DKW: Audi тарихының бастауы

Кіріспе

Неміс автомобиль және мотоцикл маркасы, қазір Audi.

DKW (Dampf Kraft Wagen, сондай-ақ Deutsche Kinder Wagen Das Kleine Wunder немесе Des Knaben Wunsch) – неміс автомобиль және мотоцикл маркасы. DKW 1932 жылы Auto Union құрамына кірген төрт компанияның бірі болды, осылайша қазіргі заманғы Audi компаниясының алдағысы атанды. 1916 жылы Дания инженері Йорген Скафте Расмуссен Германияның Саксония аймағындағы Цшопау қаласында бу арматураларын шығаратын зауыт құрды. Сол жылы ол DKW деп аталған бумен жұмыс істейтін автомобиль жасауға тырысты. Ол сәтті болмаса да, 1919 жылы «Баланың тілегі» – Des Knaben Wunsch деп аталған екі тактылі ойыншық қозғалтқыш жасады. Ол осы қозғалтқыштың сәл өзгертілген нұсқасын мотоциклге орнатып, Das Kleine Wunder деп атады. 1932 жылы DKW, Audi, Horch және Wanderer компаниялары бірігіп Auto Union құрды. Модель компанияның Спандау (Берлин) зауытында 1931 жылға дейін роудстер, кейін стильді, бірақ қарапайым спорттық автомобиль ретінде жасала берді. Одан да маңыздысы, компания иесі 1928 жылы Audi Werke AG-ның көпшілік үлесіне ие болғаннан кейін сатып алған Цвиккау зауытында 300 км (185 миль) оңтүстікке қарай арзан автомобильдер сериясы құрастырылды. F1 мен F8 (F – Front деген мағынада) үлгілері 1931 және 1942 жылдар аралығында жасалды, ал 1945 жылы соғыс аяқталғаннан кейін қайтадан өндірілді. Олар Еуропада алдыңғы дөңгелек жетектері бар алғашқы көптеп өндірілген автомобильдер болды және көлденең орнатылған екі цилиндрлі екі тактылі қозғалтқыштармен жабдықталды. Қозғалтқыш көлемі 584 немесе 692 см³ болды, ал ең жоғары қуаты бастапқыда 15 а.к. құрады, ал 1931 жылдан бастап 18 немесе 20 а.к. таңдау мүмкіндігі болды. Бұл модельдерде генератор бірден коленвалға орнатылған, сонымен қатар стартер ретінде де қолданылатын Dynastart болды. 1931-1942 жылдар аралығында Цвиккаудан шыққан DKW шамамен 218 000 дана өндірді. 1929 және 1940 жылдар аралығында DKW екі тактылі V4 қозғалтқыштары бар (басқа атаулармен қатар) Schwebeklasse және Sonderklasse деп аталатын артқы дөңгелек жетектері бар автомобильдердің аз танымал, бірақ техникалық тұрғыдан қызықты сериясын шығарды. Қозғалтқыш көлемі 1000 см³, кейін 1100 см³ болды. Қозғалтқыштарда мәжбүрлі индукция үшін екі қосымша цилиндр болды, сондықтан олар V6 қозғалтқыштарына ұқсады, бірақ алдыңғы цилиндрлер жұбында шамдар болмады. 1939 жылы DKW 900 см³ көлемді алғашқы үш цилиндрлі қозғалтқышпен прототип жасады. Ол екінші дүниежүзілік соғыстан кейін өндіріске енгізілді, алдымен Звиккаудағы Industrieverband Fahrzeugbau (IFA) F9 (кейін Wartburg) ретінде, ал көп ұзамай Дюссельдорфтан DKW түрінде 3=6 немесе F91 ретінде. DKW қозғалтқыштары Saab компаниясымен Saab 92 автомобильдерін өндіру кезінде екі тактылі Saab қозғалтқышының үлгісі ретінде пайдаланылды.

DKW (Dampf Kraft Wagen, , also Deutsche Kinder Wagen Das Kleine Wunder, or Des Knaben Wunsch, ) was a German car and motorcycle marque. DKW was one of the four companies that formed Auto Union in 1932 and thus became an ancestor of the modern day Audi company. In 1916, Danish engineer Jørgen Skafte Rasmussen founded a factory in Zschopau, Saxony, Germany, to produce steam fittings. That year he attempted to produce a steam driven car, called the DKW. Although unsuccessful, he made a two stroke toy engine in 1919, called Des Knaben Wunsch – "the boy's wish". He put a slightly modified version of this engine into a motorcycle and called it Das Kleine Wunder
In 1932, DKW merged with Audi, Horch and Wanderer to form Auto Union. and the model continued to be built at the company's Spandau (Berlin) plant, first as a roadster and later as a stylish if basic sports car, until 1931. More significant was a series of inexpensive cars built 300 km (185 miles) to the south in Zwickau in the plant acquired by the company's owner in 1928 when he had become the majority owner in Audi Werke AG. Models F1 to F8 (F for Front) were built between 1931 and 1942, with successor models reappearing after the end of the war in 1945. They were the first volume production cars in Europe with front wheel drive, and were powered by transversely mounted two cylinder two stroke engines. Displacement was 584 or 692 cc: claimed maximum power was initially 15 PS, and from 1931 a choice between 18 or These models had a generator that doubled as a starter, mounted directly on the crankshaft, known as a Dynastart. DKWs from Zwickau notched up approximately 218,000 units between 1931 and 1942. Between 1929 and 1940, DKW produced a less well remembered but technically intriguing series of rear wheel drive cars called (among other names) Schwebeklasse and Sonderklasse with two stroke V4 engines. Engine displacement was 1,000 cc, later 1,100 cc. The engines had two extra cylinders for forced induction, so they appeared like V6 engines but without spark plugs on the front cylinder pair. In 1939, DKW made a prototype with the first three cylinder engine, with a displacement of 900 cc and producing With a streamlined body, the car could run at It was put into production after World War II, first as an Industrieverband Fahrzeugbau (IFA) F9 (later Wartburg) in Zwickau, East Germany, and shortly afterwards in DKW form from Düsseldorf as the 3=6 or F91. DKW engines were used by Saab as a model for the Saab two stroke in its Saab 92 car manufacturing venture, in 1947.

1945 жылдан кейін жасалған автомобильдер

Auto Union компаниясы Германия Демократиялық Республикасы (Шығыс Германия) болған Саксонияда орналасқандықтан, соғыстан кейін қайта құрылуына біраз уақыт кетті. Компания 1949 жылы Батыс Германияда Auto Union GmbH ретінде тіркелді, бастапқыда қосалқы бөлшектермен қамтамасыз етіп, бірақ көп ұзамай RT 125 мотоциклін және Schnellaster F800 деп аталатын жаңа жүк көлігін шығара бастады. Олардың алғашқы өндіріс желісі Дюссельдорфта орналасқан. Бұл жүк көлігі соғыстан бұрын жасалған соңғы F8 қозғалтқышымен бірдей болды. Олардың алғашқы автокөлігі F89 болды, ол соғыстан бұрын жасалған F9 прототипінің және соңғы F8 екі цилиндрлі екі тактілі қозғалтқышының негізінде құрастырылды. Өндіріс F91 моделімен бірге шыққан үш цилиндрлі, табысты қозғалтқышпен ауыстырылғанға дейін жалғасты. F91 1953–1955 жылдары өндірілді, ал 1956 жылы оны үлкен F93 алмастырды. F91 және F93 900 куб.см үш цилиндрлі екі тактілі қозғалтқыштармен жабдықталған, алғашқылары 900 куб.см, соңғылары 1500 куб.см қуаттылыққа ие болды. Салқындату жүйесі коленвалдың алдыңғы бөлігіне орнатылған шкивтен иірілетін желдеткішпен көмектесетін еркін конвекциялық типте болды. F93 1959 жылға дейін өндірілді, одан кейін Auto Union 1000 моделі шығарылды. Бұл модельдер 1000 куб.см екі тактілі қозғалтқышпен жабдықталды, 1963 жылға дейін S немесе LS нұсқаларын таңдауға болатын. Осы кезеңде өндіріс Дюссельдорфтан Ингольштадтқа көшірілді, онда Audi әлі де өндіріс орнатылған. 1957 жылдан бастап автомобильдер автоматты тұйықтауышпен жабдықталуы мүмкін болды, бұл мүмкіндікті ұсынатын жалғыз кішкентай автомобиль еді. Auto Union 1000S-тің соңғы нұсқаларында опция ретінде дискілі тежегіштер болды, бұл технологияның алғашқы дамуы. 1957 жылдан 1964 жылға дейін Auto Union 1000 SP спорттық 2+2 орындық нұсқасы қол жетімді болды, алғашқы жылдары тек купе, ал 1962 жылдан бастап кабриолет түрінде де ұсынылды. 1956 жылы DKW Monza жеке бастамамен шағын көлемде өндіріске енгізілді, стандартты F93 шассиіне орнатылған шыны талшықтан жасалған спорттық екі орындық корпусымен. Ол бастапқыда Solitude деп аталды, бірақ 1956 жылдың желтоқсанында Италиядағы Autodromo Nazionale Monza трассасында жасаған қашықтықтан жылдамдық рекордтарынан кейін соңғы атын алды. Халықаралық Автомобиль Федерациясының (FIA) G класында қатысып, 48 сағатты орташа жылдамдықпен, 10 000 км қашықтықты және 72 сағатты жылдамдықпен жүріп рекордтарды жаңартты. Автомобиль алғаш рет Штутгарттағы Vertical Align=sup, содан кейін Хайдельбергтегі Massholder және соңында Штутгарттағы Роберт Шенк компанияларында өндірілді. Шамамен 75 дана жасалған, олардың 50-сі бүгінге дейін сақталған. Өндіріс 1958 жылдың соңында тоқтатылды. 1959 жылдан бастап сәтті автомобильдер қатары сатылды, ол 1950 жылдардың соңындағы заманауи тұжырымдамаға негізделген Junior/F12 сериясы болды. Бұл қатарға Junior (негізгі модель) 1959 жылдан 1961 жылға дейін, Junior de Luxe (сәл жақсартылған) 1961 жылдан 1963 жылға дейін, F11 (сәл үлкен) және F12 (үлкен және үлкен қозғалтқышы бар) 1963 жылдан 1965 жылға дейін, сондай-ақ F12 Roadster 1964 жылдан 1965 жылға дейін кірді. Junior/F12 сериясы өте танымал болды және көптеген автомобильдер өндірілді. 1952–1964 жылдар аралығында Ирландияның Корк округіне қарасты Баллинколлиг қаласында құрастыру зауытына лицензия берілді, онда шамамен 4000 көлік құралы құрастырылды, олардың ішінде седан, фургон, мотоцикл және коммерциялық комбайн бар. Бұл Германиядан тыс Еуропадағы жалғыз DKW зауыты болды және ол жабылғаннан кейін көптеген жылдар бойы зауыттың қабырғасындағы DKW белгісін көруге болады. Ғимарат 2000 жылдардың соңында бұзылып, неміс Aldi дүкені мен McDonald's драйв-трауіне айналдырылды. Соғыстан кейінгі үш цилиндрлі екі тактілі барлық автомобильдердің спорттық әлеуеті бар еді және 1950 және 1960 жылдардың басында көптеген раллилік жеңістерге негіз болды. Бұл DKW-ді 50-ші жылдардың бірнеше жылында еуропалық ралли лигасындағы ең көп жеңіске жеткен автомобиль брендіне айналдырды. 1960 жылы DKW екі үш цилиндрлі екі тактілі қозғалтқышты біріктіру арқылы 1000 куб.см сыйымдылығы бар V6 қозғалтқышын жасады. Сыйымдылығы арттырылды және 1966 жылғы соңғы V6 1300 куб.см сыйымдылығына ие болды, ол стандартты конфигурацияда екі карбюратормен 5000 айналымда қуаттылықты өндірді. Төрт карбюраторлы нұсқасы өндірілді, ал алты карбюраторлы нұсқасы тек салмағы 6 В-ды DKW Munga және F102 модельдерінде пайдалану жоспарланған. Сынақтар үшін шамамен 100 қозғалтқыш жасалды және 1960 жылдары 13 DKW F102 және бірнеше Munga V6 қозғалтқышымен жабдықталды. Соңғы DKW 1964 жылы ескі AU1000-ды алмастырған F102 болды. Алайда F102 нашар сатылды, себебі оның екі тактілі қозғалтқыш технологиясы даму шегіне жеткен еді. Auto Union-ның бас компаниясы Daimler Benz компанияны Volkswagen-ке сату туралы шешім қабылдады. Автомобиль қайта жасақталды және төрт тактілі қозғалтқышпен жабдықталғаннан кейін Audi F103 ретінде қайта іске қосылды. Бұл DKW автомобильдерінің тарихының соңына және Audi атауының жаңадан тууына белгі берді. 1956 жылдан 1961 жылға дейін голландтық импорттаушы Hart, Nibbrig & Greve Сassenheim қаласындағы тастамал асфальт зауытында автомобильдерді құрастырды, онда шамамен 120 жұмысшы жұмыс істеді, екі жүк көлігі Дюссельдорфтан SKD жиынтықтарын алып, шамамен 13 500 автомобиль құрастырды. DKW зауыты көшкеннен кейін SKD жиынтықтарын импорттау тоқтатылды, себебі бұл тым қымбатқа түсті.

As Auto Union was based in Saxony in what became the German Democratic Republic (East Germany), it took some time for it to regroup after the war. The company was registered in West Germany as Auto Union GmbH in 1949, first as a spare part provider, but soon to take up production of the RT 125 motorcycle and a new delivery van, called a Schnellaster F800. Their first line of production took place in Düsseldorf. This van used the same engine as the last F8 made before the war. Their first car was the F89 using the body from the prototype F9 made before the war and the two cylinder two stroke engine from the last F8. Production went on until it was replaced by the successful three cylinder engine that came with the F91. The F91 was in production 1953–1955, and was replaced by the larger F93 in 1956. The F91 and F93 had 900 cc three cylinder two stroke engines, the first ones delivering , the last The ignition system comprised three independent sets of points and coils, one for each cylinder, with the points mounted in a cluster around a single lobed cam at the front end of the crankshaft. The cooling system was of the free convection type assisted by a fan driven from a pulley mounted at the front end of the crankshaft. The F93 was produced until 1959, and was replaced by the Auto Union 1000. These models were produced with a 1,000 cc two stroke engine, with a choice between or S versions until 1963. During this transition, production was moved from Düsseldorf to Ingolstadt, where Audi still has its production. From 1957, the cars could be fitted with a saxomat, an automatic clutch, the only small car then offering this feature. The last versions of the Auto Union 1000S had disc brakes as option, an early development for this technology. A sporting 2+2 seater version was available as the Auto Union 1000 SP from 1957 to 1964, the first years only as a coupé and from 1962 also as a convertible. In 1956, the very rare DKW Monza was put into small scale production on a private initiative, with a sporting two seater body of glassfiber on a standard F93 frame. It was first called Solitude, but got its final name from the long distance speed records it made on the Autodromo Nazionale Monza in Italy in December 1956. Running in Fédération Internationale de l'Automobile (FIA) class G, it set records including 48 hours at an average speed of , 10,000 km at and 72 hours at The car was first produced by vertical align=sup in Stuttgart, then by Massholder in Heidelberg and lastly by Robert Schenk in Stuttgart. The number produced is said to be around 75, 50 survived. Production finished by the end of 1958. A more successful range of cars was sold from 1959, the Junior/F12 series based on a modern concept from the late 1950s. The range consists of Junior (basic model) made from 1959 to 1961, Junior de Luxe (a little enhanced) from 1961 to 1963, F11 (a little larger) and F12 (larger and bigger engine) from 1963 to 1965, and F12 Roadster from 1964 to 1965. The Junior/F12 series became quite popular, and many cars were produced. An assembly plant was licensed in Ballincollig, County Cork, Ireland between 1952 and c.1964 and roughly 4,000 vehicles were assembled, ranging from saloons, vans and motorbikes to commercial combine harvesters. This was the only DKW factory outside Germany in Europe and for many years after its closure its large DKW sign could be visible on the wall of the factory. The building was demolished in the late 2000s and was redeveloped into a German Aldi store and a McDonald's drive thru. All the three cylinder two stroke post war cars had some sporting potential and formed the basis for many rally victories in the 1950s and early 1960s. This made DKW the most winning car brand in the European rally league for several years during the fifties. In 1960, DKW developed a V6 engine by combining two three cylinder two stroke engines, with a capacity of 1,000 cc. The capacity was increased and the final V6 in 1966 had a capacity of 1,300 cc, which developed at 5,000 rpm using the standard configuration with two carburettors. A four carburettor version produced , a six carburettor one It weighed only The V6 was planned to be used in the DKW Munga and the F102. About 100 engines were built for testing purposes and 13 DKW F102 and some Mungas were fitted with the V6 engine in the 1960s. The last DKW was the F102, coming into production in 1964 as a replacement for the old looking AU1000. However, the F102 sold poorly, largely due to its two stroke engine technology which was at the limit of its development. Auto Union's parent, Daimler Benz, decided to offload the company to Volkswagen. The car was re engineered with a four stroke engine and relaunched as the Audi F103. This marked the end of the DKW marque for cars, and the rebirth of the Audi name. From 1956 to 1961, Dutch importer Hart, Nibbrig & Greve assembled cars in an abandoned asphalt factory in Sassenheim, where they employed about 120 workers, two transporter, that collected SKD kits from Duesseldorf and built about 13.500 cars. When the DKW plant moved the import of SKD kits stopped, as it became too expensive.

DKW Оңтүстік Америкада

1956 жылдан 1967 жылға дейін DKW автомобильдері Бразилияда жергілікті Vemag компаниясы (Veículos e Máquinas Agrícolas S. A., "Көлік және ауылшаруашылық машиналары Inc.") өндірді. Vemag Scania Vabis жүк көліктерін құрастырып отырды, бірақ Scania Vabis 1960 жылдың шілдесінде тәуелсіз компанияға айналды. Бастапқы жоспарлар Candango жол талқысы (Munga), сондай-ақ пайдалы көлік және Vemaguet және Belcar деп аталатын төрт есікті седан құрастыру болды. Бірінші модель – 900 см³ F91 Universal, бірақ Belcar және Vemaguet аттары кейін қолданылды. 1958 жылы F94 төрт есікті седан және универсал ұсынылды, 1960 жылдардың басында Belcar және Vemaguet деп қайта аталды. Компания сонымен қатар сәнді купе (DKW Fissore) және жол талқысы Munga (жергілікті түрде Candango деп аталды) өндірді. 1960 жылы Vemag машиналары Auto Union 1000-нен бір литрлік үлкен қозғалтқышты алды. Vemag-тың сәтті ресми жарыс командасы болды, оның купе GT Malzoni, шыныпластик корпусы бар. Бұл жоба ұзақ жылдар бойы өмір сүрген бразилиялық спорттық автомобиль бренді Puma-ның негізін қалады. Бразилиялық F94 желісі бірнеше косметикалық өзгерістермен жақсартылды және неміс және аргентиналық модельдерден көбірек ерекшеленді. Vemag компаниясының жаңа өнімдерге инвестиция салуға қаржысы болмады және үкімет тарапынан бірігуге қысым көрсетілді. 1964–1965 жылдары Volkswagen Vemag-тың аз үлесіне ие Auto Union-ды біртіндеп сатып алды, ал 1967 жылы Volkswagen қалған акцияларды сатып алды. VW DKW Vemag өндірісін дереу тоқтата бастады және 109 343 DKW Vemag автокөлігі шығарылғаннан кейін ескі Vemag зауытына Volkswagen 1600 седанын енгізді. DKW көліктері 1960 жылдан 1969 жылға дейін Аргентинада IASF S. A. (Industria Automotriz Santa Fe Sociedad Anónima) Санта-Федегі Соусе-Вьехо қаласында орналасқан. Ең әдемісі – Купе Fissore, оның көптеген танымал иелері болды (Жулио Соса, Сезар Луис Менотти және басқалар). Басқа модельдер: Auto Union 1000 S Sedán (1969 жылға дейін 21 797 дана жасалған) және Auto Union 1000 Universal S (1969 жылға дейін 6396 дана жасалған) және Auto Union Combi/Pick up. Auto Union Combi/Pick up (DKW F1000 L) соңғы нұсқасы 1969 жылы ұсынылды, бірнеше ай өмір сүрді және IME сатып алды, ол 1979 жылға дейін өндірісін жалғастырды.

From 1956 to 1967, DKW cars were made in Brazil by the local company Vemag (Veículos e Máquinas Agrícolas S. A., "Vehicles and Agricultural Machinery Inc."). Vemag was assembling Scania Vabis trucks, but Scania Vabis became an independent company in July 1960. The original plans were to build the Candango off roader (Munga), a utility vehicle and a four door sedan, called Vemaguet and Belcar respectively. The first model built was the 900 cc F91 Universal but the Belcar and Vemaguet names were applied later. In 1958, the F94 four door sedan and station wagon were launched, in the early 1960s renamed Belcar and Vemaguet. The company also produced a luxury coupe (the DKW Fissore) and the off road Munga (locally called Candango). In 1960 Vemag cars received the larger one litre, engine from the Auto Union 1000. Vemag had a successful official racing team, with the coupe GT Malzoni, with fiberglass body. This project was the foundation of the long lasting Brazilian sports car brand Puma. The Brazilian F94 line has been improved with several cosmetic changes and became more and more different from the German and Argentine models. Vemag had no capital to invest in new products and came under governmental pressure to merge. In 1964–1965 Volkswagen gradually took over Auto Union, a minority holder in Vemag, and in 1967 Volkswagen bought the remainder of the stock. VW quickly began phasing out DKW Vemag production and introduced the Volkswagen 1600 sedan to the old Vemag plant, after a total of 109,343 DKW Vemag cars had been built. DKW vehicles were made in Argentina from 1960 to 1969 by IASF S. A. (Industria Automotriz Santa Fe Sociedad Anónima) in Sauce Viejo, Santa Fe. The most beautiful were the Cupé Fissore, which had many famous owners (Julio Sosa, César Luis Menotti, and others). Other models are the Auto Union 1000 S Sedán (21,797 made until 1969) and the Auto Union 1000 Universal S (6,396 made until 1969). and the Auto Union Combi/Pick up. The last version of the Auto Union Combi/Pick up (DKW F1000 L), launched in 1969, survived a few months and was bought out by IME, which continued production until 1979.

Көлік құралдары

DKW Munga Ингольштадт қаласындағы Auto Union компаниясымен жасалған. Өндіріс 1956 жылдың қазан айында басталып, 1968 жылдың желтоқсан айында 46 750 автомобиль шығарылып аяқталды. 1949 жылдан 1962 жылға дейін DKW Schnellaster көлігі артқы серіппелі, көлденең құбырлы артқы аспалы жүйесімен өндірілді. Испаниялық IMOSA еншілес компаниясы 1963 жылы DKW F 1000 L жаңа үлгісін ұсынды. Бұл фургон бастапқыда үш цилиндрлі 1000 куб.см қозғалтқышпен жабдықталды, бірақ кейіннен Mercedes-Benz дизельді қозғалтқышын алды және 1975 жылы Mercedes-Benz деп аталды.