Кіріспе
Ағылшын пейзаж суретшісі Генри Джон Боддингтон (1811 – 11 сәуір 1865) Виктория дәуіріндегі ағылшын пейзаж суретшісі және Уильямс суретшілер отбасының мүшесі болған.
Henry John Boddington (1811 – 11 April 1865) was an English landscape painter during the Victorian era, and a member of the Williams family of painters.
Өмірбаян
Генри Джон Боддингтон Генри Джон Уильямс ретінде 1811 жылдың 14 қазанында Лондонда дүниеге келді. Ол суретші Эдвард Уильямстың (1781–1855) және Энн Хильдебрандттың (шамамен 1780–1851) екінші ұлы, сондай-ақ Джеймс Уорд, R.A. және Джордж Морланд сияқты танымал суретшілермен туысқан Уильямс суретшілер отбасының мүшесі еді. Оның әкесі – белгілі ландшафт суретшісі, ол оған сурет салуды үйреткен, басқа ешқандай ресми оқыту алмады. 1832 жылы, толыққан шақта, ол Кларисса (Клара) Элиза Боддингтонға (Джон Боддингтонның қызы) үйленді және оның тегін қабылдап, Генри Джон Боддингтон атанды, оның туындыларын бауырлары мен басқа туыстарынан ажырату үшін; Олардың бір баласы болды – Эдвин Генри Боддингтон (1836 жылдың 14 қазаны, Ислингтон – 1905), ол да суретші болды. Бірнеше жылдық кедейлік пен күрес кезеңінен кейін Генри Джон өте табысты суретшіге айналды. Ол бастапқыда Пентонвиллде, содан кейін Фулхэмге, одан кейін Хаммерсмитке, ал 1854 жылы ақырында Барнске, сосын Суррейге көшті. Оның алғашқы туындылары Суррей аймағы мен Темзаның жағалауын бейнелеген. Оның туындылары алғаш рет 1837 жылы Лондондағы Корольдік академияда көрсетілді, ал 1839 жылдан бастап оның бір немесе екі картинасы қайтыс болғанға дейін және одан кейін төрт жыл бойы жыл сайын көрмеге қойылды. Ол Саффолк-стриттегі Британ суретшілері қоғамында одан да көп картиналарын көрсетті. Оның аты алғаш рет 1837 жылғы каталогта пайда болды, ал 1842 жылы ол қоғамның (RBA) мүшесі болды, содан кейін өмірінің соңына дейін жылына орташа есеппен он картинасын көрмеге қойды. 1843 жылы ол Девонға, 1846 жылы Англия көлдеріне, ал 1847 жылы алғаш рет Солтүстік Уэльске сапар шекті, әсіресе Бетус-И-Код және Долгелли айналасындағы аймақ оның ең сүйікті жұмыс істейтін жеріне айналды. Боддингтон Шотландияда, Йоркширде және Англияның басқа да аймақтарында сурет салған, бірақ еуропалық құрлыққа ешқашан бармады. Ұлттық биографиялық сөздікте Боддингтон "күлкілі, мейірімді және еркек мінезді" деп сипатталған. Мидың прогрессивті ауруынан бірнеше жыл бойы зардап шеккеннен кейін, ол 1865 жылдың 11 сәуірінде Барнстағы үйінде қайтыс болды және жақын жердегі Барнс зиратында жерленді.
Өнер
Боддингтон өзінің ерекше стилін дамытты, оның ең басты ерекшелігі – арт жарықтандырылған ағаштардың жапырақтарын керемет бейнелеу қабілеті. Ян Рейнольдс (1975) оның «ең ерекше әсерлерінің бірі – күннің жылы күнін көрсету екенін айтады, күн суреттен тысқары орналасқандықтан пейзажға жұқа, тұманды атмосфера сыйлайды, ал терең көк көлеңкелер сары түстің қарсылығын күшейтеді. Алыстағы таулар буланып жатқан күн сәулесінде еріп бара жатыр. Суретші осы әсерді шеберлікпен қолданады». Виктория дәуірінің көптеген суретшілері сияқты, ол да кең көлемде жұмыс істеді. «The Fine Arts Quarterly Review» (3-том, 1865 ж.) оның «тек үлкен ғана емес, кейде әсем суреттер салғанын» атап көрсетеді. Оның тау, көл және өзендерді бейнелейтін пейзаждары кеңдікке және күшке толы. Ол өте жылдам сурет салушы еді.
His paintings mostly depict peaceful English country scenes. He was a very rapid sketcher.