Кипр королі Хью II: Өмір және тақ мұрагерлігі туралы деректер

Кіріспе

Кипрдың Юго II (немесе Юго II де Лузиньян) (1252 жылғы маусым-тамыз – 1267 жылғы қарашаның немесе желтоқсанның 5-і) Кипр патшасы және 5 жасынан бастап Иерусалим Корольдігінің регенті болды.

Өмірбаян

18 қаңтар 1253 жылы екі айлық шаласында ол әкесі Генрих І-нің орнына Кипр патшасы болды, ал анасы, королева Плесанс, регенттік қызметін атқарды және сол жылдың соңында Никосиядағы Санта-Софияда таққа отырғызылды. Иерусалим патшалығына талабы нашар болғанымен, көптеген адамдар оны Конрадинге қарағанда жақсы кандидат деп санады (өйткені ол Палестина жағалауына жақын крестонос мемлекетінде тұрды), Конрадиннің өзі де бала болған, бірақ Еуропада болмады (Хью II мұрагерлік реті бойынша Конрадиннен кейін екінші орында тұрды, себебі ол Шампандық Алисаның жалғыз тірі ұлының ұлы, Иерусалим королевасы Изабелла I-нің екінші тірі қызы, демек Конрадиннің шөбересі). 1258 жылы Яффаның иегері Ибелиннің Иоанны және Антиохияның Богемонды VI Хью мен Плесансты Акраға алып келді, онда Хью Конрадиннің регенті ретінде тағайындалды, ал Плесанс Хьюдің регенттігін жүзеге асыру үшін таңдалды. 1261 жылы Плесанс қайтыс болды, ал Кипр регенттігі Хью Антиохиялық Лузиньянға, Хью II-нің 25 жастағы бірінші туысына өтті. Оның анасы, Хью II-нің кіші әпкесі Изабелла Лузиньяндық Акрада Иерусалимнің регенті болды. Хью II 1267 жылғы қарашада 14 жасында Никосияда қайтыс болды және Никосиядағы Доминикан шіркеуіне жерленді. Ол 1264/1265 жылдары Никосияда Ибелиндік Изабеллаға (шамамен 1252 – Бейрут, 1282/1283 ж. және сол жерде жерленген), Бейрут ханымы 1264, үйленуге келісім берген, бірақ неке толыққанды болған жоқ. Оның орнын Кипрдің Хью III (жас әпкесі Изабелланың ұлы) Хью Лузиньян Антиохиясы иеленді, бірақ оның жалпы мұрагері басқа бірінші туысы, Хью Бриенн (шамамен 1240–1296), Кипрдің Мэри ұлы, марқұм Хью II-нің үлкен әпкесі болды. Бұл талап оның ұлы Вальтер V Бриеннге және оның ұрпақтарына өтті. Олар Кипр патшасы Амальрик I-нің жалпы мұрагерлері. 1266 жылы Томас Аквинский өзінің "De regimine principum" ("Билеушілер үкімі туралы") еңбегін Хью II-ге арнады деп жиі айтылады, бірақ Кристоф Флюелердің (Rezeption und Interpretation der Aristotelischen “Politica” im späten Mittelalter, Bochumer Studien zur Philosophie, 19 (Амстердам және Филадельфия: B. R. Grüner, 1992), 2 том; 1-том, 23–29.) еңбекті 1271–73 жылдарға қайта жатқызу жөніндегі нақты аргументіне байланысты, қазір бұл шығарма оның ізбасары Хью III-ке (1267–84) жазылған болуы ықтимал. Кейінгі еңбектер, мысалы Панос Левентистің "Никосиядағы он екі уақыт. Никосия, Кипр, 1192–1570: Әртараптанған астанадағы топография, сәулет және қалалық тәжірибе" (Никосия: Кипр зерттеу орталығы, 2005, 49, 51-беттер) Аквинастың Аристотельдің еңбектерін "қалыптастырушы" түсінуіне негізделген, яғни 1265 жылға дейін болған ертерек мерзімді ұсынады және еңбектің Хью II-ге арналуын қамдайды.

On January 18, 1253, at the age of two months, he succeeded his father Henry I as king of Cyprus, with his mother, Queen Plaisance, acting as regent, and was crowned at Santa Sophia, Nicosia, later in that year. Although he had only a weaker claim to the Kingdom of Jerusalem, many felt that he was a better candidate (living in a Crusader state close to the Palestinian coast) than Conradin, the Hohenstaufen claimant who was also a child but absent in Europe (Hugh II was second in order of succession, right after Conradin himself, since he was the son of the only surviving son of Alice of Champagne, the second surviving daughter of Queen Isabella I of Jerusalem and thus Conradin's great grandaunt). In 1258 John of Ibelin, lord of Jaffa, and Bohemund VI of Antioch brought Hugh and Plaisance to Acre, where Hugh was set up as regent for Conradin, and Plaisance was chosen to carry out Hugh's regency while he remained underage, becoming Lord of Jerusalem. In 1261, Plaisance died and the regency of Cyprus passed to Hugh of Antioch Lusignan, Hugh II's 25 year old first cousin. His mother, Hugh II's younger aunt Isabella of Lusignan became acting regent of Jerusalem in Acre. Hugh II died in Nicosia in November 1267 at the age of 14 and was buried in the Dominican Church in Nicosia. He had been betrothed and was possibly married at Nicosia in 1264/1265 to Isabella of Ibelin (ca. 1252 – Beirut, 1282/1283 and buried there), Lady of Beirut 1264, but the marriage was never consummated. He was succeeded by Hugh of Lusignan Antioch (son of his younger aunt Isabella) as Hugh III of Cyprus, though his heir general was another first cousin, Hugh of Brienne (c. 1240–1296), son of Mary of Cyprus, the eldest aunt of the deceased Hugh II. This claim fell to his son Walter V of Brienne and his descendants. They are the heirs general of King Amalric I of Cyprus. It has often been claimed that 1266 Thomas Aquinas dedicated his work De regimine principum ("On the Government of Rulers") to Hugh II, but in view of the strong argument by Christoph Flüeler (Rezeption und Interpretation der Aristotelischen “Politica” im späten Mittelalter, Bochumer Studien zur Philosophie, 19 (Amsterdam and Philadelphia: B. R. Grüner, 1992), 2v. ; v.1, 23–29.) for redating the work to 1271–73, it now seems likely that it was written for his successor Hugh III (1267–84). Later works, such as Panos Leventis' Twelve Times in Nicosia. Nicosia, Cyprus, 1192 1570: Topography, Architecture and Urban Experience in a Diversified Capital City (Nicosia: Cyprus Research Center, 2005, pp. 49, 51) argue for the earlier dating and the work's dedication to Hugh II, based on a perceived "formative" understanding of Aristotelian works by Aquinas, i. e. prior to 1265.