Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тігінге арналған кішкентай, толтырылған жастықша, инелер мен шыналарды сақтауға қолданылады.
Small cushion used to store pins and needles
Шыналы жастықша (немесе шына жастықшасы) – тігісте инелер мен шыналарды бастары сыртқа қарап тұратындай етіп сақтауға, оларды жинауға және ұйымдастыруға арналған кішкентай, толтырылған жастықша. Шыналы жастықшалар әдетте шыналарды берік ұстап тұру үшін тығыз толтырылады. Кейде магниттік шыналы жастықшалар да қолданылады; техникалық тұрғыдан олар "жастықша" болмаса да, шыналарды таза ұстаудың негізгі қызметі бірдей.
A pincushion (or pin cushion) is a small, stuffed cushion, typically across, which is used in sewing to store pins or needles with their heads protruding to take hold of them easily, collect them, and keep them organized. Pincushions are typically filled tightly with stuffing to hold pins rigidly in place. Magnetic pin cushions are also sometimes used; though technically they are not "cushions", they serve the same basic function of holding pins neatly.
Тарих
Тігін ілгектерін сақтауға арналған жастықтардың тарихы Еуропаның орта ғасырына дейін жетеді. Ағылшын тілінде олар түрлі атаулармен белгілі болды: "pimpilowes, pimpilos, pimplos, pimploes, pin pillows, pin poppets". 1376 жылы Жеанна де Меснилге күміс ине сақтағыш қалдырылды. Бұл Руан қаласынан шыққан Ла Монтеур есімді әйелдің жазған "Кеңес-өсиеті" атты француз мәтінінде кездеседі. Орта ғасырларда ине сақтағыштар туралы басқа да жазбалар сақталған. 16 ғасырда олардың орнына "ине жастықтары" деген атау қолданыла бастады. Еуропаның әртүрлі аймақтарынан әсем тігілген үлгілердің қалдықтары әлі де табылуда. Ішіне ине жастығы салынған кішкентай фарфор себеттер, сондай-ақ, тілектермен кестеленген той немесе жүктілік жастықтары өте танымал болды. Әдетте, ине жастығы мақта, жүн, жылқы шашы немесе арақ шаңымен толтырылған, бірақ кейбіреулері инелерді тазалау және қайрау үшін абразивті эмераль ұнтағымен толтырылған. 18 ғасырда тігіншілер арасында салмақты ине жастықтары кең тарады. Англияда тігу кезінде матаның шетін бекітуге арналған, үстелге орнатылатын тігін қысқыштары жиі қолданылды және олар көбінесе құс пішіндес болды (құйрығы матаны ұстап тұру үшін ашылып, жабылатын "мұрынды" қысып ұстауға арналған), ал құстың артына барқыттан жасалған ине жастығы бекітілген. Ең танымал пішіндердің бірі – помидор пішіні, көбінесе кішкентай құлпынаймен бірге, ішінде эмераль ұнтағы болады. Помидор пішіні Виктория дәуірінде пайда болған. Көптеген адамдар осы пішіннің пайда болуын жаңа үйдің маңына помидор қою ырысқа шақырады және зұлым рухтарды қуып шығарады деген сеніммен байланыстырады. Егер помидор маусымы болмаса, отбасылар қызыл матадан жасалған, құм немесе арақ шаңымен толтырылған шар тәрізді нәрсені пайдаланып, импровизация жасаған, ол сонымен қатар инелерді сақтауға арналған орын болды. Алайда, бұл мәлімдеме тарихи фактілермен дәлелденбеген, ал Виктория дәуірінде түрлі көкөністер пішіндес ине жастықтары кең таралған.
The recorded origins of pincushions date back to the Middle Ages of Europe. In the English language, they became known by many names: "pimpilowes, pimpilos, pimplos, pimploes, pin pillows, pin poppets". In 1376, Jehanne de Mesnil was bequeathed a silver pin case in a French text called Testament of Advice written by a woman known as La Monteure, from Rouen. Other references to pin cases during the Medieval era exist. By the 16th century, these were supplanted by references to "pin pillows". Some examples from various parts of Europe survive that have elaborate embroidery. Small porcelain baskets with a pin cushion inside were highly popular, as were small cushions, such as wedding pillows or maternity pillows, embroidered with messages. Typically, the pincushion was filled with cotton, wool, horsehair, or sawdust, though some were filled with emery powder, an abrasive to clean and sharpen the pins. During the 18th century, weighted pincushions became popular among seamstresses. In England, seam clamps attached to a table and designed for holding hems for sewing became common and were often in the shape of a bird (the tail would be pinched to open and close the "beak" to hold the fabric), attached to the back of the bird was a velvet pin cushion. One especially popular design is that of a tomato, often with a small attached strawberry containing emery powder. The tomato design was most likely introduced during the Victorian Era. It is commonly stated that the origin of this design was a belief that placing a tomato on the mantel of a new house guaranteed prosperity and repelled evil spirits and that if tomatoes were out of season, families improvised by using a round ball of red fabric filled with sand or sawdust, which also became a place to store pins. However, this statement appears to have no basis in historical fact, and pincushions in the shapes of many different vegetables were common in the Victorian Era.
Қалқалы қуыршақтар
Порцелиннен жасалған ине шаншу қуыршақтары немесе жарты қуыршақтар 19 ғасырдың соңында Еуропада танымал болды және бүгінгі күнге дейін коллекционерлердің назарында. 19 ғасырда миллиондаған данасы өндіріліп сатылды, бірақ олардың нәзік болуына байланысты, тамаша жағдайда сақталғандары сирек кездеседі. Олардың пішіні әдемі әйелдің фарфордан жасалған мүсініне ұқсайды. Дегенмен, порцелин қуыршақ әйелдің белінен аяқталады, онда жарты қуыршақты ине шаншуға тігуге арналған тесіктер қарастырылған. Қуыршақтың жарты бөлігі атлас матадан және көйлекке ұқсату үшін әр түрлі безендірулермен жасалуы мүмкін. Ине шаншу қуыршақтарының бастапқы танымалдылығы 20 ғасырдың басында да жалғасты, ал кейбір үлгілері Арт-Деко немесе осыған ұқсас 20 ғасыр стильдерін көрсетеді. Ең құнды үлгілер Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі Дрезден мен Мейссенде жасалған, олар жағдайы өте жақсы болса, шамамен 500 АҚШ долларына сатылуы мүмкін. Жағдайы нашар үлгілер 25 АҚШ долларынан кем сатылады. Осыған ұқсас қуыршақтар салфетка қораптарының, әшекейлік қораптардың немесе шайдан жасалған ыдыстардың қақпақтарына орнатылған. Кейбір сирек кездесетін үлгілері жалаңаш және ашық стильде жасалған.
Porcelain pincushion dolls, or half dolls, were fashionable in late 19th century Europe and remain collectible today. Millions were made and sold during the 19th century, but due to their fragility, examples in excellent condition remain scarce. The form resembles a typical china figurine of a beautiful woman. Still, the porcelain doll ends at the waist, where holes are included in the design to allow the half doll to be stitched to a pincushion. The pincushion half of the doll may be made of satin fabric and trimmings to resemble a skirt. The original popularity of the pincushion dolls continued into the early 20th century, and some styles reflect Art Deco or similar 20th century styles. The most collectible examples are from pre World War II Dresden and Meissen, which may sell for around $500 US when the condition is perfect. More common designs in imperfect condition sell for less than $25 US. Similar dolls were produced to top the covers of tissue boxes, jewelry boxes, or tea pot cosies. Some uncommon examples are nude and have a risque style.