әулиеге арналған, өйткені Эдгар оларды Икеннен Вестминстер аббаттығына көшіргенде оның реликвиялары осы төрт қақпадан өткен. Солтүстік теңіздің ар жағында, Даниядағы Аалборг қаласындағы Будолфи шіркеуі (Sankt Budolfi kirke) бастапқыда шағын ғимарат болған, бірақ орта ғасырдың соңына қарай қаланың басты шіркеуіне айналды және қазір Аалборг епархиясының кафедральді шіркеуі болып табылады.
Little is known about the life of Botolph, other than doubtful details in an account written four hundred years after his death by the 11th century monk Folcard. Botolph was born sometime in the early 7th century to noble Saxon parents who were Christians. He and his brother Adulph were educated by Saint Fursey at Cnobheresburg monastery. They were then sent to study on the Continent, where they became Benedictines. Adulph remained abroad, where he is said to have become a Bishop. Botolph, returning to England, found favour with a certain "King of the southern Angles", whose sisters he had known in Germany, and was by him permitted to choose a tract of desolate land upon which to build a monastery. The Anglo Saxon Chronicle records for the year 654: "The Middle Angles, under earldorman Peada, received the true faith. King Anna was killed and Botolph began to build the church at Ikanho". Botolph founded the monastery of Icanho. Icanho, which means 'ox hill', has been identified as Iken, located by the estuary of the River Alde in Suffolk; a church still remains on top of an isolated hill in the parish. At the time, the site was a tidal island all but surrounded by water, but Botolph attracted other monks and hermits and together they turned areas of marsh and scrub into productive grazing and farm land. The monks built several structures, and the monastery grew. Botolph also worked as an itinerant missionary in East Anglia, Kent and Sussex. Botolph is supposed to have been originally buried at his foundation of Icanho, but in 970 Edgar I of England gave permission for the remains of Botolph to be transferred to Burgh, near Woodbridge, to prevent them from being destroyed by invading Danes. They remained for some fifty years before being transferred to their own tomb at Bury St Edmunds Abbey on the instructions of Cnut. The saint's relics were later transferred again, along with those of his brother Adulph, to Thorney Abbey, although his head was transferred to Ely Abbey and various body parts to other houses, including Westminster Abbey. was built on an earlier Anglo Saxon church dedicated to Botolph. St Botolph's Church in Hardham, West Sussex, houses some of the most ancient surviving wall paintings in Britain, including the earliest known depiction of St. George in England. In Botolph's role as a patron saint of travellers, four City of London churches were dedicated to him, all of which were close to gates in the City walls: St Botolph Billingsgate, which was destroyed in the Great Fire and never rebuilt; St Botolph's, Aldersgate, St Botolph without Bishopsgate, where the poet John Keats was baptised, and St Botolph's Aldgate. It is believed that these dedications were made because the churches provided places for incoming travellers to give thanks for their safe arrival and for outgoing travellers to pray for a safe journey. An alternative possibility is that the churches were dedicated to the saint because his relics came through the four gates when Edgar moved them from Iken to Westminster Abbey. Beyond the North Sea, Budolfi Church (Sankt Budolfi kirke) in Aalborg, Denmark, originally a smallish building, grew to be the major church of the town by the late Middle Ages and is now the cathedral church of the diocese of Aalborg.
Дүниежүзілік байланыстар
Ботольф Ұлыбританиядағы Линкольншир графтығының Бостон және АҚШ-тағы Массачусетс штатының Бостон қалаларының аттарымен еске алынады. Бостон бастапқыда Ботольфстон ("Ботольф тасы" немесе "Ботольф қаласы") деп аталған. Массачусетс штатының Бостон қаласында Ботольф жеке клубқа, Бостонның Бэк-Бэй ауданындағы көшеге және Бостон колледжіндегі Президент үйіне есімін берген. 1950 жылдары Кембридж университетінің поэзия журналы "Сент-Ботольфс-Ревю" деп аталды. Ол Кембридждегі Сент-Ботольф шіркеуінің құрметіне аталған, өйткені оның негізін қалаушылардың бірі Лукас Майерс Кембридждегі Сент-Ботольф шіркеуінің пасторлығында тұрған. Журналдың екінші басылымы 2006 жылы жарық көрді. "Сент-Ботольфс колледжі" Кембридж университетінің хабарламаларында және Tripos емтихандарында гипотетикалық колледж ретінде қолданылған. Эссекс графтығындағы Батсбери ауылы бастапқыда Ботольфвеспири деп аталған, яғни Ботольфтің алмұрт ағашы деген мағынаны білдіреді. Кейде бұл атау киелі Ботольф уағыз оқыған ағашқа сілтеме жасайды деп болжанады. Колчестер мен Батыс Бергольт ауылының шекарасында Сент-Ботольф бұлағы бар. Колчестерде Сент-Ботольф шіркеуі болғанына қарамастан, Виктория дәуірінің тарихшысы Дж. Хорас Раунд бұрынғы теориямен келісіп, осы жағдайда Ботольфтің аңглосаксондық Годульф есімінің бұрмалануы екенін айтты.
Botolph is remembered in the names of the market town of Boston, Lincolnshire in the United Kingdom and Boston, Massachusetts, in the United States. Boston was originally Botolphston (from "Botolph's stone" or "Botolph's town"). In Boston, Massachusetts, Botolph gives his name to the St Botolph Club, a private club, a street in Boston's Back Bay neighborhood, and the President's House at Boston College. The University of Cambridge's poetry journal in the 1950s was called St Botolph's Review. It was named for St Botolph's Church, Cambridge as one of its founders, Lucas Myers, lived at the rectory of St Botolph's Church in Cambridge. A second edition of the journal was published in 2006. "St Botolph's College" has been used as a hypothetical college in Cambridge University communications and Tripos examinations. The parish of Buttsbury in Essex was initially called Botolfvespirie, meaning Botolph's Pear Tree. It is sometimes surmised that the name refers to a tree under which St Botolph preached. There is a St Botolph's Brook on the boundary between Colchester and the village of West Bergholt. Despite there being a St Botolph's church in Colchester, J. Horace Round, the Victorian historian, agreed with the earlier theory that in this case Botolph is a corruption of Godulf, an Anglo Saxon name.