1961-1973 жылдар аралығында шығарылған Volkswagen Type 3 автокөлігі

Кіріспе

1961-1973 жылдар аралығында өндірілген компакт автомобиль Volkswagen Type 3.

Volkswagen Type 3 – Volkswagen компаниясының 1961-1973 жылдар аралығында өндірген және сатқан компакт автомобильі. 1961 жылғы Франкфурт халықаралық автосалонында, IAA-да таныстырылған Type 3, Volkswagen 1500 және кейін Volkswagen 1600 деген аттармен екі есікті notchback, fastback және универсал стилінде сатылды, соңғысы АҚШ-та 'Squareback' деп аталды. Type 3 Volkswagen өнімдерінің ассортиментін кеңейтіп, Type 1 Beetle, Type 14 Karmann Ghia, Type 2 фургондары мен пикаптарынан тысқары шығарды, Volkswagen-нің ерекше инженерлік ерекшеліктерін сақтап қалды: ауамен салқындатылатын артқы қозғалтқыш, артқы жетек, шассиге орнатылған корпус (көліктің еденіне ендірілген тірек шассиімен), сондай-ақ бұралу сырғаларымен жабдықталған алдыңғы және артқы серіппелер. Beetle-дің доңғалақ базасын пайдаланғанына қарамастан, Type 3 үлкен автомобиль ретінде жоспарланған, үлкен қозғалтқыш пен жүк және жолаушылар көлемін ұлғайтуға мүмкіндік берді – соңғысы ұзындығы мен енінің артуымен, сондай-ақ плита тәрізді, Понтон стилімен, платформаның ауданын барынша арттыру арқылы қамтамасыз етілді.

Өмірбаян

Type 3 Type 1 Beetle-дің негізгі ерекшеліктерін мұра етті, Volkswagen-нің артқы қозғалтқышты, 4 цилиндрлі ауамен салқындатылатын қозғалтқыштың төмен профильді нұсқасын, сондай-ақ шассиге орнатылатын корпусты (корпус еден панелі бар рамаға бекітіледі), бірдей дөңгелек аралығын сақтай отырып, бірақ 1 типтің иілген қанаттары мен баспалдақтарына қарағанда заманауи және тікбұрышты Понтон стилін қолданды. VW 1959 жылы жобаны аяқтады және 1960 жылы сынақтарға дайын прототиптерге ие болды. 1960 жылы Женева автосалонында VW жаңа дизайнды дайындап жатқанын жоққа шығарды. 1961 жылы VW жаңа желіні «VW 1500» деп жариялады. 1961 жылдың тамызында, шығарылғанға дейін бір ай бұрын, Volkswagen 1500 Notchback өндірісі басталды. Karmann Ghia 1500 (сондай-ақ Type 34 Karmann Ghia деп те аталады) купе корпусы 1961 жылдың қарашасында өндірілді, ал жеткізілімдер 1962 жылдың қаңтарында басталды. 1965 жылдың тамызында 1600 қозғалтқышымен бірге Fastback немесе TL нұсқасы, fastback купе келді. Volkswagen компаниясының мақсаты осы модель Notchback-ті алмастыру еді, бұл Ұлыбритания нарығында орын алды. Алайда, басқа нарықтарда, соның ішінде неміс ішкі нарығында, ескі Notchback пішінді машинаны артық көретін тұтынушылар саны күтілгеннен көп болды, және соңында Notchback және Fastback екеуі де 1973 жылдың шілдесіне дейін өндірісте қалды. Type 3 әртүрлі нарықтарда әртүрлі ерекшеліктері бар әртүрлі деңгейлерде жасалды. Жоғары сатыдағы модельдерде көбірек хром, жылтыр әрлеу және толық кілемдік, ал 1968 жылдың ортасынан бастап толық автоматты беріліспен қол жетімді болды. Зауытта орнатылған бензинмен жұмыс істейтін жылытқыштар кейбір нарықтарда зауытта орнатылған опция болды. Кондиционерлер мен радиолар ешқашан зауытта орнатылмаған, бірақ дилерлік орнатылған опциялар ретінде жиі қол жетімді болды. Volkswagen of America 1966 жылғы модель үшін Type 3 Squareback және Fastback машиналарын сатуға кірісті, бірақ олар ешқашан Notchback немесе Type 34 Karmann Ghia машиналарын импорттаған жоқ. Type 3 1960 жылы АҚШ-та бұрын таныстырылған Chevrolet Corvair-мен нарықта бәсекелесіп жүрді, ол notchback және универсал стиліндегі 6 цилиндрлі артқы жағында орнатылған ауамен салқындатылатын қозғалтқышты, сондай-ақ платформадан алынған компакт-фургон мен пикапты қамтыды. Ол сондай-ақ АҚШ-та Renault 8-бен бәсекелесіп, артқы қозғалтқыш және артқы жетек седанын ұсынды. Төрт Type 3 модельдерінің бірегей ерекшелігі - 4 цилиндрлі қозғалтқыштың арқасында автомобильдердің алдыңғы және артқы багаждық сыйымдылығы болды, бұл факт VW жарнамасында атап өтілді. 1968 жылғы модель үшін Type 3 1600E (Einspritzung) модельдері опционалды жабдық ретінде қол жетімді электрондық отын инъекциясымен алғашқы жаппай өндірілген автомобильдер болды. Бұл Bosch D Jetronic отын инъекциясы болды, ол алғашқы екі жыл ішінде тек VW Type 3-те ғана қол жетімді болды. 1600 куб.см D Jetronic отын инъекциялық қозғалтқышы 1968 жылдан 1973 жылға дейін АҚШ-та сатылған барлық Type 3 үшін стандартты жабдық болды, бірақ Type 3 өндірісі аяқталғанға дейін әлемнің көптеген нарықтарында бір және қос карбюраторлы қозғалтқыштар қол жетімді болды. 1968 жылдың ортасында үш жылдамдықты толық автоматты трансмиссия қол жетімді болды. Автоматты беріліспен бірге CV-қосылған тәуелсіз артқы серпімділік (IRS) келді, бұл серпімді осьті (сонымен қатар IRS) алмастырды. 1968 жылдың ортасында енгізілген бұл модель 1600 куб.см екі карбюраторлы Type 3 қозғалтқышымен ғана қол жетімді болды. 1969 жылы CV-қосылған артқы ось автоматты және қолмен берілістермен стандартқа айналды, ал автоматты беріліс D Jetronic 1600 куб.см отын инъекциялық қозғалтқышымен бірге ұсынылды. Артқы серпімділіктің серпімді осі нашар сапалы жолдары бар кейбір нарықтарда қол жетімді болды. Type 3 модельдері 1970 жылы жаңа дизайн алды, алдыңғы бөлігі қайта өңделді, мұрны багаж сыйымдылығын ұлғайта отырып, созылды. Сонымен қатар, Type 3 қайта қарастырылған шаршылы буферлерді (кейбір нарықтарда интегралды резеңке жолақтармен), сондай-ақ үлкен артқы шамдар мен алдыңғы көрсеткіштерді алды. Volkswagen Type 3 моделін Еуропада 1600A ретінде сатылатын төменгі деңгейде ұсынды. АҚШ-та және тек 1973 жылы Volkswagen of America АҚШ-та Type 3 Fastback-тің екі деңгейін ұсынды, олар Type 3 Sedan және Type 3 Basic Compact ретінде сатылды. Basic Compact деңгейі төмен мазмұнға ие болды, оның ішінде шектеулі түстер мен төсемдер, сыртқы белдеу сызығының хромды жиегінің, сағаттың және электрмен қыздырылатын артқы терезе дефоггерінің жойылуы, боялған желдеткіш терезесінің рамасын пайдалану, газ багінің үстінде немесе өрт қабырғасының үстінде қара картоннан жасалған алдыңғы багаждық астар, бүйірлерінде немесе өрт қабырғасының үстінде астарсыз, және есік қалталары жоқ қарапайым винил есік панельдері, кілемнің орнына резеңке төсемдер болды. Type 3 көбірек заманауи дизайн болғанымен, ол Beetle сияқты танымал болған жоқ. Volkswagen алдыңғы жетектегі сумен салқындатылатын дизайнды өндіруді бастағанда, 1973 жылы Вольфсбург зауытында өндіріс тоқтатылды. Вольфсбург өндіріс құралдары кейін Golf, АҚШ-та Rabbit деп белгілі, құрастыруға қайта жабдықталды, ол ақырында Type 1-дің ең сатылатын седаны болды. Type 3 өндірісі VW-нің жаңа Эмден зауытына көшті, ол кейін 1973 жылы бірінші буын Passat (әртүрлі атаулармен, сондай-ақ «Dasher» деп те белгілі) құрастыруға қайта жабдықталды.

The Type 3 emulated major features of the Type 1 Beetle, using a low profile version of Volkswagen's rear engined, 4 cylinder air cooled engine, as well as body on chassis construction (the body bolts to a frame that includes the floor pan), retaining the same wheelbase – but using more contemporary and slab sided Ponton styling, in contrast to the Type 1's articulated fenders and running boards. VW finalized the design by 1959 with prototypes ready for testing by 1960. Secrecy was such that even at the 1960 Geneva Auto Show, VW denied they were readying a new design. In 1961 VW announced the new line as the "VW 1500". Production began in August 1961, a month before launch, of the Volkswagen 1500 Notchback, encompassing three box styling in a Notchback saloon body. Production of the Karmann Ghia 1500 (also known as the Type 34 Karmann Ghia) with a coupé body commenced in November 1961 and deliveries started in January 1962. The Fastback, or TL version, a fastback coupé, arrived in August 1965, along with the 1600 engine. Volkswagen's intention was that this model should replace the Notchback, which is what happened in the UK market. However, in other markets, including the German domestic market, the number of customers preferring the older Notchback shaped car was higher than foreseen, and in the end both Notchback and Fastback remained in production until July 1973. Type 3s were made in a variety of trim levels with different features for different markets. Top end models featured more chrome, more brite trim, and full carpeting, and, starting in mid 1968, were available with a fully automatic transmission. Factory installed gasoline powered heaters were a factory installed option available in some markets. Air conditioning and radios were never factory installed but were often available as dealer installed options. Volkswagen of America began marketing the Type 3 Squarebacks and Fastbacks for the 1966 model year, but they never imported the Notchback or Type 34 Karmann Ghia. The Type 3 was competing in the market with the Chevrolet Corvair that had been previously introduced in the United States in 1960, which incorporated a 6 cylinder rear mounted air cooled engine in notchback and station wagon body style, as well as a compact van and pickup derived from the platform. It also competed in the US with the Renault 8 which also offered a rear engine and rear drive sedan. A unique feature of all four Type 3 models was that due to the flat 4 engine, the cars had both front and rear luggage capacity; a fact highlighted in VW's advertising. For the 1968 model year, the Type 3 1600E (Einspritzung) models were the first mass produced automobiles with electronic fuel injection available as optional equipment. This was the introduction of the Bosch D Jetronic) fuel injection, which was available only in VW Type 3s for its first two years. The 1600 cc D Jetronic fuel injection engine was standard equipment for all Type 3s sold in the US for model years 1968 thru 1973, but single and dual carb engines remained as available options for many markets around the world until the end of Type 3 production. In mid 1968, a three speed fully automatic transaxle became available. With the automatic came a CV jointed independent rear suspension (IRS), replacing the swing axle (also IRS) set up. This 1968 mid year introduction was only available in conjunction with the dual carb 1600 cc Type 3 engine. For 1969, the CV jointed rear axle became standard with both automatic and manual transmissions, and the automatic transmission was also offered combined with the D Jetronic 1600 cc fuel injection engine. The swing axle rear suspension remained available for some markets that had poorer quality roads. Type 3 models received a facelift in 1970, with a revised front end, its nose extended by adding to the luggage capacity. At the same time Type 3s received revised square section bumpers (with integral rubber strips in some markets), as well as larger tail lamps and front indicators. Volkswagen offered the Type 3 in a lower trim level in Europe, marketed as the 1600A. In the US, and for 1973 only, Volkswagen of America offered two trim levels of the Type 3 Fastback in the US, marketed as the Type 3 Sedan and Type 3 Basic Compact. The Basic Compact trim level featured reduced content, including limited color and upholstery availability; deletion of exterior belt line chrome trim, clock, and electric heated rear window defogger—and using painted vent widow frames, a black cardboard front trunk liner over the gas tank without a liner on the sides of the trunk or over the firewall, and plain vinyl door panels without door pockets and rubber mats in lieu of interior carpet. While the Type 3 was a more modern design, it never reached the same level of popularity as the Beetle. As Volkswagen started to produce front wheel drive water cooled designs, production ended in 1973 at the Wolfsburg plant. The Wolfsburg production facilities were then retooled to build the Golf, known as the Rabbit in the US., which eventually replaced the Type 1 as Volkswagen's best selling sedan. Production of the Type 3 moved to VW's new Emden plant, which was retooled later in 1973 to build the first generation Passat (marketed variously, also as the "Dasher").

Қозғалтқыш және трансмиссия

Type 3 бастапқыда 1,5 литрлік (1493 см³) қозғалтқышпен жабдықталған, ол Type 1-де кездесетін 1192 см³ ауамен салқындатылатын 4-цилиндрлі қозғалтқышқа негізделген, бірақ 69 мм жүріспен ол кейінгі Beetle (Type 1) және Volkswagen Type 2 T1 және T2-де пайда болған 1300 см³, 1500 см³ және 1600 см³ қозғалтқыштардың негізі болды. Ұзын блок 1-ші типтегімен бірдей болғанымен, қозғалтқышты салқындату генератордың орнына желдеткішті коленвалдың ұшына орналастыру арқылы қайта жобаланды. Бұл қозғалтқыштың биіктігін азайтып, жүк көлемін ұлғайтты және оның лақап атауларын тапты: қалапшық немесе чемодандық қозғалтқыш. 1600 см³ (1584 см³) қозғалтқыш нұсқалары 1966 жылғы модельден бастап қолжетімді болды, бірақ 1500 см³ нұсқалары 3-типтің өндірісі аяқталғанға дейін қолжетімді болды. Екі көлемі де төмен және жоғары қысымды нұсқаларда болды, сондықтан төмен және жоғары қысымды бір карбюраторлы қозғалтқыштар және төмен және жоғары қысымды қос карбюраторлы қозғалтқыштар болды. D Jetronic отын инжекциясы қозғалтқышы тек жоғары қысымды конфигурациямен жасалды. 1966 жылғы модельден бастап 3-типтің қозғалтқыш нөмірлері қозғалтқыш түрін көрсететін әріп префиксімен келді. 1500 см³ (барлық бір карбюраторлы) қозғалтқыштар үшін төменгі қысым префиксі M, ал жоғары қысым префиксі K болды. 1600 см³ (барлық қос карбюраторлы) қозғалтқыштар үшін төменгі қысым префиксі P, ал жоғары қысым префиксі T болды. Отын инжекциясы бар қозғалтқыштар U (немесе 1972 жылғы Калифорния машиналары үшін X) болады. Type 3 Beetle-ге ұқсас берілісті қолданды, бірақ жоғары қатынастармен (4.125 R&P v 4.375 R&P) және ұзын осьтермен. Beetle (Type 1)-ден айырмашылығы, Type 3 қозғалтқышы мен беріліс блогы субрамға орнатылған (онда толық артқы аспасы бар), содан кейін еденге және денеге резеңке орнатылған, осылайша жолаушылар кеңістігінен тербеліс пен жол шуын оқшаулаған. Бастапқы Volkswagen 1500 бір жақты соқпалы 32 мм Solex PHN карбюраторынан пайдаланған. 1963 жылдың тамызында VW екі карбюраторлы нұсқаларын ұсынды, олар сәйкесінше Volkswagen 1500 'N' (Normal) және 1500 'S' (Super), жоғары сығылу (8,5:1) күмбезді 83 мм поршеньдері және екі төменгі 32 мм Solex PDSIT карбюраторлары бар. 1966 жылы (тамыз '65) 1600 см³ 3-типтің қозғалтқыш опциялары қосылды, ал 1968 жылы 1600 см³ 3-тип Bosch-тың жобалауымен электронды отын инжекциясын құрастырған әлемдегі алғашқы көлемді өндіріс көлігі болды. Bosch D Jetronic жүйесі Volkswagen 1600 TE & LE нұсқасында ұсынылды (E белгісі "Einspritzung" немесе неміс тілінде "инъекция"). Бұған ұқсас Bosch D Jetronic инжекциялық жүйесі кейінгі VW Type 4 және VW Porsche 914/4 кейбір модельдерінде қолданылған. 1968 жылдың ортасында екілік карбюраторлы қозғалтқышпен бірге орнатылған жартылай автоматты 3 жылдамдықты беріліс енгізілді; бұл автоматты беріліс 1969 жылғы модельден бастап отын инжекциясы бар қозғалтқышпен бірге ұсынылды. Type 1-ден Type 3-ке дейінгі елеулі жетістік алдыңғы аспасы болды. Type 1-ге ұқсас болғанымен, бұл Type 1-дің бұрыштық жапырақтарына қарағанда көлденең дөңгелек бұралу штангаларын құрастырған алғашқы Volkswagen алдыңғы аспасы болды. 3-типтің бұралу штангалары төменгі түтікте қиылысқан, сондықтан әрбір жеке бұралу штангасы машинаның бүкіл енін қамтиды, жоғарғы түтікте жоғарғы артқа сүйрейтін сілтемелерді бір-бірімен байланыстыратын анти-ролл штангасы бар. Алдыңғы тұтқаның тұтас бірлігі автомобильдің еденіне резеңкеден орнатылған. 1969 жылы артқы аспа екі буыны бар CV буыны жартылай артқы қол аспасына (кейде VW құмаршылары оны алдыңғы IRS айналмалы ось түрінен ажырату үшін "IRS" деп атайды) жаңартылды. 3-типке жүк жүретін орынды алдыңғы және артқы жағынан жапсырып, жүк жүретін орынды багажник пен капот арқылы кіруге болады. 4 корпус стилінің әрқайсысында (Notchback, Squareback, Fastback және Ghia) қозғалтқыш артқы багаждың еденіндегі панель арқылы орналасады және оған қол жетімді болады. Бұл қозғалтқыштың орналасуы Америка нарығына арналған Volkswagen теледидар жарнамасында ерекше назарға алынды. Онда жас Дастин Хоффман fastback моделін көрсетеді және оның техникалық ерекшеліктерін түсіндіреді, бірақ қозғалтқышты таба алмайды. Жарнаманың соңында: "Фольксваген дилеріңізге келіңіздер. Олар сізге мотордың қайда екенін көрсетеді". 5 болт дөңгелектері бар (5 × 205 мм PCD) бастапқы 3-типтің алдыңғы жағында екі иық барабанды аяқ сүйекті тежегіштерді қолданды. 65 жылдың тамызында (66 модель жылы) олар алдыңғы дискілі тежегіштермен алмастырылды, бұл Fastback және 1600 қозғалтқышының енгізілуімен сәйкес келді (Австралиялық модельдер 1967 жылдың тамызына дейін барабанды алдыңғы тежегіштерді сақтады). Бұлардың 4 болт дөңгелектері (4 × 130 мм PCD) 8 салқындату ойығы бар. Артқы тежегіштер әрқашан иық/соқпалы барабанды тежегіштер болды.

The Type 3 was initially equipped with a 1.5 L (1493 cc) engine based on the air cooled 1192 cc flat 4 found in the Type 1, but given a 69 mm stroke it became the basis for the 1300 cc, 1500 cc and 1600 cc engines that followed in the later Beetle (Type 1) and Volkswagen Type 2 T1 and T2. While the long block remained the same as the Type 1, the engine cooling was redesigned by putting the fan on the end of the crankshaft instead of on the generator. This reduced the height of the engine profile, allowing greater cargo volume and earning its nicknames: the pancake or suitcase engine. 1600 cc (1584 cc) engine options became available starting in the 1966 model year, but the 1500 cc options remained available thru the end of Type 3 production. Both displacements were available in low compression and high compression versions, so there were low and high compression single carb engines, and low and high compression dual carb engines. The D Jetronic fuel injection engine was only made in the high compression configuration. Starting with the 1966 model year, Type 3 engine numbers came with a letter prefix that indicated the engine type. For 1500 cc (all single carb) engines the low compression prefix was M while the high compression prefix was K. For the 1600 cc (all dual carb) engines, the low compression prefix was P and the high compression prefix was T. Fuel injected engines have a U (or X for '72 3 California cars.) The Type 3 used a similar transmission to the Beetle but with higher ratios (4.125 R&P v 4.375 R&P) and longer axles. Unlike the Beetle (Type 1), the Type 3 engine and transmission unit was mounted into a subframe (which contained the complete rear suspension), which was then rubber mounted to the floorpan and body, thereby isolating vibration and road noise from the passenger space. The original Volkswagen 1500 used a single side draught 32 mm Solex PHN carburetor. In August 1963 VW introduced twin carburetor versions, these were, respectively the Volkswagen 1500 'N' (Normal), rated at , and the 1500 'S' (Super), which had high compression (8.5:1) domed 83 mm pistons and twin downdraught 32 mm Solex PDSIT carburetors for more power. 1600 cc Type 3 engine options were added in 1966 (August '65) and in 1968 the 1600 cc Type 3 became the world's first volume production car to feature electronic fuel injection – designed by Bosch. The Bosch D Jetronic system was offered on the Volkswagen 1600 TE & LE version (E designating "Einspritzung" or "injection" in German). A similar Bosch D Jetronic injection system was used in the later VW Type 4, and some models of the VW Porsche 914/4. In mid 1968 a semi automatic 3 speed transmission was introduced installed together with the dual carb engine; this automatic transmission was offered together with the fuel injected engine starting with the 1969 model year. A notable advance from the Type 1 to the Type 3 was the front suspension. Although similar to the Type 1, it was the first Volkswagen front suspension to incorporate transverse round torsion bars, as opposed to the Type 1's torsion leaves. The Type 3's torsion bars are cross mounted in the lower tube, so that each individual torsion bar spans the full width of the car, the upper tube containing an anti roll bar that connects the upper trailing links to each other. The complete front suspension unit is rubber mounted to the car's floorpan. In 1969 the rear suspension was upgraded to double jointed CV joint semi trailing arm suspension (sometimes called "IRS" by VW enthusiasts to differentiate it from the previous IRS swing axle type.) The Type 3 offered both front and rear enclosed luggage areas, with cargo accessible via both the boot (trunk) and the bonnet (hood). In each of the 4 body styles (Notchback, Squareback, Fastback, and Ghia) the engine is located under and accessed by a panel on the floor of the rear trunk. This engine placement was highlighted in a period Volkswagen television commercial for the American market. It featured a very young Dustin Hoffman who shows the fastback model and explains its technical features but is unable to locate the engine. The ad closed with the copy, "Come into your Volkswagen dealer. They'll show you where the motor is." The original Type 3 with 5 bolt wheels (5 × 205 mm PCD) used twin leading shoe drum brakes at the front. In August '65 (the '66 model year) these were replaced by front disc brakes, coinciding with the introduction of the Fastback and 1600 engine (Australian built models retained drum front brakes until August 1967). These have 4 bolt wheels (4 × 130 mm PCD) with 8 cooling slots. Rear brakes were always leading / trailing shoe drums.

Техникалық деректер

Вариант (желтоқсан 1969)
Двигатель
Өлшемдері
Модель: VW төрт тактілі (төрт штрихті)
Ұзындығы
Жұмыс принципі: Otto
Ені
Отын жүйесі: Карбюратор Solex 32 PHN
Биіктігі
Цилиндр диаметрі × поршень хода
Дөңгелек базасы
Жерден қашықтығы
Номиналды қуаты 3800 мин-1 айналымда
Керб салмағы
Максималды момент 2000 мин-1 айналымда
Максималды салмағы
Орташа тиімді қысым 2000 мин-1 айналымда
Бұрылу радиусы
Поршеньнің максималды жылдамдығы 8,74 м/с (3800 мин-1 айналымда)
Жолдық көрсеткіштер
Қысу қатынасы: 7,5:1
Максималды жылдамдық
Минималды отын тұтынуы 2600 мин-1 айналымда
Номиналды отын тұтынуы (DIN 70030) 1980 мин-1 айналымда
Масса
Номиналды май тұтынуы (DIN 70030) 1980 мин-1 айналымда

Австралиялық өндіріс

Type 3 австралиялық Виктория штатындағы Клейтон қаласында 1963 жылдан бастап седан, универсал және седан-фургон үлгілерінде өндірілді. 1965 жылы Германиядан толық импортталған Fastback ұсынылды. Панельді фургон нұсқалары (1500 'N' моделі негізінде) мырышталған болаттан жасалған қорғаныш жолақтары бар, теңіздік фанерадан жасалған жүк тиеу алаңына, жүргіш үшін бір күн қорғанысына, сағатты алып тастау панеліне және бекітілген бүйір терезелеріне ие емес. Австралияда құрастырылған барлық панельді фургондардың қосалқы дөңгелектің артында PV префиксімен, содан кейін нөмірімен қолмен соғылған металл идентификациялық табелькасы орнатылған. Шамамен 500 данадан бастапқы өндірілгеннен сақталған 10-ға жуық және неміс өндірісінен тағы 10-15 дана бар. 1968 жылы Volkswagen Australasia компаниясы жергілікті өндірісті тоқтатқаннан кейін, Type 3 1973 жылға дейін сол Клейтон зауытында Motor Producers Limited компаниясымен CKD жиынтықтарынан құрастырылды.

34-типті Карманн Гиа

1961 жылы Volkswagen өзінің жаңа Type 3 платформасына негізделген VW 1500 Karmann Ghia, немесе Type 34 моделін ұсынды. Ол Volkswagen-нің жаңа 1500 куб.см. жапсарған қозғалтқыштың дизайнын және итальян инженері Серджио Сартoреллидің Carrozzeria Ghia компаниясында жасаған стилін ұсынды. VW Porsche 914 моделімен ауыстырылғанға дейін ол 1960-шы жылдары Volkswagen өндірген ең қымбат және ең сәнді жолаушылар көлігі болды. 1962–1969 жылдар аралығында 42 505 (плюс 17 прототиптік кабриолет) данасы өндірілді. Type 34 көптеген елдерде қолжетімді болғанымен, Volkswagen-тің ең ірі және маңызды экспорттық нарығы – АҚШ-та ресми түрде сатылмады.

Бразилиялық 3-түр

Үш қорапты Type 3 1968 жылы Бразилияда шығарылды, ол Volkswagen EA 97 1960 жылғы прототипіне негізделген, Марсио Пянкастелли салған және төрт есікті болды. Ол көп табысқа жете алмады, өзінің қора тәрізді пішіні үшін "Zé do Caixão" ("Қора Джо" деген мағынаны білдіреді, танымал бразилиялық қорқыныш фильмдерінің режиссерінің есімімен) деп аталды. 1970 жылы өндірілімі тоқтатылды. Фастбек нұсқасы Volkswagen TL, сәл жақсы сатылым көрсетті, 1970 жылдан 1976 жылға дейін өндірісте болды, бастапқыда екі есікті, кейін төрт есікті нұсқа ретінде. Германиядағыдай, бастапқы Karmann Ghia, 3-ші типті Karmann Ghia TC (Touring Coupé) моделімен ауыстырылды, бірақ ол неміс Karmann Ghia Type 34-тен өзгеше көрінеді. Екеуі де Variant сияқты үлкен жетістікке қол жеткізе алмады. 3 есікті Variant 1969 жылдан 1977 жылға дейін шығарылды, содан кейін 1977 жылдан 1981 жылға дейін квадрат пішіндес корпусымен (Бразилияға ұқсас) жаңартылған Variant II шығарылды. Бразилиялық 3-типтің алдыңғы серпімділігі 1-типтің алдыңғы серпімділігін пайдаланды, оның жоғарғы және төменгі түтіктеріндегі жартылай ені бар торсиялық сымдары қабатқа берік бекітілген, ал неміс 3-типінің резеңкеге орнатылған бөлігі төменгі түтікте толық ені бар қиылысқан сымдарымен және жоғарғы бөлігінде аударғыш сымдарымен жабдықталған. Бразилиялық Type 3 модельдерінің арасындағы жалғыз ерекшелік – Variant II, ол алдыңғы MacPherson тіректерімен жабдықталған.

Аргентиналық Dodge 1500-ге негізделген Volkswagen 1500

"Volkswagen 1500" моделі 3-ші типтің моделімен байланысты емес, 1980-ші жылдарда Аргентинада сол елде өндірілген Dodge 1500 негізінде сатылды. 1980 жылы Volkswagen Аргентинаның Chrysler Fevre Argentina SAIC компаниясын сатып алып, Dodge / Chrysler модельдерінің бір бөлігін иеленді және компанияны Volkswagen Argentina SA деп атады. Модельдердің бірі Dodge 1500 (сондай-ақ Dodge 1800) болды, оны жаңадан сатып алынған компания Аргентина нарығы үшін Volkswagen 1500 деп қайта атады. Универсал нұсқасы Volkswagen 1500 Rural деп белгіленді. Екі нұсқа да 1988 жылға дейін сатылды. Hillman Avenger негізінде жасалған бұл автомобиль Бразилияда да сатылды, онда ол Dodge Polara деп танылды. Volkswagen Аргентинада жабдықты сатып алғаннан кейін көп ұзамай, 1981 жылы бұл нұсқа тоқтатылды. Сол автомобиль 1970-ші жылдары Солтүстік Америкада Plymouth Cricket ретінде де қол жетімді болды. Dodge 1500/"Volkswagen 1500" автомобильдерінің ешбір бөлігі Volkswagen Type 3 1500 моделімен немесе басқа Volkswagen өнімдерімен сәйкес келмейді.