Эмерсон Хью Де Ласи: Саяхатшы саясаткердің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық саясаткер (1910–1986)

Эмерсон Хью Де Лейси (9 мамыр 1910 – 19 тамыз 1986)

Мансап

1933 жылдан 1937 жылға дейін Де Лейси Вашингтон университетінде ағылшын тілінен сабақ берді. Оны студенттерді испан республикашылдары үшін күресуге ынталандырды деп айыптады. 1937 жылы Де Лейси Сиэтл қалалық кеңесіне сайланды. Кейіннен ол Вашингтон штаты Демократиялық партиясының құрамындағы солшыл фракция – Вашингтон Комонвелл федерациясының президенті болып сайланды. Ол қайта сайланып, 1940 жылға дейін Сиэтл қалалық кеңесінде қызмет етті. Конгрессмен ретінде Де Лейси көбінесе даулы пікірлер білдірді, соның нәтижесінде ол коммунистік идеялармен келісетін адам ретінде танылды. Ол Патрик Дж. Херлиді Чан Кай Шекке қолдау көрсеткені үшін сынады, оның орнына «қытай коммунистік партиясы ұсынылған жаңа демократияны» қолдау керектігін айтты. 1940 жылғы Демократиялық партияның ұлттық конвенциясында президент Рузвельттің қайта сайлануына қарсы дауыс берген жалғыз Вашингтон делегаты болды, оны «соғысқор» деп атады. 1940 жылы Де Лейси әскери шақыруға қарсы сөйледі, бірақ 1941 жылы «Барбаросса» операциясына жауап ретінде әскери шақыру мерзімін ұзартуға шақырды. Ол Эрл Браудер және Гарри Бриджес сияқты қуғынға ұшыраған коммунистерді де қорғады. 1948 жылы Луи Буденц Де Лейсиді жасырын коммунист деп атады. Америка коммунизмінің тарихшысы Харви Клердің сөзіне сәйкес, 1937 жылғы сайлау кезінде Де Лейси АҚШ Коммунистік партиясының құпия мүшесі болған. Де Лейси 1944 жылы АҚШ Конгресіне сайланды, Сенатқа сәтті сайлану үшін Палатадан зейнеткерлікке шыққан демократ Уоррен Г. Магнусонның орнын басты. Харви Клер 1944 жылы Де Лейси саяси көзқарастарын жұмсартқандығын және «қайтадан адал «Жаңа курс» жақтасына айналып, Конгреске бір мерзімге сайланғанын» атап өтті. 1946 жылғы сайлауда Де Лейси республикашыл Гомер Джонсқа жеңілді. 1947 жылы Де Лейси Сиэтлдегі Машинистер одағының бюллетенінің редакторы болды. 1948 жылдан 1950 жылға дейін ол Огайо штатының Прогрессивтік партиясының директоры болды және Генри Уоллестің 1948 жылғы президенттік науқанында белсенді қатысты. Олар 1941 жылы Сиэтлге келген кезде халық әншілері Вуди Гатри мен Пит Сигерді таныстырды, олар осы музыкалық жанрды «халық музыкасы джемі» деп атауды танымал етті. 1949 жылы Де Лейси актриса Хестер Зондергаардқа үйленді.

From 1933 to 1937, De Lacy taught English at the University of Washington. De Lacy was accused of encouraging students to fight for the Spanish Republicans. De Lacy was elected to the Seattle City Council in 1937. He was subsequently elected as president of the Washington Commonwealth Federation, a left wing faction within the Washington State Democratic Party that included a number of members of the Communist Party USA. He was re elected and served on Seattle City Council until 1940. As a congressman, De Lacy often expressed controversial views that earned him a reputation of a Communist fellow traveller. He attacked Patrick J. Hurley for his support of Chiang Kai Shek instead of supporting "the dynamic new democracy represented by the Chinese Communist Party". He was the only Washington delegate at the 1940 Democratic National Convention to oppose the re nomination of President Roosevelt, calling him a "warmonger". De Lacy spoke against conscription in 1940, but backed down and called for extending the draft in reaction to Operation Barbarossa in 1941. He also spoke in defense of prosecuted Communists such as Earl Browder and Harry Bridges. Louis Budenz named De Lacy as a covert Communist in 1948. According to historian of American Communism Harvey Klehr, De Lacy was a secret member of the Communist Party USA at the time of his 1937 election. De Lacy was elected to the United States Congress in 1944, replacing fellow Democrat Warren G. Magnuson who had retired from the House to run (successfully) for United States Senate. Harvey Klehr noted that by 1944, De Lacy moderated his political views and became "once more a loyal New Dealer and won election to Congress for one term". De Lacy was defeated by Republican Homer Jones in the 1946 election. In 1947, De Lacy became editor of the Bulletin of the Machinists' Union in Seattle. From 1948 to 1950, he was state director of the Progressive Party of Ohio and was active in the 1948 presidential campaign of Henry Wallace. They introduced folk singers Woody Guthrie, and Pete Seeger to the word when they came to visit Seattle in 1941, who went on to popularize it as term for a folk music jam. In 1949, De Lacy married actress Hester Sondergaard.

Өлім

1986 жылғы 19 тамызда Дэ Лейси төрт жыл бойы қатерлі ісікпен күрескеннен кейін Калифорния штатының Соквел қаласында дүние салды.