Кіріспе
Делавэр, Лакаванна және Батыс темір жолы, сондай-ақ DL&W немесе Лакаванна темір жолы деп белгілі, Буффало, Нью-Йорк пен Хобокен, Нью-Джерсиді байланыстырған және Нью-Йорк қаласымен паром арқылы жалғанған АҚШ-тың 1-сыныпты темір жолы болды, қашықтығы 636 км (395 миль) құрады. Темір жол 1853 жылы Пенсильвания штатында құрылған, негізгі мақсаты Солтүстік-шығыс Пенсильваниядағы Көмір аймағынан Нью-Йорк қаласындағы ірі көмір нарықтарына антрацит көмірін тасымалдау үшін көлік құралын ұсыну болды. Темір жол біртіндеп шығысқа және батысқа қарай кеңейіп, ақырында Буффалоны Нью-Йоркпен байланыстырды. Солтүстік-шығыс Пенсильваниядағы көмірге бағытталған көптеген темір жолдар сияқты, оның ішінде Лехай аңғары темір жолы, Нью-Йорк, Онтарио және Батыс темір жолы, және Лехай және Жаңа Англия темір жолы, DL&W 20-шы ғасырдың бірінші жартысында табысты болды, бірақ Пенсильвания көмірінің азаюы, әсіресе 1959 жылғы Нокс кенішіндегі апаттан кейін және 1960-1970 жылдары мемлекетаралық тас жолдар жүйесінің кеңейтілуінен кейін жүк тасымалымен бәсекелестік маржасын біртіндеп төмендетті. 1960 жылы DL&W бәсекелес Эри темір жолымен бірігіп, 1976 жылы Conrail компаниясының құрамына өткен Эри Лаккаванна темір жолын құрды.
The Delaware, Lackawanna and Western Railroad, also known as the DL&W or Lackawanna Railroad, was a U. S. Class 1 railroad that connected Buffalo, New York, and Hoboken, New Jersey, and by ferry with New York City, a distance of 395 mile (636 km). The railroad was incorporated in Pennsylvania in 1853, and created primarily to provide a means of transport of anthracite coal from the Coal Region in Northeast Pennsylvania to large coal markets in New York City. The railroad gradually expanded both east and west, and eventually linked Buffalo with New York City. Like most coal focused railroads in Northeastern Pennsylvania, including Lehigh Valley Railroad, New York, Ontario and Western Railroad, and the Lehigh & New England Railroad, the DL&W was profitable during the first half of the 20th century, but its margins were gradually hurt by declining Pennsylvania coal traffic, especially following the 1959 Knox Mine Disaster and competition from trucks following the expansion of the Interstate Highway System in the 1960s and 1970s. In 1960, the DL&W merged with rival Erie Railroad to form the Erie Lackawanna Railroad that would be taken over by Conrail in 1976.
DL&W-ге дейінгі (18321853)
Делавэр, Лаккаванна және Батыс темір жолы алғаш рет 1832 жылдың 7 сәуірінде Леггеттің қапшығы темір жолы ретінде тіркелді, бірақ тіркелгеннен кейін бірнеше жыл бойы тоқтап тұрды. Компания 1849 жылдың 14 наурызында жарғымен бекітілді және 1850 жылдың 2 қаңтарында ұйымдастырылды. 1851 жылдың 14 сәуірінде оның атауы Лаккаванна және Батыс темір жолы деп өзгертілді. Желі 1851 жылдың 20 желтоқсанында ашылды және Пенсильвания штатының Скрантон қаласынан Пенсильвания штатының Грейт-Бенд қаласына дейін, Нью-Йорк штатымен шекарадан оңтүстікке қарай созылды. Грейт-Бендтен темір жол Нью-Йорк және Эри темір жолы арқылы солтүстік және батысқа қарай Овего, Нью-Йорк қаласына дейін бару құқығын алды, онда ол 1855 жылдың 21 сәуірінде Кайуга көліндегі Итакаға дейін Кайуга және Сускеханна темір жолын жалға алды. C&S – 1834 жылдың 1 сәуірінде ашылған және оның жүйесінің ең көне бөлігі болған, қайта ұйымдастырылған және ішінара қайта салынған Итака және Овего темір жолы. Бүкіл жүйе кең еңістікпен салынған, Нью-Йорк және Эри сияқты, бірақ бастапқы I&O стандартты еңістікпен салынған және C&S ретінде қайта құрылған кезде кең еңістікке ауыстырылған. "Делавэр және Коббс Гэп темір жолы" 1850 жылдың 4 желтоқсанында Скрантоннан шығысқа қарай Делавэр өзеніне дейінгі желі салу үшін шартты түрде құрылды. Ол ашылғанға дейін Делавэр және Коббс Гэп және Лаккаванна және Батыс 1853 жылдың 11 наурызында Лаккаванна Болат компаниясымен "Делавэр, Лаккаванна және Батыс темір жолы" деп аталатын бір компанияға біріктірілді. Делавэр өзенінің Нью-Джерси жағында Уоррен темір жолы 1851 жылдың 12 ақпанында өзен арқылы көпірден оңтүстік-шығысқа қарай, Нью-Джерси орталық темір жолындағы Хэмптонға дейін жалғастыру үшін тіркелді. Бұл бөлім өзінің атауын Уоррен округінен алды, осы округ арқылы ол негізінен өтетін еді.
Кеңейту және пайда (1853-1940 жж.)
Қалған желі, қазір Оңтүстік бөлімі деп аталатын, 1856 жылғы 27 мамырда ашылды, оның ішінде Нью-Джерсидегі Уоррен темір жолы да болды. Нью-Джерсидің стандартты өлшемдегі темір жолының Хэмптоннан шығысқа қарай, Элизабетке қарай бару үшін үшінші рельс қосылды (CNJ 1864 жылы Джерси-Ситиге дейін ұзартылды). 1868 жылғы 10 желтоқсанда компания Моррис және Эссекс темір жолын сатып алды, ол 1945 жылы толығымен DL&W-ге біріктірілді. Бұл желі Нью-Джерсидің солтүстігінен шығыстан батысқа дейін созылып, Вашингтонда Уоррен темір жолымен қиылысып, CNJ-ге тәуелді болмай-ақ Джерси-Ситиге қол жеткізуді қамтамасыз етті. Берген-Хилл астындағы M&E туннелі 1876 жылы ашылды, бұл Моррис және Эссекс темір жолы мен оның иелері, Делавэр, Лаккаванна және Батыс темір жолының Джерси-Ситиге жету үшін Нью-Йорк, Эри көлі және Батыс темір жолының туннелін пайдалану қажеттілігінен құтылды. M&E жалға алумен бірге Нью-Джерсидегі бірнеше тармақ желілері келді, соның ішінде 1870 жылы ашылған және Ньюаркты айналып өтетін Буонтон желісі де бар. 1869 жылы темір жол Сиракуз, Бингемтон және Нью-Йорк темір жолын сатып алды және 1869 жылғы 13 ақпанда Освего және Сиракуз темір жолын жалға алды. Бұл оған Бингхэмтоннан солтүстікке және солтүстік-батысқа қарай Сиракуз арқылы Онтарио көліндегі Освего портына дейінгі тармақ желісін берді. "Грин темір жолы" 1869 жылы құрылып, 1870 жылы ашылды және дереу компанияға жалға берілді, ол Освего желісінен Ченанго Форкстан Гринге дейінгі қысқа тармақты қамтамасыз етті. Сондай-ақ 1870 жылы компания Утика, Ченанго және Сусквехана аңғары темір жолын жалға алып, солтүстікке қарай Утикаға дейін, Ричфилд Анкшеннен Ричфилд Спрингске дейінгі тармақпен жалғастырды (1872 жылы толығымен ашылды). "Долина темір жолы" 1869 жылғы 3 наурызда Пенсильвания штатының Грейт-Бенд қаласындағы бастапқы желінің соңын Нью-Йорк штатының Бингемтон қаласына жалғастыру үшін құрылды. Жаңа желі 1871 жылғы 1 қазанда ашылды. 1873 жылға қарай компания Скрантоннан оңтүстік-батысқа қарай Нортумберлендке дейінгі бағытты басқаратын Лаккаванна және Блумсбург темір жолын басқарды, сондай-ақ Пенсильвания темір жолының Солтүстік-Орталық темір жолы арқылы Санбериге дейін баруға құқығы болды. 1876 жылғы 15 наурызда бүкіл жүйе бір күн ішінде стандартты өлшемге келтірілді. Нью-Йорк, Лаккаванна және Батыс темір жолы 1880 жылғы 26 тамызда шартты түрде құрылып, 1882 жылғы 17 қыркүйекте ашылды, ол Бингхэмтоннан батысқа және солтүстік-батысқа қарай Буффалоға дейін темір жолды жалғастырды. Басты желі Онтариоға халықаралық көпірге дейін созылды, ал филиал Буффалоның орталық бөлігіне қызмет етті. Уэйлендтен шыққан бір тармақ Хорнеллсвиллге (Хорнелл) қызмет көрсетті. 1903 жылғы 1 желтоқсанда компания Эри және Орталық Нью-Йорк темір жолын іске қосуды бастады, ол Освего желісінің Кортленд тоғысынан шығысқа қарай Цинциннатусқа дейінгі тармағы болды. Сол жылы ол Бангор және Портленд темір жолын да басқара бастады. 1909 жылға қарай компания Бангор және Портленд темір жолын басқарды. Бұл желі Портлендтегі басты желіден оңтүстік-батысқа қарай Назаретке дейін, Мартинс-Крикке дейінгі тармақпен созылды. Негізгі локомотивтер мен вагондарды жөндеу шеберханалары Скрантонда орналасқан. 1910 жылы олар 2 миллион долларға кеңейтіліп, жаңартылды, оның ішінде 582 футқа 342 фут өлшемдес үлкен машина және құрастыру цехы болды. Көмір және басқа жүк вагондарының паркін ұлғайту үшін 1904 жылы Скрантоннан тыс, Кейзер доласында жаңа вагондарды жөндеу шеберханалары салынды. 1906 жылы Нью-Йорк қаласынан он бес шақырым қашықтықта орналасқан Кингсленд қаласында жолаушылар вагондары жөндеу шеберханасы ашылды.
Жаңа терминалдар мен қайта реттеулер
Компания 1907 жылы Нью-Джерси штатының Хобокен қаласында Beaux Arts стиліндегі терминалды, ал келесі жылы Скрантонда тағы бір Beaux Arts жолаушылар станциясын (қазір Radisson қонақ үйі) салды. 1917 жылы Буффалода жағалауда жаңа терминал құрылыс жасайды. "Нью-Джерсидің Лаккавана темір жолы" 1908 жылдың 7 ақпанында тіркелді, оның мақсаты Лаккавана кесімін (ә.к.а. Нью-Джерси соқпағы немесе Хопатконг Слэйтфорд соқпағы) салу болды, ол 1911 жылдың 24 желтоқсанында ашылды. Бұл Нью-Джерсидің солтүстік-батысындағы төмен бұрышты кесуді қамтамасыз етті. Кесуге Делавэр өзенінің виадугі, Полйнскилл виадугі, сондай-ақ Нью-Джерсидегі Порт Моррис және Гринделлдегі, ал Пенсильваниядағы Слэйтфорд Анкаунттағы үш бетон мұнара кірді. 1912 жылдан 1915 жылға дейін Кларкс Саммит пен Холстед арасындағы қисық және төбелі жүйені жаңарту мақсатында Summit Hallstead Cutoff (ә.к.а. Пенсильвания соқпағы немесе Николсон соқпағы) салынды. Бұл бағыттың өзгеруі Скрантон мен Бингемтон арасындағы тағы бір жылдам және төменгі деңгейлі желіге мүмкіндік берді. Саммит соқпасына алып Тунканнок виадугі мен Мартинс Крик виадугі кірді. Лаккаваннаның соқпаларында жолдар мен тас жолдармен деңгейлес қиылыстар болған жоқ, бұл жоғары жылдамдықты қызмет көрсетуге мүмкіндік берді.
Төмендеу (1940-1960 жылдар)
Темір жолмен тасымалданған ең табысты тауар антрацит көмірі болды. 1890 жылы және 1920–1940 жылдары DL&W Пенсильвания штатының антрацит өндірісінің 14%-дан астамын жеткізіп берді. Басқа да тиімді жүктерге сүт өнімдері, ірі қара мал, ағаш, цемент, болат және астық кірді. Поконо таулары аймағы елдегі ең танымал демалыс орындарының бірі болды, әсіресе Нью-Йорк тұрғындары үшін, және Солтүстік-Шығыс Пенсильванияда бірнеше ірі қонақүйлер орналасқан, бұл Лаккаванна үшін үлкен жолаушылар ағынын тудырды. Осының барлығы теміржолдың екі жолды магистральді үш және кейбір жерлерде төрт жолға дейін кеңейтуін қажет етті. Лаккаванна теміржолының қаржылық проблемалары бірегей емес еді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ-тағы теміржол тасымалы жалпы алғанда төмендеді, өйткені жүк және жолаушылар тасымалын жүк көліктері мен жеке автомобильдер иеленді. Бірақ, қырық жыл өткен соң Лаккаванна бұрынғы қаржылық күйінің көлеңкесіне айналды. Nickel Plate компаниясының басшылары бірігудің ешқандай артықшылығын көре алмады және DL&W, Nickel Plate акцияларының үлкен бөлігіне ие болғандықтан, Nickel Plate басқармасына өкілді орналастыру әрекеттерін де қабылдамады. (Nickel Plate кейінірек Norfolk and Western теміржолымен біріктірілді.) Содан кейін Шомейкер 1956 жылы Lehigh Valley және Delaware and Hudson теміржолдарымен бірлескен операциялық келісімдерге және тіпті мүмкін бірігулерге қол жеткізуге бағытталған агрессивті, бірақ сәтсіз әрекеттер жасады. Ақырында Шомейкер DL&W-нің ұзақ жылдар бойы бәсекелесі болған (және географиялық жағынан ең жақын бәсекелесі) Erie теміржолымен бірігу туралы келісімге қол жеткізіп, Erie Lackawanna теміржолын құрды. Бірігу 1960 жылдың 17 қазанында ресми түрде аяқталды. Шомейкер бұл үшін көп сынға ұшырады және тіпті теміржол саласынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін өзінің шешімдерін қайта қарастырды. Кейіннен ол жаңа теміржолдың президенті болу үшін EL директорлар кеңесімен "джентльмендік келісімге" келгенін мәлімдеді. Алайда, ол Erie менеджерлерінің пайдасына шеттетілгеннен кейін, көңілі толып, 1962 жылы New Jersey Central теміржолының президенті болды. 1972 жылы New Jersey Central теміржолы Пенсильваниядағы барлық операцияларын тоқтатты (сол кезде ол тек жүк тасымалымен айналысты), бұл CNJ-дегі Элизабет, NJ және EL-дегі Скрантон арасында күн сайын қосымша жүк пойыздарының жүруіне әкелді. SE 98 (шығыс бағыты) және ES 99 (батыс бағыты) деп белгіленген пойыздар Лаккавана қиығы арқылы өтіп, CNJ-дің High Bridge тармағы арқылы бағытталды. Бұл келісім 1976 жылдың 1 сәуірінде Conrail құрылғаннан кейін аяқталды. Өзінің өмір сүру кезеңінде EL Lehigh Valley аймағынан тасымалдауды әртараптандырды және сонымен қатар Пенсильвания штатындағы Mount Pocono қаласынан автокөлік құралдарының бөлшектерін тасымалдауға Chrysler компаниясымен тиімді келісімшарт жасады. EL сонымен қатар аймақтағы жеткізушілермен басқа да келісімшарттарға белсенді түрде ізденіп, кейіннен интермодальдық тасымалдау деп аталған саланың негізін қалады. Алайда, мұның ешқайсысы көмір тасымалының төмендеуін өтемеді және еңбек ақысы мен салықтар өскен сайын теміржолдың қаржылық жағдайы нашарлай түсті, бірақ ол АҚШ-тың шығысындағы кейбір теміржолдардан жақсырақ болды. 1970-ші жылдардың басында Binghamton, New York-тен шығысқа қарай бұрынғы Лаккавана магистралінің көп бөлігімен салыстырылатын I 80, I 380 және I 81 тас жолдарының ашылуы көлік ағынының жүк көліктеріне бұрылуына себеп болды. Бұл EL-дің құлдырауын одан әрі жеделдетті. 1976 жылға қарай EL-дің аяғы жеткені анық болды және ол Conrail-ге қосылуға өтініш берді: 1976 жылдың 1 сәуірінде құрылған жаңа аймақтық теміржол АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы жеті банкрот болған жүк теміржолының қалдықтарынан құрылды.
The opening of Interstates I 80, I 380, and I 81 during the early 1970s, which in effect paralleled much of the former Lackawanna mainline east of Binghamton, New York, caused more traffic to be diverted to trucks. This only helped to accelerate the EL's decline. By 1976, it was apparent that the EL was at the end of its tether, and it petitioned to join Conrail: a new regional railroad that was created on April 1, 1976, out of the remnants of seven bankrupt freight railroads in the northeastern U. S.
Конрель
1976 жылғы 1 сәуірде EL темір жолының мүлігі заңды түрде Conrail-ге берілді. Еңбек шарты жүк кестесін дереу өзгертуді шектеді, бірақ 1979 жылдың басында Conrail Лаккаванна бағытындағы жүк тасымалдау қызметін тоқтатты. Темір жол Hoboken-Binghamton бағытынан жүк тасымалын алып тастап, қызметті басқа желілерде біріктірді. Темір жол қызметкерлерінің мәлімдемесіне сәйкес, мұның басты себептері – 1960 жылдардың басында Нью-Джерси штатының Патерсон қаласы маңындағы Боунтон тармағының тоқтатылуы және Поконо тауларындағы қиындықтар. Морристаун желісі – 900 мильдік Лаккаванна жүйесіндегі жалғыз көп жолды темір жол, ол жылдар бойы жолдардың санын азайтуға ұшырамады. Шамамен бір ғасыр бұрын үш жолмен салынған, және бүгінгі күнге дейін солай қалпында. Лаккаваннаның бөлігі 1979 жылы жабылып, 1984 жылы рельстері алынып тасталды. Slateford Junction мен Scranton арасындағы желіге жуық он жыл бойы заңдық мәртебесі анықталмай келді, бірақ ақырында бір жолмен сатып алынды. Ал Лаккаванна бөлігіне құқық 2001 жылы Нью-Джерси штаты тарапынан 1989 жылы мақұлданған 40 миллион долларлық облигация есебінен сатып алынды. (Кейін сот соңғы бағаны 21 миллион доллар деп белгіледі, ол Нью-Джерси штатының Керни қаласының тұрғыны Джерри Турко мен Хопатконг қаласының тұрғыны Бертон Голдмейерге төленді.) NJ Transit компаниясының бағалауынша, Cut Off арқылы Scranton қаласына қызметті қайта жандандыруға 551 миллион доллар қажет, бұл бағаға жаңа пойыз құрамының құны да кіреді. Порт Моррис пен Андовер (Нью-Джерси) арасындағы 7,3 мильдік Cut Off бөлігінің құрылысы Андовер станциясының жанындағы экологиялық мәселелерге байланысты 2021 жылға дейін кешіктірілді; Порт Моррис пен Андовер арасындағы Cut Off жолаушылар пойыздары үшін 2025 жылдан бұрын қайта ашылмауы мүмкін.
Делавэр және Гудзон (кейінгі Канадалық Тынық мұхиты)
1979 жылы Conrail Пенсильваниядағы DL&W-нің көп бөлігін сатты, ал Скрантон мен Бингемтон арасындағы DL&W негізгі желісінің бөлігі (Николсон учаскесін қоса) Delaware and Hudson темір жолына сатылды. D&H 1991 жылы Canadian Pacific Railway компаниясымен сатып алынды. CPR осы DL&W негізгі желісінің бөлігін 2014 жылға дейін пайдаланды, содан кейін Norfolk Southern компаниясына сатты.
Нью-Йорк, Сускехана және Батыс
Бингемтоннан солтүстікке қарай орналасқан Сиракуза және Утика тармақтары Конрель компаниясымен Делавэр Отсего корпорациясына сатылды, ол оларды Нью-Йорк, Сускеханна және Батыс темір жолының солтүстік бөлімшесі ретінде пайдаланады.
Норфолк Оңтүстік
1997 жылы Conrail CSX Transportation және Norfolk Southern Railway компанияларының сатып алу ұсынысын қабылдады. 1999 жылдың 1 маусымында Norfolk Southern Нью-Джерси штатындағы Conrail желілерінің көп бөлігін, оның ішінде бұрынғы DL&W желісінің басым бөлігін иеленді. Сонымен қатар, Пенсильвания штатындағы Бангор және Портленд тармағының қалдықтарын сатып алды. Norfolk Southern осы желілердегі жергілікті жүк пойыздарын іске қосуды жалғастыруда. 2014 жылы ол Канадалық Тыныш темір жолынан (Canadian Pacific Railway) Тейлор, Пенсильваниядан Бингемтон, Нью-Йоркқа дейінгі бұрынғы DL&W магистральдық жолын сатып алды және оны бүгінгі күнге дейін пайдалануда.
NJ транзиті
NJ Transit Rail Operations жолаушылар тасымалын 1983 жылы қабылдады. Нью-Джерси штаты Эри Лаккаванна және кейін Конрель компанияларының бағыттарын субсидиялаған. NJ Transit көптеген бұрынғы DL&W теміржолдары арқылы, сондай-ақ бұрынғы Моррис және Эссекс теміржолының Gladstone және Hackettstown қалаларына дейінгі бөлігінде жұмыс істейді. 2002 жылы транзиттік агенттік Монклер тармағы мен Буонтон желісін біріктіріп, Монклер-Буонтон желісін құрды. NJ Transit сонымен қатар Басты желі деп аталатын бастапқы Буонтон желісінің Патерсон қаласының оңтүстігіндегі қалған бөлігінде де жұмыс істейді. NJ Transit-тің негізгі стансасы Хобокен терминалында орналасқан. Морристаун желісіндегі пойыздар 1996 жылы ашылған Керни қосылысы арқылы тікелей Нью-Йорктің Пенсильвания стансасына барады. Бұл NJ Transit-тің танымал Midtown Direct қызметін жеңілдетіп береді. Бұрын бұл желі тек DL&W-дің Хобокендегі тарихи терминалына дейін жүрген, ал Гудзон өзенінің астынан Манхэттенге өту үшін немесе пароммен жүру үшін жер асты теміржолына ауысу қажет болған. Бұл бұрынғы Лаккавана теміржолының ең көп жолдары бар, бұрынғыдан да жақсы жабдықталған жалғыз бөлігі.
Пенсильванияның Солтүстік-Шығыс аймақтық теміржол басқармасы
1999 жылы Conrail-дің таратылуынан бастап, бұрынғы DL&W магистральдық желісі, Скрантоннан оңтүстік-шығысқа қарай Monroe округіндегі Slateford-қа дейін, Пенсильвания Солтүстік-Шығыс аймақтық теміржол басқармасына (PNRRA) тиесілі болды. Делавэр Лаккаванна темір жолы және Steamtown ұлттық тарихи орны осы учаскеде жүк және туристік пойыздарды іске қосады, бұл учаске Поконо магистралі (немесе Поконо магистралі) деп аталады. Норфолк Саузернмен жүк тасымалдау шарты бойынша, DL Скрантон мен Пенсильвания штатының Поконо Саммитіндегі Harvest States астық ұңғысы арасындағы канадалық астық пойыздарын және Крескодағы Bestway Enterprises компаниясына ағаш жеткізілімдерін жүзеге асырады. Басқа коммерциялық клиенттердің қатарында Тобиханнадағы Keystone Propane компаниясы бар. Steamtown-нан Мәскеу және Тобиханнаға Nickel Plate 765 және басқа локомотивтермен буксирленетін экскурсиялық пойыздар қатынайды (сирек жағдайларда Шығыс Страудсбург немесе Делавэр суайрығы станциясына дейін, екеуі де Поконо магистралінде орналасқан). D L сонымен қатар Лаккаванна округінің туристік троллейбустарын Электр қаласы троллейбус мұражайынан басқарады, олар Лаккаванна және Вайоминг аңғары темір жолының бастапқы бөліктерінде орнатылған жоғары кернеулі электр желілерімен қамтамасыз етілген, бұл желілерді де Лаккаванна округі сатып алған. Сондай-ақ, ол Скрантондағы DL&W Diamond тармағының қалдықтарында пойыздарды іске қосады. 2006 жылы Monroe округі мен Лаккаванна округі теміржол басқармалары Нью-Йорк пен Скрантон арасындағы жолаушылар пойызы қызметін қайта жандандыруды жеделдету мақсатында Пенсильвания Солтүстік-Шығыс аймақтық теміржол басқармасын құрды.
Нью-Йорк
Нью-Йорк штатындағы Бингемтоннан батысқа қарайғы негізгі желілердің көп бөлігі Хорнелл арқылы Эридің Буффало желісінің пайдасына тасталды. Ең ұзақ сақталған негізгі желі бөлігі – Painted Post Wayland, ал B&H Railroad (Bath & Hammondsport, Livonia, Avon және Lakeville Railroad бөлімшесі) қысқа желілік қызмет көрсетеді. Қысқа негізгі желілердің қалдықтары – Гроуленд-Грейгсвилл (Genesee & Wyoming) және Ланкастер-Депью (Depew, Lancaster & Western). Richfield Springs тармағы бірнеше жыл бойы пайдаланылмағаннан кейін 1998 жылы жойылды; жолдың көп бөлігі 2009 жылы Ричфилд Спрингс қаласының Utica, Chenango және Susquehanna Valley LLC компаниясы сатып алды. 2022 жылдан бастап компания желінің бір бөлігінде тар теміржол туристік жолы Richfield Springs Scenic Railway және тағы бір бөлігінде жаяу жүргін жолын пайдалануда. Эри Лаккаванна 1960 жылы тастаған Кортленд-Цинциннатус тармағы шамамен 1999 жылы өнеркәсіптік қажеттіліктер үшін ішінара қайта құрылды.
Пенсильвания штаты
2018 жылдан бастап Reading Blue Mountain and Northern Скрантоннан Тейлорға дейінгі бұрынғы Keyser Valley тармағын, сондай-ақ Дюреядағы Кокстон Ярдқа дейінгі Тейлордан басталатын бұрынғы Bloomsburg тармағын пайдаланады. Luzerne and Susquehanna темір жолы Дюреядан Кингстонға дейінгі бұрынғы Bloomsburg тармағын пайдаланады. North Shore Railroad (Пенсильвания) Нортумберлендтен Хикс Ферриге дейінгі бұрынғы Bloomsburg тармағын пайдаланады.